Кіріспе

Дюфилд Фрит - ортағасырлық дәуірде Англиядағы Дербиширдің аймағы, король Уильям Генри де Феррерге (немесе Феррарларға) берген жердің бөлігі, оны оның Дюфилд замоғындағы орныннан басқаратын. 1266 жылдан бастап Ланкастер герцогтігінің бөлігі болды, ал 1285 жылдан бастап ол өзінің орман соттары бар Корольдік орман болды. Ол Даффилдтен Уирксвортқа дейін және Хулландтан Хиджге дейін созылған. Оның көп бөлігі Хазлвуд, Холбрук, Макени және Милфорд, Шоттл және Уиндли қалашықтарын және Белпер, Хидж және Терндич шіркеулерін қамтитын Даффилдтің ежелгі приходына айналды. Белпердің (немесе "Бейрпердің") капеллериясын Ланкастер герцогы орманшылардың пайдалануы үшін салған. Бұл аймақ ғасырлар бойы көбінесе көгершіндермен, бірақ сонымен қатар жабайы шошқалармен танымал болды. Сонымен қатар, кем дегенде, он үшінші ғасырдың соңына дейін қасқырлар да болды.

Нормандықтар жаулап алуы

Генри де Феррерге қазіргі Букингемшир, Беркшир, Нортгемптоншир және Эссекс аймақтарында және оңтүстікке қарай Уилтширге дейін кең жер учаскелері берілді. 1070 жылы Хью д'Аванш Честер графына айналды, ал оңтүстік Дербиширдің үлкен бөлігін қамтитын Апплетридің Вапентакесі де Феррерлерге берілді. Бұл оқиғаның орталығы - ол өзінің ішкі штабы ретінде қабылдаған Тутбери қамалы. Алайда оның негізгі жер иеліктері 1071 жылы болған көтерілістен кейін англосаксондық Сивард Барнның иеліктері болды, оның ішінде Беркшир мен Эссектегі, сондай-ақ Глостершир, Уорвикшир, Ноттингемшир және Дербиширдегі жерлер. Тутбери қасабасынан басқа, ол тағы екі, әрине, типтік нормандық ағаш мотта мен бейли құрылысын салды. Солтүстік аймақтың үлкен аумақтары солтүстік аймақтың атымен аталатын кезінде қирағандығын еске түсіріп, Domesday Survey-де жазылған, Пилсбери қамалы, Dove өзенінің батыс жағалауында, оның иелігін қорғау үшін салынған. Осы уақытта Даффилд қамалы Дервент өзенінен маңызды өткелге қол қойды және өзеннің батысындағы Литчерч пен Морлистонның вапентактерінің бөліктерін және оның жерлерінің Фритке айналатын бөлігін қадағалады. Еліміздің көп бөлігі оның қол астында қызмет еткен рыцарьтарға берілді, олардың арасында Кедлстон Холлдың курзондары бар.

Орман заңдары

Де Феррерлер Дервент пен Доув өзендерінің арасындағы аймақты, Тютберидегі Трент өзенінен солтүстікке қарай Хай Пик орманына дейін бақылаған. Оның қаншасы аң аулау үшін сақталғаны белгісіз. Мүмкін 1225 жылы Шығыс Дербишир орманы жойылған кезде, Бельперді қамтитын Морли паркі қосылды. 1266 жылы Роберт де Феррарс патша Генрих III-ге қарсы көтерілістен кейін жерлер тәркіленіп, Ланкастер герцогтігінің бөлігі болу үшін Принц Эдмундке берілді. Дюфилд Фрит туралы жазбалар осы уақытқа дейін басталмайды, ал Герцогтіктің бөлігі болғандықтан, бұл аймақ Генрих IV билікке келгенге дейін корольдік орман болған жоқ. Алайда Эдмундке Тутберидің құрметіне Даффилд үшін Орман соттарын өткізуге рұқсат берілді, ал король Эдуард I 1290 және 1293 жылдар аралығында аң аулады, ал Эдуард II 1323 жылы барды.

