Крик соғысы: Форт Мимстің қырғыны (1813)

Кіріспе

Крик соғысының (1813) бір бөлігі

Қызыл таяқтар Мимс бекінісін басып алып, тұрғындарын өлтіреді
| жауынгер1 = Red Stick Creek
| жауынгер2 =
| командир1 = Уильям Уэдерфорд, Питер Маккуин
| командир2 = Майор Дэниел Бизли, Диксон Бейли
| күші1 = 750–1000 жауынгер
| күші2 = 265 ополчение, оның ішінде:
70 Тензоу үйінің ополчениесы
175 Миссисипи еріктілері
16 Форт Стоддардтан
| қазалар1 = 50–100 өлтірілді, жараланғандардың саны белгісіз
| қазалар2 = 265 ополчение өлтірілді немесе тұтқынға алынды, 252 азамат өлтірілді немесе тұтқынға алынды, жараланғандардың саны белгісіз. Форт Мимс қатты зақымдалды. Қызыл таяқтар бейтараптық саясатын ұстанған басшыларға шабуыл жасады. Жоғарғы қалаларда олар үй жануарларын жүйелі түрде сойғыза бастады, олардың көпшілігі еуропалық мәдениеттің элементтерін қабылдап, билікке ие болған адамдарға тиесілі болды. Криктер арасындағы ішкі мәселелерді түсінбеген шекаралық ақ адамдар шиеленістің артуынан қорқып, "бекініп" және Форт-Мимс сияқты әртүрлі бекеттерге және блокхаустарға көшіп бара бастады, ал штаттар шекараға әскери күштер жіберді. Жаңа келген испан губернаторы Матео Гонсалес Манрике криктерге 45 баррель жүгері мен ұн, жамылғылар, таспалар, қайшы, бритвалар, бірнеше бұқалар, 1000 фунт оқ-дәрі және оқтар мен құс оқ-дәрісін беруге рұқсат берді. Крик керуендері туралы хабарлар полковник Кэллерге жеткенде, ол Миссисипи еріктілерінің майоры Дэниел Бизлимен бірге 6 ротадан тұратын атты әскер, 150 ақ отаршыл милиция және капитан Диксон Бейлидің басшылығымен 30 тензоуді бастап, оларды тоқтатуға шықты. Джеймс Коллер (Колл/Коул) 1813 жылғы шілдеде криктер түскі ас ішіп жатқанда, Күйдірілген жүгері шайқасында Қызыл таяқтарды тосқауылға алды. АҚШ әскерлері керуендерді тонап жатқанда, жауынгерлер қайтып келіп, американдықтарды ығыстырып шықты. АҚШ енді Крик ұлтымен соғыста болды. 1813 жылдың тамызында Питер Маккуин мен Қызыл Бөрік (Уэдерфорд) Мимс фортына шабуылға басшылық етті. Алабама, Талапуса және төменгі Абека тайпаларының 13 крик қаласынан келген 1000-ға жуық жауынгер Алабама өзенінің төменгі ағысындағы Флат-Крик өзенінің сағасына жиналды. Крик деп аталатын араласқан нәсілді ақ адамдар, Крик Ұлттық Кеңесінің мақұлдауымен Жоғарғы Крик қалаларынан көшіп келген Тензоу, Еуропалық америкалық қоныс аударушылармен бірге Форт-Мимс бекінісінде паналады. Бекіністе шамамен 517 адам болды, оның ішінде 265 қарулы милиционер. 1813 жылдың 21 тамызында шоктау жауынгері Форт-Эслиге 400-ден астам Қызыл таяқ жауынгерлері Форт-Эслиге, содан кейін Форт-Мэдисонға шабуыл жасамақшы екенін хабарлап келді. Бұл хабар Сент-Стефенстегі генерал Фердинанд Клейборнға жеткізілді, ол Форт-Эслиге күштер жіберді. Клейборн Форт-Мимс қолбасшысы майор Дэниел Бизли шабуылға төтеп бере алатынына және Форт-Эслидің қауіптірек екеніне сенген.

