Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Екінші дүниежүзілік соғыстағы неміс ұзақ қашықтықтағы зымырандары. Жеке қарулардың сипаттамалары.
German WWII long range missiles
descriptions of the individual weapons
V қарулары, түпнұсқа неміс тілінде Vergeltungswaffen (неміс тілінде: "қайтар шабу қарулары", "жазалау қарулары") деп белгілі, Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде стратегиялық бомбалау, әсіресе қалаларды стратегиялық және/немесе әуеден бомбалау үшін арналған ұзақ қашықтықтағы артиллерия қаруларының ерекше жиынтығы болды. Оларға V-1 импульстік қозғалтқышты круиздік зымыран, V-2 сұйық отынмен жұмыс істейтін баллистикалық зымыран (көбінесе V-1 және V-2 деп аталады) және V-3 зеңбірек кірді. Германия осы қарулардың барлығын Ұлыбританияға қарсы әскери науқанда қолдануды жоспарлаған, бірақ 1944-1945 жылдар аралығындағы науқанда тек V-1 және V-2 қолданылды. Одақтастар Батыс Еуропаны басып алғаннан кейін, бұл қарулар Еуропа материгіндегі нысаналарға, негізінен Франция мен Бельгияда да қолданылды. V қаруларымен жүргізілген стратегиялық бомбалау салдарынан шамамен 18 000 адам, көбінесе бейбіт тұрғындар қаза тапты. Лондон, Антверпен және Льеж қалалары басты нысаналар болды. V қарулары нацистік Германияның «Вундерваффен» (супер қарулар немесе «тамаша қарулар») деп аталатын қаруларының қатарына кірді.
V weapons, known in original German as Vergeltungswaffen (, German: "retaliatory weapons", "reprisal weapons"), were a particular set of long range artillery weapons designed for strategic bombing during World War II, particularly strategic bombing and/or aerial bombing of cities. They were the V 1, a pulsejet powered cruise missile; the V 2, a liquid fueled ballistic missile (often referred to as V1 and V2); and the V 3 cannon. Germany intended to use all of these weapons in a military campaign against Britain, though only the V 1 and V 2 were so used in a campaign conducted 1944–45. After the invasion of western Europe by the Allies, these weapons were also employed against targets on the mainland of Europe, mainly in France and Belgium. Strategic bombing with V weapons killed approximately 18,000 people, mostly civilians. The cities of London, Antwerp and Liège were the main targets. V weapons formed part of the range of the so called Wunderwaffen (superweapons, or "wonderweapons") of Nazi Germany.
Даму
1940 жылы 28 маусымда Армия қару-жарақ басшысы Эмиль Либ пен Вермахттың Бас қолбасшысы Вальтер фон Браухич арасындағы кездесуде А4 (V2 ракетасы) үшін стратегиялық бомбалаудың мақсаты айқындалды. 1942 жылы Ұлыбританиядағы «Бейдекер» шабуылдарының толыққанды сәтсіз аяқталуынан кейін, ұшатын бомба мен ракетаның жасалуы үдеді, ал Ұлыбритания нысана ретінде белгіленді. 1943 жылдың 29 қыркүйегінде Альберт Шпеер неміс қалаларын жаппай бомбалауға «құпия қару» арқылы жауап қайтаратынын мәлімдеді. Содан кейін, 1944 жылдың 24 маусымында Рейхтің үгіт-насихат министрлігінің «Vergeltungswaffe 1» басқарылатын зымыраны туралы ресми хабарламасында осындай тағы бір қару болатыны білдірілді. 1944 жылдың қыркүйегінде А4 ракетасының алғашқы сынаққа ұшырылуынан кейін, ракета V2 деп қайта аталды (бірақ осы атауды кім бергенін ешкім нақты білмейді). Дегенмен, V2 операциялық нұсқаулығында зымыранды ұшыру батареяларына A4 атауы қолданыла берді. 1943 жылдан бастап АҚШ құпия қызметінің Швейцариядағы жетекшісі Аллен Даллес австриялық қарсылық тобымен, дін қызметкері Генрих Майер басқаратын топпен байланыс орнатты. Осы арқылы Даллес Пеенемунде, V1 және V2 ракеталары туралы маңызды ақпарат пен жоспарларды алды.
As early as 28 June 1940, a strategic bombing rationale had been advanced for the A4 (V 2 rocket) being developed at a meeting between Army Ordnance Chief Emil Leeb and Commander in Chief of the Wehrmacht, Walther von Brauchitsch. Following the relative failure of the Baedeker Raids in Britain in 1942, development of both flying bomb and rocket accelerated, with Britain designated as the target. On 29 September 1943, Albert Speer publicly promised retribution against the mass bombing of German cities by a "secret weapon". Then the official 24 June 1944 Reich Propaganda Ministry announcement of the "Vergeltungswaffe 1" guided missile implied that there would be another such weapon. After the first operational A 4 launch in September 1944, the rocket was renamed the V 2. (although no one knows exactly who gave it this name). However, the V 2 operations manual distributed to firing batteries continued to use the A 4 name for the rocket. Allen Dulles, head of the American secret service OSS in Switzerland, was in contact with the Austrian resistance group around the priest Heinrich Maier from 1943 onwards. Through this Dulles received crucial information and plans about Peenemünde, the V 1 and the V 2 rocket.
