Манчикак орманқұсы (Henicorhina negreti) – Колумбияның батыс Анд тауларында мекендейтін, 2003 ж. ашылған құс түрі. Дауысы мен сыртқы түрінен ерекшеленеді.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Құс түрлері
Species of bird
Мюнчике ағаш құсы (Henicorhina negreti) – 2003 жылы ғылымға жаңа түр ретінде сипатталған, құс тұқымдасының (Troglodytidae) мүшесі. Ол Колумбияның Батыс Анды тауларында таралған.
The Munchique wood wren (Henicorhina negreti) is a member of the wren family (Troglodytidae) that was described as new to science in 2003. It is found in the Western Andes of Colombia.
Таксономия және жүйелеу
Мюнчике ағаш құс құсынды алғаш рет Стивен Хилти 1980-ші жылдары байқаған, бірақ Пол Саламан, Пол Купманс, Томас Донеган және басқалардың 2000 жылғы егжей-тегжейлі зерттеулеріне дейін сипатталмаған. Морфологиялық, әсіресе дауыстық ерекшеліктері оны сол тау беткейіндегі төменгі биіктікте кездесетін, кең таралған сұр төсті ағаш құс (Henicorhina leucophrys) -тан ажыратады. Бұл түр сұр төсті ағаш құсқа жақын және, ықтималда, одан пайда болған. Түрдің ғылыми атауы 1998 жылы қайтыс болған колумбиялық орнитолог Альваро Хосе Негреттің құрметіне берілген. Мюнчике ағаш құсы – монотипті түр.
The Munchique wood wren was first observed by Steven Hilty in the 1980s and not described until detailed studies by Paul Salaman, Paul Coopmans, Thomas Donegan, and others in 2000. Morphological and especially vocal differences set it apart from the widespread grey breasted wood wren (Henicorhina leucophrys) that occurs at lower elevations on the same mountain slope. It is closely related to the grey breasted wood wren and is probably derived from it. The species' scientific name honors Álvaro José Negret, a Colombian ornithologist who died in 1998. The Munchique wood wren is monotypic.
Сипаттама
Мюнчике ағаш құйрығы ұзын және салмағы ауыр. Ересегінің қара қоңыр тажы, қара түсті белгілері, жұқа ақ суперцилийі, көздің үстінен көз арқылы өтетін күңгірт қара сызығы және ақшыл дақтары бар қара жақтары болады. Жоғарғы жағы таждан сәл ашық қоңыр, ал құйрығы қара жолақтары бар қоңыр түсті. Тамағы ақ, төменгі жиегінде қара сызықтар бар. Кеудесі орташа сұр, іштері ашық сұр, бүйірлері мен құлқы аймағы қоңыр. Құрсағы мен бүйірлерінде қара сұрдан қараға дейінгі жолақтар бар. Жасы ересегіден әлдеқайда қараңғырақ және құрсағында жолақтары жоқ.
The Munchique wood wren is long and weighs The adult has a dark brown crown with blackish marks, a thin white supercilium, a dull black line from the lores through the eye, and blackish cheeks with whitish mottling. Its upperparts are a slightly brighter brown than the crown and its tail is brown with black bars. The throat is white, streaked with black at its lower edge. The breast is medium gray, the belly a lighter gray, and the flanks and vent area brown. The abdomen and flanks have dark gray to black bars. The juvenile is much darker than the adult and does not have the abdominal barring.
Таралуы және мекендейтін ортасы
Мунчике ағаш құсқұйрығы Колумбияның Батыс Анд тауларының Тынық мұхиты жағалауында табылған. Ол тек бірнеше аймақта ғана кездеседі: Каука департаментіндегі Мунчике массиві; Чоко, Антиокия және Рисаральда департаменттерінің шектесетін аймағында; Чоконың шығыс бөлігі мен Антиокияның оңтүстік-батыс бөлігінің шектесетін аймағында; және Чоконың оңтүстік-шығысындағы өте шағын аймақта. Мунчике ағаш құсқұйрығының тіршілік ететін ортаға қатаң талаптары бар сияқты. Ол әдетте көптеген эпифиттермен жабылған, тұманға толы, өте ылғалды және өсуі шектелген бұлтты орманды мекендейді. Биіктігі бойынша ол…
The Munchique wood wren is found on the Pacific slope of Colombia's Western Andes. It is known from only a few areas, the Munchique Massif in Cauca Department; in the region where the departments of Chocó, Antioquia, and Risaralda meet; in the area where extreme eastern Chocó and southwestern Antioquia meet; and a very small area in extreme southeastern Chocó. The Munchiqe wood wren appears to have very specific habitat requirements. It inhabits very wet and stunted cloud forest, typically with many epiphytes, that is almost continuously in fog. In elevation it ranges from .
Тамақтандыру
Мунчике ағаш құсқыны өсімдіктердің төменгі жағында азықтанады, әдетте жерден төмен, бірақ кейде жоғарырақ та көтеріледі. Ол қысқа мерзімге аралас түрлерден құралған азықтанатын топтармен кездесе алады, бірақ олардың ізінен ермейді. Зерттелген құстардың асқазанында қоңыздар, шыбындар және басқа да бунақденелілер табылған.
The Munchique wood wren forages low in vegetation, typically below above the ground but occasionally up to It may briefly associate with mixed species foraging flocks that enter its territory but does not follow them. The stomach contents of specimens contained beetles, flies, and other arthropods.
Өсіру
Жиналған жасөспірімнің жасына сәйкес, Мюнчике ағаш құйрығы маусымның басында жұмыртқалайды, бірақ оның көбейту циклы туралы басқа ешқандай ақпарат жарияланбаған.
Based on the age of a collected juvenile, the Munchique wood wren lays its eggs in early June, but no other information about its breeding phenology has been published.
Дауыстау
Мюнхкелік ағаш торғайының әні "6–12 таза нотадан тұратын фразалар [сонда] әдетте оннан астам қайталама фраза бар". Оның шақыру үндері "көбінесе қарлығауға ұқсас, туыс түрлеріне тән".
The Munchique wood wren's song is "phrases of 6–12 pure notes [with a] typical song containing more than ten repeated phrases". Its calls are "mostly churrs, similar to those of congeners."
Мәртебе
IUCN Мунчике ағаш құрттарын осал деп бағалады; 2018 жылға дейін олар өте қауіпті деп есептелген. Оның жалпы ареалы құрайды, бірақ қолайлы ортаның нақты ауданы одан әлдеқайда кішкентай болуы мүмкін. Олар ұлттық саябақтарда кездеседі, бірақ заң сақтау нашар, орманды кесу және жайлану оларда жүзеге асырылады. Шамамен 15 000 жеке тұлғадан тұратын популяция саны 10 есеге артық болуы мүмкін.
The IUCN has assessed the Munchique wood wren as Vulnerable; prior to 2018 it was considered Critically Endangered. Though its overall range spans , the actual area of suitable habitat might be as small as It is found in national parks, but enforcement is lax and forest clearing and settlement occur in them. The estimated population number of up to 15,000 individuals might be too high by a factor of 10.