Кіріспе
Американдық музыка продюсері және кинорежиссер Джеймс Уильям Герсио (18 шілде 1945 жылы туған) – американдық музыка продюсері, музыкант, ән жазушы және режиссер. Ол Чикаго тобының алғашқы он бір студиялық альбомын продюсерлегенімен әйгілі. Сонымен қатар, ол The Buckinghams және Blood, Sweat & Tears тобының алғашқы жазбаларын да шығарды. 1970-жылдардың ортасында ол Beach Boys тобын басқарды және олардың қосалқы тобының құрамына кірді. Герсио киноиндустриясында да продюсер және режиссер ретінде жұмыс істеді.
James William Guercio (born July 18, 1945) is an American music producer, musician, songwriter and director. He is best known for his work as the producer of Chicago's first eleven studio albums. He also produced the early recordings of The Buckinghams and Blood, Sweat & Tears. In the mid 1970s, he managed the Beach Boys and was a member of their backing band. Guercio has also worked in the motion picture industry as a producer and director.
Ерте өмір және мансап
Герсио 18 шілдеде 1945 жылы Чикаго, Иллинойс штатында Джеймс Герсио, аға (1922-1998) және Грейс Герсио (туған тегі Уильямс, 1923 – 2010) отбасында дүниеге келді. Оның итальян, неміс, ирланд, шотланд және ағылшын тегі бар. Оның төрт інісі мен екі қарындасы бар. Бала кезінде ол болашақ Styx тобының клавишашысы және вокалисі Деннис ДеЯнгпен дос болған. 1960 жылдары Герсио Лос-Анджелеске көшіп, сессиялық музыкант және ән жазушы ретінде жұмыс істей бастады. Ол бірнеше жазбада ойнады, Чад пен Джеремидің 1966 жылғы Top 30 хит-парадындағы "Distant Shores" әнін жазды және Фрэнк Заппаның 1966 жылғы "Freak Out!" альбомына қысқа ғана уақытқа "Жаратылыс аналары" тобының мүшесі ретінде үлес қосты. Герсио Columbia Records компаниясымен штаттық продюсер ретінде жұмысқа қабылданды, ал 1967 жылы The Buckinghams тобымен бірге "Don't You Care", "Mercy, Mercy, Mercy", "Hey Baby (They're Playing Our Song)" және "Susan" синглдерін жасады. Герсио ДеПол университетінде оқыды, онда ол саксофонист Уолтер Паразайдермен дос болды. Паразайдер Герсионы өзінің жаңа тобы "The Big Thing" тыңдауға шақырды, ал Герсио оларға менеджерлік және продюсерлік қызметтер ұсынды. 1968 жылы ол топты Лос-Анджелеске көшіріп, олардың атын The Chicago Transit Authority деп өзгертуге көндірді. CBS/Columbia үшін алғашқы альбомын жазған кезде Герсио Blood, Sweat & Tears тобының екінші альбомын шығару туралы да ұсыныс алды. Екі альбом да 1969 жылы жарық көрді, ал Blood, Sweat & Tears тобы Герсиоға "Жыл альбомы" Грэмми сыйлығын жеңіп алды. 1969 жылы Герсио The Chicago Transit Authority атауын Chicago деп қысқартты және олармен Chicago II альбомында жұмыс істеді. Топ коммерциялық сәттілікке жетті және Герсио олардың тағы он бір альбомын шығарды, соның ішінде Chicago V-тен бастап бес номер 1 хит-парадтағы поп-альбом және 17 Топ 25 синглы. 1969 жылы ол көше ақыны және музыкант Мундогпен танысып, оған екі альбом шығарды, сондай-ақ Мундог пен оның қызымен бірге ән орындады. 1969 жылдың қараша айында Герсио Firesign Theatre тобының "Station Break" синглін шығарды. 