АҚШ-тағы заңдық көмек көрсету ұйымы

Кіріспе

АҚШ-тың коммерциялық емес құқықтық көмек ұйымы. Құқықтық қызметтер корпорациясы (LSC) – АҚШ Конгресі құрған, 501(c)(3) статусына ие коммерциялық емес корпорация. Ол, қаржылық мүмкіндігі шектеулі адамдарға азаматтық құқықтық көмек көрсету арқылы, барлық американдықтардың заң алдындағы әділдікке тең қолжетімділігін қамтамасыз етуді мақсат етеді. LSC 1974 жылы екі партиялық конгресс қолдауымен және Никсон әкімшілігінің қолдауымен құрылды, ал қаржыландыру конгресс арқылы жүзеге асырылады. LSC-де АҚШ Президенті тағайындайтын және АҚШ Сенаты бекітетін, LSC саясатын белгілейтін он бір директордан тұратын кеңес бар. Заң бойынша кеңес екі партиядан құралған болуы керек; бір партиядан алтыдан аспауы тиіс. LSC-де осы саясатты іске асырып, корпорацияның жұмысын бақылайтын президент және басқа да лауазымды тұлғалар бар. LSC – елдегі азаматтық құқықтық көмекке ең ірі қаржы көзі, ол өзінің жалпы қаржысының 90 пайыздан астамын 132 тәуелсіз коммерциялық емес құқықтық көмек бағдарламаларына бөліп береді. 2023 қаржы жылына Конгресс LSC-ге азаматтық құқықтық көмекке қаржыландыру үшін 560 миллион доллар бөлді.

Өмірбаян

LSC – бұрынғы Экономикалық мүмкіндіктер кеңсесінің (OEO) ұйымдық мұрагерлерінің бірі. 1964 жылғы Экономикалық мүмкіндіктер туралы заң, Президент Линдон Б. Джонсонның Ұлы қоғам визиясының маңызды бөлігі, OEO-ны құрды. 1964 жылы Эдгар Кан мен Жан Кампер Канның «Кедейлікке қарсы күрес: азаматтық тұрғысынан» атты мақаласына сүйене отырып, 1965 жылы OEO жылына 1 миллион доллар көлемінде қаржы бөлді, мысалы Калифорниялық ауылдық заңдық көмек.

