1980 жылғы Болонья вокзалындағы жарылыс трагедиясы
Bologna massacre
Болонья трагедиясы: 1980 ж. Италиядағы теміржол вокзалындағы жарылыс 85 адамның қазасына, 200-дан астам адамның жаралануына әкелді. Неофашистік ұйымдар кінәлі деп танылды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1980 жылы Италияның Болонья қаласындағы теміржол вокзалында болған террорлық шабуыл
1980 terrorist bombing of Bologna, Italy, train station
1980 жылғы 2 тамызда Италияның Болонья қаласындағы Болонья Централь теміржол вокзалында болған террорлық шабуыл 85 адамның қаза болуына және 200-ден астам адамның жаралануына әкелді. Неофашистік террористік ұйым Nuclei Armati Rivoluzionari (NAR, Қарулы революциялық ядролар) ұйымының бірнеше мүшесі осы шабуыл үшін сотталды, бірақ ұйым қатысы бар екенін жоққа шығарды.
The Bologna massacre was a terrorist bombing of the Bologna Centrale railway station in Bologna, Italy, on the morning of 2 August 1980, which killed 85 people and wounded over 200. Several members of the neo fascist terrorist organization Nuclei Armati Rivoluzionari (NAR, Armed Revolutionary Nuclei) were sentenced for the bombing, although the group denied involvement.
Оқиғалар
10:25 CEST, күзетсіз қалған чемоданға жасырылған бомба Болонья вокзалындағы кондиционерленген күту залында жарылды, онда тамыздың ыстығынан құтылуға тырысқан көп адам болды. Жарылыс күту залының төбесін құлатып, ғимараттың басым бөлігін қиратты және бірінші платформада тұрған Анкона-Чиассо пойзына тиді. Сол сенбі күні вокзал туристерге толы болды, ал қала мұндай ірі апатқа дайын болған жоқ. Көптеген жаяу жүргіншілер мен саяхатшылар зардап шеккендерге бірінші көмек көрсетіп, қирандылардың астында қалған адамдарды құтқаруға көмектесті. Жаралылардың көптігіне және оларды ауруханаға жеткізуге жеткіліксіз жедел жәрдем көліктері болғандықтан, өрт сөндірушілер автобустарды, жеке көліктерді және таксилерді пайдаланды. Кейбір дәрігерлер мен аурухана қызметкерлері демалыстан ерте оралып, зардап шеккендерге көмектесті, ал жазғы демалысқа жабылып тұрған аурухана бөлімдері жаралыларды қабылдау үшін қайта ашылды. Оқиғадан кейін Болоньяның орталық алаңы – Piazza Maggiore-де үлкен наразылық акциялары өтті. 6 тамызда Сан-Петронио базиликасында жерленген құрбандардың қатысушыларына үкімет өкілдеріне қатысты айқын сын айтылды. Президент Сандро Пертиниге ғана ыстық қошемет көрсетілді, ол оқиға күні сағат 17:30-да тікұшақпен Болоньяға келді және көздерінен жас ағызып: «Менде сөз жоқ, біз Италия тарихындағы ең қылмысты оқиғаға тап болдық» деді. No37 автобусы (зардап шеккендерді тасымалдау үшін пайдаланылған) және сағат (10:25-те тоқтаған) осы трагедияның символына айналды. Бұл шабуыл Италиядағы Екінші дүниежүзілік соғыстан бергі ең ауыр қылмыс болды.