Ланкастер герцогтігі

Төрт палата болды: Даффилд, Белпер, Хулланд және Колебрук. Олардың ішінде еркек пен есекті ұстауға арналған бірнеше жабық саябақтар болды (Биік шың орманындағы Кампананың үлкен бөлмесімен салыстырғанда, ол еркек пен есек үшін арналған). Фрит ішінде осы парктердің жетуі болды, оларды Генри Ланкастер графы) 1330 жылы: Равенсдейл, Манселл, Шетлл (Шотл), Постерн, Бурепер (Белпер), Морли және Шминд жарлығы (Шырақ жарлығы) деп атады. Даффилдтен оңтүстікке қарай, Чемпион фермасына жақын, қазіргі Камберхиллстің оңтүстік шекарасында тағы бір парк, Шампейн болды. Ланкастер герцогтігінің жазбаларында Даффилд Фрит туралы көптеген мәліметтер бар, соның ішінде 1314 жылы Белпердегі үлкен қойма, онда қыста пайдалану үшін еленнің еті тұздалды, ал Шотлдың төменгі бөлігінде ірі сиыр үйі тұрды (Cowhouse Lane, пошта кеңсесі "Cowers Lane" деп атады). Бұл - ағаш өндірудің құнды көзі. 1375 жылы Ноттингемдегі кармелиттер, Дербидегі доминикандықтар және Дарлидің абысына құрылыс мақсатында емен жеткізу туралы бұйрықтар жазылған. 1405 жылдың қыркүйегінде король Генрих IV бас орманшыға Дуффилд шіркеуін жөндеу үшін он екі ағаш еменді жеткізуді және 1411 жылы Дуффилдтің жалға алушыларына Дуффилд көпірін (қазіргі көпір мейрамханасының жанында) нығайтуға жеткілікті ағаш жеткізуді бұйырды. Генрих VIII қазіргі кездегі Флаксхолм қаласында зығыр сияқты кейбір дақылдарды өсіру керек деп жарлық шығарды. 1581 жылы бір комиссия патшаның қосымша табысын алудың жолдарын зерттеді. Сол кезде Shining Cliff және Alderwasley иелігі Лоу отбасысына берілді, Дюфилд, Белпер және Хулландтың үш палатасы қалды. Ол аңшылықтың іс жүзінде жойылып кеткенін және аумақтың көп бөлігі жалға алушылар мен авторлық құқық иелерімен ортақ екенін, егер орманды жапса, зардап шегетінін хабарлады. Олар кендерді балқыту үшін қондырғыларды әзірлеуді және Уирксворттағыға ұқсас қорғасыннан алым салуды ұсынды. Бұл кезде орман толығымен жуықтай жойылған болатын. Мұның бір нәтижесі көмірді пайдалануға көшу болды. Су энергиясы жүгері мен жүнді ұнтақтау үшін қолданылған. Ол минералдарды өңдеудің әртүрлі түрлерін механикаландыру үшін кеңінен қолданылады. 1556 жылы ең алғашқы кенді штамптау зауыттарының бірі Хулланд-Уордта Бурчард Краничтің қолында салынған. 1633 жылға дейін мәселе күтіп қалды, содан кейін Фрит корольдік орман болудан қалды. Ланкастер герцогтігі Белпер мен Хулландтың үштен бір бөлігін Таққа табыстады және сэр Эдвард Сиденхэмге жалға берді. Қалғаны бөлініп, қоршалып, қарапайым халыққа берілді. Алайда, Дюфилд уордында қарапайым тұрғындардың көпшілігі бұл ұсынысқа қарсы шықты. Дегенмен, герцогтік кеңес алға басып, ең жақсы аймақтарды таққа таңдады, әсіресе көмірге бай аймақтар. Сонымен қатар, қарапайым халыққа бөлінген жерлер тек осы жобаға келіскендерге ғана берілді. Бұл 1643 жылы тұрғындар Дуффилд немесе Шевин Уордтағы барлық қоршауларды, соның ішінде Шоттл Паркті де күшпен ашты. Азамат соғысы басталған кезде қарапайым адамдар сотқа жүгінумен болды, ал осылайша тәркіленген ескі орманның барлық бөлігі 1786 жылға дейін, Джордж III актісімен бекітілгенге дейін ортақ болды.

Қазіргі күн

Виндли мен Хулландтың арасында орналасқан Равенсдейл паркі қазіргі таңда Ежелгі ескерткіш ретінде саналады. Shining Cliff Wood орман шаруашылығы комиссиясына ұзақ мерзімге жалға берілген және SSSI бар деп саналады. XIX ғасырдың соңында қазба жұмыстары жүргізілген, бірақ, өкінішке орай, Даффилд қалашығы елеусіз қалды, өйткені онда көруге болатын нәрселер аз. Дербишир округі кеңесінің мақаласында айтылғандай: Даффилд Фрит ауданы, жоғарыда айтылғандай, ортағасырлық елді мекендер мен далалық жүйелердің жақсы сақталған дәлелдері бар. Орман туралы көптеген деректі деректер бар және осы елді мекендердің дамуы мен корольдік орманның экономикасын зерттеуге мүмкіндік бар.