Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1927 жылы жазылған Х.П. Лавкрафттың әңгімесі
1927 short story by H. P. Lovecraft
"Пикменнің үлгісі" – Х.П. Лавкрафттың 1926 жылдың қыркүйегінде жазылған және алғаш рет 1927 жылдың қазанында "Weird Tales" журналында жарияланған қысқа әңгімесі. Ол екі рет телеантологиялық сериялар үшін бейімделді: 1971 жылғы "Түнгі галерея" эпизодында, Брэдфорд Диллманның қатысуымен, және 2022 жылғы Гильермо дель Тороның "Күректілік кабинеті" эпизодында, Криспин Гловер мен Бен Барнстың қатысуымен.
"Pickman's Model" is a short story by H. P. Lovecraft, written in September 1926 and first published in the October 1927 issue of Weird Tales. It has been adapted for television anthology series twice: in a 1971 episode of Night Gallery, starring Bradford Dillman, and in a 2022 episode of Guillermo del Toro's Cabinet of Curiosities, starring Crispin Glover and Ben Barnes.
Сюжет
Бұл оқиға бостондық суретші Ричард Аптон Пикманның қорқынышты суреттер жасауы төңірегінде өрбиді. Оның туындылары шеберлікпен орындалған, бірақ соншалықты реалистік бейнеленгендіктен, Бостон өнер клубынан қуылды және қаланың өнер қауымдастығынан шеттетілді. Баяндаушы – Пикманның досы, суретшінің түсініксіз жоғалуынан кейін, танысының біріне Пикманның жеке галереясына саяхатқа қалай қатысқанын, ол шалғайдағы, тозығы жеткен ауданда жасырынғанын айтады. Екеуі Пикманның санасы мен өнеріне терең бойлаған сайын, бөлмелер одан да зұлым, ал суреттер одан да қорқынышты бола берді, соңында қызыл көзді, иттің басына ұқсайтын, есімдері жоқ жан иесінің адам құрбанын ашкөздікпен шайнап жатқан алып суретімен аяқталды. Ғайып шу Пикманды қарумен бөлмеден қашып шығуға мәжбүр етті, ал баяндаушы қорқынышты суреттің жанына бекітілген кішкентай оралған қағазды ашуға ұмтылды. Баяндаушы бірнеше оқ атылғанын естіді, Пикман қолынан түтін шығып тұрған қарумен кіріп, тышқандарды атқанын айтты, екеуі де кетіп қалды. Кейін баяндаушы оқ атылған сәтте оралған қағазды қалтасына тығып алғанын түсінді. Оны ашқанда, ол суреттің фоны емес, суретте бейнеленген нысанның фотосуреті екенін көрді. Пикман өзінің шабытын ауру фантазиядан емес, өте нақты, қорқынышты жандардан алған.
The story revolves around a Bostonian painter named Richard Upton Pickman, who creates horrifying images. His works are brilliantly executed, yet are so graphic that they result in the revocation of his membership in the Boston Art Club and his ostracism from the city's artistic community. The narrator is a friend of Pickman, who, after the artist's mysterious disappearance, relates to another acquaintance how he was taken on a tour of Pickman's personal gallery, hidden away in a rundown backwater slum. As the two delved deeper into Pickman's mind and art, the rooms seemed to grow ever more evil and the paintings ever more horrific, ending with a final enormous painting of an unearthly, red eyed, and vaguely canine humanoid balefully chewing on a human victim. A noise sent Pickman running outside the room with a gun, while the narrator reached out to unfold what looked like a small piece of rolled paper attached to the monstrous painting. The narrator heard some shots, and Pickman walked back in with the smoking gun, telling a story of shooting some rats, and the two men departed. Afterwards, the narrator realized that he had nervously grabbed and put the rolled paper in his pocket when the shots were fired. He unrolled it, to reveal that it was a photograph not of the background of the painting, but of the subject. Pickman drew his inspirations not from a diseased imagination, but from monsters that were very much real.