At 10:25 CEST, a time bomb hidden in an unattended suitcase detonated in an air conditioned waiting room at the Bologna station, which was full of people seeking relief from the August heat. The explosion collapsed the roof of the waiting room, destroyed most of the main building, and hit the Ancona–Chiasso train which was waiting at the first platform. The station was full of tourists that Saturday, and the city was unprepared for a major disaster. Many passers by and travelers provided first aid to victims and helped rescue people who were buried under the rubble. Due to the large number of casualties and an insufficient number of emergency vehicles available to transport the injured to hospitals, firefighters used buses, private cars, and taxis. Some doctors and hospital staff returned early from vacation to care for the victims, and hospital departments which were closed for the summer holidays were reopened to accommodate the casualties. After the attack, large demonstrations were held in Piazza Maggiore (Bologna's central square). Harsh criticism was directed at government representatives who attended the 6 August funerals of the victims in the Basilica San Petronio. The only applause was reserved for President Sandro Pertini, who arrived by helicopter in Bologna at 5:30 pm the day of the massacre and tearfully said: "I have no words; we are facing the most criminal enterprise that has ever taken place in Italy." The #37 bus (used to transport victims) and the clock (stopped at 10:25) were symbols of the massacre. The attack was the worst atrocity in Italy since World War II.
Тергеу
Христиан-демократиялық премьер-министр Франческо Коссига бастаған үкімет бұл оқиғаның станцияның жертөлесіндегі ескі қазандықтың кездейсоқ жарылуынан болғанын алғашқыда болжады. Бірақ, көп ұзамай дәлелдер терроризмге нұсқады. 3 тамызда Италия Коммунистік партиясының (ИКП) газеті L'Unità шабуылға неофашистердің жауапты екенін мәлімдеді. Кейіннен Сенаттың арнайы отырысында Коссига да осы шабуылдың артында неофашистер тұрғаны туралы пікірді қолдады: "Солшыл терроризм мемлекеттің өкілдері арқылы мемлекеттің ортасына шабуыл жасайды, ал оңшыл терроризм қырғын сияқты әрекеттерді ұнатады, себебі экстремалды зорлық-зомбылық үрей тудырып, импульсивті реакцияларға әкеледі". Кейіннен бомбаның құрамында жарылғыш заттар болғандығы анықталды: TNT және Composition B қоспасынан, сондай-ақ T4 (азаматтық қолданысқа арналған нитроглицерин).
The government, led by Christian Democratic Prime Minister Francesco Cossiga, first assumed that the incident was due to an accidental explosion of an old boiler in the station's basement. Evidence, however, soon pointed to terrorism. L'Unità, the Italian Communist Party (PCI) newspaper, attributed responsibility for the attack to neo fascists on 3 August. Later, in a special session of the Senate, Cossiga also supported the theory that neo fascists were behind the attack: "Unlike leftist terrorism, which strikes at the heart of the state through its representatives, right wing terrorism prefers acts such as massacres because acts of extreme violence promote panic and impulsive reactions." The bomb was later found to be composed of of explosives: of TNT and Composition B and of T4 (nitroglycerin for civil use).
Жалған мәліметтер
Генерал Пьетро Мусумечи, «Пропаганда Дуэ» (P2) мүшесі, және SISMI-дің Белмонте полиция сержантына Болоньядағы пойызға жарылғыш заттарға толы чемоданды қоюды тапсырды. Чемоданның ішінде екі оңшыл экстремистің, француз және неміс азаматтарының жеке заттары да болды. Мусумечи сондай-ақ «Поездардағы террор» деген тақырыптағы жалған іс қағазын жасады. Ол Роберто Фиоре мен Габриэле Адинольфиге қарсы айғақтарды бұрмалағаны үшін айыпталды, олар Лондонға қашқан «Терза Позиция» ұйымының басшылары еді. «Терза Позиция» басшыларының екеуі де Мусумечидің P2 басшысы Лицио Геллиден назарды аударуға тырысқанын мәлімдеді. Ол 2005 жылдың 15 қыркүйегінде «Banca Unicredito di Roma» банкіне