Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Коста-Рикадағы ұлттық парк, Чилидегі парк.
National park in Costa Rica
the park in Chile
Корковадо ұлттық паркі (lang es) – Коста-Риканың оңтүстік-батыс аймақтарында, Оса түбегінде (9° солтүстік, 83° батыс) орналасқан ұлттық парк. Корковадо ұлттық паркі 1975 жылғы 24 қазанда құрылды және ауданы шамамен 424 квадрат километрді құрайды. Қазіргі таңда Коста-Рикадағы ең ірі парк болып табылады және Оса түбегінің үштен бірін алып жатыр. Паркте Американың Тынық мұхитының жағалауындағы ең үлкен жаңадан өскен орман және әлемдегі төменгі тропикалық орманның қалған аз ғана аумақтарының бірі бар. Тарихи тұрғыдан алғанда, төменгі жазықтардағы ағаш кесу оңай қолжетімділік және экономикалық құндылығы жоғары, ірі ағаштардың көп болуына байланысты жүргізілген. Алайда, осындай әртүрлі өсімдіктер өсетін жерлерде әдетте биологиялық түрлердің әртүрлілігі ең жоғары болады. Алғашқыда бай болған жазық орманның қалдықтары көбінесе табиғи биологиялық түрлердің әртүрлілігін сақтауға жеткіліксіз болады.
Corcovado National Park (lang es) is a National Park on the Osa Peninsula, in Osa Canton, located on the southwestern regions of Costa Rica (9° North, 83° West), which is a part of the Osa Conservation Area. Corcovado National Park was established on October 24, 1975 and occupies an area of It is currently the largest park in Costa Rica and extends over about a third of the Osa Peninsula. The park has the largest primary forest on the American Pacific coastline and is also one of the few remaining sizable areas of lowland tropical forests in the world. Historically, logging has taken place in lowland areas due to their easy accessibility and the presence of the largest and most abundant economically valuable trees. But in those habitats, which feature the diverse vegetation, are also usually the richest in biodiversity. What is left of the originally rich lowland forests is usually too small an area to support the original natural biodiversity.
Биологиялық әртүрлілік
Корковадо құрып бара жатқан Бейрд тапирі мен арпий бүркітінің шағын популяциясына мекендейді. Парктегі өзендер мен лагуналарда американдық крокодил мен көздік кайман, сондай-ақ бұқа акулалары бар. Паркте ягуар, оцелот, маргай, ягуарунди және пума сияқты бірнеше мысықтар да кездеседі. Коста-Риканың барлық төрт маймыл түрі, оның ішінде құрып бара жатқан Орталық Американың ала маймылы, ақ бетті капучин, мантиялы айқайлаушы және Джеффридің жәндік маймылы паркте өмір сүреді. Басқа сүтқоректілерге екі және үш саусақты жалқау, жағалы пекарий, солтүстік тамадуа және жібекті қарақұйрықтылар жатады. Паркте улы жебе жабайы, қызыл көзді ағаш жабайы, шыны жабайы және жыланның бірнеше түрі (оның ішінде улы фер де лансе және бушмастер) таралған. Жануарларды көруге ең қолайлы орын жағалау, онда қызыл аралар (елдегі ең ірі популяция), кеудегер крабтар, пеликандар, жәндік маймылдар, тамадуа муравьеды, пумалар, ақ бетті капучин маймылдар, сызықты жыртқыштар және коатилер кездеседі. Паркте Орталық Американың алабұғалары, мантиялы айқайлаушы маймылдар, екі және үш аяқты жалқаулар, агутилер, алып қарақұмырсқалар, үлкен куросоулар, қара шоқпарлар, көзқарас құстар, кобиндар, 220 түрлі көбелектер, алтын шарлы жәндіктер, семіргіштер және еншік құстар да бар. Жағажайларда төрт түрдің теңіз тасбақалары (жасыл, Тынық мұхит, қазылқан және теріқұйрық) ұялайды. Жабайы жануарлардың көп болуын өсімдіктер аймақтарының әртүрлілігімен түсіндіруге болады, олардың саны он үштен астам: тау орман (парктің жартысынан астамын құрайды), бұлт орманы, жолильо орманы (алма батпағы), дала орманы, аллювиалды жазық орманы, батпақ орманы, тұщы су шөптесін батпағы және мангровый орманы. Бұл жерде 500-ден астам ағаш түрі өседі, оның ішінде қызғылт жүрек, попонжохе, наргуста, банак, сиыр ағашы, еспава және крабвуд. Биологиялық әртүрліліктің жоғары деңгейі Коста-Риканың флора мен фауна үшін солтүстік-оңтүстік дәлізінде орналасқандығымен байланысты, ол Солтүстік және Оңтүстік Америка құрлықтарын байланыстыратын "жер көпірінің" және жабайы жануарлар дәлізінің бір бөлігі болып табылады. 