Чарльз Генри Алстон (28 қараша 1907 – 27 сәуір 1977) – Нью-Йорк қаласының Гарлем ауданында өмір сүрген және жұмыс істеген американдық суретші, мүсінші, иллюстратор, монументалист және педагог. Алстон Гарлем Ренессансының белсенді қатысушысы болды; ол Жұмыс жобалары басқармасының Федералдық өнер жобасының алғашқы афроамерикандық басшысы еді. Алстон Гарлем ауруханасы мен «Golden State Mutual Life Insurance» компаниясы ғимаратының қабырға суреттерін жобалап, салған. 1990 жылы Алстонның Мартин Лютер Кинг бюсті Ақ үйге қойылған алғашқы афроамерикандық бейнелеме болды.
Charles Henry Alston (November 28, 1907 – April 27, 1977) was an American painter, sculptor, illustrator, muralist and teacher who lived and worked in the New York City neighborhood of Harlem. Alston was active in the Harlem Renaissance; Alston was the first African American supervisor for the Works Progress Administration's Federal Art Project. Alston designed and painted murals at the Harlem Hospital and the Golden State Mutual Life Insurance Building. In 1990, Alston's bust of Martin Luther King Jr. became the first image of an African American displayed at the White House.
Ерте өмір
Чарльз Генри Алстон 1907 жылғы 28 қарашада Солтүстік Каролина штатының Шарлотта қаласында, пастор Примус Присс Алстон мен Анна Элизабет (Миллер) Алстон отбасында бес баланың кенжесі болып дүниеге келді. Балалық шақтан үш бала аман қалды: Чарльз, оның үлкен әпкесі Русманир және ағасы Венделл. Оның әкесі 1851 жылы Солтүстік Каролина штатының Питтсборо қаласында құлдықта туған. Азамат соғысынан кейін ол білім алып, Ролидегі Сент-Августин колледжін бітірді. Ол көрнекті дін қызметкері және афроамерикандық қауымы бар Сент-Майкл епископальдық шіркеуінің негізін қалаушы болды. Алстон ағасы "жарыс адамы" деп сипатталды: өзінің дағдыларын афроамерикандықтардың өркендеуіне арнаған адам. Алстон сонымен қатар сазбен ойнап, Солтүстік Каролинаның мүсінін жасады. Есейген соң ол бала кезінде саздан мүсін жасағандағы естеліктерін былай еске алды: "Мен сазды қаптап алып, оны ілгіштен өткізіп, түрлі заттар жасаушы едім. Менің есімде қалған алғашқы өнер тәжірибем – заттар жасау". Алстонның әкесі Генри Бирдэн жұмыс іздеу үшін әйелі мен балаларына бұрын кетіп қалған. Ол Upper West Side-тағы Bretton қонақ үйінде лифт жұмысын және газет орынын басқаруға жұмысқа орналасты. Отбасы Гарлемде тұрды және орта тапқа жатты. Ұлы депрессия кезінде Гарлем халқы экономикалық қиындықтарға тап болды. Қоғамдағы "бейілділік пен күш" кейін Чарльздың көркем өнерінде көрініс тапты.
Charles Henry Alston was born on November 28, 1907, in Charlotte, North Carolina, to Reverend Primus Priss Alston and Anna Elizabeth (Miller) Alston, as the youngest of five children. Three survived past infancy: Charles, his older sister Rousmaniere and his older brother Wendell. His father had been born into slavery in 1851 in Pittsboro, North Carolina. After the Civil War, he gained an education and graduated from St. Augustine's College in Raleigh. He became a prominent minister and founder of St. Michael's Episcopal Church, with an African American congregation. The senior Alston was described as a "race man": an African American who dedicated his skills to the furtherance of the Black race. Alston also played with clay, creating a sculpture of North Carolina. As an adult he reflected on his memories of sculpting with clay as a child: "I'd get buckets of it and put it through strainers and make things out of it. I think that's the first art experience I remember, making things." Alston's step father, Henry Bearden, left before his wife and children in order to get work. He secured a job overseeing elevator operations and the newsstand staff at the Bretton Hotel in the Upper West Side. The family lived in Harlem and was considered middle class. During the Great Depression, the people of Harlem suffered economically. The "stoic strength" seen within the community was later expressed in Charles’ fine art.
