Кіріспе

Ежелгі Римде қолданылатын өлшем жүйесі.

Ежелгі Римнің өлшем бірліктері көбінесе тұрақты және жақсы жазбада сақталған.

Апталар

Римдіктер күндерді nundinae деп аталатын сегіз күндік циклға топтастырды, және сегізінші күн базар күні болып есептелді. Астрологтар nundinae-ден тәуелсіз, жеті күндік циклді – hebdomas-ты сақтады, онда әр күн жеті классикалық планетаның бірімен сәйкес келеді. Аптаның бірінші күні Сатурн күні, одан кейін Күн күні, Ай күні, Марс күні, Меркурий күні, Юпитер күні және соңында Венера күні болды. Әрбір астрологиялық күн күн шығумен басталатын деп есептелді. Яһудилер де жеті күндік апта қолданды, ол сенбі күні кешке басталады. Аптаның жетінші күнін олар демалыс күні (Sabbath) деп атады, ал қалған күндерді атамай, нөмірлеп санады, жұма күнінен басқа, оны Parasceve немесе алтыншы күн деп атады. Яһуди күні күн батумен басталады. Христиандар яһудилердің жеті күндік аптасын қабылдады, бірақ аптаның бірінші күнін Доминика немесе Иеміздің күні деп атады. 321 жылы Ұлы Константин өзінің поддандыларына әр жексенбіде өз отбасының қорғаушы құдайы – Жеңілмеген Күннің құрметіне демалыс берді, осылайша жеті күндік апта римдік азаматтық қоғамда бекітілді.

Сағаттары

Римдіктер күнді күн шығумен басталып, күн батумен аяқталатын он екі сағатқа бөлді. Түн төрт кезенге бөлінді. Бұл сағаттардың ұзақтығы маусымдарға байланысты өзгерді; қыс мезгілінде, күннің ұзақтығы қысқа болғандықтан, оның 12 сағаты да сәйкесінше қысқарып, төрт кезені сәйкесінше ұзақты болды. Астрологтар күннің 24 тең сағатқа бөліп, осы астрологиялық сағаттар орта ғасырлық сағаттардың және қазіргі 24 сағаттық орташа күннің негізіне айналды. Сағаттарды минуттар мен секундтарға бөлу орта ғасырларға дейін пайда болмағанмен, классикалық астрологтарда бір күннің 1/60 бөлігіне тең (қазіргі 24 минут), бір күннің 1/3600 бөлігіне тең (қазіргі 24 секунд) және бір күннің 1/216,000 бөлігіне тең (қазіргі 0,4 секунд) терция болды.