Кейіпкерлер
Ричард Аптон Пикман: Пикман – өзінің қорқынышты туындыларымен танымал Бостон суретшісі ретінде бейнеленген. Оның жетінші буынға дейінгі әжесі 1692 жылы Салемде өткен сиқыршылар сотталуы кезінде Котон Мэтердің бұйрығымен дарға асылған. ("Пикман" және "Аптон" – шын мәнінде Салемнің ежелгі тегі). 1926 жылы Пикман үйінен жоғалып кеткен – бұл дата тек Лавкрафттың "Некрономикон тарихында" көрсетілген. Пикман "Белгісіз Кадаттың арман іздеуінде" (1926) жұлдыз ретінде қайта пайда болады және Рэндольф Картерге саяхаттарында көмектеседі. Лавкрафт зерттеушісі Роберт М. Прайс: "Белгісіз Кадаттың арман іздеуіндегі Пикман, әрине, "Пикманның моделінде" кездескен сол аттас кейіпкермен көп ортақ емес, бірақ бәрібір ол бір адам" деп жазады. Ол Пикманның "Арман іздеуіндегі" бейнесіне Эдгар Райс Берроуздың "Марстың ханшайымындағы" Тарс Таркас кейіпкерінің әсер еткенін айтады. Тюрбер: Пикманмен "ерекше өнер туралы монография" жасай жүріп танысқан баяндаушы өзін "қатты мінезді", сондай-ақ "орта жастағы және лайықты деңгейде сауатты" деп сипаттайды. Ол, көрінеу, Бірінші дүниежүзілік соғыстың қатысушысы: "Францияда мені көргендер, менің оңай жеңіліп қалмайтынымды біледі" дейді. Осы сипаттамаға сүйене отырып, А.П. Лавкрафт энциклопедиясы Тюрбердің Пикманның суреттерінен қорқынышын "сенімсіз, шиеленіс күйіндегі және гистериялық" деп бағалайды. Тюрбер – Лавкрафт кейіпкерлерінің бірі, оның қорқынышты тәжірибелері нәтижесінде фобияға шалдыққан.
Richard Upton Pickman: Pickman is depicted as a renowned Boston painter notorious for his ghoulish works. His great great great great grandmother was hanged by Cotton Mather during the Salem witch trials of 1692. ("Pickman" and "Upton" are, in reality, old Salem names.) In 1926, Pickman vanished from his home—a date only given in Lovecraft's "History of the Necronomicon". Pickman reappears as a ghoul in The Dream Quest of Unknown Kadath (1926) and aids Randolph Carter in his journeys. Lovecraft scholar Robert M. Price writes, "Dream Quest Of Unknown Kadaths Pickman surely bears little relationship to the character of the same name we met in 'Pickman's Model', though he is ostensibly the same person." He suggests that the portrayal of Pickman in Dream Quest is influenced by the character of Tars Tarkas in Edgar Rice Burroughs' A Princess of Mars. Thurber: The narrator, who gets to know Pickman while working on "a monograph about weird art", describes himself as "fairly 'hard boiled'", as well as "middle aged and decently sophisticated". He is apparently a World War I veteran: "I guess you saw enough of me in France to know I'm not easily knocked out." Given this description, An H. P. Lovecraft Encyclopedia finds Thurber's horror at Pickman's paintings "implausible strained and hysterical". Thurber is one of several Lovecraft characters to develop a phobia as a result of his horrific experiences;
Шабыт
Пикменнің қорқыныш эстетикасының қағидалары Лавкрафттың 1925–1927 жылдар аралығында жазылған «Әдебиеттегі табиғаттан тыс қорқыныш» эссесімен саякес келеді, осы эсседе ол әңгіме жазылып жатқан кезде жұмыс істеп жатқан болатын. Тёрбердің Пикменді «жақсы білетін, ұқыпты және дерлік ғылыми реалист» деп сипаттауы Лавкрафттың Дунсаниядан кейінгі кезеңіндегі қорқынышқа қатысты көзқарасын еске түсіреді.
Pickman's aesthetic principles of horror resemble those in Lovecraft's essay "Supernatural Horror in Literature" (1925–1927), on which he was working at the time the short story was composed. Thurber's description of Pickman as a "thorough, painstaking, and almost scientific realist" recalls Lovecraft's approach to horror in his post Dunsanian phase.
