Америкалық радио әншісі Джессика Драгонетте

Кіріспе

Популярлы американдық радио әншісі (1900–1980)

Джессика Валентина Драгонетт (туған Джессика Валентина Драгонетти; 14 ақпан 1900 – 18 наурыз 1980) – американдық радиода танымал болған және Екінші дүниежүзілік соғысқа белсенді қатысқан әнші.

Ерте өмір

Калькуттада туған Драгонет 1923 жылы Mt. Сент-Мэри колледжін бітірген. Драгонеттің музыкалық дебюті Филадельфиядағы Музыка академиясында болды. Колледж кезінде ол Нью-Йоркте ән үйретуші Эстель Либлингтен сабақ алды. Либлинг оны концерттік өнерпаздықтан радиодағы жұмысқа бағыттап, ынталандырды. Ол 1924 жылдың 4 желтоқсанында Нью-Йорктегі WGBS радиосында өнер көрсету арқылы радиода ән айтуын бастады. 1925 жылы Драгонет «Эрл Кэрроллдың әурелігі» шоуының үшінші нұсқасының актерлік құрамына қосылды. Драгонеттің Бродвейдегі тағы бір қойылымы – Grand Street Follies (1926). Ол және контральто Селия Бранц сол қойылымда «Жас примадонналар» деп танылды. Сондай-ақ 1925 жылы бұл дуэт Филадельфиядағы WLIT радиосында ән шырқады және Филадельфиядағы Стэнли театрында көрсетіліп жатқан фильмге қосымша сахналық шоудың басты жұлдызы болды. Драгонет радиода Рокси және оның тобының құрамында өнер көрсетуін жалғастырды, бұл бағдарлама 1925 жылдың 30 қазанында Нью-Йорктегі WEAF және Бостондағы WEEI арқылы апта сайынғы хабарларды қайта бастады. 1926 жылы ол WEAF-те «Музыкалық комедия сағатында» өнер көрсетті, ал 1927 жылы «Вивиан, «Кока-кола қызы»» рөлінде оперетталарда ән айта бастады. «Кока-кола сағаты» 1927 жылы Кока-коланың радио жарнамасына жасаған алғашқы қадамы ретінде дебют жасады. 22 жылдық радиолық мансабында ол оперетталар мен жартылай классикалық музыканы танымал етуге үлкен үлес қосты. Таңданған баспасөз оны «Ән принцессасы» деп атады, бұл лақап атын ол кейіннен концерттік шараларын жариялау үшін пайдаланды. Ол 1927 жылы NBC телеарнасының Philco Hour бағдарламасының жұлдызы болды. Ол 1930 жылы қосылған Cities Service Concerts бағдарламасының жұлдызы болды. 1935 жылдың қыркүйегінде Radio Guide журналы жүргізген ұлттық сауалнамада Драгонет жылдың ең танымал радио орындаушысы деп танылды. Radio Guide сондай-ақ оған 1936 жылы ең жоғары наградасын – Radio Guide Medal of Merit медалін табыс етті. Сыйлық туралы мақалада айтылғандай, Драгонет үшін «микрофон – оны тыңдаған және оның досы болған миллиондаған адамдардың бейнесі. Ол өзінің әнімен студияда алдында отырғандарға емес, осы тыңдарманға құрмет көрсетеді». Радиодағы Драгонеттің танымалдылығы жеке кездесулерде көптеген жанкүйерлерді жинады, соның ішінде Миннеаполистегі аудиторияда 15 000 адам қар жауғанда және Чикагоның Грант паркінде 150 000 адам болды. Драгонет 1936 жылғы «The Big Broadcast» фильмінің бір бөлігінде ән шырқады, бірақ өзінің өнерін соңғы монтаждау кезінде бақылау құқығын талап етті. Ақырында ол өз рөлін алып тастауды шешті. 1934 жылы ол «Силлі Симфония» мультфильмі «Жаз құдайында» Персефонаның дауысын берді. 1939 жылы «Гулливердің саяхаттары» атты толық түсті анимациялық фильмде Глория ханшайымының дауысын берді. 1940 жылы швейцариялық-американдық суретші Адольфо Мюллер Ури оның портретін салған, ол қазір оның альма-матерінде, қазіргі Грузин соты университетінде ілінген. Мюллер Ури әншінің жақын досы болды және оның бірнеше портретін салған – соңғы портрет, 1946 жылы салынған, ол алтын фес киген күйін бейнелейді. Ол 1942 жылы әншінің әпкесі Надеаның портретін де салған. 1941 жылы Драгонет CBS радиосында «Saturday Night Serenade» бағдарламасына қосылды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде ол АҚШ қарулы күштеріне көмек көрсеткен қайырымдылық ұйымдары үшін өнер көрсетті, осылайша полковник атағына ие болды. Ол әскерлер үшін жиі өнер көрсетіп, рекордтық көлемдегі соғыс облигацияларын сатты. Ол бір рет «Жұлдызды ту» соғыс кезінде оған бұрынғыдан да маңызды болғанын айтқан. Англия тілінен басқа Джессика неміс, француз, испан, итальян және орыс тілдерінде мінсіз ән шырқады. Ол өте талантты болғандықтан, бірде дипломатты орыс тілі оның ана тілі деп ойлауға алдаған. Ол баспа музыкасын пайдаланбаған, оның 75-тен астам операны және 500-ден астам әнді жатқа алғаны белгілі. 1950 жылдардың ортасында жетекші пинбол ойын өндірушісі Gottlieb компаниясының президенті Дэвид Готтлиб Драгонетті Dragonette деп аталатын пинбол ойынын насихаттау үшін монетамен жұмыс істейтін ойын автоматтары іс-шараларына қатысуға шақырды. Алайда, ойынның оған еш қатысы болмады. Бұл сол кездегі танымал телешоу – «Драгнет» сериалының пародиасы болды.

