Кіріспе

Австралиялық академиялық әкімші Сэр Мунго Уильям Маккалум ККМГ (26 ақпан 1854 – 3 қыркүйек 1942) 1934-1936 жылдары Сидней университетінің канцлері болды және көрнекті әдеби сыншы ретінде танымал.

Ерте өмір

Мунго Уильям Маккалум Шотландияның Глазго қаласында дүниеге келді. Ол саудагер Мунго Маккалумның және оның әйелі Изабелланың, туған тегі Рентонның ұлы еді. Ол Глазго университетінде, сондай-ақ Берлин және Лейпциг университеттерінде оқыды. Германияда Маккалум ортағасырлық әдебиетті зерттеуге баса назар берді, 1879-80 жылдары Cornhill Magazine журналында бірнеше мақала жариялады. 1884 жылы ол төменгі және жоғарғы неміс әдебиеттері бойынша зерттемелер шығарды.

Академиялық мансап

Маккалум 1879 жылы Уэльс университетінің Аберистуит қаласындағы әдебиет профессоры болды, бірақ 1887 жылы Сидней университетіндегі қазіргі заманғы тіл және әдебиеттің алғашқы профессоры лауазымын иелену үшін Сиднейге көшіп келді. Маккалум 44 басқа үміткерден басымдық танытты. Ол ағылшын, француз және неміс тілдерінің оқу жоспарындағы мәртебесін арттыруға кірісті және осы мақсатта ағылшын тілін жақсы меңгерген студенттерге жеке қаржыландырған сыйлықтар беру дәстүрін қалыптастырды (1920 жылдан бастап бұл сыйлық «Маккалум сыйлығы» деп аталатын болды). 1897 жылы Маккалум Сидней университеті студенттік одағының президенті болды. 1898 жылы ол өнер факультетінің деканы тағайындалды. 1928 жылдың сәуір айында Маккалум проректор болып сайланды және 1934 жылы университет ректоры болды. Сидней университетіндегі Мунго Маккалум ғимараты оның құрметіне аталды. Ол ағылшын және неміс әдебиеті бойынша көптеген әдеби сын еңбектерін жазды, ең бастысы – Шекспир туралы зерттемелері. 1894 жылы Маккалум «Теннисонның корольдік жырлары және 16 ғасырдағы Артур туралы әңгімелер» атты кітабын жариялады, онда ол Артур туралы әңгіменің «бриттондық» бастауларынан Томас Малори арқылы және Лорд Теннисонның соңғы кезеңіне дейінгі жолын көрсетті. Ол сонымен қатар «Балалар үйі» балалар мен отбасылық қызметтері, Сидней күндізгі балабақшасы және балабақша мектептері қауымдастығы, Австралия миссиялық кеңесі, Австралияның жаңа қоныс аударушылар лигасы, аналар мен балалардың әл-ауқаты үшінгі Корольдік қоғам және Сидней университетінің әйелдер қоғамы (қоныстану) ұйымдарында жұмыс істеді. Олардың қызы Изабелла Рентон Маккалум және екі ұлы болды: 1906 жылы Родос стипендиясын алған Мунго Лоренц Маккалум (1884–1934), кейіннен Сидней университетінде рим құқығын оқыған; және Австралия армиясындағы бригадир-генерал болған Уолтер Патон Маккалум. Оның немересі Мунго Балларди Маккалум және шөбересі Мунго Вентворт Маккалум екеуі де танымал журналистер болды.

Санаткерлік мұра

Шекспирдің римдік пьесалары мен олардың тарихына арналған 1967 жылғы кіріспесінде Шекспир институтының Теренс Спенсері Маккалумның 1910 жылғы «аса қажетті» кітабын «сын тұжырымдарындағы әдеттердің өзгеруіне қарамастан, ұзақ сақталған» ерекше туынды деп бағалады.