41 800 гектар аумақты алып жатқан Корковадода әлемдік биологиялық әртүрліліктің 3% шоғырланған. Парктің сулары да биологиялық әртүрлілікке бай. Жағалаулар әр жылғы қыста келетін дөңгелек киттердің қыстау және көбейту орындары болып табылады. Бұл аймақ арқылы Брайд киті сияқты басқа да балдыр киттер де көшіп өтеді. Спиннер және дөрекі тісті дельфиндер, жалған қаскыр киттер және қаскыр киттер сияқты кішірек киттер де маусымдық көшіп-қонушылар болып табылады. Ламантилер кейде Манзанильо жағалауында, Таламанка мен Лимонда кездеседі.
Corcovado is home to the endangered Baird's tapir and a small harpy eagle population. The park's rivers and lagoons are home to the American crocodile and spectacled caiman, along with bull sharks. Several felines are also present, including the jaguar, ocelot, margay, jaguarundi, and puma. All four Costa Rican monkey species are known to live within the park, including the endangered Central American squirrel monkey, white faced capuchin, mantled howler, and Geoffroy's spider monkey. Other mammals include two toed and three toed sloth, collared peccary, northern tamandua, and silky anteater. Poison dart frogs, red eyed tree frogs, glass frogs, and several species of snake (including the venomous fer de lance and bushmaster) are also present within the park. Most animal sightings can be expected along the coast, including scarlet macaws (the largest population in the country), hermit crabs, pelicans, spider monkeys, tamandua anteaters, pumas, white faced capuchin monkeys, lineated woodpeckers and coatis. Other animals in the park include Central American squirrel monkeys, mantled howler monkeys, both two toed and three toed sloths, agoutis, giant anteaters, great curassows, black hawks, spectacled owls, hummingbirds, 220 species of butterflies, golden orb spiders, otters and raccoons. Four species of sea turtle (green, Pacific ridley, hawksbill, and leatherback) nest on the beaches. The abundance in wildlife can in part be explained by the variety of vegetation zones, at least thirteen, including montane forest (which covers more than half the park) cloud forest, jolillo forest (palm swamp), prairie forest, alluvial plains forest, swamp forest, freshwater herbaceous swamp and mangrove, together holding over 500 tree species, including purple heart, poponjoche, nargusta, banak, cow tree, espave and crabwood. The high biodiversity is also attributed to Costa Rica's position on a north south corridor for flora and fauna; part of the "land bridge" and wildlife corridor that links the large continents of North America and South America. In 41,800 hectares, Corcovado houses 3% of the world's biodiversity. The waters of the park are rich in biodiversity. The coasts are wintering and breeding grounds for humpback whales that come each winter. Other baleen whales also migrate through the area such as Bryde's whale. Dolphins such as spinner and rough toothed, and smaller cetaceans such as false killer whales and killer whales are seasonal migrants to these areas. Manatees are occasionally reported at Manzanillo Beach, Talamanca, and Limon.