Сыншыл реакция
Фриц Лейбер өзінің "Әдеби Коперник" атты эссесінде әңгіменің соңғы жолының "күшті қылықты" үшін мақтады. Питер Кэннон осы әңгімені "Поның әсер бірлігі принципінің дерлік мінсіз мысалы" деп атайды, бірақ оның "бір кемшілігі" ретінде "жасанды соңы" деп атады. Х.П. Лавкрафт энциклопедиясы бұл әңгімені "шамалы дәрежеде конвенциялық" деп есептейді. Бұл оқиға Кит Томас режиссерлік еткен және Ли Паттерсон Гильермо дель Тороның "Күректік кабинеті" үшін жазған бір бөлім ретінде бейімделді. Криспин Гловер Пикман рөлін, ал Бен Барнс Тёрбер рөлін сомдайды. Сюжет кеңейтілді, әңгіменің оқиғалары кең Лавкрафт пастиші үшін бастапқы нүкте ретінде пайдаланылды, оған сиқыршылар, культистер және Ұлы Ескі Құдайдың қолынан болатын апокалипсис кіреді, мүмкін Шаб Ниггурат немесе Йог-Сотот. Тёрбер мен Пикман Мискатоник университетінің бұрынғы сыныптастары болып бейнеленеді, Тёрбердің отбасылық өмірі әйелі мен ұлымен толықтырылды, Пикманды Тёрбер атып өлтіреді және оны гүлдер жейді, ал Пикманның картиналарының көрмесі Тёрбердің отбасын да, Бостон өнер зиялыларын да өзін-өзі құртуға итермелейді.
Fritz Leiber, in his essay "A Literary Copernicus", praised the story for the "supreme chill" of its final line. Peter Cannon calls the tale "a well nigh perfect example of Poe's unity of effect principle", though he cites as its "one weakness" the "contrived ending". An H. P. Lovecraft Encyclopedia dismisses the story as "relatively conventional". The story is adapted as an episode, directed by Keith Thomas and written by Lee Patterson, for Guillermo del Toro's Cabinet of Curiosities. Crispin Glover portrays Pickman and Ben Barnes plays Thurber. The plot is greatly expanded, using the events of the story as a jumping off point for a broad Lovecraftian pastiche, including witches, cultists, and an implied apocalypse at the hands of a Great Old One, possibly Shub Niggurath or Yog Sothoth. Thurber and Pickman are depicted as old classmates at Miskatonic University, Thurber's family life is fleshed out with a wife and son, Pickman is shot by Thurber and eaten by his ghouls, and an exhibition of Pickman's paintings drives both Thurber's family and the Boston art intelligentsia to self destructive madness.
Басқа медиа
Р.У. Пикман – Стивен Филип Джонстың «Lovecraftian: The Shipwright Circle» туындысындағы маңызды кейіпкер. «Lovecraftian» сериясы Х.П. Лавкрафттың керемет әңгімелерін біртұтас, заманауи эпосқа айналдырады. 1994 жылғы Джон Карпентердің «Ақымақтар аузында» фильмінде Сэм Нилл және Джули Кармен сомдаған кейіпкерлер Пикман қонақүйінде тоқтасады, ондағы қонақүй иесі миссис Пикман рөлін Фрэнсис Бей ойнайды. («Пикман мотелі» Лавкрафт әңгімесінің атауымен шамалы ғана ерекшеленер еді, бірақ мотель Нью-Гэмпшир штатының Хоббс-Энд қалашығының сипатына сай келмейді, осы қалашықта қонақүй орналасқан). Стивен Кингтің «Бұл» романында Пикман есімді суретші 1929 жылы Дерри қаласының алаңында Брэдли тобына жасалған шабуылға қатысады. 2015 жылғы «Fallout 4» видео ойынында Пикман есімді адам бар, ол қарақшыларды өлтіріп, олардың басын жинап, қандарын алаңдататын суреттер салуға пайдаланады, бұл суреттер видео ойынының апокалиптикалық Бостонының Солтүстік бөлігінде орналасқан «Пикман галереясы» деп аталатын ғимаратта қойылған.
R. U. Pickman is a prominent character in Lovecraftian: The Shipwright Circle by Steven Philip Jones. The Lovecraftian series reimagines the weird tales of H. P. Lovecraft into one single universe modern epic. In the 1994 Lovecraftian John Carpenter film In the Mouth of Madness, the Sam Neill and Julie Carmen characters stay at Pickman's Inn, whose innkeeper, Mrs. Pickman, is played by Frances Bay. ("Pickman's Motel" would have been nearly identical to the title of the Lovecraft story, but a motel would not be in keeping with the nature of the town of Hobb's End, New Hampshire, where the inn is located). In Stephen King's novel It, an artist named Pickman takes part in the 1929 ambush of the Bradley Gang at the Derry city square. In the 2015 video game Fallout 4, there is a man named Pickman who kills raiders, collects their heads, and uses their blood to make disturbing paintings, which are displayed in a building called "Pickman's Gallery", located in the North End of the video game's post apocalyptic Boston.