Кейінгі өмірі
1942 және 1943 жылдары Олстон Аризона штатындағы Форт-Хуачукада әскери қызметте болды. Харлем ауруханасында қабырға суретін салу жобасымен жұмыс істеген кезде, ол сол ауруханада хирургиялық интерн болған Майра Адель Логанмен танысты. Олар 1944 жылдың 8 сәуірінде үйленді. Оның студиясы да бар үйлері Highbridge Park-қа жақын, Edgecombe Avenue-де орналасқан. Олар отбасымен жақын тұрды; жиі кездесулерде Олстон тамақ дайындағанды ұнататын, ал Майра фортепианода ойнайтын. 1940 жылдары Олстон Александр Костеллоудан сурет сабақтарын алды. 1977 жылдың 27 сәуірінде Олстон ұзаққа созылған қатерлі ісікпен күрескеннен кейін қайтыс болды, бұл оның әйелі өкпе қатерлі ісігінен қайтыс болғаннан кейін бірнеше ай өткен соң болды. Оның естелік қызметі 1977 жылдың 21 мамырында Нью-Йорктегі Сент-Мартинс епископальдық шіркеуінде өтті.
For the years 1942 and 1943 Alston was stationed in the army at Fort Huachuca in Arizona. While working on a mural project at Harlem Hospital, he met Myra Adele Logan, then an surgical intern at the hospital. They were married on April 8, 1944. Their home, which included his studio, was on Edgecombe Avenue near Highbridge Park. The couple lived close to family; at their frequent gatherings Alston enjoyed cooking and Myra played piano. During the 1940s Alston also took occasional art classes, studying under Alexander Kostellow. On April 27, 1977, Alston died after a long bout with cancer, just months after his wife died from lung cancer. His memorial service was held at St. Martins Episcopal Church in New York City, on May 21, 1977.
Кәсіби мансап
Магистр дәрежесін алған кезде Олстон Джеймс Лессн Уэллс құрған «Утопия балалар үйінің» ұлдармен жұмыс жөніндегі директоры болды. Ақын Ален Локк Олстонды африка өнерімен таныстырды. Ол сондай-ақ Дьюк Эллингтон және Кольман Хокинс сияқты әртістердің альбомдық мұқабаларын, сондай-ақ Эудора Велти мен Лэнгстон Хьюздің кітап мұқабаларын жасады. 1940 жылы Олстон Соғыс ақпарат және қоғамдық байланыс кеңсесінің штат суретшісі болып жұмыс істеді, онда ол көрнекті афроамерикандықтардың суреттерін жасады. Үкімет бұл суреттерді ел бойынша 200-ден астам қара нәсілді газеттерде «қара нәсілді азаматтармен жақсы қарым-қатынас орнату үшін» пайдаланды. Олстон коммерциялық жұмысты тастап, өзінің өнеріне көшті, ал 1950 жылы Өнер студенттері лигасының алғашқы афроамерикандық оқытушысы болды және 1971 жылға дейін осы факультетте қызмет етті. Бұл топ 1960 жылдардағы 306-шы топтың үлгісі болды. Олстонды «интеллектуалды белсенді» деп сипаттады, және 1968 жылы Колумбия университетінде өзінің белсенділігі туралы лекция оқыды. 1960 жылдардың ортасында Spiral ақ және қара суреттерден тұратын көрме ұйымдастырды, бірақ топтың ішкі келіспеушіліктеріне байланысты көрме ресми түрде демеушілік алмады. Олстонның айтуынша: «Шеру идеясы күшейіп, ауада сезілді, сосын бұл сурет пайда болды. Мен оны «Мақсатты түрде басу» деп атадым. Бұл сіздер кейін көргендей жауынгерлік емес еді. Бұл кері қайтпайтын, еш ойланбастан басып өту болды».