қарулы шабуыл жасағаннан кейін тұтқындалды. Циавардиниге 1980 жылдың 28 мамырында Франческо Эвангелистаны және 1980 жылдың 23 маусымында судья Марио Аматоны өлтіргені үшін айып тағылды. Семерари бір жылдан кейін Каморра тобының қолынан қаза тапты. Алғашқы сот процесі 1987 жылдың 9 наурызында Болоньяда басталды. Массимилиано Фачини, Валерио Фиораванти, Франческа Мамбро, Серджио Пиччафуоко, Роберто Ринани және Паоло Синьорелли кісі өлтіруге айыпталды. Гилберто Каваллини, Фачини, Фиораванти, Эгидио Джулиани, Марчелло Яннилли, Мамбро, Джованни Мелиоли, Пиччафуоко, Роберто Рахо, Ринани және Синьорелли қарулы топ құрды деген айып тағылды. Марко Баллан, Джузеппе Белмонте, Фабио Де Феличе, Стефано Делле Чиаи, Фачини, Лицио Гелли, Маурицио Джорджи, Пьетро Мусумечи, Франческо Пациенца, Синьорелли және Адриано Тильгерге бүлікшіл ұйым құруға қатысқандығы үшін айып тағылды. Белмонте, Гелли, Мусумечи және Пациенца жала жапқандығы үшін айыпталды. 1988 жылдың 11 шілдесінде Фачини, Фиораванти, Мамбро және Пиччафуоко кісі өлтіргені үшін өмір бойына бас бостандығынан айырылды, ал Ринани мен Синьорелли ақталды. Каваллини, Фачини, Фиораванти, Джулиани, Мамбро, Пиччафуоко, Ринани және Синьорелли қарулы топ құрды деген айып бойынша сотталды, ал Яннилли, Мелиоли және Рахо ақталды. Баллан, Белмонте, Феличе, Дель Чиаи, Фачини, Гелли, Джорджи, Мусумечи, Пациенца, Синьорелли және Тильгер бүлікшіл ұйымға қатысқандығынан ақталды. Белмонте, Гелли, Мусумечи және Пациенца жала жапқандығы үшін сотталды. Жаңа сот процесі 1993 жылдың 11 қазанында басталды. Массимилиано Фачини, Валерио Фиораванти, Франческа Мамбро және Серджио Пиччафуоко кісі өлтіргені үшін айыпталды, ал Гилберто Каваллини, Массимилиано Фачини, Эгидио Джулиани, Валерио Фиораванти, Франческа Мамбро, Серджио Пиччафуоко және Роберто Ринани қарулы топ құрды деген айып тағылды, сондай-ақ Джузеппе Белмонте, Лицио Гелли, Пьетро Мусумечи және Франческо Пациенца жала жапқандығы үшін айыпталды. 1994 жылдың 16 мамырында Фиораванти, Мамбро және Пиччафуоко өмір бойына бас бостандығынан айырылды, ал Фачини ақталды. Каваллини, Фиораванти, Джулиани, Мамбро және Пиччафуоко қарулы топ құрды деген айып бойынша сотталды, ал Фачини мен Ринани ақталды. Белмонте, Гелли, Мусумечи және Пациенца жала жапқандығы үшін сотталды. 1995 жылдың 23 қарашасында Жоғарғы Сот Фиораванти, Мамбро, Гелли, Пациенца, Мусумечи және Белмонте айыптауларын күшінде қалдырып, Пиччафуоко ісі бойынша жаңа сот процесін тағайындады (ол Флоренциядағы апелляциялық сотта 1996 жылдың 18 маусымында ақталды, ал Жоғарғы Сот 1997 жылдың 15 сәуірінде бұл үкімді бекітті). 1998 жылдың сәуір айында Мамбро үй қамауына алынып, күндіз түрмеден шығуға рұқсат берілді. 2000 жылдың маусым айында Массимо Карминати (NAR мүшесі), Ивано Бонгиованни (оңшылдардың жақтасы) және Федериго Мануччи Бенинакаса (SISMI офицері) кедергі келтіргені үшін сотталды. 2001 жылдың желтоқсанында Карминати мен Мануччи Бенинкаса дәлелдердің жетіспеуіне байланысты ақталды, ал Бонгиованнидің айыптау үкімі күшінде қалды. 2003 жылдың 30 қаңтарында Кассациялық сот Карминати мен Мануччи Бенинказаны ақталды. 2022 жылдың сәуір айында Alfio Bernabei британдық антифашистік «Searchlight» журналында жариялаған мақаласында «1980 жылдың 2 тамызында 85 адамды өлтіріп, 200 адамды жарақаттандырған Болонья теміржол вокзалындағы жарылыс жайлы шындықты іздеуде маңызды қадам ретінде, оңшыл экстремист Паоло Беллини осы қырғынға тікелей қатысқандығы үшін кінәлі деп танылды. Ол өмір бойына бас бостандығынан айырылды. Болоньядағы сот отырыстары 2021 жылдың сәуір айында судья Франческо Карузо төрағалығымен, құрбандар отбасылары қауымдастығының атынан бірнеше адвокаттармен басталды. Қазір 69 жастағы Беллини 1975 жылы солшыл жауынгер Альчесте Кампанилені өлтірген «Авангардия Национал» ұйымының мүшесі болған. 1999 жылы ол осы кісі өлтіруді мойындап, мафия басшыларының тапсырысымен бірнеше адамды өлтіргенін айтты. Бірақ ол Болоньядағы жарылысқа қатысқан жоқ екенін жоққа шығарды».