V-1
1943 жылдың қазан айынан бастап, V-1 зымырандары үшін ұшыру алаңдары Солтүстік Францияда, Каледен Ле-Хаврға дейінгі жағалау бойында салынды. Одақтас әуе күштерінің осы нысандарға жасаған әуе шабуылдары толыққанды сәтті болмады, ал 1944 жылдың маусымына қарай олар қолдануға дайын болды. 6 маусымдағы Нормандияға түскен шабуылдардың нәтижесінде, 1944 жылдың 13 маусымының таңында Лондонға алғашқы V-1 ұшатын бомбасы шабуыл жасалды. Он зымыран ұшырылды, олардың төртеуі Англияға жетті. Біріншісі Суонскомбе маңына құлап, жарақаттағандар болмады. Алайда, Бетнал-Гринде көпір қирады, алты адам қаза тауып, тоғыз адам жарақат алды. Шабуылдар күніне шамамен 100 рет қайталанатын болды. Лондонның бір кәсіпорны жақын жердегі бомбалау ошағына қалай жылдам жетіп баруға болатыны туралы жарнама берді. Бұған қарамастан, маусым мен шілде айларындағы бұлтты және жаңбырлы ауа райы қарудың тиімділігін арттырды, нәтижесінде көптеген адамдар зардап шекті. Тамыз айының соңына қарай, бір жарым миллиондай адам Лондонды тастап кетті, ал еңбек өнімділігі төмендеді. Алайда, жаздың соңы мен күзінде V-1-ге қарсы тиімді шаралар қабылданды және адамдар Лондонға қайта орала бастады. Барлығы 9251 V-1 зымыраны Ұлыбританиядағы нысаналарға бағытталды, олардың көп бөлігі Лондонға ұшырылды; 2515 зымыран қалаға жетіп, 6184 бейбіт тұрғынды қаза қылды және 17981 адамды жарақаттады. V-1 зымырандарының ұшу жолында орналасқан Кройдон қаласы қатты зардап шекті, 142 рет бомбаланды.
Beginning in October 1943, launch sites for the V 1 were constructed in Northern France, along the coast from Calais to Le Havre. Aerial bombing attacks on these sites by the Allied airforce were only partially successful, and by June 1944 they were ready for action. Prompted by the Normandy Landings of 6 June, in the early morning of 13 June 1944, the first V 1 flying bomb attack was carried out on London. Ten missiles were launched, of which four reached England. The first of these impacted near Swanscombe, causing no casualties. At Bethnal Green, however, a bridge was destroyed, six people killed and nine injured. After the attacks became sustained at a rate of about 100 a day. At least one business in London advertised how quickly a patron could access a nearby shelter. Despite this, the cloudy and rainy conditions of June and July aided the effectiveness of the weapon, and casualties were high. By late August a million and a half people had left London, and the rate of work production was affected. By the late summer and autumn, however, increasingly effective countermeasures against the V 1 were taken, and people started returning to London. A total of 9,251 V 1s were fired at targets in Britain, with the vast majority aimed at London; 2,515 reached the city, killing 6,184 civilians and injuring 17,981. Croydon to the south, on the flight path of the V 1s, suffered severely, taking 142 hits.
V-3
V 3 зеңбірегі, Лондонды атқылау үшін де жобаланған болатын, одақтастардың ұшыру алаптарына, әсіресе Мимоецкес бекінісіне жасаған шабуылдары мен 1944 жылы Солтүстік Еуропадағы әскери қимылдардың нәтижесінде, осы мақсатта ешқашан қолданылмады. Оның салдарынан, 1944 жылдың қысында Люксембургті бомбалауға бағытталды, бірақ нәтижесі шамалы болды.
The V 3 cannon, also designed to fire on London, was never used for this purpose due to Allied attacks on the launch facilities, especially the fortress of Mimoyecques, and the offensive in northern Europe in 1944, overrunning the launch sites. Consequently, its use was diverted, in the winter of 1944, to bombard Luxembourg, with minimal result.
V-4
V4 – Рейн Мессенджері деп аталған қатты отынмен жұмыс істейтін ракета. 1944 жылдың 24 желтоқсанында Антверпенге 24 данадан залп жасалды, бірақ олардың дәлдігі өте нашар болды. Портқа тағы бір залп жасалғаннан кейін, SS генерал-лейтенанты Ханс Каммер V4 бағдарламасынан бас тартты.
The V4 was a solid fuel rocket named the Rhine Messenger. A salvo of 24 was fired at Antwerp on 24 December 1944, but they were "woefully inaccurate" and after another salvo was launched at the port SS Lieutenant General Hans Kammler gave up on the V 4 programme.