Red Sticks take Fort Mims and kill inhabitants
| combatant1 = Red Stick Creek
| combatant2 =
| commander1 = William WeatherfordPeter McQueen
| commander2 = Major Daniel BeasleyDixon Bailey
| strength1 = 750 1,000warriors
| strength2 = 265 militia, including:
70 Tensaw home militia
175 Mississippi volunteers
16 from Fort Stoddard
| casualties1 = 50 to 100 killedunknown wounded
| casualties2 = 265 militia killed or captured252 civilians killed or capturedunknown woundedFort Mims severely damaged The Red Sticks attacked headmen associated with accommodation. In the Upper Towns, they began a systematic slaughter of domestic livestock, most of which belonged to men who had gained power by adopting aspects of European culture. Not understanding internal issues among the Creek, frontier whites were alarmed about rising tensions and began 'forting up' and moving into various posts and blockhouses such as Fort Mims, while the states sent military reinforcements to the frontier. The newly arrived Spanish governor, Mateo González Manrique, authorized giving the Creek 45 barrels of corn and flour, blankets, ribbons, scissors, razors, a few steers, and 1000 pounds of gunpowder and an equivalent supply of lead musket balls and bird shot. When reports of the Creek pack train reached Colonel Caller, he and Major Daniel Beasley of the Mississippi Volunteers led a mounted force of 6 companies, 150 white militia riflemen, and 30 Tensaw under Captain Dixon Bailey to intercept them. James Caller (Call/Cole) ambushed the Red Sticks in the Battle of Burnt Corn in July 1813 as the Creek were having their mid day meal. While the United States forces were looting the pack trains, the warriors returned and drove off the Americans. The United States was now at war with the Creek Nation. In August 1813, Peter McQueen and Red Eagle (Weatherford) were the Red Stick chiefs who led the attack on Fort Mims. Nearly 1,000 warriors from thirteen Creek towns of the Alabama, the Tallapoosa, and lower Abeka bands gathered at the mouth of Flat Creek on the lower Alabama River. The mixed blood whites, who were called Creek, of Tensaw, who had relocated from Upper Creek Towns with the approval of the Creek National Council, joined European American settlers in taking refuge within the stockade of Fort Mims. There were about 517 people, including some 265 armed militiamen in the fort. On August 21, 1813, a Choctaw warrior arrived at Fort Easley with news that more than 400 Red Stick warriors planned to attack Fort Easley, then Fort Madison. This news was relayed to General Ferdinand Claiborne at St. Stephens, who sent reinforcements to Fort Easley. Claiborne reportedly believed that Major Daniel Beasley, the commander of Fort Mims, could handle an attack, and that Fort Easley was in more immediate danger.

Шабуыл

1813 жылғы 29 тамызда Форт-Мимс бекінісінің сыртында мал баққан екі африкалық-американдық құл жақын маңдағы "сурет салынған жауынгерлер" бар екенін хабарлады, бірақ бекіністен келген атты барлаушылар соғыс жасақтарының ізін таба алмады. Майор Бизли екінші құлға "жалған дабыл көтергені үшін" жаза ретінде сауат ашты. Шабуыл күні таңертең атты барлаушы Бизлиге екінші ескерту жасады, бірақ ол оған мән бермей, ешқандай сақтық шарасын қабыланбады, себебі мас болған. Көргендердің кейбірі Форт-Пирс маңындағы тұрғындар еді. Форт-Мимс әскери басшылары бұл Форт-Пирсте қосымша әскери қолдау алу үшін жасалған жалған дабыл болуы мүмкін деп ойлады. Бизли "индейлердің қанша саны болса да постты қорғай аламын" деп мәлімдеген, бірақ тарихшылар бекіністің нашар қорғалғанын айтады. Шабуыл кезінде шығыс қақпасы құммен толып, жартылай жабылып қалған. Бизли күзетшілерді қоймады, криктердің жақын жерде екені туралы хабарларды жоққа шығарды. Қызыл таяқтар түскі ас ішіп жатқанда шабуыл жасап, ашық қақпаға бірден шабуылдап, бекіністі басып алуға тырысты. Сонымен қатар, олар қару тесіктерін және сыртқы қоршауды бақылауға алды. Капитан Бейли басқаруымен отаршылдар мен қоныс аударушылар ішкі қоршауды ұстап, біраз уақыт бойы қарсылық көрсетті; шамамен екі сағаттан кейін бір сағаттық үзіліс болды. Криктер, бекініс ішіндегі бастапқы күші әлсіреп, жарақат алғандар көбейген кезде, шайқасты жалғастыру керек пе, жоқ па деген мәселені талқылау үшін жедел кеңес өткізді. Сағат 3-те Диксон Бейли бастаған Тенсоу тайпасын Өлген жүгеріде жасаған сатқындықтары үшін кек алу үшін өлтіру керек деп шешті. Криктер сағат 15:00-де екінші шабуылды жасады. Қалған қорғаушылар "бастион" деп аталатын ғимаратқа шегінді. Қызыл таяқтар "бастионға" от қойып, ол бекіністің қалған бөлігіне тарады. Жауынгерлер ішкі қоршауға кіріп, отаршылдарды, араласқан криктерді және ақ қоныс аударушыларды өлтірді. Сағаттаған күреснен кейін қорғаныс толығымен құлады. Америкаға адал болған 500-ге жуық әскерилер, отарлаушылар, құлдар мен криктер қаза тапты немесе тұтқынға алынды. Қызыл таяқтар 250-ге жуық бас сүйекті алып кетті. Кешкі сағат 5-те шайқас аяқталды, ал бекініс пен ғимараттар тоналып, өртенді. Криктер көптеген құлдардың өмірін сақтап қалды, бірақ 100-ден астамын тұтқынға алды. Кем дегенде үш әйел мен он бала тұтқынға алынғаны белгілі. 36 адам, көбінесе ер адамдар, қашып кетті. Бірнеше аптадан кейін Форт-Стоддардтан келген көмекші колонна қорғаушылардың 247 және криктердің 100 денесін тапты. Жеңіске жеткеннен кейін қызыл таяқтар "айналасындағы плантацияларды қиратты. Олар 5000-нан астам ірі қара малды сойып, егістіктер мен үйлерді жойды, құлдарды өлтірді немесе ұрлады".

