«De Grasse» – француздық зениттік крейсер, Тынық мұхитындағы ядролық сынақтарда болған. Техникалық сипаттамалары, құрылысы, тарихы туралы толық ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Де Грас – француз теңіз күштерінің әуе шабуылына қарсы крейсері болды. Ол Франсуа Жозеф Поль, Грасс графы және Тилли маркизінің құрметіне аталған алғашқы француз кемесі еді. 1965 жылдан 1971 жылға дейін ол Тынық мұхитындағы ядролық сынақтарға қатысты.
De Grasse was an anti aircraft cruiser of the French Navy. She was the first French vessel named in honour of François Joseph Paul, Marquis de Grasse Tilly, Comte de Grasse. From 1965 to 1971, she was involved in the nuclear test campaigns in the Pacific.
Дизайн және сипаттама
Де Грасс класы алдыңғы класс кемелердің кеңейтілген және жетілдірілген нұсқасы ретінде жобаланған. Кемелердің жалпы ұзындығы - [саны] метр, ені - [саны] метр, сусыру тереңдігі - [саны] метр болуы тиіс. Олар стандартты жүктемеде [саны] тонна, ал толық жүктемеде [саны] тонна сусыруға арналған. Кеменің корпусы 15 бөлекке бөлінген, олардың әрқайсысы 16 су өткізбейтін бөлімшеден тұрады.
The De Grasse class was designed as an enlarged and improved version of the preceding The ships would have had an overall length of , a beam of , and a draft of They would have displaced at standard load and at deep load. The hull was divided by 15 bulkheads into 16 watertight compartments.
Екінші дүниежүзілік соғыс тұтқындалуы
Аяқталмаған кеме (шамамен 28% дайын) 1940 жылғы маусымда Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде шабуыл жасаған неміс әскерімен басып алынды. 1942 жылғы сәуірде немістер "Де Грасс" кемесін жеңіл авианосецке түрлендіруді жоспарлай бастады, оған "Неміс авианосеці II" деген уақытша атау берілді. 1942 жылғы 3 желтоқсанда Гитлер "Де Грасс" кемесі Германия үшін авианосец ретінде салынсын деп бұйырды, бірақ жұмыс 1943 жылғы ақпанда бірнеше себептермен тоқтатылды, оның ішінде материалдар мен жұмыс күшінің жетіспеуі және Лориендегі әуе шабуылдарының қаупі болды.
The unfinished ship (some 28% complete) was captured in June 1940 by the invading Germans during the Second World War. In April 1942 the Germans began planning to convert De Grasse to a light aircraft carrier, provisionally named German aircraft carrier II. On 3 December 1942 Hitler ordered that De Grasse was to be built as an aircraft carrier for Germany but the work was stopped in February 1943 for several reasons, including a lack of materials and manpower and the threat of air attacks in Lorient.
Ядролық сынақтардың флагманы
Ол Жерорта теңізі эскадрильясында әуе шабуылына қарсы крейсер және флагман ретінде пайдаланылды, Француз Полинезиясындағы алғашқы ядролық сынақтарға қатысу үшін Тынық мұхит эксперименттік орталығына іріктеліп алынғанша. 1964 жылдың мамыр айынан 1966 жылдың ақпан айына дейін кеменің көпірі екі еселенді, корпус артқы жағына төрт тіректі жоғары мачта орнатылды және қару-жарақтың жартысы алынып тасталды. Кеме газ өткізбейтіндей етіліп, жуу құрылғыларымен жабдықталды. Жабдықтар жаңартылып, экипаж 560 адамға дейін азайтылды, 160 инженер мен техниктерге орын жасалды. Кеме 1966 жылдан 1972 жылға дейін алты сынақ жорығына қатысты. 1973 жылы қызметтен босатылып, 1974 жылдың 25 қаңтарында металл тескілеуге сатылды. Тескілеу жұмыстары 1975 жылы Ла Специяда жүргізілді.
She was used as an anti aircraft cruiser and flagship within the Mediterranean squadron, until she was selected to join the Pacific Experimentation Centre to participate in the first nuclear tests in French Polynesia. She undertook some modification in from May 1964 until February 1966, with the bridge being doubled, a high quadripod mast mounted on the aft roof and half the armament removed. The ship was also made gas tight and fitted with washdown facilities. The equipment was modernised and the crew was downsized to 560 men, to make accommodation available for 160 engineers and technicians. The ship was used for six testing campaigns between 1966 and 1972. She was decommissioned in 1973 and was sold for scrap on 25 January 1974. Scrapping took place in La Spezia during 1975.