Generals Pietro Musumeci, a member of Propaganda Due (P2), and Belmonte of SISMI had a police sergeant put a suitcase full of explosives on a train in Bologna. The suitcase also contained personal items belonging to two right wing extremists, a Frenchman, and a German. Musumeci also produced a phony dossier, entitled "Terror on trains". He was charged with falsifying evidence to incriminate Roberto Fiore and Gabriele Adinolfi, two leaders of the far right Terza Posizione who had fled to London. Both Terza Posizione leaders said that Musumeci was trying to divert attention from P2 head Licio Gelli. He had been arrested after the armed robbery of the Banca Unicredito di Roma on 15 September 2005. Ciavardini was also charged with the assassinations of Francesco Evangelista on 28 May 1980 and Judge Mario Amato on 23 June 1980. Semerari was murdered by the Camorra a year later. The first trial began in Bologna on 9 March 1987. Massimiliano Fachini, Valerio Fioravanti, Francesca Mambro, Sergio Picciafuoco, Roberto Rinani and Paolo Signorelli were charged with murder. Gilberto Cavallini, Fachini, Fioravanti, Egidio Giuliani, Marcello Iannilli, Mambro, Giovanni Melioli, Picciafuoco, Roberto Raho, Rinani and Signorelli were charged with forming an armed gang. Marco Ballan, Giuseppe Belmonte, Fabio De Felice, Stefano Delle Chiaie, Fachini, Licio Gelli, Maurizio Giorgi, Pietro Musumeci, Francesco Pazienza, Signorelli and Adriano Tilgher were charged with subversive association. Belmonte, Gelli, Musumeci and Pazienza were charged with defamation. On 11 July 1988, Fachini, Fioravanti, Mambro and Picciafuoco were sentenced to life imprisonment for murder; Rinani and Signorelli were acquitted. Cavallini, Fachini, Fioravanti, Giuliani, Mambro, Picciafuoco, Rinani and Signorelli were convicted of forming an armed gang; Iannilli, Melioli and Raho were acquitted. Ballan, Belmonte, Felice, Delle Chiaie, Fachini, Gelli, Giorgi, Musumeci, Pazienza, Signorelli and Tilgher were acquitted of subversive association. Belmonte, Gelli, Musumeci and Pazienza were convicted of defamation. The new trial began on 11 October 1993. Massimiliano Fachini, Valerio Fioravanti, Francesca Mambro, and Sergio Picciafuoco were charged with murder; Gilberto Cavallini, Massimiliano Fachini, Egidio Giuliani, Valerio Fioravanti, Francesca Mambro, Sergio Picciafuoco and Roberto Rinani were charged with forming an armed gang, and Giuseppe Belmonte, Licio Gelli, Pietro Musumeci, and Francesco Pazienza were charged with defamation. On 16 May 1994, Fioravanti, Mambro and Picciafuoco were sentenced to life imprisonment; Fachini was acquitted. Cavallini, Fioravanti, Giuliani, Mambro and Picciafuoco were also convicted of forming an armed gang; Fachini and Rinani were acquitted. Belmonte, Gelli, Musumeci and Pazienza were convicted of defamation. On 23 November 1995, the Supreme Court upheld the convictions of Fioravanti, Mambro, Gelli, Pazienza, Musumeci and Belmonte, ordering a new trial for Picciafuoco (who was acquitted by the Appeals Court in Florence on 18 June 1996, a verdict upheld by the Supreme Court on 15 April 1997). In April 1998, Mambro was given home confinement and allowed to leave prison during the day. In June 2000, Massimo Carminati (NAR member), Ivano Bongiovanni (far right sympathizer) and Federigo Manucci Benincasa (SISMI officer) were convicted of obstruction. Carminati and Manucci Benincasa were acquitted for lack of evidence in December 2001, and Bongiovanni's conviction was