On August 29, 1813, two enslaved African Americans tending cattle outside the Fort Mims stockade reported that "painted warriors" were in the vicinity, but mounted scouts from the fort found no signs of the war party. Major Beasley had the second slave flogged for "raising a false alarm". A mounted scout delivered a second warning to Beasley on the morning of the assault, but he dismissed it and took no precautions, reportedly because of being drunk. Some of the reported sightings were by occupants of nearby Fort Pierce. The military leaders of Fort Mims thought those may have been false alarms to gain additional military support at Fort Pierce. Beasley had claimed that he could "maintain the post against any number of Indians", but historians believe the stockade was poorly defended. At the time of the attack, the east gate was partially blocked open by drifting sand. Beasley had posted no pickets or sentries, dismissing the reports the Creeks were near. The Red Sticks attacked during the mid day meal, attempting to take the fort in a coup de main by charging the open gate en masse. At the same time, they took control of the gun loopholes and the outer enclosure. Under Captain Bailey, the militia and settlers held the inner enclosure, fighting on for a time; after about two hours there was a pause of about an hour. The Creek, with their initial impetus blunted inside the fort and casualties rising, held an impromptu council to debate whether to continue the fight. By 3 o'clock, they decided that the Tensaw Native Americans led by Dixon Bailey would have to be killed to avenge their treachery at Burnt Corn. The Creek launched a second attack at 3 pm. The remaining defenders fell back into a building called the 'bastion'. The Red Sticks set fire to the 'bastion', which spread out to the rest of the stockade. The warriors forced their way into the inner enclosure and killed most of the militia defenders, the mixed blood Creek, and white settlers. After a struggle of hours, the defense collapsed entirely. An estimated 500 militiamen, settlers, slaves and Creeks loyal to the Americans died or were captured. The Red Sticks took some 250 scalps. By 5 pm, the battle was over, and the stockade and buildings sacked and in flames. While the Creek spared the lives of most of the enslaved blacks, they took more than 100 of them captive. At least three women and ten children are known to have been taken captive. Some 36 people, nearly all men, escaped, When a relief column arrived from Fort Stoddard a few weeks later, it found 247 corpses of the defenders and 100 of the Creek attackers. After their victory, the Red Sticks "razed the surrounding plantations They slaughtered over 5,000 head of cattle, destroyed crops and houses, and murdered or stole slaves."

Салдары

Қызыл таяқтардың Форт-Мимстегі жеңісі Оңтүстік-Шығыс АҚШ шекарасында үрей таратты. Қоныс аударушылар үкіметтен шаралар қабылдауды талап етіп, сонымен қатар аймақтан қашып кетті. Шайқастан кейінгі апталарда Тенсоу және Томбигби аудандарының халқының шамамен жартысы, бірнеше мың адам қоныстарын тастап Мобилге қашып келді. Оның 500 адамдық шағын халқы оларға көмектесуге күш жіберді. Қызыл таяқтардың жеңісі – түпкілікті американдықтардың қол жеткізген ең үлкен жеңістерінің бірі. Бірақ бұл қырғын Крик (Мускоги) тайпасы ішіндегі азаматтық соғыстың аяқталып, АҚШ пен Жоғарғы Криктің Қызыл таяқ жауынгерлері арасындағы соғыс басталуын белгіледі.