Кіріспе

Бисж, Мбис немесе Бис бағанасы – Индонезияның Оңтүстік-Батыс Жаңа Гвинеясындағы Асмат халқы жасаған және қолданған рәсімдік артефакт. Олар Жаңа Зеландияда, Вануатуда (бұрынғы Жаңа Гебрид аралдарында) да кең таралған. Егер бір ауылда бірнеше адам қайтыс болса, Бис мерекесі өткізіледі. Қайтыс болғандарды еске алу үшін бір мангр ағашынан Бисж бағанасы жасалады. Бисж бағаналарын кек алу мақсатында, ата-бабаларға құрмет көрсету үшін, өлгендердің рухын жұбатқанға және қауымдастыққа үйлесім мен рухани күш әкелу үшін де орнатуға болады.

Өндіріс

Мангр ағаштары Биш-полюстер жасау үшін дәстүрлі материал болып табылады. Оюшы алдымен ағашты кесіп, қабығын сыпырып тастап, осы процесте қызыл шырынын шығарады. Содан кейін ағаш ауылға жеткізіледі, онда ауыл тұрғындары оны жаудың мәйіті сияқты қабылдап, оған тиіс құрмет көрсетеді. Биш-полюс толықтай ойылғаннан кейін, ол ерлер үйлерінің сыртына көтеріледі, бас аулау шабуылдарынан кейін істелгендей.

Дизайн

Биш поляктары Асмат өнерінде ағаштан ою-өрнек жасаудың ұзақ дәстүрін сақтайды. Асмат халқы ағашты өмірдің бастауы деп есептейді және оның адаммен байланысы тығыз. Әр биш полюсінің суреті әртүрлі, бірақ көбінесе ата-бабалардың бейнесін көрсетеді. Бұл Асмат тіліндегі "Ci", яғни "қазылған каноэ" деген сөзді де білдіруі мүмкін, себебі Папуа провинциясы батпақты болғандықтан, каноэ олардың күнделікті өмірінің маңызды бөлігі болып табылады. Биш полюсі бір жапайы мангр ағашының бір бөлігінен қашалып жасалады және 7,62 метрге дейін биіктікке жетеді. Биш полюсін жасауда көлемі маңызды, ең биігі 30 футқа дейін жетеді. Олардың ою-өрнектерінде бір-бірінің үстіне қойылған адамдардың, жануарлардың суреттері, фалликалық символдар және каноэ мұртының пішініндегі оюлар бейнеленген.

Мақсаты

Бидж бағаналарын Асмат діни кескіштері (уау ипит) өз тайпасының немесе қауымдастығының мүшесі жау тайпасы өлтіріп, бас шашудан кейін ойып жасайды. Асматтар бас шашу рейдтеріне қатысып, қанаушылықпен айналысқан, бұл олардың қасиретті амалдары еді. Асматтар қауымның бір мүшесі бас шашудан құтырылса, оның жаны ауылда қалып, үйлесімсіздік тудырады деп сенген. Қоғамда өлім орын алғанда, Асмат халқының рухани тыныштығына қауіп төнеді. Бидж бағаналары осы жандарды қанағаттандыру және оларды теңіз арқылы (Сафанға) соңғы сапарға шығару үшін тігіліп орнатылған. Өлгендердің кектерін алу үшін жау ауылына қарсы бас шашуға шығатын шабуыл ұйымдастырылады. Асматтар жиі бас шашу рейдтеріне қатысып, қанаушылықпен айналысқан. Бас шашу дәстүрі 1970 жылдары тоқтатылған, енді қолданылмайды. Бастапқыда, бағаналар бас шашу рейдтерінен кейін өткізілетін Бисфестке сәйкес ойылып жасалған, бірақ бас шашу енді практикаланбаса да, Бидж дәстүрі ауылдың қайтыс болған мүшелерін құрметтеу үшін қазірге дейін сақталған әдет-ғұрып ретінде жалғасуда. Бидж бағаналарымен байланысты көптеген рәсімдер болған, олардың ішінде би, маскарад, ән салу және бас шашу – барлығын ер адамдар орындаған. Бидж бағаналарының төменгі бөлігінде бас шашу миссияларында алынған жаулардың басын сақтауға арналған ойық жиі кездесетін.