Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Құс түрі
Species of bird
Ақ сақалды манкин (Manacus manacus) – тропикалық Оңтүстік Америкада көбейетін шағын тұқымдас құс. Ол Колумбия, Венесуэла және Тринидадтан оңтүстікке қарай Боливия мен Солтүстік Аргентинаға дейін таралған. Бұл манкин орманды, екіншілік өсімдіктер мен плантацияларда кездеседі. Ол шамамен ұзындығындағы, кішкентай, денелі құс. Еркектерінің басы, жоғарғы арқасы, қанаттары мен құйрығы қара түсті, ал қалған бөлігі ақ. Мекемелері зәйтүн жасыл түсті және алтын бас манкинінің мекемелеріне ұқсайды. Көбейтін кезде еркектері орман еденінде лекке қатысады, оның барысында олар мойын қауырсындарын қабартады. Бұл кең таралған түр, географиялық ареалы кең және Халықаралық табиғатты қорғау одағы оның сақтау статусын "алаңдауға жатпайды" деп бағалаған.
The white bearded manakin (Manacus manacus) is a small passerine bird which breeds in tropical South America. It can be found in Colombia, Venezuela and Trinidad south to Bolivia and northern Argentina. This manakin is found in forests, secondary growth and plantations. It is a small, plump bird about long. Males have a black crown, upper back, wings and tail and are otherwise white. Females are olive green and resemble female golden headed manakins. At breeding time, males are involved in lekking behaviour on the forest floor during which they puff out their neck feathers. This is a fairly common species with a wide range, and the International Union for Conservation of Nature has rated its conservation status as being of "least concern".
Сипаттама
Басқа манакиндер сияқты, ақ сақалды манакин де тығыз, жарқын түсті орман құсы, әдетте шағын және салмақты. Ересектеген еркегінің басы, жоғарғы арқасы, қанаттары мен құйрығы қара, ал қалған қауырсындары ақ. Аяқтары қызғылт сары. Аналықтары мен жас еркектері зәйтүн жасыл түсті және алтынбас манакин аналықтарына ұқсайды, бірақ олардың аяқтары қызғылт сары. Тринидадқа ендемік M. m. trinitatis түрі материктегі құстардан ірілеу, ал аналықтарының төсі сарғыш. Гуылдыр әннен басқа, ақ сақалды манакиннің тағы бірнеше дауысы бар, соның ішінде үнмен айтылатын музыкалық "пиер".
Like other manakins, the white bearded manakin is a compact, brightly coloured forest bird, typically long and weighing The adult male has a black crown, upper back, wings and tail, and the plumage is otherwise white. He has orange legs. The female and young males are olive green and resemble female golden headed manakins, but they have orange legs. The race endemic to Trinidad, M. m. trinitatis is larger than mainland birds, and the female has yellower underparts. Apart from the buzzing display song, the white bearded manakin has a number of other calls, including a trilled musical peeerr.
Экология
Бұл манакиндер жемістерді, сондай-ақ кейбір жәндіктер мен өрмекшілерді жейді. Ақ сақалды еркек манакиннің көбею биі қоғамдық лакта өте әсерлі. Әр еркек орман төсенішінің бір бөлігін тазалап, жалаңаш жерге айналдырады, содан кейін жалаңаш таяққа қонады. Би көрінісі таяқтар мен жер арасында жылдам секірулерден, қатты қанат соққысынан, қанаттың шуылдауынан және "чи-пу" дауысынан тұрады. 70-ке дейін құстардан тұратын топтар бірге билей алады, ең ірі лактар Тринидадта кездеседі. Аналық ағашқа төмен орналасқан, шағын тостаған тәрізді ұя салады; екі қоңыр, ақ дақты жұмыртқа салады және аналық оларды шамамен 18-19 күндей күтіп, бауындайды, ал балапандар 13-15 күннен кейін ұядан шығады. Жастар көбінесе қайта қорытылған жемістермен, сондай-ақ жәндіктермен қоректенеді.
These manakins eat fruit and some insects and spiders. The male white bearded manakin has a fascinating breeding display at a communal lek. Each male clears a patch of forest floor to bare earth, and perches on a bare stick. The display consists of rapid leaps between sticks and the ground, accompanied by a loud wing snap, the whirring of the wings, and a chee poo call. Groups of up to 70 birds may perform together, the largest leks being in Trinidad. The female builds a shallow cup nest low in a tree; two brown mottled white eggs are laid, and incubated entirely by the female for about 18–19 days, with a further 13–15 days to fledging. The young are fed mainly on regurgitated fruit with some insects.
Тарату
Оңтүстік Америкада ақсақалды манакиннің таралу аймағының үштен екісі Амазонка бассейні, Гвиана және Венесуэланың Ориноко өзенінің су жинау алабында орналасқан; сондай-ақ, Шығыс Колумбияда да кездеседі. Үш жекелеген популяциясы бар: Тынық мұхитының жағалауындағы Эквадор, оңтүстік-батыс Колумбиямен; жағалау және ішкі батыс Венесуэла, солтүстік-батыс Колумбиямен; және ең ірісі – оңтүстік-шығыс Бразилия, оңтүстікте Парагваймен шектесетін ішкі аймақтармен және солтүстік-шығыста Парана штатынан жағалаудағы Пернамбуко штатына дейін. Амазонка бассейнінің тек бір ғана аймағында бұл түр кездеспейді, ол Амазонка штатының оңтүстік-батысындағы 2200 шақырымдық Пурс өзені аймағы.
In South America, two thirds of white bearded manakin's range is in the combined Amazon Basin, the Guianas, and the Orinoco River drainage of Venezuela; also eastern Colombia. Three disjunct populations occur: Pacific coastal Ecuador, with southwestern Colombia; coastal and inland western Venezuela with northwestern Colombia; and the largest, southeastern Brazil, with inland regions bordering Paraguay in the south, and from Paraná state to coastal Pernambuco in the northeast. Only one area of the Amazon Basin does not have the species, the 2200 km Purus River region in southwestern Amazonas state.
Мәртебе
Бұл құстың таралған аймағы өте кең, ол біршама көп кездеседі және жалпы санының көп болуы мүмкін деп есептеледі. Халық санының өзгеруі тұрақты деп саналады және Халықаралық табиғатты қорғау одағы құстың қорғау статусын "қауіпсіз" деп бағалаған.
This bird has a very wide range, is fairly common and is presumed to have a large total population. The population trend is thought to be stable and the International Union for Conservation of Nature has rated the bird's conservation status as being of "least concern".