Кіріспе

Джордж Вашингтон Гетти (1819-1901) – Америка Құрама Штаттары армиясының генералы. 1819 жылдың 2 қазанында дүниеге келген, 1901 жылдың 1 қазанында қайтыс болған. Ол Америка Құрама Штаттары армиясында карьералық әскери офицер болды, ең бастысы Америка Азамат соғысының соңғы толық жылында Потомак армиясындағы дивизия командирі ретіндегі рөлімен танымал.

Ерте өмір

Гетти Джорджтаун қаласында, Вашингтон округінде дүниеге келді. 16 жасында Нью-Йорк штатындағы Вест-Пойнт АҚШ әскери академиясына қабылданды және 1840 жылғы 42 түлектің арасында 15-ші болып бітірді. Оның курстастарының арасында болашақ Азамат соғысы генералдары – Одақ армиясынан Уильям Т. Шерман және Джордж Х. Томас, ал Конфедерация армиясынан Ричард С. Иуэлл мен Бушрод Р. Джонсон болды. Ол артиллерияға екінші лейтенант болып бекітілді. Мексика-Америка соғысы кезінде ол Винфилд Скотттың армиясымен бірге наурыз жасады және Контрерас пен Чурубуско шайқастарында көрсеткен батылдығы үшін капитан шеніне тағайындалды. Ол Флоридадағы семинол үндістеріне қарсы соңғы екі Семинол соғысында қатысты, 1849-50 және 1856-57 жылдары әрекеттер жасады.

Азаматтық соғыс

Азамат соғысының басында Гетти 4-ші АҚШ артиллериясының капитаны болды. 1861 жылдың қыркүйегінде ол подполковник болып тағайындалды. 1862 жылғы Жарым арал және Жеті күндік науқандарда генерал-майор Джордж Б. Макклелланның армиясындағы тұрақты артиллериялық батареялар бригадасына қолбасшылық етті. Майор-генерал Амброуз Бернсайдтың IX корпусының артиллерия басшысы болып тағайындалғаннан кейін, Мэриленд науқаны кезінде Оңтүстік тауы мен Антиетам шайқастарында қызмет етті. 1862 жылдың 25 қыркүйегінде Гетти еріктілердің бригадир генералы шеніне көтеріліп, жаяу әскерге жіберілді. Желтоқсан айында Фредериксбург шайқасында IX корпустың 3-дивизиясына басшылық етті. 1863 жылдың наурыз айында Гетти дивизиясы Вирджиния штатының Саффолк қаласына жіберілді, онда генерал-майор Джон А. Дикс басқарған Федералдық армия генерал-лейтенант Джеймс Лонгстриттің Норфолк және Хэмптон жолдарына оңтүстік жақтан жасаған шабуылына қарсы тұрды. Содан кейін инженерлік жұмыстармен айналысып, Геттисбург науқаны кезінде Оңтүстік Анна өзеніне жасалған шабуылды басқарды, ал кейін Потомак армиясының бас инспекторы болып қызмет етті. 1864 жылдың басында Геттиге VI корпустың 2-дивизиясын басқару тапсырылды. Ол 1864 жылдың 5-6 мамыр күндері Дала шайқасында маңызды жол торабын ұстап тұру үшін үлкен батырлық пен нық қадамдармен күресті. Дала шайқасында жараланғанына қарамастан, Петербургтің ұзақ қоршауында және кейін генерал-майор Филип Шериданның Шенандоа аңғарындағы науқанында әскерін жетектеп, жазылып қайтты. VI корпустың командирі генерал Джеймс Б. Рикеттс Седар-Крик шайқасында жараланғанда Гетти оның орнына корпустың іс жүзіндегі командирі болды. 1864 жылдың 12 желтоқсанында президент Авраам Линкольн Геттиді 1864 жылдың 1 тамызынан бастап еріктілердің генерал-майоры шеніне тағайындады, бұл шешім 1865 жылдың 14 ақпанында АҚШ Сенатымен бекітілді. Гетти дивизиясы, соның ішінде танымал Вермонт бригадасы, 1865 жылдың 2 сәуірінде Петербургте алғашқы жетістікке жетіп, Потомак армиясының соңғы науқанына қатысты, ол Роберт Э. Лидің Аппоматтокс сотында капитуляциялауымен аяқталды. 1866 жылдың 17 шілдесінде президент Эндрю Джонсон Геттиді 1865 жылдың 13 наурызынан бастап АҚШ армиясының (Тұрақты армия) генерал-майоры шеніне тағайындады, бұл тағайындама 1866 жылдың 23 шілдесінде АҚШ Сенатымен мақұлданды. Гетти 1866 жылдың 9 қазанында еріктілер қатарынан босатылды.

Соғыстан кейінгі мансап

Гетти 1865 жылдың 9 тамызынан 1866 жылдың 29 қаңтарына дейін Мэриленд штатының Балтимор ауданының қолбасшысы болды. Содан кейін ол 1866 жылдың 19 ақпанынан 31 тамызына дейін Рио-Гранде ауданының қолбасшысы болды. Осы кезеңде 1866 жылдың 28 шілдесінде Гетти тұрақты армиядағы 37-ші АҚШ жаяу әскерінің полковнигі болып тағайындалды. Ол 1866 жылдың 31 тамызынан 9 қазанына дейін Техас ауданының қолбасшысы болды, сонымен қатар 1866 жылдың 1 қыркүйегінде еріктілер қызметінен босатылды. Қайта орналасудан кейін, бұйрық күтіп отырып, 1867 жылдың 11 сәуірінен 1871 жылдың 11 қаңтарына дейін Нью-Мексико ауданына басшылық етті.

Отбасы

Генерал Геттидің ұлы Роберт Нельсон Гетти (1855–1941) 1878 жылы Вест-Пойнтті бітіріп, 1919 жылы міндетті зейнеткерлік жасына – 64 жасқа жеткенге дейін қызмет етті. Ол Үнді соғыстарына, испан-американ соғысына, Филиппин көтерілісіне және Бірінші дүниежүзілік соғысқа қатысқан ардагер болды, соғыс кезінде ол бригадир-генерал шеніне көтерілді.