Дэвид Уотсон Тейлор: Американдық кеме жасаушы және инженердің өмірі мен еңбектері
David W. Taylor
Дэвид Уотсон Тейлор – АҚШ теңіз сәулетшісі, инженер және Бірінші дүниежүзілік соғыстағы бас конструктор. АҚШ-тағы алғашқы сынақтан өткізілген резервуарды салған.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Дэвид Уотсон Тейлор (4 наурыз 1864 – 28 шілде 1940) – АҚШ-тың кеме құрылысшысы және АҚШ Әскери-теңіз күштерінің инженеры. Ол Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Әскери-теңіз күштерінің бас құрылысшысы және Құрылыс және жөндеу бюросының бастығы болып қызмет етті. Тейлор АҚШ-та салынған алғашқы тәжірибелік буксировкалық резервуарды (танкті) салған адам ретінде ең жақсы танымал.
David Watson Taylor (March 4, 1864 – July 28, 1940) was a U. S. naval architect and an engineer of the United States Navy. He served during World War I as Chief Constructor of the Navy, and Chief of the Bureau of Construction and Repair. Taylor is best known as the man who constructed the first experimental towing tank ever built in the United States.
Ерте өмір және білім
Тейлор Америка Конфедерациясы штаттарының Вирджиния штатындағы Луиза округінде дүниеге келді. Ол 1881 жылы Рэндольф-Мэйкон колледжін бітіргеннен кейін АҚШ Әскери-теңіз академиясына түсті, онда ол Phi Kappa Psi ұйымының мүшесі болды. 1885 жылы академияны сыныбының үздігімен бітіріп, бүгінгі күнге дейін сақталған стипендия бойынша рекордты орнатты. Содан кейін 1885 жылы Англияның Гринвич қаласына жіберіліп, 1888 жылы Гринвич Корольдік теңіз колледжінің ең жоғары наградасын алды, қайтадан рекордты жаңартты.
Taylor was born in Louisa County, Virginia, Confederate States of America. He entered the United States Naval Academy in 1881, after graduating from Randolph Macon College where he was a member of Phi Kappa Psi. He graduated from the Academy in 1885 at the head of his class, setting a scholarship record, which still stands today. He was then sent to Greenwich England in 1885 and received the highest honors of the Royal Naval College, Greenwich in 1888, again setting a record.
Мансап
1886 жылдың тамызында Тейлор теңіз құрылысшысының көмекшісі болып тағайындалды. Теңіз қызметінің басында ол әртүрлі бекеттерде қызмет етті және 1909 жылы Теңіз күштерінің Құрылыс және жөндеу бюросының бастығы қызметін атқарды. 1895 жылы ол Ұлыбританиялық Теңіз архитекторлары институтының алтын медалімен марапатталған алғашқы американдық болды. 1898 жылы ол АҚШ-та соғыс кемелерінің модельдері үшін алғашқы тәжірибелік резервуарды салғызды және оның құрылысын басқарды. Ол теңіз кемелерінің корпустарындағы өзгерістерге қатысты комиссиялармен байланыста болды. Мансабындағы ең маңызды жетістігі ретінде ол жүйелі түрде өзгеретін пропорциялар мен призмалық коэффициенті бар 80 модельден тұратын «Тейлор стандартты сериясын» жасады. Бұл серия екі винтті, орташа және жоғары жылдамдықты теңіз кемелерінің кедергісін алдын ала бағалау үшін бүгінге дейін қолданылады. 1933 жылы кітапқа 40 жаңа модель туралы деректер қосылды. Сериялық деректер сүргіш кедергісін бағалаудың жаңа әдістерін пайдалана отырып қайта талданды және нәтижелері 1954 жылы жарияланды. «Жылдамдық және қуат» және «Қайта талдау» еңбектері 1998 жылы, EMB құрылғанының 100 жылдығына орай, Теңіз архитекторлары және теңіз инженерлері қоғамынан қайта басылды. Тейлор стандартты сериясы кеме ұзындығының қатынасын, енінің сусымасына қатынасын және призмалық коэффициентті өзгертуге мүмкіндік береді. Бұл параметрлер соғыс кемесінің корпусын жобалауда өзгере алатын жалғыз параметрлер емес, бірақ Тейлордың заманынан бері салынған барлық соғыс кемелерінің және көптеген сауда кемелерінің кедергісін алдын ала бағалауға болады. Тейлордың басты үлесі – кемелердің өнімділігі үшін осы үш қарапайым параметрдің маңызды екенін анықтауы болды. Тейлор стандартты сериясының бағалауы модельдік сынақтарды жоспарлау үшін және нақты корпус пішінін модельдік сынақтардан бұрын жобалық жылдамдыққа жету үшін қанша қуат қажет екенін анықтау үшін жеткілікті дәлдікке ие. Бүгінде Тейлор стандартты сериясы электрондық түрде бағдарламаланған және жаңа кемелердің мүмкіндігін зерттеу үшін бірнеше кеме «синтез модельдерінде» қолданылады. 1912 жылы «Титаник» апатынан кейін ол кемелерді жақсартылған корпус құрылысы арқылы теңізге лайықты ету мәселесін зерттеуге тағайындалды. Бұл қызметінде ол Сауда министрінің басшылығымен жұмыс істеді және «Титаник» апатынан кейін құрылған Теңіздегі қауіпсіздік жөніндегі халықаралық конференцияда белсенді қатысты.
In August 1886, Taylor was appointed an assistant naval constructor. Early in his naval career he served on various stations and in 1909 acted as chief of the navy's Bureau of Construction and Repair. In 1895 he was the first American honored by award of a gold medal of the British Institute of Naval Architects. In 1898 he constructed and had charge of the first experimental tank for models of war vessels built in the United States. He was connected with boards dealing with hull changes of naval vessels. In probably the greatest achievement of his career he created the "Taylor Standard Series" of 80 models with systematically varying proportions and prismatic coefficient. This series is still used for preliminary estimates of ship resistance for twin screw, moderate to high speed naval ships. The book was revised in 1933 with the addition of data on 40 new models. The series data was re analyzed using more recent methods of evaluating friction resistance, and the results were published in 1954. Both "Speed and Power" and the Reanalysis were republished by the Society of Naval Architects and Marine Engineers in 1998, the centennial of the EMB. The Taylor Standard series allows variation of the slenderness ratio, beam to draft ratio, and prismatic coefficient. While these are far from the only parameters that can be varied in a warship's hull design, it is possible to get a preliminary estimate of ship resistance from the series for essentially all warships, and many merchant ships, built since Taylor's time. Taylor's main contribution was to recognize that these three simple parameters were the critical ones for ship performance. A Taylor Standard Series estimate is accurate enough to plan the model test and to develop an idea of how much power will be required to achieve design speed, prior to model testing the actual hull form. Today the Taylor Standard Series has been programmed in electronic form and is used in several ship "synthesis models" to do feasibility studies for new ships. After the RMS Titanic disaster of 1912, he was assigned to investigate the problem of making ships more seaworthy through better hull construction. On this duty, he served under the Secretary of Commerce and took a leading part in the International Conference on Safety at Sea, which grew out of the Titanic sinking.