Жасау
Корковадо ұлттық саябағы туристердің танымал мекені болғанымен, оған көптеген қауіп-қатер төніп тұр. Корковадо ұлттық паркі құрылғанға дейін үкімет қылмыскерлерді жарым аралда босатып жіберуге және көптеген адамдардың жерді алтын іздеу үшін әртүрлі әдістермен, мысалы, алтын жуу арқылы қазуына рұқсат берген [2]. Бұл іс-әрекеттер топырақ эрозиясы, түрлі техникалардың салдарынан судың ластануы және траншеялар жасау сияқты экожүйеге теріс әсер етті [4]. Жерді игеру компаниялары, кен өндіру және мал шаруашылығы паркте орманның кесуіне және судың ластануына әкелді, бұл су өмірінің жойылуына себеп болды [4]. 1975 жылға дейін, парк салына бастаған кезде Оса түбегіндегі халық саны 7000-нан аспаған [2]. Көптеген жергілікті тұрғындар жерді мал өсіруге (ірі қара, шошқа) пайдаланған және қарапайым шаруашылықпен күн көріп отырған. Оңтүстік Америкааралық тас жолы салынғаннан кейін халық саны екі есеге артты, оның ішінде фермерлер, орманшылар және кеншілер сияқты жерді дамытуға қызығушылық танытқан адамдар да болды [2]. Жарым аралдың қашықтығына байланысты орман кесу 1960 жылдары ғана басталды. 1975 жылға қарай ірі халықаралық орман кесу операциясы жоспарланды. Зерттеушілер президент Даниэль Одуберден бұл аймақты қорғауды өтінді, ол осы өтінішті қабылдап, оны Ұлттық парк деп жариялады. Осылайша ол Жануарларды қорғау институтынан Альберт Швайцер сыйлығын алды. Бұрыннан бар алтын кеншілер қалуға рұқсат алды. 1986 жылға қарай олардың саны 1000-ға жуық болды (олардың отбасыларын есептемегенде), сонымен қатар жабайы жануарларды аулаумен де айналысты. Оларды шығарып жіберу туралы шешім қабылданды. Дегенмен, заңсыз кен өндіру әлі де жалғасуда (жаңа және зиянды әдістер қолданылып). Кеншілердің саны шамамен 400-ге жетеді. Парктің 38% (16000 гектар) алтын кеншілері тарапынан пайдаланылған деп есептеледі.
Although Corcovado National Park is a popular tourist destination, there are many threats facing the National Park. Before Corcovado National Park's creation, the government used to release criminals on the peninsula, and many other people would mine the land for gold through various methods, such as panning [2]. These strategies created negative impacts on the ecosystem like soil erosion, water contamination from types of machinery, and trenching [4]. Land development companies, mining, and livestock production led to deforestation and water contamination in the park which contributed to the destruction of aquatic life [4]. Previous to 1975, when the park was first constructed, the Osa Peninsula population was less than 7,000 people [2]. Many locals utilized the land for cattle and pig farming and lived off subsistence livelihoods. After the creation of Interamerican Highway South, the population doubled in size including people who were interested in land development such as farmers, loggers, and miners [2]. Because of the remoteness of the peninsula, logging only began in the 1960s. By 1975 there were plans for a major international logging operation. Researchers petitioned President Daniel Oduber to protect the area, which he did by making it a National Park. For this, he received the Albert Schweitzer Award from the Animal Welfare Institute. The already present gold miners were allowed to stay. By 1986 their number had increased to about 1,000 (not counting their families), who also hunted wildlife. It was decided to evict them. However, illegal mining still occurs (using more destructive, modern methods). The number of miners is estimated to be about 400. It is estimated that 38% of the park (16.000 hectares) has been exploited by gold miners.
