Кіріспе

Флоренс Элизабет Рифле Бахр (2 ақпан 1909 жыл - 12 қаңтар 1998 жыл) – американдық суретші және қоғамдық белсенді. Ол балалар мен ересектердің портреттерін, сондай-ақ табиғатты өз көзімен көргендей бейнелеген суреттер салды. 300-ден астам қалам мен сыямен салған эскиз кітаптары камераның орнына оның өміріне, оның ішінде 1960-1970 жылдардағы азаматтық және адам құқықтары жолындағы күресіне байланысты ой-пікірлерін, түсініктерін сақтады. Ол куә болған маңызды оқиғалардың бірі – Вашингтон қаласында Мартин Лютер Кингтің «Менің арманым бар» деген сөздерімен алғаш рет сөйлеген сөйлемі. Оның «Мартин Лютер Кингке құрмет» деген суреті (NAACP) – Афроамерикалықтардың теңдігі үшін ұлттық қауымдастығының бас кеңсесінде ілінген. Ол балалар кітаптарына иллюстрациялар салған және Джонс Хопкинс ауруханасының Харриет Лейн балалар үйі үшін Жұмыспен қамтамасыз ету жобасы (WPA) аясында қабырға суретін салған. Оның туындылары 1930 жылдан бері жеке және топтық көрмелерде көрсетіліп келеді. 1999 жылы ол Мэриленд штатының Әйелдер даңқы залына өскесінен сайып, олар мойындаған алғашқы суретші әйел ретінде енгізілді.

Жеке өмір

Флоренс Рифл Мэриленд штатының Балтимор қаласында Джеймс Генри Рифл мен Флоренс Рифл отбасында дүниеге келді. Ол музыкаға бейімді отбасындағы жалғыз суретші еді. 1930 жылы Мэриленд институтында оның ұстазы болған портрет суретшісі Леонард Марион Баррмен танысты. Ол кейде оның портреттік эскиздеріне модель болды. 1934 жылы олар үйленді және содан кейін, он жыл ішінде үш балаға ие болды: Бет, Леонард кіші және Мэри. 1982 жылы Леонард кіші теңіз биологы болды, ол сол кезде Луизиана штатының университетінде зерттеулер жүргізіп, сабақ берді, ал қазір Луизиана штатының үкіметіне зейнеткер жағалау кеңесшісі. Мэри – MICA-дан сурет салу бойынша бакалавр және магистр дәрежелерін алған суретші, Джонс Хопкинс университетінің өнер тарихы кафедрасында 17 жыл бойы куратордың көмекшісі және фотограф болып жұмыс істеді, бірақ қазіргі уақытта жергілікті тарихшы және Элкирдж мұра қоғамының архивисі және кураторы. Бет – тамаша ас дайындайтын және үй шаруасын жүргізетін әйел, әлі де әлемді аралап жүр. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Леонард 1943 жылдың 1 наурызында теңіз күштеріне офицер болып қатысты және 1945 жылдың 23 желтоқсанында босатылды.