Кіріспе

Американдық музыкант, композитор және продюсер, музыкант Уильям Генри Маркус Миллер (William Henry Marcus Miller Jr.) 1959 жылдың 14 маусымында дүниеге келген. Ол трубашы Майлз Дэвис, пианист Герби Хэнкок, әнші Лютер Вандросс және саксофонисттер Уэйн Шортер мен Дэвид Санборн сияқты музыканттармен жұмыс істеген. Дэвистің үш альбомының – «Tutu» (1986), «Music from Siesta» (1987) және «Amandla» (1989) – негізгі авторы және продюсері болды. Вандросспен ынтымақтастығы ерекше жақын болды; ол Вандросс альбомдарының көпшілігін бірлесіп шығарды және аранжировкашы ретінде жұмыс істеді. Миллер мен Вандросс бірлесіп Вандросс әндерінің көпшілігін, соның ішінде «I Really Didn't Mean It», «Any Love», «Power of Love/Love Power» және «Don't Want to Be a Fool» секілді хиттерді жазды. Сонымен қатар, ол 1988 жылы Experience Unlimited тобы үшін «Da Butt» синглын да жазған.

Ерте өмір

Уильям Генри Маркус Миллер кіші 1959 жылдың 14 маусымында Нью-Йорк қаласының Бруклин ауданында дүниеге келді. Ол музыкалық отбасында өсті; оның әкесі Уильям Миллер шіркеуде орган тартып, хор жетекшісі болған. Әкесінің туысы арқылы ол джаз пианині Уинтон Келлимен туыс. Ол бастапқыда классикалық кларинетші болып білім алды, кейін клавиатура, саксофон және гитара ойнауды үйренді.

Мансап

Миллер Нью-Йоркте тұрақты жұмыс істей бастады, соңында бас-гитарада ойнап, джаз флейтисі Бобби Хамфри мен клавишник Лонни Листон Смит үшін музыка жазды. Миллер студиялық музыкантқа айналды. Миллердің алғашқы шабыт көздері Джеймс Джемерсон мен Ларри Грэмді қамтиды. Ол шамамен 15 жыл бойы студиялық музыкант ретінде өнер көрсетті. Осы уақыт ішінде ол жиі аранжировка жасап, продюсерлікпен де айналысты. 1979-1981 жылдары "Saturday Night Live" тобының мүшесі болды. Ол Лютер Вандросспен бірлесіп Арета Франклиннің "Jump To It" әнін жазды. Ол үш жыл қатарынан NARAS (Ұлттық академиясының граммофон өнеркәсібі) жүйзеге асырған "Ең құнды орындаушы" сыйлығын жеңіп алды, содан кейін "қадірлі орындаушы" мәртебесіне ие болды және бәсекеге қатысу құқығынан бас тартты. 1980-жылдардың ортасында Миллер фанк/R&B әншісі ретінде жеке мансабын бастады, "Suddenly" (1983) және "Marcus Miller" (1984) альбомдарын шығарды. Ол осы альбомдардың негізгі авторы, продюсері және аспапты орындаушысы болды. Содан бері ол тағы он жеке альбом шығарды, бірақ кейінгі альбомдарында сирек ән шырқады. 1988-1990 жылдары Миллер NBC телеарнасының түнгі "Sunday Night" (сонымен қатар "Night Music" деп те аталады) шоуының екі маусымында музыкалық жетекші және үй тобының бас-гитаристі ("Sunday Night Band") болды. Композитор ретінде Миллер Майлс Дэвистің "Tutu" альбомындағы бірнеше әндердің авторы және продюсері болды, соның ішінде тақырыптық ән де бар. Ол сондай-ақ Дэвид Санборн үшін "Chicago Song" әнін жазды және Лютер Вандросс үшін "'Til My Baby Comes Home", "It's Over Now", "For You to Love" және "Power of Love" әндерін бірлесіп жазды. Миллер "Da Butt" әнін де жазды, ол Спайк Лидің "School Daze" фильмінде пайда болды. Ол SMV тобының алғашқы альбомын "Thunder" шығарды. 2011 жылдың жазында Миллер Херби Хэнкок пен Уэйн Шортермен бірге Майлс Дэвистің қайтыс болғанына 20 жыл толуына арналған гастрольдік сапарға шықты. 2017 жылы Миллер, Commonмен бірге, Playboy Jazz фестивалінің басты жұлдызы болды. Миллер Sirius XM Holdings спутниктік радио жүйесінің Real Jazz арнасында "Miller Time with Marcus Miller" атты джаз тарихы мен ықпалдары туралы шоуын жүргізеді. Жазу және өнер көрсету мансабынан басқа, Миллер фильмдерге музыка жазу арқылы да танылды. Ол көптеген фильмдерге, соның ішінде Реджинальд Хадлин мен Крис Рок түсірген фильмдерге де музыка жазды.

Марапаттар мен құрметтер

Миллер Майлс Дэвис, Лютер Вандросс, Дэвид Санборн, Боб Джеймс, Чака Хан және Уэйн Шортер үшін продюсер ретінде көптеген «Грэмми» сыйлығына ұсынылған және екі «Грэмми» жеңіп алған. Ол 1992 жылы Лютер Вандростың «Power of Love» әні үшін «Ең үздік R&B әні» номинациясында «Грэмми» сыйлығын жеңіп алды, ал 2001 жылы өзінің жетінші жеке аспаптық альбомы M² үшін «Ең үздік заманауи джаз альбомы» номинациясында жеңісге жетті. 2015 жылы шыққан «Afrodeezia» альбомы «Ең үздік заманауи аспаптық альбом» номинациясына ие болды. 2012 жылы Миллер ЮНЕСКО-ның «Бейбітшілік үшін суретшісі» болып тағайындалды, ол ЮНЕСКО-ның «Құлдық жолы» жобасын қолдап, насихаттады. 2021 жылдың желтоқсанында «Bass Player» журналы Миллерге өмір бойы жеткен үлкен жетістіктері үшін сыйлық тартты.

Құралдар

Миллер 1977 жылы жасалған, мөлдір сары түсті Fender Jazz Bass-ты тартады, оны аспап жасаушы Роджер Садоуски Stars гитарасын және кейіннен Bartolini преамплисін қосып өзгертеді, осылайша ол студиядағы дыбысын басқара алды. Fender Маркус Миллердің қолтаңбасымен Fender Jazz Bass-ті төрт тартылған (Жапонияда жасалған) және бес тартылған (АҚШ-та жасалған) нұсқаларында шығара бастады. Кейіннен Fender төрт тартылған өндірісін Мексикадағы зауытына көшірді және 2015 жылы төрт және бес тартылған модельдерін тоқтатты. DR Strings сондай-ақ "Fat Beams" деп аталатын, әртүрлі өлшемдерде келетін Маркус Миллердің қолтаңбасымен жасалған тот баспайтын болаттан жасалған ішектер сериясын шығарды. 2015 жылы Dunlop Маркус Миллер Super Bright бас ішектерін шығара бастады, оларға Миллер көшті.

БАҚ-тағы көріністер

2017 жылы Миллер армяндық «Nice Evening» ток-шоуында пайда болды.