Born in Calcutta, India, Dragonette was a 1923 graduate of Mt. St. Mary's College. Dragonette's musical debut occurred at the Academy of Music in Philadelphia. During her college years, she studied with singing coach Estelle Liebling in New York City. Liebling steered her away from a career as a concert performer toward work on radio. She began singing on radio as early as December 4, 1924, when she performed on WGBS in New York City. In 1925, Dragonette became a member of the cast of the third edition of The Earl Carroll Vanities. Another Broadway production in which Dragonette appeared was Grand Street Follies (1926). She and contralto Celia Branz were known as the Junior Prima Donnas in that production. Also in 1925, that duo sang on WLIT radio in Philadelphia and headlined the stage show that accompanied a film at the Stanley Theater, also in Philadelphia. Dragonette continued performing on radio as a member of the cast of Roxy and His Gang when the program resumed weekly broadcasts on October 30, 1925, over WEAF in New York City and WEEI in Boston. In 1926, she began performing on WEAF in the Musical Comedy Hour, and in 1927 she started singing in operettas there as "Vivian, 'The Coca Cola Girl'" on The Coca Cola Hour, which debuted in 1927 as Coca Cola's first venture into radio advertising. During her 22 year radio career she helped to popularize operettas and semi classical music. An admiring press dubbed her the "Princess of Song", a nickname she later would use to publicize concert events. She was the star of the Philco Hour on NBC in 1927 28. She became the star of the Cities Service Concerts program, which she joined in 1930. In September 1935, a national poll conducted by Radio Guide magazine named Dragonette the most popular radio performer of the year. Radio Guide also awarded her its highest honor, the Radio Guide Medal of Merit, in 1936. The article about the award noted that to Dragonette a "microphone represents the millions who have heard her and who have become her friends. It is to that audience, not those who sit before her in a studio, that she pays the homage of her song." Dragonette's popularity on radio translated into crowds at personal appearances, including 15,000 in an auditorium in Minneapolis while snow fell and 150,000 in Chicago's Grant Park. Dragonette sang in a segment of the film The Big Broadcast of 1936, on the condition that she have authority over the final cut on her performance. In the end she chose to have her part removed. In 1934, she provided the voice of Persephone in the Silly Symphony cartoon The Goddess of Spring. And in 1939, she provided the voice of Princess Glory in the full color animated motion picture Gulliver's Travels. In 1940, Swiss American artist Adolfo Müller Ury painted a portrait of her that now hangs at her alma mater, now known as Georgian Court University. Müller Ury became a close friend of the singer and painted her portrait several times—the last of the portraits, painted in 1946, depicts her wearing a gold fez. He also painted a portrait of the singer's sister, Nadea, in 1942. Dragonette joined the cast of Saturday Night Serenade on CBS radio in 1941. During World War II, she performed for charities benefiting the U. S. armed services, earning her an honorary commission as a colonel. She performed frequently for the troops and sold a record number of war bonds. She once remarked that "The Star Spangled Banner" never had more meaning for her than it did during the war. In addition to English, Jessica impeccably sang in German, French, Spanish, Italian and Russian. She was so good, she once fooled a diplomat into thinking Russian was her native tongue. Never one to use printed music, it’s estimated she memorized over 75 operas and more than 500 songs. In the mid 1950s, David Gottlieb, the president of leading pinball game manufacturer Gottlieb, hired Dragonette to appear at coin operated game machine events promoting a pinball game called Dragonette. However, the game had nothing to do with her. It was spoof of a leading TV show of the period, Dragnet.

Неке

1947 жылғы 28 маусымда ол Нью-Йорктегі Сент-Патрик соборында Николас Мередит Тернерге үйленді; екеуі де сенімді католиктер болған. Салтанатты рәсімді кардинал Фрэнсис Спеллман жүргізді. Драгонеттің жалғыз некесі баласыз болғанымен бақытты және өмірінің соңына дейін сақталды.

Өлім

1980 жылы 18 наурызда Нью-Йорк ауруханасында жүрек талмасынан қайтыс болды. Оған тағы бір Маккей авторы, көлеңкелі жазушы Артур Дж. Беркс көмектескен.

Қабырғалық

Купер Хьюит, Смитсониялық дизайн мұражайы "Радио әлемі, 1934" атты қабырғалық суретін сақтайды, онда Драгонетті "радио прогресінің тарихының" ортасында бейнеленген. Биіктігі 8 футтан астам және ені 16 футқа жететін бұл қабырғалық кескіндемеде Драгонетті қалалық пейзаждағы жер шарының үстінде көрсетілген, ал оның айналасында радионың дамуымен байланысты адамдар мен жетістіктерді көрсететін суреттер орналасқан.