While obtaining his master's degree, Alston was the boys’ work director at the Utopia Children's House, started by James Lesesne Wells. Alston was introduced to African art by the poet Alain Locke. He also designed album covers for artists such as Duke Ellington and Coleman Hawkins, as well as book covers for Eudora Welty and Langston Hughes. Alston became staff artist at the Office of War Information and Public Relations in 1940, creating drawings of notable African Americans. These images were used in over 200 black newspapers across the country by the government to "foster goodwill with the black citizenry." Alston left commercial work to focus on his own artwork, and 1950 he became the first African American instructor at the Art Students League, where he remained on faculty until 1971. This group served as the 1960s version of the 306 Group. Alston was described as an "intellectual activist", and in 1968 he spoke at Columbia about his activism. In the mid 1960s, Spiral organized an exhibition of black and white artworks, but the exhibition was never officially sponsored by the group, due to internal disagreements. Alston is quoted as saying, "The idea of a march was growing It was in the air and this painting just came. I called it Walking on purpose. It wasn't the militancy that you saw later. It was a very definite walk not going back, no hesitation."
Қара және ақ
Алтысыншы жылдардың азаматтық құқық қозғалысы Алстонға зор әсер етті. 1950 жылдардың соңында ол ақ-қара түстерде жұмыс іле бастады, және ол 1960 жылдардың ортасына дейін осылай жалғастырды. Осы кезең оның ең қуатты туындыларының бірі саналады. Кейбір жұмыстары – қара қағаздағы қара сиямен жасалған қарапайым абстракциялар, олар Роршах тестіне ұқсайды. "Атағы жоқ" (шамамен 1960 жылдар) атты картинада бокс матчы бейнеленген, және суретші төбелес драмасын санаулы соққылармен жеткізуге тырысқан. Олстон осы кезеңде майлы бояуды масонитке жағып, импасто, сары май және охр қолданып, көңілді үңгір сияқты туынды жасады. "Black and White #1" (1959) – Алстонның ең "монументалды" жұмыстарының бірі. Сұр, ақ және қара түстер абстрактілі холстта кеңістік үшін күреседі, бұл Франц Клайннің өткір туындыларынан гөрі жұмсақ формада. Олстон осы серияда монохроматикалық түстер арасындағы байланысты зерттеуді жалғастырды, ал Уордлоу оны "ХХ ғасыр американдық өнерінің ең терең әдемі туындыларының бірі" деп сипаттады. Суретшілер қолдау үшін хаттар жазып, наразылық білдірді. Төрт жылдан кейін олар қабырға суреттерін аяқтау құқығын алды. Бұл мәселе 2011 жылы Golden State Mutual Life Insurance ғимаратының Ұлттық тарихи орындар тізіміне енгізілуімен шешілді. Ғимарат Community Impact Development компаниясымен сатып алынды, бұл серіктестік Оңтүстік Орталық Лос-Анджелес аймақтық орталығына, дамуы бұзылған адамдарға қызмет көрсететін мекемеге жаңа үй беру үшін құрылды. Ғимарат 2015 жылы жаңартылды. Қабырға суреттері вестибюльде сақталды.