Қауіптер
Оса түбегінде әлемдік биологиялық әртүрліліктің 2,5%-ы орналасқан [6]. Туризмнің, кен өндірісінің және орманды жоюдың салдары Коста-Риканың жер бетіндегі және су экожүйелеріндегі түрлердің биологиялық әртүрлілігінің төмендеуіне алып келеді. Жазық тропикалық орман әртүрлі тіршілік орындарына ие, олар құрып кету қаупі төнген және қауіпті жағдайдағы түрлерге мекен жасайды. Паркте мыңдаған түрлер бар, оның ішінде жабайы мысықтар, сирек кездесетін құстар, теңіз тасбақалары, акулалар, дөңес киттер, маймылдар және тағы да көптеген түрлер [7]. Коста-Рикадағы ягуар, Бейрд тапирі және пекари сияқты түрлер коммерциялық дамудың салдарынан жиі қауіп төндіріледі және тіпті жойылып кетуге жақын [4]. Көп жылдық кен өндірісінен кейін тұқым таратушылар – тапирлер, пекарилер және агутилер саны айтарлықтай азайды [4]. 1970 жылдары Коста-Рика үкіметі алтын өндіруге тыйым салды, бірақ бұл кен өндіру мәселелерін толығымен шешпеді. 1970-1980 жылдары Коста-Рика үкіметі орманды жоюға, заңсыз аңшылыққа және кен өндіруге қарсы шаралармен, сондай-ақ орманды қайта жаңарту жоспарларын қамтитын қоршаған ортаны қорғау заңдарын қабылдады [7]. Тыйымға қарамастан, көптеген жергілікті тұрғындар алтын өндіруге тәуелді болып, оны заңсыз жалғастырды. Олар ұлттық парктен тыс өзендерде алтын іздеп, заңсыз аң аулау арқылы және теңіз тасбақаларының жұмыртқаларын жинау арқылы тамақтанды [6]. Заңсыз аңшылық парктегі ягуарлар мен пакалардың санының тез азаюына себеп болды [1]. 2008 жылы парк рейнджерлері пекари сияқты кейбір жергілікті түрлерді қорғауға кірісті, бірақ жергілікті тұрғындар оларды аулауды жалғастырды, себебі пекарилер олардың егіндеріне зиян келтіріп, олардың күнкөрісіне нұқсан келтіретін [7]. Пекари популяциясын сақтап қалуға қарамастан, жергілікті тұрғындар мен ұлттық парк арасындағы шиеленіс күшейді. Халық санының тез азаюына қарамастан, кейбір табиғат қорғаушылар осы популяциялар туралы басқалармен салыстырғанда аз уайымдайды [3]. Қоғамдық қауіпсіздік министрлігінің қызметкерлері, ұлттық парк рейнджерлері және Голфо Дульче орман қоры мен Оса қорғаныс аймағының (ACOSA) табиғат қорғаушылары заңсыз кеншілерді ұстау мақсатымен парктегі патрульдеуді күшейтті [3]. Бірақ бұл кейбір адамдар алтын өндіруді табыс көзі ретінде қарастыратын жергілікті қоғамдастықта проблемалар тудырды. Оса түбегіндегі жерді пайдаланудағы өзгерістерге байланысты табиғат қорғаушылар мен жергілікті қоғамдастық мүшелері арасында келіспеушіліктер жиі туындайды. Бұл аймақтың тарихымен байланысты, Оса түбегіндегі көптеген жергілікті тұрғындар күнкөрісі үшін аймаққа тәуелді. Мал шаруашылығы, шошқа өсіру, Корковадо ұлттық паркі аймағындағы өзендерді шоғырландыру және аң аулау көптеген жергілікті тұрғындарға парктің құрылуына дейін көптеген жылдар бойы өмір сүруге мүмкіндік берді. Көптеген шахтерлер жұмыссыздықтан кенге кірісіп, оларға жеке бостандық сезімін сыйлады [4]. Алайда, қорғау заңдары қабылданғаннан кейін көптеген жергілікті тұрғындар туризм сияқты басқа да табыс көздерін іздеуге көшті. Корковадо ұлттық