Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Неміс санскрит ғалымы Теодор Голдштюкер (18 қаңтар 1821 жыл – 6 наурыз 1872 жыл) – неміс санскрит ғалымы.
German Sanskrit scholar
Theodor Goldstücker (also Theodore; January 18, 1821March 6, 1872) was a German Sanskrit scholar.
Өмірбаян
Ол Пруссияның Кенигсберг қаласында еврей ата-анасынан дүниеге келді. Сол қаладағы гимназияны бітірген соң, 1836 жылы санскритті оқыту үшін университетке түсті. 1838 жылы Боннға көшіп, 1840 жылы Кенигсбергте бітіргеннен кейін Парижге барды; 1842 жылы Кришнамисра Ятидің (шамамен 1050–1100 жылдары өмір сүрген) "Прабодхачандродая" еңбегінің неміс тіліне жасалған аудармасын шығарды, бұл Үндістандағы санскрит студенттері арасында кеңінен таралған стандартты мәтін еді. 1847 жылдан 1850 жылға дейін ол Берлинде тұрды, онда оның қабілеті мен білімі Александр фон Гумбольдт тарапынан мойындалды, бірақ оның саяси көзқарастары билік өкілдерінің күдігіне түсті. 1848 жылғы Германиядағы төңкеріс кезінде Берлиннен кетуі талап етілді. 1850 жылы Х.Х. Уилсонның шақыруымен Лондонға көшіп келді. 1852 жылы Лондон университетінің колледжінде санскрит профессоры болып тағайындалды. Ол Уилсонның санскрит сөздігінің жаңа басылымымен жұмыс істеді, оның бірінші бөлігі 1856 жылы жарияланды. Бірақ оның жұмысы тым ұзақ және егжей-тегжейлі болды, сондықтан сөздіктің жариялануы тоқтады. 1861 жылы өзінің ең белгілі еңбегі "Панини: Санскрит әдебиетіндегі орны" жарық көрді. Ол Санскрит мәтін қоғамын құрды (төрт том жарық көрді); ол сондай-ақ Филологиялық қоғамның белсенді мүшесі болды, қайтыс болған кезде оның президенті болды; және басқа да ғылыми ұйымдарда қатысты. Ол Лондонда қайтыс болды.
He was born of Jewish parents in Königsberg, Prussia. After attending the gymnasium of that town, he entered its university in 1836 as a student of Sanskrit. In 1838 he removed to Bonn, and, after graduating at Königsberg in 1840, proceeded to Paris; in 1842 he edited a German translation of the Prabodhacandrodaya by Kṛṣṇamiśra Yati (fl. c. 1050–1100), a standard text widely read by Sanskrit students in India. From 1847 to 1850 he resided at Berlin, where his talents and scholarship were recognized by Alexander von Humboldt, but where his political views caused the authorities to regard him with suspicion. He was asked to leave Berlin during the revolutions of 1848 in the German states. In 1850 he moved to London at the invitation of H. H. Wilson. In 1852 he was appointed professor of Sanskrit in University College London. He worked on a new edition of Wilson's Sanskrit dictionary, of which the first instalment appeared in 1856. But his work became infeasibly long and detailed, and publication of the dictionary ground to a halt. In 1861 he published his best known work Panini: his place in Sanscrit Literature. He was the founder of the Sanskrit Text Society (four volumes appeared); he was also an active member of the Philological Society, of which he was president at the time of his death; and of other learned bodies. He died in London.
Шығармалары
Оның әдеби мұрасы ретінде кейбір жазбалары екі томдық жинақта жарияланды (Лондон, 1879), бірақ оның қолжазбалары Үндістан кеңсесіне тапсырылды, оларды 1920 жылға дейін жарияламау туралы өтініш қойылды.
As Literary Remains some of his writings were published in two volumes (London, 1879), but his papers were left to the India Office with the request that they were not to be published until 1920.