1970-жылдардың басында Никсон әкімшілігі OEO-ны таратуға кірісті; кедейлерге заңдық көмек көрсетуге арналған қаржы азайды, ал қолдаушылар басқа балама іздеді. Сонымен қатар, әкімшілік лауазымды тұлғалары, мысалы Бас прокурор Джон Н. Митчелл және ішкі саясат жөніндегі бас кеңесші Джон Эрлихман осыған ұқсас шешімдер ұсынды. LSC заңы LSC гранттарын алғандардың қандай іс-әрекеттерге құқығы бар екеніне қатысты белгілі бір ережелер мен шектеулерді қамтиды. Томас Эрлих, сол кезде Стэнфорд құқық мектебінің деканы, LSC-нің алғашқы президенті болды. Басқарма мүшелері арасында LSC-нің рөлі OEO-сымен бірдей болуы керек пе, яғни кедейлердің негізгі проблемаларына қарсы сот процесі мен басқа да шаралар қолдану керек пе, әлде назар шағын, нақты жағдайларды шешуге шоғырландырылуы керек пе деген пікірталас болды. Арканзас штатының Литтл-Рок қаласындағы Роуз заң фирмасының адвокаты және Арканзас штатының бас прокуроры Билл Клинтонның әйелі Родэм балалар құқығы және саясаты саласында тәжірибелі болған және Йель құқық мектебінде кедейлерге заңдық көмек көрсетуде жұмыс істеген. Ол сондай-ақ 1976 жылы Индиана штатында Картердің сайлауалды кампаниясын үйлестіру жұмыстарын жүргізді. 1978 жылдың ортасында Картер әкімшілігі отыз жасар Родэмді басқарма төрағасы етіп таңдады, бұл әйелдер арасындағы алғашқы жағдай болды. Родэм LSC-ге Конгресс қаржысын арттыруда сәтті болды, оның төмен кірісті адамдарға заңгерлермен көмектесудегі әдеттегі рөлін атап өтті және оның қаржыландырылуын либералдық немесе консервативтік себеп ретінде қарастырмады. LSC кеңесінде үшінші жыл жұмыс істеген Родэм LSC бюджетін үш есеге арттырды. Бұл кезеңде LSC-ге қарсылық республикалық конгрессмен Джеймс Сенсенбреннерден келді, ол кедейлер үшін жұмыс істеген жеке адвокаттарға төленетін «судьялық қамқорлық» жүйесін жақтады, бұл жүйеге 303 миллион доллар бөлді. 6200-ға жуық кедейлік адвокаттары 1,5 миллионға жуық кедей клиенттер атынан сотқа шағымданып, оның қаражатын пайдаланды; адвокаттар өз істерінің шамамен 80 пайызын жеңді, олардың көпшілігі ажырасу, үйден шығару, мүлікті қайтару және федералдық агенттіктерден төлемдерді тоқтатумен байланысты болды. 1980 жылдың сәуір және қыркүйек айлары аралығында Ф. Уильям Маккалпин оның орнына басқарма төрағасы болып тағайындалды. Ол 1981 жылдың соңына дейін төрағалық етті. CRLA-ның атқарушы директоры Рейганның ұйымға деген көзқарасын Дарт Вейдердікіндей деп сипаттады. АҚШ Палатасының сот комитеті 1981 жылдың мамыр айында Рейганның қаржыландыруды тоқтату туралы шешімін қабылдамады, бірақ келесі екі жылға арналған қаржыландыруды 260 миллион долларға дейін қысқарды және LSC адвокаттарына қосымша шектеулер қойды. Бұл «күшейіп келе жатқан идеологиялық күрес» деп «Нью-Йорк Таймс» газетінде жарияланды. Жауап ретінде LSC Конгресс шектеулерін айналып өту және саяси үгіт-насихат үшін қаражатты қайта пайдалану үшін «көлеңкелі корпорацияларды» құруға кірісті. Олсон LSC мәселесімен айналысқан Рейганның кезеңсіз өту тобын басқарды және оны таратуды жеке ұсынды, сондықтан LSC-нің жақтастары көңілсіздік білдірді. Родэм осы істе өзіне көмектесу үшін Роуз заң фирмасының серіктесі Винс Фостерді жалдады, бірақ Олсон басқармада қалды. 1982 жылдың қазан айында сот шешімі қорғаушылардың пайдасына болды. Бұл кеңес соңғы отырысын жариялы дау-жанжалмен аяқтады, Олсон LSC-де «әрекетсіздік пен заңсыздық» пен «солшылдарға қаржы жұмсау арқылы салық төлеушілердің ақшасын ысырап ету» бар деп айыптады. Мұндай LSC затына қарсы әрекеттер қылмыс емес еді және GAO есебінде қылмыс жасалғаны туралы мәлімдеме жоқ. LSC гранттарын алғандарға жаңа, әлдеқайда кең шектеулер қосылды. Ұйымның қолдаушылары Клинтон әкімшілігінің республикалық Конгресспен бюджеттік күресте LSC-ге маңызды басымдық бермегеніне көңіл көшірді, әсіресе Хиллари Клинтонның бұрынғы рөлін ескере отырып. LSC-нің 2009 жылғы «Америкадағы әділдікке қол жеткізудегі кемшіліктерді анықтау: төмен кірісті американдықтардың қазіргі азаматтық-құқықтық қажеттіліктері» атты есебінде LSC қаржыландыратын немесе қаржыlandırmayan барлық заңдық көмек кеңселерi АҚШ-тағы төмен кірісті адамдардың заңдық қажеттіліктерінің шамамен 20 пайызын ғана қанағаттандыра алатыны айтылды. 2007 жылы LSC-нің бюджеті шамамен 350 миллион доллар болды.

By the early 1970s the Nixon administration began dismantling the OEO; funding for legal services for the poor began to wither, and supporters looked for an alternative arrangement. at the same time, administration officials such as Attorney General John N. Mitchell and chief domestic advisor John Ehrlichman were proposing their own somewhat similar solution. The LSC Act contains certain rules and restrictions regarding what LSC grantees can do. Thomas Ehrlich, at the time the dean of Stanford Law School, became the LSC's first president. Debate existed from the start among the board members as to whether LSC's role should be the same as the OEO's of using lawsuits and other means to attack broad underlying difficulties of the poor or whether the focus should be more narrowly defined to addressing small, specific situations. Rodham, an attorney with Rose Law Firm in Little Rock, Arkansas and the wife of Arkansas Attorney General Bill Clinton, had a background in children's law and policy and had worked in providing legal services for the poor while at Yale Law School. She had also done 1976 campaign coordination work for Carter in Indiana. In mid 1978, the Carter administration chose the thirty year old Rodham to become chair of the board, the first woman to become so. Rodham was successful in getting increases in Congressional funding for LSC, stressing its usual role in providing low income people with attorneys to assist them in commonplace legal issues and framed its funding as being neither a liberal nor a conservative cause. By her third year on the LSC board, Rodham had gotten the LSC budget tripled. Opposition to LSC during this time came from both Republican Congressman James Sensenbrenner, who favored a "judicare" approach of compensating private lawyers for work done for the poor, with a budget of $303 million. Some 6,200 poverty lawyers filed suits using its funds on behalf of 1.5 million eligible poor clients; the lawyers won almost 80 percent of their cases, which mostly involved divorces, evictions, repossessions, and interrupted payments from federal agencies. Sometime between about April 1980 and September 1980, F. William McCalpin replaced her as chair of the board. He would remain chair through late 1981. The CRLA's executive director would characterize Reagan's attitude towards the organization as akin to that of Darth Vader. The U. S. House Judiciary Committee blocked Reagan's zero funding action in May 1981, but did cut financing to $260 million for both of the next two years as well as place additional restrictions on LSC lawyers. as part of what The New York Times deemed an "increasingly bitter ideological struggle". In return the LSC began to set up "mirror corporations" to circumvent congressional restrictions and reuse funds for political advocacy. Olson had headed the Reagan transition team dealing with LSC and had personally recommended its abolition, so LSC advocates were not mollified. Rodham hired fellow Rose Law Firm associate Vince Foster to represent her in the case although Olson would remain on the board. was decided in favor of the defendants by summary judgment in October 1982. This board then closed its last meeting in a public debacle, with Olson lambasting LSC as full of "abuses and rampant illegality" and a "waste of the taxpayers' money through the funding of the left," Such actions against the LSC Act were not crimes, and the GAO report did not claim any crimes had taken place. A new set of much more extensive restrictions were added to LSC grantees. The organization's supporters expressed disappointment that the Clinton administration did not make LSC a critical priority in its budget battles with the Republican Congress, especially given Hillary Clinton's former role in it. According to LSC's 2009 report "Documenting the Justice Gap in America: The Current Unmet Civil Legal Needs of Low Income Americans," all legal aid offices nationwide, LSC funded or not, were together able to meet only about 20 percent of the estimated legal needs of low income people in the United States. For 2007, LSC had a budget of some $350 million.