The civil rights movement of the 1960s was a major influence on Alston. In the late 1950s, he began working in black and white, which he continued up until the mid 1960s, and the period is considered one of his most powerful. Some of the works are simple abstracts of black ink on white paper, similar to a Rorschach test. Untitled (c. 1960s) shows a boxing match, with an attempt to express the drama of the fight through few brushstrokes. Alston worked with oil on Masonite during this period as well, using impasto, cream, and ochre to create a moody cave like artwork. Black and White #1 (1959) is one of Alston's more "monumental" works. Gray, white and black come together to fight for space on an abstract canvas, in a softer form than the more harsh Franz Kline. Alston continued to explore the relationship between monochromatic hues throughout the series which Wardlaw describes as "some of the most profoundly beautiful works of twentieth century American art." The artists fought their response, writing letters to gain support. Four years later they succeeded in gaining the right to complete the murals. This was resolved later in 2011 when the Golden State Mutual Life Insurance building was added to the National Register of Historic Places. The building was purchased by Community Impact Development, a partnership formed to provide a new home for the South Central Los Angeles Regional Center, an agency that provides services to people with developmental disabilities. The building was renovated in 2015. The murals remain in the lobby.
Мүсіндік
Олстон мүсіндер де жасады. "Әйел басы" (1957) мүсіні оның мүсіндеуге "түйінделіп, заманауи көшуін" көрсетеді, онда бет пішіндері үш өлшемді нысанда толыққанды емес, көрініс түрінде бейнеленген. 1990 жылы Алстонның 1970 жылғы Мартин Лютер Кингтің қоладан құйылған бюсті Ақ үйге қойылған алғашқы афроамерикалық сурет болды. 2009 жылы Барак Обама елдің алғашқы қара нәсілді президенті болғанда, Мартин Лютер Кингтің бюстін Овалдық кеңсеге әкеліп, Уинстон Черчилльдің бюстін алмастырды. Бұл президенттік кабинетте афроамерикалықтың суретінің алғаш рет қойылған уақиғасы болды. Бұдан әрі, бюст шетелдік қонақтардың ресми портреттерінде жиі көрінетін маңызды туындыға айналды. Қазіргі таңда, танымал Мартин Лютер Кингтің екінші бюсті Вашингтонда көпшілік назарына жақын орналастырылды.
Alston also created sculptures. Head of a Woman (1957) shows his shift toward a "reductive and modern approach to sculpture where facial features were suggested rather than fully formulated in three dimensions,". In 1990, Alston's bronze bust of Martin Luther King Jr. (1970), became the first image of an African American to be displayed in the White House. When Barack Obama became the first black president in 2009, he brought the bust of Martin Luther King Jr. into the Oval Office, replacing a bust of Winston Churchill. This marked the first time an image of an African American was displayed in the president's work quarters. Furthermore, the bust became a predominant work seen in official portraits of visiting dignitaries. Now, a second copy of the famous Martin Luther King Jr. bust is displayed in Washington for the public to view up close.
Екінші дүниежүзілік соғыс туралы үгіт
Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде ғалымдар қара баспасөз қара оқырмандарға ұнауға тырысқанмен, сонымен қатар соғысты қолдау арқылы АҚШ үкіметін де жұбатуға ұмтылғанын айтады. Олстон АҚШ Соғыс ақпараттық бюросы үшін соғысқа қатысты ұлттық позицияны қолдаған жүзден астам үгіт-насихат суреттерін жасады. Бір мезгілде, осы карикатуралар қара аудиторияға бағытталған, олар қара қауымдастығындағы нақты даулы мәселелерді көтеру үшін апталық қара газеттерде жариялану үшін ғана жасалған.
During World War II, scholars have theorized that the black press strived to appeal to the black readers, while also appeasing the U. S. government by supporting the war. Alston produced over one hundred government propagandistic illustrations that supported the national position on the war for the U. S. Office of War Information. Simultaneously, the cartoons were targeted to a black audience, designed exclusively for publication in the weekly black newspapers to address specific, controversial issues in the black community.
Қабылдау
Көркемсурет сыншысы Эмили Генуэр Алстонның өнеріндегі алуан түрлі ізденістеріне байланысты, ол "қалыпқа құймалы болғысы келмеді" деді.
Art critic Emily Genauer stated that Alston "refused to be pigeonholed", regarding his varied exploration in his artwork.