1970 жылдың сәуір айында ол "Shoes for Industry" сегментін шығарды. Dwarf және Firesign тобының "How Can You Be in Two Places at Once When You're Not Anywhere at All" альбомдары "Poseidon Productions: A Division of James William Guercio Enterprises Inc." деген атаумен танымал болды. Герсио 1970-ші жылдардың ортасында The Beach Boys тобына менеджер ретінде қосылды және тікелей эфирде олармен бірге бас гитарада ойнады, содан кейін Chicago тобымен жұмыс істеуге қайта оралды. 1976 жылы Герсио Chicago тобының "If You Leave Me Now" синглі үшін екі Грэмми сыйлығын алды. 1977 жылы Герсио мен Chicago тобының арасы үзілді, себебі топ оның келісімшарты оған табыстың 51% төлейтінін, ал қалған 49% сегіз топ мүшесі арасында бөлінетінін анықтады. CNN телеарнасының "Now More Than Ever: The History of Chicago" атты өмірбаянында топ Герсио менеджерлік қызметін атқарып жүрген кезде "миллиондаған доллар" оған түскенін мәлімдеді. Chicago тобы оны дұрыс басқаруда кінәлады, ол топтың көп жыл бойына роялти төлемдерін өз қалтасына жұмсаған.
Басқа жобалар
Герсио 1973 жылы түсірілген "Electra Glide in Blue" фильмінің режиссері және продюсері болды. Фильмде Роберт Блейк түсті, ал Питер Сетера мен Чикаго тобының басқа мүшелері эпизодтық рөлдерде ойнады. Фильм сыншылар тарапынан жақсы қабылданды. Ол сондай-ақ 1981 жылы Роберт Блейк түскен "Second Hand Hearts" фильмінің де продюсері болды. Герсио Колорадо штатында Caribou Ranch атты үнтаспа студиясын құрды. Caribou-да жазылған алғашқы хит-трек Джо Уолштың "Rocky Mountain Way" әні болды. Чикагодан (Chicago VI альбомынан бастап) өзге, студияда Элтон Джон (оның Caribou альбомы, сондай-ақ "Captain Fantastic and the Brown Dirt Cowboy" және "Rock of the Westies" альбомдары үшін), Дэн Фогельберг, Return to Forever, Билли Джоэл, Род Стюарт, Кэрол Кинг, Стивен Стиллс, Уэйлон Дженнингс, Эми Грант, Supertramp, Badfinger және The Beach Boys сияқты көптеген танымал әртістер үнтаспа жаздырды. 1985 жылдың наурыз айында студия кешені өрт салдарынан жабылды, өрт бақылау бөлмесін қиратты және шамамен 3 миллион долларлық зиян келтірді. 1978 жылы Caribou Ranch Солтүстік Америка футбол лигасының "Colorado Caribous" футбол командасына өз атын берді. Гурсио мен болашақ Вашингтон штатының губернаторы Бут Гарднердің бірлескен меншігіндегі "Caribous" командасы лигада соңғы орынды иеленді, "Mile High Stadium" стадионында аз көрермен жиналды, ал формалары көптеген бақылаушылар тарапынан сындарға ұшырады (қоңыр және күйдірілген түсті, кеудесіне былғары жолақтары тігілген). 1978 жылғы маусымнан кейін Гурсио мен Бут команданы Атлантадағы инвесторларға сатты, олар команданы "Atlanta Chiefs" деп атады. Чикагодан ажырасып, Caribou Ranch өртенгеннен кейін Гурсио мал шаруашылығымен, жылжымайтын мүліктерді дамытумен, мұнай және газды барлаумен, бұрғылау және өндірумен, әсіресе көмір қабаттарындағы метанды өндірумен айналысты. 1980-жылдардың соңында ол "Country Music Television" (CMT) телеарнасын сатып алды. 1990-жылдардың басында ол CMT-ні медиа магнаты Эд Гейлорд пен "Westinghouse Broadcasting" компаниясына сатты.