Кіріспе

Адам Бек (20 маусым 1857 – 15 тамыз 1925) – канадалық саясаткер және гидроэлектр энергиясын жақтаушы, Онтарионың гидроэлектрлік қуат комиссиясын құрған адам.

Өмірбаян

Бек Баден қаласында, Канаданың батысында неміс иммигранттары Якоб Бек пен Шарлотта Хеспелердің (Уильям Хеспелердің әпкесі) отбасында дүниеге келді. Ол граф Кароли Андраши де Чиксенткирали мен Краснахорканың (1723–1795) шөбересінің немересі болды. Ол Онтарионың Роквуд қаласындағы Роквуд академиясында оқыды. Жасөспірім кезінде әкесінің қорыту зауытында жұмыс істеді, кейіннен ағасы Уильяммен бірге Галтта (қазіргі Кембридж, Онтарио) сигара қораптарын өндіру компаниясын құрды. 1885 жылы компанияны Лондонға (Онтарио) көшірді, онда ол тез дамып, Бекті бай және ықпалды азаматтық көшбасшы ретінде таныстырды. Ол жылқы өсірумен және жарыспен де айналысты, 1897 жылы ат көрмесінде Хамильтон қаласының тұрғыны, Кэтберт Оттавей мен Марион Стинсонның қызы Лилиан Оттавеймен танысты. Лилианның анасы, сол кездегі Марион Крерар, олардың 21 жас айырмашылығына – ол 19-да, ал ол 40-та болғандықтан – қарсы болды, сондай-ақ Бектің ат жарысына деген құштарлығы үйден алыстатып қояды деп ойлады. Дегенмен, олар 1898 жылдың 7 қыркүйегінде үйленді. Бек Лондондағы үйін Лилианның ата-анасының Англиядағы Суррейдегі үйінің құрметіне Хедли деп атады. Жылқы өсірумен қатар, ол көптеген жүлделер жеңіп алды, сонымен қатар теннис пен боулингпен де айналысты. 1898 жылы Бек алғаш рет провинциялық заң шығарушы органға үміткер болды, бірақ жеңіліске ұшырады. 1900 жылы Бек Лондон денсаулық сақтау қауымдастығын құрды, ол кейін Университет және Виктория ауруханаларына айналды. 1902 жылы ол Лондонның мэрі болып сайланды, ал бірнеше айдан кейін Лондон округінен консервативті депутат ретінде Онтарио заң шығарушы органына сайланды. Ол 1903 және 1904 жылдары қайтадан мэр болып сайланды, сонымен бірге провинциялық заң шығарушы органның мүшесі болды (қазір бұлай рұқсат етілмейді). Бұрыннан бай болған ол мэр болып қызмет еткен кезде жалақысын қайырымдылыққа берді. 1905 жылы ол премьер-министр сэр Джеймс П. Уитни үкіметінде портфелі жоқ министр болып тағайындалды. Бек – қоғамдық қажеттіліктерге жеткілікті қызмет көрсетпейтін жекеменшік компанияларға қарсы шығып, мемлекеттік электр желілерінің ертедегі және көрнекті жақтаушысы болды. "Құнға тең қуат" деген ұранмен және латын тілінде "dona naturae pro populo sunt" ("табиғаттың сыйлықтары халыққа арналған") деп атап, ол премьер Уитниді осы мәселе бойынша тергеу комиссиясын құруға көндірді, оның төрағасы өзі болды. Комиссия провинциялық үкімет қаржыландыратын муниципалды гидроэлектр жүйесін құруды және Ниагара шарлауы мен Онтарионың басқа көлдері мен өзендерінің суын пайдалануды ұсынды. 1906 жылы Уитни Бекты Гидроэлектр энергетикасы комиссиясының алғашқы төрағасы етіп тағайындады. 1914 жылы король Георг V оны электр энергиясын дамыту және беру желілерін құруға қосқан үлесі үшін рыцарь атағына ие етті. 1915 жылы Бек Онтариода қоғамдық меншіктегі радиалдар (ұзақ қашықтыққа арналған троллейбустар) деп аталатын қалааралық теміржол желісін енгізуге тырысты, бірақ Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде бұл жоспар тоқтатылды. 1919 жылғы соғыстан кейінгі сайлауда Бек Хью Стивенсонға орын жоғалтты, өйткені Онтарионың Біріккен фермерлері консерваторларды биліктен ығыстырды. Бек Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін де радиалды теміржол жобасын ілгерілетуді жалғастырды, бұл оны премьер-министр Эрнест Друриге қарсы қойды, ол онымен жаман қарым-қатынаста болды. 1920 жылы Друри Роберт Франклин Сазерленд төрағалық еткен Корольдік комиссия құрды, ол автомобильдердің танымалдылығы Бектің ұсынысын ескірген деп тапты. Провинциялық заң шығарушы органда болған кезінде Бек Лондонда белсенді болды. 1904 жылы туған қызы Марион туберкулезден зардап шекті, бірақ Бектің байлығы мен ықпалы арқасында ол ең жақсы дәрігерлер мен дәрі-дәрмектерге қол жеткізе алды. Бек мұндай емделуді әркімнің қолынан келмейтінін білген соң, 1910 жылы сол кездегідей өте озық санаторий құрды. Король Эдуард VII-нің әйелі Данияның Александрасының есімімен аталған Король Александра санаторийін сол жылдың 5 сәуірінде генерал-губернатор Эрл Грей ресми түрде ашты. Кейіннен Бек есімімен санаторий аталды. Кейіннен ол Балалар психиатриялық зерттеу институты (BPZI) деп аталды. Қазіргі уақытта ғимаратта Лондон балалар және ата-аналар ресурстары институты орналасқан. 1918 жылы Бек сонымен қатар Лондондық Гай Ломбардоға Марионның дебютанттар кешінде ойнау үшін ақша төледі. Лилиан Бек 1921 жылдың 17 қазанында қатерлі ісік ауруынан қайтыс болды. 1923 жылы Бек Онтарио заң шығарушы органына қайта сайланды, 1925 жылы анемиядан қайтыс болды. Канаданың бұрынғы премьер-министрі Артур Мейген, Онтарио премьер-министрі Джордж Ховард Фергюсон және Лондон мэрі Джордж Вениге оның қосылу рәсіміне қатысты. 1950 жылы оның құруына көмектескен Квинстон Чиппава электр станциясы (қазіргі сэр Адам Бек гидроэлектр станциялары) оның құрметіне аталды. Сондай-ақ оның есімімен сэр Адам Бек орта мектебі (Лондондағы мемлекеттік орта білім беру мектебі, қазір Теміздік аймақтық мектеп басқармасының кеңсесі), Онтарионың Торонто қаласының Жоғарғы жағалауларындағы бастауыш мектеп және Торонтоның Этобикокедегі екі тілді бастауыш мектеп аталды. Сэр Адам Бек атындағы мемлекеттік мектеп оның туған қаласы Баденде салынды. 1990 жылы Бектердің Ричмонд және Сиденхэм көшелеріндегі Хедли сарайы Sifton Properties Ltd. компаниясымен бұзылып, сэр Адам Бек сарайы деп аталған пәтерлермен ауыстырылды. Торонтода Бектың (Адам Бек ескерткіші) мүсіні, Эмануэль Ханн жасаған, Университет көшесінде Куин-стрит-Уэсттің қиылысында орнатылған. Ол 1934 жылы Торонто қаласы мен Торонто гидроэлектр комиссиясының бірлескен күшімен орнатылды.