Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Канадалық қаржыгер, ат спортымен айналысушы және теңізші Эдвард Эмилиус Джарвис (25 сәуір 1860 жыл – 19 желтоқсан 1940 жыл) – канадалық қаржыгер, ат спортымен айналысушы және теңізші. Джарвис Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Корольдік Канада теңіз күштерін құруға зор үлес қосты, кемелер мен адамдарды жинады. Джарвис Торонтодағы бизнес ортасында белгілі болды және Король Эдвард қонақ үйі мен Арена саябағының салынуына көмектесті. Ол 1922 жылғы Онтарио облигациялық жанжалындағы құлық жасады деген айыппен сотталды, бірнеше рет кешірім сұрағанымен, сот шешімінен ақталмады. Ол айып төледі және бірнеше ай түрмеде жазасын өтеді. 1940 жылы қайтыс болғанға дейін Торонтодағы теңізшілік және бизнес ортасындағы маңызды тұлға болып қала берді.
Canadian financier, equestrian, and sailor
Edward Aemilius Jarvis (April 25, 1860 – December 19, 1940) was a Canadian financier, equestrian, and sailor. Jarvis was instrumental in forming the Royal Canadian Navy during World War I, recruiting both ships and men. Jarvis was notable in Toronto business circles and helped build the King Edward Hotel and Arena Gardens. He was convicted of conspiracy in the Ontario Bond Scandal of 1922, and never cleared of the conviction although his pardon was petitioned several times. He was fined and served several months in jail. He remained a prominent figure in Toronto sailing and business circles until his death in 1940.
Өмір және мансап
Джарвис 1860 жылдың 25 сәуірінде Торонтоның солтүстігіндегі Йорк округінде, адвокат Уильям Даммер Пауэлл Джарвис пен Диана Ирвинг Джарвис отбасында дүниеге келген. Джарвистің әкесінің әкесі Сэмюэл Петерс Джарвис, ал одан да арғы атасы Уильям Джарвис болды. 1860 жылы отбасы анасының туыстары Ирвингтерге жақын болу үшін Хамильтон, Онтариоға көшіп келді. Джарвис Жоғарғы Канада колледжінде оқыды, 1876 жылы 16 жасында бітірді. 1884 жылы Джарвис Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін қайтыс болған әйелі Август Ирвингке үйленді. Кейін 1929 жылы Марион Гертруда Ридке үйленді. Ол Георгийдің туысы патша Николайға хабар жіберіп, Германияға екі фронт ашу үшін Ресейді соғыста қалуға ынталандырды. (Хабар жеткізуші бірден пойыз платформасында, Джарвистің қасынан өтіп кеткенде назарда ұстамағаннан кейін, бірнеше "жаман" адамдардың артынан жүріп, өлтірілді.) Эмилиус соғыс кезіндегі еңбегі үшін Канада Әскери-теңіз лигасының ресми емес "Арнайы қызмет орденімен" марапатталды. Джарвистің немересі Роберт Эмилиус Джарвис әкесінің өмірбаянын "Соңғы викинг" деген атпен жариялады.
Jarvis was born on April 25, 1860, in rural York County north of Toronto, to William Dummer Powell Jarvis, a lawyer, and Diana Irving Jarvis, Jarvis' grandfather was Samuel Peters Jarvis and his great grandfather was William Jarvis. In 1860, the family moved to Hamilton, Ontario to be closer to his mother's family, the Irvings. Jarvis attended Upper Canada College, leaving at age 16 in 1876. In 1884, Jarvis married his first cousin Augustus Irving, who died after World War I. He later married Marion Gertrude Read in 1929. delivering a message to George's cousin Tzar Nicholas via an intermediary to encourage Russia to stay in the war, in order to maintain two fronts on Germany. (The intermediary was shortly thereafter assassinated on a train platform immediately following passing and ignoring Jarvis in a train car corridor, with several "ugly" men following close behind her.) Aemilius was recognized by the Navy League of Canada's award of its unofficial “Special Service Decoration” for his wartime contributions. Jarvis' grandson Robert Aemilius Jarvis published a biography of his grandfather, "The Last Viking".
Аңызға айналған жағажайшы
Джарвис он екі жасында ғана «Тар Пот» деп аталған шағын қайықпен Онтарио көлінен айналып келді – Гамильтоннан Ниагара-он-де-Лейкке, Уитбиге және қайта Гамильтонға. Кейін өмірінде екі жыл бойы төрт қанатты кемемен әлемді шарлады. Ол жарысқа арналған желкенді қайықтарды жобалап, құрды, Royal Hamilton Yacht Club (RHYC) клубын құрды және Royal Canadian Yacht Club (RCYC) клубының көп жылдық мүшесі болды, онда жеті рет коммодор болып сайланды. 1896 жылы ол Канада кубогының тұңғыш жарысын 57 футтық «Канада» кемесінде жеңіп алды. Бұған қоса, Royal Canadian Yacht Club клубында жүргенде 100-ден астам халықаралық тұщы су жарыстарында жеңіске жетті (жалпы 300-ден астам).
Jarvis sailed alone around Lake Ontario, from Hamilton to Niagara on the Lake to Whitby and back, in a tiny dinghy aptly called Tar Pot when he was just twelve years old. Later in life, he spent two years sailing the world in a square rigger sailing vessel. He designed and built racing sailboats, founded the Royal Hamilton Yacht Club (RHYC), and was a longtime member of the Royal Canadian Yacht Club (RCYC), of which he was elected commodore seven times. He won the inaugural Canada's Cup yachting race in 1896 sailing the Canada, a 57 foot cutter. Additionally, he won over 100 international freshwater sailing events while at Royal Canadian Yacht Club (& more than 300 overall
Онтарио облигациясын тарату туралы ахуал
Джарвис және компаниялар "Канада банктері оларды қабылдай алмайтын" кезде, үкіметке миллион доллар үнемдеп, миллион долларлық соғыс облигацияларын сатып алды. Ол барлық кеңеске қарамастан, өзін қорғау үшін куәлік беруден бас тартты, және оның себебі туралы бір теория, ол ұлын қорғауға тырысып, жазасын өзіне алуға дайын болды, өйткені ол бұрын Бірінші дүниежүзілік соғыста тағы бір ұлын жоғалтқан еді. Осы істе де ұлы айыпталып отырды. Джарвис барлығы $59,5 мың төледі және 1925 жылдың сәуірінде түрмеден босады. 1927 жылы іс апелляциялық сотқа берілді, бірақ сот істі қараудан бас тартты.
Jarvis and Co. purchased million in war bonds, at a time "when Canada's banks couldn't possibly take them", saving the government million. He'd refused, against all advice, to testify in his own defence, and one theory as to why is that he was shielding/taking a fall for his son, also charged in the affair, after having lost another son previously in World War I. Jarvis paid a total of and left jail in April 1925. The case was brought to appeals court in 1927, but dismissed.