Кіріспе

Камакура сёгунатының 1-ші шиккені (1138–1215)

Ходжо Токимаса (北条 時政) – жапон самурайы, Камакура сёгунатының бірінші шиккені (регенті) және Ходжо кланының басшысы. 1203 жылдан 1205 жылға дейін шиккен қызметін атқарды, ал 1185 жылдан 1186 жылға дейін Киотоны қорғады.

Өмірбаян

Ходжо кланы Тайра кланынан тараған деген болжам бар. Ходжо кланы Киотодағы билік орталығынан қашықта, шығыста орналасқан Идзу провинциясының солтүстік бөлігінде бекінді.

Ерте өмір

Минамото но Ёритомо Идзуге келгенге дейін Ходзо Токимасаның ерте өмірі туралы көп нәрсе белгілі емес. Оның ата-анасы және балалық шағы туралы ақпарат жоқ, себебі мәдениет Идзуде емес, Киотода дамыған. Токимаса 1138 жылы Идзу провинциясындағы ықпалды Ходзо кланында дүниеге келген. Оның әкесі Ходзо Токиката немесе Ходзо Токикане болған деп саналады. Ходзо кланының басшысы ретінде Токимаса, Хоген көтерілісінің нәтижесінде тақтан қуылған Император Го-Сиракава мен Император Сутоку арасындағы мұрагерлік дауға байланысты Батыс Жапонияны қамтыған азаматтық қақтығыстан қалыс қалуды жөн көрді. Бұл Минамото кланы мен Тайра кланы арасындағы бәсекелестікті күшейтті. Бұл екі көтеріліс – Хоген және Хэйдзи көтерілістері Тайраның жеңісімен және Тоба мен Го-Сиракава императорларының билігімен аяқталды. 1160 жылы Минамото кланынан Минамото но Ёситомо өлімге кестірілді; оның үш ұлынан басқасы да жазаланды, ал қыздары монастырларға жіберілді. Аман қалған үш ұлының ішінде Минамото но Ёсицунэ мен Минамото но Нориори монастырға жіберілді, ал оның үлкен ұлы Минамото но Ёритомо, 13 жаста, Токимасаның Идзу аймағына жер аударылды. Токимасаның алғашқы ресми әйелінің аты белгісіз. Олардан Ходзо Мунетоки (оның тұңғыш ұлы, туған күні нақты емес) және 1163 жылы мұрагер атанған Ходзо Ёситоки дүниеге келді. Кейін Токимаса Маки но Катаға үйленді, ол оның екінші ресми әйелі болды, және 1189 жылы Ходзо Масанори деген ұлдары дүниеге келді. Токимасаның тағы бір ұлы Ходзо Токифуса болды, оның анасы белгісіз. Токифусаның туған жылы шамамен 1175 жыл деп есептеледі. Токимасаның көп қыздары болды. Оның тұңғыш қызы Ходзо Масако 1156 жылы дүниеге келді, кейіннен Ёритомоға үйленді. Ава но Цубоне, шамамен 1169 жылы туған, кейін Ёритомоның кіші ағасы Ано Зендзёға үйленгеннен кейін Ёритомоның қарындасы болды. Ёритомо бастапқыда Идзуде жер аударылған Тайраның саяси қарсыласы еді, бірақ Тайраның жапон халқына, императорлық сарай мен аристократияға қарсы қатыгездігі күшейгенде, сарайдың өзі Тайра билігінен, әсіресе қатыгез Тайра но Киёмориден шаршады. 1179 жылы Киотодан жер аударылған Минамото но Ёритомо Токимасаның қызы Масакоға ғашық болды. 1180 жылы олар үйленді. Сол жылы, Император Го-Сиракаваның ұлы және Император Такакураның ағасы, сол себепті Император Антокутің ағасы – Мочихито ханзадасы, Тайраның өзіне тақты бермегенін сенді және жер аударылған Минамото басшыларын Тайраны құлату үшін соғысқа шақырды. Ёритомо Тайраға соғыс жариялады, осылайша әкесі Токимасаның және Ходзо кланының қолдауын алды. Сол жылы Масако мен Ёритомо Токимасаның тұңғыш немересі Охимэ деген қызды дүниеге келтірді.