паркіне күн сайын мыңдаған экотуристер келеді, бұл Коста-Рика үкіметінің кірісіне үлкен үлес қосады [2]. Коста-Риканың туристік индустриясы көптеген жергілікті тұрғындарды саябақта экскурсиялық нұсқаушылар мен парк рейнджерлері, қонақ үйлер мен мейрамханаларда және басқа да қызметтерде жұмыс істеуге тартады. COVID-19 пандемиясынан туристік индустрия уақытша құлдырағаннан кейін, заңсыз кеншілер мен аңшылар бұрынғы өмір салтына оралды, себебі олардың жаңа күнкөрісі оларды енді қамтамасыз ете алмады [7]. Қорғау заңдарын орындауға байланысты парк рейнджерлері заңсыз әрекеттерді тоқтатуға және хабарлауға міндетті. Заңсыз әрекеттерге қатысатын жергілікті тұрғындар мен парк рейнджерлерінің арасында шиеленіс пен жаулықтық күшті. Алтын өндіру, кен өндіру және орманды жою сияқты кен өндіру әрекеттері Корковадо ұлттық паркіндегі әртүрлі экожүйелерге кері әсер етеді. Корковадоның географиялық аймағы жоғары биологиялық әртүрлілікке, сондай-ақ орманды жою мен кен өндіруге қолайлы жағдайларға ие. Оса түбегі жаңбырлы ормандар мен жағажайлар сияқты әртүрлі жағалаулық және құрлық экожүйелерімен толы. Орманнан жауған сулар Тынық мұхитына құятын өзендер мен салалардың күрделі жүйесін қоректендіреді [5]. Күшті жаңбырлар Оса түбегінің кейбір аймақтарында қауіпті жағдайлар тудыруы мүмкін, бұл туристер мен аймақпен таныс емес адамдарды тоқтатуы мүмкін, бірақ кеншілер мен аңшыларды тоқтатпайды. "Орерос" 1930 жылдары Оса түбегіне алғаш келді және осы күнкөріс формасы осы аймақта содан бері сақталды [5]. Жеке кеншілер "шоғырландыру" деп аталатын әдісті қолданды, олар теңіз немесе өзендердегі құм мен топырақты алтын шөгінділері табылғанша табақша арқылы сүзіп өтеді [5]. Ірі кеншілер мен орман шаруашылығымен айналысатын компаниялар орманды кесу және көп мөлшердегі шөгінділерді жуу үшін үлкен техника қолданды [4]. Алтын шоғырландыру кен өндірудің бір түрі болғанымен, экожүйеге тигізетін әсері кеннің түріне, кен өндіру операциясының масштабына және экожүйенің қазіргі жағдайына (зақымдалған, қалпына келтірілген немесе сақталған) байланысты өзгеруі мүмкін [8]. Алтын өндірудің қоршаған ортаға тигізетін теріс әсерлері – су жолдарындағы шөгінділердің артуы, өзен жағалауларының эрозиясы, беттік судың жылдам булануы және сарқынды сулардан минералдық ластану [8]. Ауыр металдар (улы металл сынап), сульфаттар және басқа да ластағыштар сияқты шөгінділердің енгізілуі су экожүйесінің жойылуы, қышқыл кен ағынынан pH деңгейінің жоғарылауы және судың тұрақты қатаюы сияқты қоршаған ортаның нашарлауына әкелуі мүмкін [8]. Туризмнің артуы паркте адамдардың көбеюіне әкелді, бұл парктің ірі сүтқоректілерінің ұзақ мерзімді өмір сүруіне қауіп төндіруі мүмкін деп алаңдатады. Бұл қауіпке қарсы күресу үшін көптеген агенттіктер мен ұйымдар (Conservation International, The Nature Conservancy, WWF–U. S., бірнеше елдердегі орманды қорғау тобы, Catholic Relief Service, Organization of American States және Коста-Рика, Дания, Голландия, Швеция және АҚШ үкіметтері) сүтқоректілер түрлерін сақтауға көмек көрсету үшін бірікті.