upheld. On 30 January 2003, the Court of Cassation finally acquitted Carminati and Manucci Benincasa. In an article written by Alfio Bernabei for the British anti fascist Searchlight magazine in April 2022, it was reported that "In a significant step in search for the truth behind the bombing at Bologna railway station that killed 85 people and wounded 200 on 2 August 1980 the far right militant Paolo Bellini has been found guilty of direct involvement in the massacre. He has been sentenced to life imprisonment. The hearings at Bologna law Court began in April 2021 presided over by Judge Francesco Caruso with a number of lawyers acting on behalf of the Association of the Families of the Victims. Bellini, now 69 year old, belonged to the far right organisation Avanguardia Nazionale on whose instigation he killed a young left wing militant, Alceste Campanile, in 1975. In 1999, he confessed to this killing adding that he had also killed a number of people on behalf of mafia bosses. But he denied any involvement in the Bologna massacre."
Альтернативті теориялар
Ұзаққа созылған сот процестері мен жалған ізілдердің нәтижесінде шабуылдан кейінгі жылдары бірнеше теориялар ұсынылды. Италияның арнайы қызметтерінің қатысуы туралы болжамдар айтылды. 1999-2006 жылдар аралығында Италиядағы терроризмді зерттеу үшін құрылған парламенттік комиссияның мәжілістері мен, қырғынға жауаптыларды анықтаудағы сәтсіздік, сондай-ақ Митрохин ісін және итальяндық барлау қызметін зерттеуші комиссия барысында, бұрынғы кеңестік блок және Сирия, Ливан, Ливия, Йемен және Ирак сияқты араб елдеріндегі халықаралық террористік желілер мен итальяндық барлау туралы жаңа мәліметтер пайда болды. Палестина басшылығымен Палестинаны азат ету халық фронты мен Италия арасындағы қару-жарақ саудасына байланысты құпия келісімдер, сондай-ақ Италияның терроризмге қарсы арнайы қызметіне қырғыннан үш апта бұрын берілген ескертулер анықталды. Карлос Шакалмен және палестиналықтармен байланысы бар неміс террористік тобының мүшесі Томас Крам, қаза болған күні Болоньяда болды. 2005 жылдың 17 қарашасында Болонья прокуратурасы белгісіз күдіктілерге қарсы іс қозғады (Dossier 7823/2005 RG). 2004 және 2007 жылдарғы БАҚ хабарларына сәйкес, Франческо Коссига Митрохин комиссиясының Энцо Фрагалаға жолдаған хатында палестиналықтардың қатысу мүмкіндігін айтқан. 2005 жылы Карлос Шакал "Митрохин комиссиясы тарихты бұрмалауға тырысады" және "Болоньяға шабуыл жасағандар – ЦРУ мен Моссад, Италияны ҰПҰ-мен байланысы үшін жазалау мақсатында" деді. 2006 жылы Аргентинаның бұрынғы "Үштік А" мүшесі Родольфо Альмирон тұтқындалғаннан кейін испандық адвокат Хосе Анхель Перес Нивас "Альмиронның Стефано Делле Чиае және Аугусто Каучимен бірге 1980 жылы Болонья вокзалындағы жарылысқа қатысқан болуы мүмкін" деп мәлімдеді. 1998 жылы Аргентинаның Жоғарғы соты Каучиді Италияға экстрадициялаудан бас тартты. 2007 жылдың мамыр айында Массимо Спартидің ұлы: "Әкем Болоньядағы тергеу туралы әрдайым жалған айтқан" деді. 2008 жылы BBC берген сұхбатында Италияның бұрынғы президенті Франческо Коссига, қырғынның Италиядағы палестиналық қарсылық топтарының (фашистік оңшыл терроризмнің емес) салдарынан болғанына және Франческа Мамбро мен Валерио Фиоравантитің кінәсіздігіне сенімді екенін қайталады. ҰПҰ әрдайым жауапкершілікті жоққа шығарды. 2011 жылдың 19 тамызында Болонья прокуратурасы екі неміс террорисінің – Томас Крам мен Криста Маргот Фролихтің ісін тергеуді бастады, екеуі де Карлос Шакалдың тобымен байланысты және шабуыл күні Болоньяда болған.