Генпей соғысы

Йоритомо өзінің базасын және астанасын Камакурада, Идзуде құрды. Токимаса оның де-факто кеңесшісі болды. Минамото мен Тайра арасындағы Генпей соғысы басталды. 1181 жылы Тайра но Киёмори қайтыс болып, Тайра әулетін Тайра но Мунемори, оның ұлы және әскери істерден хабары жоқ, ызалы адамның қолына қалдырды. 1182 жылы Токимасаның ұлы Йошитоки үйленді. Сол жылы Масако мен Йоритомоның Минамото но Йорие деген ұлдары болды, ол Йоритомоның мұрагері болды. Бұл Токимасаның алғашқы немересі болды. Келесі жылы Йошитоки мен оның әйелі бірінші балаларын, Хёджо Ясутокиді дүниеге әкелді. Минамото Тайраға қарсы сәтті шайқасты. 1183 жылы Йоритомоның туысы Минамото но Йосинака, Йоритомодан бұрын Киотоны басып алды. Сол жылы Йоритомоның ағалары Йошицуне мен Нориори Камакураға келіп, Генпей соғысына Йоритомоның жағынан қосылды. 1184 жылы Минамото но Йошицуне Йоритомо атынан Киотоны басып алып, Йосинаканы өлімге жіберді. Осы кезде Тайра Антоку императорымен бірге Шикокуға қашып кетті, ал оның орнына Минамото (Клостерлік император Го Сиракаваның қолдауымен) Антокудың кіші інісі, император Го Тобаны таққа отырғызды. 1185 жылы Йошицуне Тайраны Ичи-но-Тани шайқасында жеңді. Тайра но Мунемори мен Тайра но Сигехира тиісінше Киото мен Нарада өлім жазасын алды, ал Тайраның қалған бөлігі, соның ішінде Киёморидің жесірі Тайра но Токико және император Антоку Даннура шайқасында суға батып қайтыс болды. Минамото но Йоритомо сол кезде Жапонияның даусыз билеушісі болды, ал Генпей соғысы Минамотоның жеңісімен аяқталды. Ходжо но Токимаса сол кезде өте жақсы жағдайда болды. Йоритомо Киотоға көшпеді, Камакурада Токимасамен бірге қалды. Токимаса Киотоға және император Го Тоба мен Клостерлік император Го Сиракаваның сарайына жіберілді. Ол Йоритомоға Минамото но Юкие мен Минамото но Йошицунеді бүлік жасағандары үшін "қолға түсіру" жөнінде императорлық бұйрық алды. Бұған дейін Токимаса Сога ағайындарымен, әсіресе Токимунемен жақын қарым-қатынас орнатқан, ол Токимунеге генпуку кезінде қамқор болған және оның есіміне бір канджиді сыйлаған. Хироюки Миура және басқалар Токимасаның Сога ағайындарымен жақын байланысы Токимуненің шогунға шабуыл жасауына себеп болды деп санайды. Токимасаның келесі жоспары немересі Хики Йошикадзудың, оның немересі одан гөрі көп тыңдаған, қайын атасына қарай бұрылды. Йорие мен Йошикадзудың бірін де өз жағына алу үмітін жоғалтқан Токимаса күшін екінші немересіне, Йориенің кіші інісі және Йоритомоның кіші ұлы Санетомоға жұмсады. 1203 жылы 21 жастағы Йорие қатты ауырып, әлсіздей бастады, Токимаса Жапонияны Санетомо мен Минамото но Ичиман арасында бөлуді жоспарлады, Йориенің ұлы Ичиман Ходжоға жақын болды және келесі шогун болады деп күтілді. Йошикадзу Токимаса, Масако, Ичиман және Санетомоның іс-әрекеттері мен мінез-құлқына күдікпен қарады. Ол Токимасаны тұтқындау немесе өлтіру жоспарын жасады. Токимасаның сенімді одақтасы Оэ-но Хиромотоның көмегімен бұл жоспарды біліп, Йошикадзуды Камакурадағы үйіне буддалық қызметтерге шақырды. Йошикадзу ғибадатханадан шыққаннан кейін шогунат әскері оны өлімге жіберді. Содан кейін Ходжо әскері Хики резиденциясына кіріп, кланның жоғары лауазымды мүшелерін, соның ішінде Минамото но Ичиманды өлімге жіберді, ол Токимасаға жақын болса да, аналық әжесіне де жақын болды. Шогун Йорие, төсекпен ауырғандықтан, тақтан бас тарды. Ол 1204 жылы Идзу провинциясындағы Шузендзиге жер аударылып, қаза тапты. Бұл Токимасаның тағы бір жоспары болды деп есептеледі.

Минамото но Санетомо

Йорие мен Ичиманның қайтысынан кейін Токимаса Йоритомоның екінші ұлы Минамото но Санетомоны келесі сёгун етіп тағайындады. Токимаса Мандокоро төрағасы болды, ал ол және Оэ-но Хиромото толық билікке ие болды. 1204 жылы Йорие өлтірілгеннен кейін Ходжо Масако әкесіне сенімсіздікпен қарады, өйткені ол ұлының өлтірілуіне оның қатысы бар деп ойлады. Ұзақ өтпей, Токимасаның одақтастарының бірі Хирага Томомаса, Токимасаның кіші қызына үйленген Хатакеяма Шигетаданың Киотода Ходжоға қарсы бүлік қозғағанын оған жеткізді. Ашуға мініп, Токимаса екі ұлына – мұрагері Ходжо Йошитокиге және екінші ұлы Ходжо Токифусаға Хатакеяманы өлтіруді бұйырды. Әйелінің бауырымен жақсы қарым-қатынаста болған Йошитоки мен Токифуса қарсылық білдірді, бірақ Токимаса Хатакеяманы өзі өлтіруге бұйырды. Осыдан кейін Йошитоки, Токифуса және олардың кіші қарындасы әкесіне сенімсіздікпен қарап, оның іске араласуына наразы болды. Хатакеяма Токимасаның қарсыласы болған деп есептеледі.

Кейінгі өмірі

1205 жылы Йошитоки самурайлардан Токимаса шогун Санетомоны өлтіруді жоспарлап отыр деген қауесетті естіді. Ол Хатакеяманың өліміне кінәлі Хираганың мұрагер екенін білді. Ашуға буған Йошитоки мен соңғы ұлының тағдырынан қорқып жүрген Масако Санетомоны күзетке алып, 1205 жылы Камакурада Хираганы өлімге кесті. Йошитоки содан кейін әкесіне қарсы бүлік көтерумен қорқытты. Токимаса шогун Санетомоның күзетте екенін және оның енді еш одақтасы қалмағанын түсінді. Сондықтан ол басын қырқып, буддалық монахқа айналып, шикен және Ходжо әулетінің басшысы лауазымынан қанағаттанды. Оның орнын үлкен ұлы және мұрагері Ходжо Йошитоки басты, ол шогун Санетомоның регенті болды, сонымен де екінші Ходжо шикені атанды. Токимаса Камакурадағы буддалық монастырьға шегініп, қалған өмірін сонда өткізді. 1215 жылы 78 жасында дүние салды.