The Osa Peninsula is home to 2.5% of the world's biodiversity. [6] The impacts of tourism, mining, and deforestation cause declines in the biodiversity of native Costa Rican terrestrial and aquatic species. The lowland tropical forest features many diverse habitats that are home to various species including endangered and threatened species. There are thousands of species in the park including wild cats, rare birds, sea turtles, sharks, humpback whales, monkeys, and many more [7]. Species in Costa Rica like the jaguar, Baird's tapir, and the peccary are often threatened and even endangered due to commercial development [4]. After many years of mining, the presence of the seed distributors – tapirs, peccaries, and agoutis– was noticeably decreasing in size [4]. In the 1970s, the Costa Rican government banned gold mining, however, this did not put an end to the mining problems. Between the 1970s and 1980s, the Costa Rican government passed environmental conservation laws that encompassed protections against deforestation, illegal hunting and mining, and reforestation plans [7]. Despite the ban, many locals still depended on gold mining and continued to do so illegally, they would look for gold in the rivers outside the national park and source food from the illegal hunting of animals and collection of sea turtle eggs [6]. Illegal hunting has also rapidly diminished the population of jaguars and pacas in the park [1]. In 2008, park rangers began to protect certain native species such as peccaries, however, locals would continue to hunt these species because peccaries would damage their crops ultimately damaging their livelihood [7]. Despite keeping the populations of peccary safe, the divide between the locals and the national park deepened. Despite the rapidly declining populations, some conservationists are not as concerned about these populations as others [3]. Public officials from the Ministry of Public Security, national park rangers, and conservationists from the Golfo Dulce Forest Reserve and the Osa Conservation Area (ACOSA) have increased patrolling in the park in an attempt to catch illegal miners [3]. However, this has created issues with the local communities since some people still depend on gold mining as a source of income. There has been a lot of disagreement among conservationists and local community members in the Osa Peninsula due to the changes in land development. This is mostly due to the history of the region, many locals in the Osa Peninsula have depended on the region for their livelihood. Livestock farming of cattle and swine, gold mining through panning the waterways, and hunting animals in the region of Corcovado National Park allowed many of the locals to survive in the region for many years before the creation of the park. Most of the miners started mining because they were unemployed and it allowed them a sense of personal freedom [4]. However, after the passing of the conservation laws, many locals began to pursue other activities for a source of income such as tourism. Corcovado National Park sees thousands of eco tourists a day which contributes revenue mostly to the Costa Rican government [2]. The tourism industry in Costa Rica recruits many locals to work in the parks as tour guides and park rangers, hotels and restaurants, and other services as well. After the tourist industry experienced a temporary collapse from COVID 19, illegal miners and illegal hunters returned to their old ways since their new livelihood could no longer support them [7]. Due to the enforcement of conservation laws, park rangers are required to suppress and report illegal activities; between the locals partaking in illegal activities and park rangers' enforcement, tensions and hostility are high. Mining practices such as gold panning, larger corporations that partake in mining and deforestation, and hunting create negative consequences for the various ecosystems in Corcovado National Park. The geographic region of Corcovado has excellent conditions for high biodiversity and also for deforestation and mining. The Osa Peninsula is filled with various coastal aquatic and terrestrial ecosystems like rainforests and beaches. The powerful rains from the forests feed into the complex system of rivers and tributaries leading into the Pacific Ocean [5]. Heavy rainfalls can create dangerous conditions in certain parts of the Osa Peninsula which can deter tourists and those who are not familiar with the region, but not miners and hunters. “Oreros” first came into the Osa Peninsula in the 1930s and this form of livelihood has remained in the region ever since [5]. Individual miners would utilize a technique known as “panning” where they sift sand and dirt in the ocean or rivers through a pan until gold sediments are found [5]. The larger group of industrial miners and loggers used large machinery to cut down the trees in the forest and to wash large amounts of sediments [4]. Although gold panning is a form of mining, the ecosystem impacts can vary depending on the mineral being mined, the scale of the mining operation, and the current condition of the ecosystem – damaged, restored, or preserved [8]. The negative effects of gold mining on the environment are increased sedimentation in waterways, erosion of streambanks, accelerated evaporation of surface water, and mineral pollution from wastewater [8]. The introduction of sediments like heavy metals (toxic metal mercury), sulfates, and other pollutants can result in environmental degradation such as the elimination of aquatic life, increases in pH from acid mine drainage, and permanent hardness of water [8]. Increased tourism has led to an increased presence of humans in the park, which some worry could threaten the long term survival of the park's larger mammals. To help combat the threat of over exposure, many agencies and other groups (including Conservation International, The Nature Conservancy, WWF–U. S., rain forest conservation groups in several countries, Catholic Relief Service, Organization of American States, and the Costa Rican, Danish, Dutch, Swedish and United States governments) have come together to provide aid to the conservation of mammalian species.