Обама дәуірі

2009 жылы Обама әкімшілігі кезінде LSC-нің 390 миллион долларлық бюджетіне 50 миллион доллар қосылуы жоспарланған еді. Алайда, LSC сенатор Чарльз Грасслидің сынына ұшырады, ол «Көп ақша босқа жұмсалуда» деді, сонымен қатар Бас есептік кеңсе мен Бас инспектордың бірнеше есебін келтірді. 2011 жылғы қаржы жылына дейін LSC-нің жылдық бюджеті 420 миллион долларға жетті. 2011 жылдың басында, қазір көпшіліктегі Республикалық Өкілдер палатасы ағымдағы жылғы соманы 75 миллион долларға қысқартуды ұсынды, ал Обаманың ұсынысы келесі жылға 30 миллион долларлық үстеме қоюды ұсынды. LSC-ге тұрақты қаржыландыру бойынша екі партияның да күшті қолдауы бар. Заң және бизнес қоғамдастығының өкілдері, штаттың бас прокурорлары және елдің әртүрлі заң факультеттерінің декандары LSC-ге тұрақты қаржыландыруды қолдау туралы хаттарды Өкілдер палатасы мен Сенаттың қаржы комитеттеріне жіберді. Олардың арасында:

Apple, American Express, Google, Walmart, General Motors және Walt Disney сияқты Американың ірі бизнес компанияларының 252 бас кеңесшісі. Барлық 50 штат пен Колумбия округінен 181 заң фирмасы. Бас судьялар конференциясы және Мемлекеттік сот әкімшілерінің конференциясы. 41 екі партиялық штат прокуроры. 167 заң факультеттерінің декандары. Бұдан өзге, LSC-ні қаржыландыруды қолдау туралы екі партиялық хатқа 209 Өкілдер палатасының депутаты қол қойды, бұл тарихтағы ең көп көрсеткіш, ал 46 сенатор ұқсас хатқа қол қойды. Нәтижесінде, Трамп өзінің президенттік кезінде LSC қаржыландыруын арттыру туралы заңға қол қойды. Трамптың президенттігі кезеңінде Конгресс LSC-нің қаржысын 2020 жылғы қаржы жылында 490 миллион долларға дейін арттырды, бұл CARES Act-тен түскен 50 миллион долларлық төтенше үстеме қаржының арқасында мүмкін болды. 2021 жылғы біріктірілген қаржыландыру туралы заңда Конгресс 2021 жылғы қаржы жылы үшін LSC-ге 465 миллион доллар бөлді, бұл өткен қаржы жылындағы 440 миллион долларлық базалық қаржыландырудан (CARES Act үстемесінсіз) 25 миллион долларға артық.

Байден дәуірі

2021 жылы президент Джо Байден LSC-ге 600 миллион доллар көлемінде бюджеттік қаражат бөлуді ұсынды. 2022 жылдың наурыз айында Конгресс LSC-ге 489 миллион доллар бөлген 2022 қаржы жылына арналған қаржыландыру туралы заңды қабылдады. 2022 жылдың соңында LSC 2023 қаржы жылына 1,26 миллиард доллар сұрады, ал Байден 700 миллион доллар ұсынды. Нәтижесінде, 2023 қаржы жылы үшін Конгресс LSC-ге 560 миллион доллар бөлген 2023 қаржы жылына арналған қаржыландыру заңын қабылдады, бұл LSC-ге бөлген ең ірі нақты доллар сомасы болды.

Бас кеңсесі

Заң бойынша LSC-нің штаб-пәтері Вашингтон қаласында орналасқан. 1970-ші және 1980-ші жылдары LSC-нің аймақтық кеңселері де болған. LSC қазіргі уақытта Вашингтон қаласында барлық жұмысын басқаратын бір кеңсеге ие. LSC өзі кедейлерге құқықтық көмек көрсетпейді.