As a result of protracted legal procedures and false leads, a number of theories were proposed during the years after the attack. Involvement by Italian Secret Service officials was suggested. Between 1999 and 2006, during sessions of the parliamentary commission established to probe terrorism in Italy and the failure to identify those responsible for the massacre and a commission investigating the Mitrokhin dossier and Italian intelligence activity, new information emerged on international terrorist networks and Italian intelligence in the former Soviet bloc and Arab countries such as Syria, Lebanon, Libya, Yemen and Iraq. Secret agreements with the Palestinian leadership tied to arms trafficking between the Popular Front for the Liberation of Palestine and Italy and a warning to the Italian anti terrorist secret service three weeks before the massacre were discovered. Thomas Kram, member of a German terrorist group linked to Carlos the Jackal and the Palestinians, was in Bologna on the day of the massacre. On 17 November 2005, the Bologna prosecutor opened a case (Dossier 7823/2005 RG) against unknown persons. According to media reports in 2004 and 2007, Francesco Cossiga suggested Palestinian involvement in a letter to Enzo Fragalà of the Mitrokhin Commission. In 2005, Carlos the Jackal said that "the Mitrokhin Commission attempts to falsify history" and "they were the CIA and the Mossad to hit in Bologna" with the intent to punish Italy for its relationship with the PLO. After the 2006 arrest of former Argentine Triple A member Rodolfo Almirón, Spanish lawyer José Angel Pérez Nievas declared that it was "probable that Almirón participated—along with Stefano Delle Chiaie and Augusto Cauchi—in the 1980 bombing in Bologna's train station". In 1998, the Supreme Court of Argentina refused to extradite Cauchi to Italy. In May 2007, Massimo Sparti's son said: "My father has always lied about the Bologna investigation". During a 2008 BBC interview, former Italian president Francesco Cossiga reaffirmed his belief that the massacre was attributable to Palestinian resistance groups operating in Italy (rather than fascist right wing terrorism) and in the innocence of Francesca Mambro and Valerio Fioravanti. The PFLP has always denied responsibility. On 19 August 2011, the Bologna prosecutor began an investigation of two German terrorists: Thomas Kram and Christa Margot Fröhlich, both linked to Carlos the Jackal's group and in Bologna on the day of the attack.
