Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық джаз саксофонисі (1908–1941)
органшы
American jazz saxophonist (1908–1941)
the organist
Леон Браун "Чу" Берри (13 қыркүйек 1908 – 30 қазан 1941) – 1930 жылдары американдық джаз тенор саксофонисі. Ол әнші Кэб Каллоуэйдің биг-бэндының құрамындағы өнерімен ең көп танылды. Музыкалық сыншы Гари Гиддинстің сөзінше, музыканттар оны «Чу» деп атаған себебі, ол саксофонының мундштугін шайнаған немесе Фу Манчу шашы болған.
Leon Brown "Chu" Berry (September 13, 1908 – October 30, 1941) was an American jazz tenor saxophonist during the 1930s. He is perhaps best known for his time as a member of singer Cab Calloway's big band. According to music critic Gary Giddins, musicians called him "Chu" either because he chewed on the mouthpiece of his saxophone or because he had a Fu Manchu mustache.
Ерте өмір
Берри Батыс Вирджиния штатының Уилинг қаласында Браун Берри және Мэгги Глазго Берри отбасында дүниеге келді. Ол Уилингтегі Линкольн орта мектебін бітіріп, содан кейін үш жыл бойы Батыс Вирджиния мемлекеттік колледжінде оқыды. Оның қарындасы Энн пианинода ойнайтын. Берри ерте жасынан музыкаға қызығушылық танытып, бастапқыда жергілікті топтарда альт-саксофонда ойнады. Кольман Хокинстің гастрольдік концертін естігеннен кейін ол тенор-саксофонда ойнауға шабыттанды.
Berry was born in Wheeling, West Virginia, to father Brown Berry and mother Maggie Glasgow Berry. He graduated from Lincoln High School, in Wheeling, then attended West Virginia State College for three years. His sister Ann played piano. Berry became interested in music at an early age, playing alto saxophone, at first with local bands. He was inspired to take up the tenor saxophone after hearing Coleman Hawkins on tour.
Мансап
Берридің мансабының көп бөлігі свинг-топтармен өтті: Сэмми Стюарт, 1929–1930 жылдары, онымен тенор саксофонына ауысты; Бенни Картер, 1932–1933 жылдары; Тедди Хилл, 1933–1935 жылдары; Флетчер Хендерсон, 1935–1937 жылдары; және Кэб Каллоуэй, оның ең танымал қатысуы, 1937 жылдан 1941 жылға дейін. Ол Каллоуэйдің тобын мүшелігінің төрт жылында заңды джаз оркестріне айналдырғаны үшін марапатталды. Өзінің шағын мансабында Берри әртүрлі джаз әртістерінің атынан жазбалар жасау сессияларында сүйемелдеуші музыкант ретінде жиі шақырылды, олардың ішінде Спайк Хьюз (1933), Бесси Смит (1933), Шоколад Дандиздер (1933), Милдред Бейли (1935–1938), Тедди Уилсон (1935–1938), Билли Холидей (1938–1939), Уинги Манон (1938–1939) және Лайонел Хэмптон (1939). 1934–1939 жылдар аралығында саксофонның пионері Хокинс Еуропада ойнап жүрген кезде, Берри Бадд Джонсон, Бен Вебстер және Лестер Янг сияқты басқа да жас тенор саксофонистердің бірі болды, олар өз аспаптарында басымдыққа таласты. Берридің жетілген гармонияны меңгеруі Диззи Гиллеспи мен Чарли Паркерге әсер етті. Паркер өзінің бірінші ұлын Чудың құрметіне Леон деп атады. Берри Нью-Йорктегі Минтонның ойын үйіндегі джем-сессияларға қатысқан музыканттардың бірі болды, бұл бибоптың дамуына көмектесті. Берри Энди Разафтың сөздерімен жазған "Кристофер Колумб" әні Флетчер Хендерсон оркестрінің соңғы маңызды хиті болды және 1936 жылы жазылды. Бұл свинг дәуіріндегі ең танымал риф әндерінің бірі және кейіннен Джимми Мундидің Бенни Гудманның тобы үшін "Sing, Sing, Sing" әуеніне қосылды. Берри жетекші ретінде төрт жазба сессиясы ұйымдастырылды, олар 1937, 1938 және 1941 жылдары өтті. Берри 1941 жылдың 30 қазанында Огайо штатындағы Коннеут қаласында автокөлік апатынан қайтыс болды.
Most of Berry's career was spent with swing bands: Sammy Stewart, 1929–1930, with whom he switched to tenor sax; Benny Carter, 1932–1933; Teddy Hill, 1933–1935; Fletcher Henderson, 1935–1937; and Cab Calloway, his best known affiliation, from 1937 to 1941. He is credited with turning Calloway's band into a legitimate jazz orchestra over the four years of his membership. Throughout his brief career, Berry was in demand as a sideman for recording sessions under the names of various other jazz artists, including Spike Hughes (1933), Bessie Smith (1933), the Chocolate Dandies (1933), Mildred Bailey (1935–1938), Teddy Wilson (1935–1938), Billie Holiday (1938–1939), Wingy Manone (1938–1939), and Lionel Hampton (1939). During the period 1934–1939, while saxophone pioneer Hawkins was playing in Europe, Berry was one of several younger tenor saxophonists, such as Budd Johnson, Ben Webster, and Lester Young, who vied for supremacy on their instrument. Berry's mastery of advanced harmony was an influence on Dizzy Gillespie and Charlie Parker. Parker named his first son Leon in Chu's honor. Berry was among the musicians who took part in the jam sessions at Minton's Playhouse in New York City, which helped lead to the development of bebop. The song "Christopher Columbus", which Berry composed with lyrics by Andy Razaf, was the last important hit recording of the Fletcher Henderson orchestra and was recorded in 1936. It is one of the most popular riff tunes from the swing era and was later incorporated into Jimmy Mundy's arrangement of "Sing, Sing, Sing" for Benny Goodman's band. Four sessions were organized with Berry as leader, in 1937, 1938, and 1941. Berry died on October 30, 1941, in Conneaut, Ohio, after being in a car accident.
Чу Берридің саксофоны
Чу Берри – 1920 жылдары C. G. Conn компаниясы шығарған саксофондар сериясының бұрынғы атауы, алайда оларды Conn New Wonder Series II деп атау дәлірек. Компания ешқашан ресми түрде "Чу Берри" терминін өз саксофондарының ешқайсысын атау үшін қолданған емес. Шындығында, Берри көбінесе Conn Transitional деп белгілі болатын тенор саксофонның үлгісін тартқан, ал New Wonder Series II ойнағаны туралы мәлімет жоқ. Кейбір саксофон иелері "Чу Берри" терминін 1910 жылдан 1930-шы жылдардың ортасына дейін жасалған кез келген Conn саксофонына қатысты қолданады, оның ішінде Берри тартпаған сопрано, альт, баритон және С мелодиялық саксофондар да бар.
Chu Berry is the unofficial name of a series of saxophones produced by the C. G. Conn company during the 1920s, though it is more accurate to refer to them as the Conn New Wonder Series II. The company never officially used the term "Chu Berry" to refer to any of their saxophones. In fact, Berry played a model of tenor sax generally known as the Conn Transitional and is not known to have ever played a New Wonder Series II. Some saxophone owners use the term "Chu Berry" to refer to any Conn saxophone made between 1910 and the mid 1930s, including soprano, alto, baritone, and C melody saxophones, none of which Berry played.