Кіріспе

Британдық дворян

Уильям Расселл, Бедфордтың 1-ші герцогы КГ ПК (1616 жылдың тамызы – 1700 жылдың 7 қыркүйегі) – 1640 жылдан 1641 жылға дейін Халық қабылдауында отырған ағылшын дворяны және саясаткері. Бедфордтың 5-ші графы титулын мұраға алғаннан кейін ол Лордтар палатасына көшті. Ол Парламенттік армияда шайқасты, бірақ Англия азамат соғысы кезінде роялистерге кетіп қалды.

Ерте өмір, 16161640

Ол Бедфордтың 4-ші графы Фрэнсис Расселлдің және оның әйелі, 3-ші барон Чандостың қызы әрі мұрагері Кэтриннің ұлы болды. Расселл Оксфордтағы Магдалена колледжінде білім алып, 1635 жылы испан тілін үйрену ниетімен Мадридке сапарлады. Ол 1637 жылдың шілдесіне дейін оралды, содан кейін Роберт Каррдың жалғыз мұрагері Аннаға үйленді (бастапқыда әкесінің қарсылығына қарамастан), ол Сомерсет графының 1-ші графы еді.

Бедфорд парламенттік мүшесі ретінде, 16401642

1640 жылы сәуірде Расселл Тависток округінен парламент депутаты (MP) болып сайланды. 1640 жылы қарашада ол Ұзақ парламентке Тависток округінен қайта сайланды және 1641 жылға дейін қызмет етті. Джон Пим Тависток округінен сайланған екінші депутат болды. Расселл әкесінің жолын қуды және король Карл I-мен туындаған қақтығыста парламенттің жағына шықты, бұл жақын арада Англия азамат соғысына алып келді. 1641 жылы мамыр айында Расселлдің әкесі күтпеген жерден шешек ауруынан қайтыс болды және ол әкесінен кейін Бедфордтың 5-ші графы атанды. Ол кезде Бедфорд 24 жаста болса да, парламент оған үлкен жауапкершілік жүктеді, 1641 жылы патшамен келіссөздер жүргізу үшін комиссар етіп тағайындады, ал 1642 жылы Девон және Сомерсет графтықтарының лорд-лейтенанты қызметіне бекітті. 1642 жылдың 14 шілдесінде Парламенттік армияда атты әскер бас қолбасшысы болып тағайындалды және қыркүйек айында Гертфорд маркизінің басшылығындағы роялистерге қарсы Батыс Англияға әскери жорыққа шықты. Бедфордтың әскері Гертфордтың әскерінен көп болғанымен, Бедфордтың әскерлері жақсы даярланбаған және көптегені дезертирлік жасады. Лондонға оралғаннан кейін Бедфордтың іс-әрекеті сынға ұшырады. Келесі айда ол Роберт Деверэ, 3-ші Эссекс графымен бірігіп, 1642 жылдың 23 қазанында Эджхилл шайқасында парламент тарапынан шайқасты.

Бедфорд роялист ретінде, 1643 жыл

1643 жылдың жазында Бедфорд Генри Рич, Голландияның 1-ші графы және Джон Холлс, Клэрдің 2-ші графы басқаратын парламенттік "бейбітшілік партиясына" қосылды, ол Карл I-мен келісім жасауды жақтады. Эссекс бейбітшілік партиясының кеңесін қабылдамаған соң, Бедфорд парламенттік мақсаттан бас тартып, Карл I-ге Оксфордта қосылған "бейбітшілік лордтарының" бірі болды: король Бедфордты бұрынғы қақтығыстағы ұстанымы үшін кешірді. Бедфорд қайтадан соғысқа қатысты, енді роялистер тарапынан, Глостер қамалына (3 тамыз – 5 қыркүйек 1643 ж.) және Ньюберидің бірінші шайқасына (20 қыркүйек 1643 ж.) қатысты. 1644 жылдың 16 маусымында, Ньюберидің екінші шайқасы алдында, корольдің қызы, принцесса Генриетта, графтың Оңтүстік-Батыстағы қалалық үйі – Эксетердегі Бедфорд үйінде дүниеге келді.

Бедфорд Парламент жағына қайта оралуға тырысады, 164344

Чарльз I Бедфордты толық кешіргенімен, Чарльздің жақын айналысы Бедфордқа күдікпен қарады және оған маңызды емес міндеттерден басқа ештеңе тапсыруға құлшынбады. Көңілі қалған Бедфорд 1643 жылдың желтоқсанында Парламент жағына қайта оралып, ол патшамен келісімге келуге тырысқанын және Парламент мүддесінен ешқашан бас тартпағанын мәлімдеді. Алайда, Парламент оны тастап кеткен адамға сенімсіздікпен қарады және Бедфордқа Лордтар палатасындағы орнын қайта иеленуге рұқсат бермеді.