Мұра
Жәбірленушілердің туыстары 1981 жылдың 1 маусымында Болоньяның 1980 жылғы 2 тамыздағы станциясындағы жарылыс туралы хабардарлықты арттыру және сақтау үшін Associazione dei familiari delle vittime della strage alla stazione di Bologna del 2 agosto 1980 ұйымын құрды. Алғашында 44 мүшеден тұратын топ 300-ге дейін өсті. 1983 жылдың 6 сәуірінде Пьяцца Фонтана, Пьяцца делла Лоджия және Италикус Экспресс жарылыстарының құрбандарының қауымдастықтары Милан қаласында қырғын құрбандарының туыстарының одағын (Unione dei Familiari delle Vittime per Stragi) құрды. Болонья және 1980 жылғы 2 тамыздағы Болонья станциясындағы жарылыста қаза тапқандардың туыстарының қауымдастығы жыл сайынғы халықаралық шығармашылық байқауын ұйымдастырады, ол 2 тамыздағы барлық террористік қырғындарды еске алу күнінде Piazza Maggiore алаңында концертпен аяқталады. Станцияның зақымдалған бөлігі көбінесе қайта жаңартылғанмен, жарылыстан зардап шеккен түпнұсқа еден плиткасы өз орнында қалдырылды, ал қайта жаңартылған негізгі қабырғада терең жарық (шыны панельмен жабылған) қалдырылды. Жарылыс станция сағатын оқиғаның уақытында (10:25) тоқтатып тастады. Тоқтаған сағаттың суреттері трагедияның бейнелі символына айналды. Сағат бастапқыда жөнделді, бірақ 1996 жылы билік оны еске алу үшін 10:25-ке бекітуге шешім қабылдады. 2020 жылдың ақпан және шілде айларында итальяндық L'Espresso апталығы Лицио Гелли мен Умберто Ортолани есімді екі адам бомбалаудың террористерін қаржыландырып, кейіннен Федерико Умберто Д'Аматоның қолдауымен қажетті адастыру шараларын жасады деген репортажды жариялады.
Relatives of the victims formed the Associazione dei familiari delle vittime della strage alla stazione di Bologna del 2 agosto 1980 on 1 June 1981 to raise and maintain awareness of the bombing. The group, which began with 44 members, grew to 300. On 6 April 1983, the association and victims' associations of victims of the Piazza Fontana, Piazza della Loggia and Italicus Express bombings formed the Union of Relatives of Victims to Massacres (Unione dei Familiari delle Vittime per Stragi) in Milan. Bologna and the Associazione tra i familiari delle vittime della strage alla stazione di Bologna del 2 agosto 1980 sponsor an annual international composition competition which ends with a concert in Piazza Maggiore on 2 August, a national memorial day for all terrorist massacres. Although the damaged part of the station has been mostly reconstructed, the original floor tile pierced by the detonation has been left in place and a deep crack (covered by a glass panel) has been left in the reconstructed main wall. The explosion caused the station clock to stop at the time of the incident (10:25). Images of the stopped clock quickly became a visual symbol of the tragedy. The clock was initially repaired but in 1996, the authorities decided to permanently fix the clock at 10:25, as a commemoration. In February and July 2020, the Italian weekly L'Espresso published a reportage claiming the couple Licio Gelli Umberto Ortolani financed the terrorists of the bombing and subsequently took care of the necessary red herrings thanks to the support of Federico Umberto D'Amato.
Танымал мәдениетте
Роберт Хелленганың 1998 жылғы "Қарғаштың құлауы" романы бомбалаудың соңғы салдарының (құрыстырылған) американдық отбасыға қалай әсер ететінін көрсетеді. Романның басты кейіпкері қылмыскерлерді іздеуге және Болоньядағы өмірге тартылады. Бомбалау Лоран Бинедің "Тілдің жетінші функциясы" кітабындағы бір тараудың тұсынан өтеді. 20-ғасырдың соңындағы париждік зияткерлік және саяси өмірді пародиалайтын 2017 жылғы француз романында екі детектив философ Роланд Барт қаза тапты деп есептейді. Детективтер Умберто Экодан сұхбат алу үшін Болонияға сапар шегеді және шабуылдан мүжілмей қалады.
Robert Hellenga's 1998 novel The Fall of a Sparrow focuses on how the aftermath of the bombing affects a (fictional) American family. The protagonist becomes caught up in the prosecution of the perpetrators and life in Bologna. The bombing is the backdrop of a chapter of Laurent Binet's The Seventh Function of Language [fr]. The 2017 French novel, which satirizes late 20th century Parisian intellectual and political life, involves two detectives investigating what they assume to be the murder of the philosopher Roland Barthes. The detectives, who travel to Bologna to interview Umberto Eco, narrowly escape injury in the attack.