Туризм
Корковадо ұлттық паркі көпшілікке ашық. 2014 жылдың 1 ақпанынан бастап Корковадоға барлық келушілер сертификатталған нұсқаушымен бірге болуы керек. Жаңбырлы маусымда (шілдеден қарашаға дейін) парктің кейбір бөліктері жабылады. Паркте екі бағыт бар, біреуі жағалау бойында, екіншісі ішкі аймақта, және төрт рейнджерлік станция бар, онда туристер түнеп қалады; үш станция парктің кіреберісінде, ал біреуі екі бағыттың қиылысында орналасқан. Бір бағыт солтүстік-батыстан оңтүстік-шығысқа қарай жағалау бойымен Ла Леона эколоджына дейін созылады, оның ортасында Сирена станциясы орналасқан. Екінші бағыт Сирена станциясынан парктің шығыс жағындағы Лос-Патос станциясына дейін ішкі аймаққа қарай жүреді. Жағалау бағытында бірнеше өзендерді кесіп өту қажет, бірақ бұл жоғары толқын кезінде немесе тәжірибесіз жаяу жүргіншілер үшін қауіпті. Сирена өзені ең қауіпті деп есептеледі, себебі ол парктің оқшауланған ортасында орналасқан үлкен Корковадо лагунасына тікелей құяды. Жоғары толқын кезінде өзен сағасында бұқа акулаларын кездестіруге болады. Өзенде американдық крокодилдер де бар. Көзілдірік киген каймандар өзеннің жоғары ағысында және Корковадо лагунасында көптеп кездеседі. Рио-Сиренадан оңтүстікке қарай шамамен 40 минуттық жерде орналасқан Рио-Кларо өзені салыстырмалы түрде қауіпсіз деп саналады. Рио-Кларода да кішкентай американдық крокодилдер мен көзілдірік киген каймандар кездеседі. Парктің солтүстігіндегі Рио-Мадригал өзені кішкентай, және онда көзілдірік киген каймандар болуы мүмкін.
Corcovado National Park is open to the public. As of February 1, 2014 all Corcovado visitors must be accompanied by certified guides. During the wet months (July to November), certain parts of the park are closed. There are two tracks, one coastal and one inland, and four ranger stations in the park where tourists stay overnight; three at the park entrances and one at the intersection of the two tracks. One track runs Northwest to Southeast along the coast to La Leona ecolodge, with the Estación Sirena roughly in the middle. The second track runs inland from Estación Sirena to Estación Los Patos at the Eastern end of the park. The coastal track has several rivers that must be crossed by fording, but it's risky during high tide or for inexperienced hikers. Rio Sirena is commonly regarded as the most dangerous of crossings, primarily because it flows directly into the massive Laguna Corcovado in the isolated heart of the park. Bull sharks are present at the river mouth during high tide. American crocodiles are also present within the river. Spectacled caiman are present further up river and within Laguna Corcovado in larger numbers. The Rio Claro, which is approximately 40 minutes south of Rio Sirena, is said to be safer. Small American crocodiles and spectacled caiman are also present within the Rio Claro. The Rio Madrigal, north of the park entrance, is smaller and may be home to spectacled caiman.