Қоғамдық өмірден кетуге, 16441660

Кез келген жағдайда, 1640 жылдардың ортасында әскер ұстанған күшейе түсетін радикалды саясат Бедфордты ыңғайсыз жағдайға түсірді және ол Вобурндағы өзінің иелігіне шегінді. 1650 жылы ол Ангажиментке қол қойғанмен, Бедфорд ағылшын үкіметінің аралық кезеңінде ешқандай маңызды қоғамдық қызмет атқармады.

Қайта қалпына келтірудегі мансап, 16601683

1660 жылғы жаңару кезінде Бедфорд Лордтар палатасындағы орнын қайта иеленді және пресвитериандық фракцияның жетекшісі болды. Бедфорд 1661 жылы II Карлдың тәж кию рәсімінде скипетрді алып жүрді, бірақ ол патшаға жақын болған емес. III ағылшын-голландия соғысына дейін Бедфордтың қолдауын алу үшін II Карл 1671 жылы Бедфордты Плимут колониясының губернаторы етіп тағайындады, ал 29 мамыр 1672 жылы, Солебей шайқасынан кейін, оны Гартер орденінің рыцары етіп тағайындады. 1673 жылы ол граф Маршал кеңсесінің бірлескен комиссары қызметін атқарды. Чарльздың Бедфордқа жасаған ұсыныстары нәтиже бермегендіктен, олардың қарым-қатынасы осыдан кейін аяқталды. Бедфорд мемлекеттік шіркеуде құлшылық жасағанымен, үйінде пресвитериандық пасторды ұстады, ал оның әйелі 1675 жылы тыйым салынған жиынға қатысқаны үшін тұтқындалды. Бұл Бедфордты I Шафтсбери графы Энтони Эшли Купердің табиғи одақтасы етті, ол Данби графының роялистік және англикандық үстемдік орнату жоспарларына қарсы болды. Осылайша, Бедфорд Шектен шығару дағдарысы кезінде Шафтсбери мен вигтерді қолдады. Патша салдарынан Бедфордқа қарсы бұрылып, 1682 жылы Тависток қаласының жарғысы жойылды.

Қоғамдық өмірден екінші рет кетуге тура келді, 16831688

1683 жылы Бедфордтың ұлы Уильям Расселл, лорд Расселл Рай-хаус қастандығына қатысты деп айыпталды және өлім жазасына кесілді. Ұлының өлім жазасын атқарғаннан кейін Бедфорд саясаттан қол үзді.

Уильям мен Мэридің басшылығымен қызмет ету, 1688-1700

Бедфорд Салтанатты революция кезінде қоғамдық өмірге қайта оралды. Ол Уильям мен Мэридің тәж кию рәсімінде қайтадан билік таяғын алып жүрді және Тайлы Кеңес мүшесі болды. 1689 жылы Кембридж қаласының тіркеушісі (Recorder) болып тағайындалды. 1689 мен 1700 жылдар аралығында Кембриджшир және Бедфордшир графтықтарының Лорд-лейтенанты, ал 1692 мен 1700 жылдар аралығында Миддлсекс графтығының Лорд-лейтенанты қызметін атқарды. 1689 жылдың 14 ақпанында Жеке кеңесші (P. C.) дәрежесіне ие болды және 1694 жылдың 11 мамырында Бедфорд герцогы және Тависток маркизі титулы берілді. 1695 жылдың 13 маусымында Стреэтхемнің бароны Хауленд титулын алды, мұрагерлік құқығы оның немересі Уриотсли Расселге берілді. Бедфорд 1700 жылдың 7 қыркүйегінде 84 жасында Лондондағы Бедфорд үйінде қайтыс болды және 17 қыркүйекте Бэкингемширдегі Чениес қаласындағы Сент-Майкл шіркеуіндегі «Бедфорд капелласында» жерленді.

Неке және отбасы

Расселл 1637 жылдың 11 шілдесінде Сомерсет графының қызы Энн Каррге үйленді. Оның 12 000 фунт стерлингтік құдайы толық төленбеді. Олардың балалары болды:

Фрэнсис Рассел, Рассел лорды (1638–1678), отбасы құрмай қайтыс болды. Уильям Рассел, Рассел лорды (1639–1683), леди Рейчел Уиротслиге үйленді және балалары болды. Джон Рассел, нәресте кезінде қайтыс болды. Лорд Эдвард Рассел (1643–шамамен 1703–1701), бірінші рет Гревилл Верниге, 9-шы Уиллоуби де Брок баронына үйленді және балалары болды. Ол екінші рет Киллардтың 3-ші бароны Уильям Алингтонға үйленді және балалары болды. Леди Катарина Рассел жас кезінде қайтыс болды. Леди Маргарет Рассел (1656 жылдың 31 тамызы – шамамен 1702), оның бірінші туысы Эдвард Расселге, Орфордтың 1-ші графына үйленді.