Кіріспе
Ағылшын футболшысы (1967 жылы туған)
Барретт зейнетке шыққаннан кейін жаттықтырушылық қызметпен айналысты, әсіресе «Олдхэм Атлетик» және «Сток Сити» командаларының жаттықтырушы штабында жұмыс істеді. Содан кейін ол АҚШ-қа көшіп, жасөспірімдерді жаттықтырумен айналысып жатыр.
Клуб
Жасөспірім кезінде Барретт 1985–86 жылдары «Честер Сити» клубының төртінші дивизионнан жоғары деңгейге көтерілуіне көмектесті, ол «Манчестер Ситиден» жалға алынған болатын. «Манчестер Ситиде» ол жастар академиясынан өтіп, негізгі құрамда үш ойын өткізді. «Олдхэм Атлетикте» ол 1990 жылғы Футбол лигасы кубогының финалында «Уэмблиде» «Ноттингем Форест» клубынан жеңіліс көрді және 1989–90 жылғы ФА кубогының финалына жолдама алуға шамадан таяу болды, бірақ «Мэн Роудта» өткен жартылай финалда «Манчестер Юнайтедке» есе жіберді. Содан кейін ол Ланкашир клубының екінші дивизионда жеңіске жетіп, Бірінші дивизионға (бір жылдан кейін ФА Премьер-лигасы аталды) көтерілуіне көмектесті. 1992 жылдың ақпан айында «Астон Вилла» клубы Барретт үшін 1,7 миллион фунт стерлинг төледі, бұл соңғы мәліметтерге (2019 жыл) сәйкес, «Олдхэмнің» трансферлік рекордтық көрсеткіші болып табылады. Ойыншы ретіндегі ең үлкен жетістігі «Бирмингем» клубымен байланысты: олар 1992–93 жылғы ФА Премьер-лигасында күміс жүлдегер атанды және 1993–94 жылғы Футбол лигасы кубогын жеңіп алды, «Уэмблиде» «Манчестер Юнайтедті» 3–1 есебімен ұтты, Барретт барлық 90 минутты ойнады. Ол 1994–95 маусымның ортасында «Эвертонға» сатып алынды. «Эвертон» ФА кубогын жеңіп алғанымен, Барретт сол маусымда «Астон Вилла» құрамында ойнағандықтан жеңімпаз медалін алу мүмкіндігінен айырылды. «Эвертондағы» уақытының көп бөлігі тізе жарақатымен қиындыққа толы болды және ол 1998 жылдың ақпан айында «Мерсисайдтықтар» үшін 78 ойын өткізгеннен кейін «Шеффилд Уэнсдейге» ауысты, сондай-ақ екінші лигадағы «Шеффилд Юнайтедке» қысқа мерзімге жалға берілді. «Шеффилд Уэнсдейде» де жарақат оның ойынға қатысуын шектеді – оның кәсіби карьерасының соңғы ойыны 1998 жылдың 3 қазанында «Миддлсброға» қарсы өткен 4–0 есебімен жеңіліс болды. Дегенмен, ол «Хиллсборо» клубымен келісімшарт бойынша 1999–2000 маусымының соңына дейін зейнеткерлікке шыққанға дейін қалды, бұл клубтың жоғары дивизионнан төмендеуімен бірге орын алды.
Халықаралық
Барретт Англия құрамасы сапында 1991 жылғы 3 маусымда тұңғыш рет алаңға шықты, Оклендтегі Маунт Смарт стадионында Жаңа Зеландияға қарсы өткен жолдастық ойында 90 минут бойы ойнады. 1993 жылғы маусымда ол 1993 жылғы АҚШ кубогында Бразилиямен 1:1 есебімен тең түскен және Германиямен 2:1 есебімен жеңілген ойындардың негізгі құрамында болды. Бұл Барретттің ұлттық құрама сапындағы соңғы үш ойыны болды. 2009 жылғы 29 шілдеде ол «Сток Сити» академиясының 14 жасқа дейінгі командасының бапкері болып тағайындалды. Ол бұрынғы «Олдхэм Атлетик» клубында да ұқсас қызмет атқарған.
Жеке өмір
Футболшы карьерасы барысында оған "Жеміш", "Перлинхо" және "Барретт графы" деген лақап есімдер берілді. Эрл Барреттің інісі Флойд 1990-шы жылдары "Олдхэм Селтикс" командасы үшін кәсіби баскетбол ойнады. Ол әйелі Килимен бірге үш қызын тәрбиелеп отыр: Джорджия, Индия және Эмми. Олар қазір Техас штатының Хьюстон қаласында тұрады, ал Барретт RISE ұйымындағы АҚШ Футбол Даму Академиясының студенттерін жаттықтырады.