Канада ақыны және мемлекеттік қызметкері Дункан Кэмпбелл Скотт
Duncan Campbell Scott
Дункан Кэмпбелл Скотт: канадалық ақын, жазушы, Конфедерация ақындарының бірі. Үкімет қызметкері, Индия істері департаментінде жұмыс істеген. Биографиясы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Канадалық ақын және жазушы
Canadian poet and writer
Дункан Кэмпбелл Скотт (2 тамыз 1862 – 19 желтоқсан 1947) – канадалық мемлекеттік қызметкер, ақын және проза жазушы. Чарльз Г. Д. Робертс, Блис Карман және Арчибальд Лэмпманмен бірге ол Канаданың Конфедерация ақындарының бірі саналады. Өмірін мемлекеттік қызметке арнаған Скотт 1913 жылдан 1932 жылға дейін Үндістер ісі жөніндегі департамент бас директорының орынбасары болып қызмет етті.
Duncan Campbell Scott (August 2, 1862 – December 19, 1947) was a Canadian civil servant and poet and prose writer. With Charles G. D. Roberts, Bliss Carman, and Archibald Lampman, he is classed as one of Canada's Confederation Poets. A career civil servant, Scott served as deputy superintendent of the Department of Indian Affairs from 1913 to 1932.
Өмір жолы және мұрасы
Скотт Оттава қаласында, Онтарио провинциясында, методист пасторы Уильям Скотт пен Джанет Маккалум отбасында дүниеге келді. Ол Стэнстед Веслиан колледжінде білім алған. Жастығынан бастап, ол шебер пианист болды. Скотт дәрігер болуды қалаған, бірақ отбасының қаржы жағдайы қиын болғандықтан, 1879 жылы федералды мемлекеттік қызметке қабылданды. Уильям Скотттың ақшасы болмаса да, жоғары лауазымды адамдармен байланыстары бар еді. Оның таныстарының арасында премьер-министр сэр Джон А. Макдональд та болды, ол Дунканмен кездесуге келісті. Тағдырдың құдайындай, Дункан әңгімелесуге келгенде, премьер-министрдің үстелінде Ішкі істер министрлігінің Үндістер бөлімінен уақытша көшірушінің жұмысына қатысты өтініш болды. Жас үміткердің алдында тұрған Макдональд тез шешім қабылдап, өтініштің үстіне: «Мақұлданды. Мистер Скотты 1,50 доллардан жұмысқа алу керек» деп жазды. Скотт «өмірінің соңына дейін үкіметтің осы бір саласында жұмыс істеді, 1913 жылы Үндістер ісі жөніндегі орынбасар басшы лауазымына дейін көтерілді, бұл оның ведомствосындағы ең жоғары сайланбаған лауазым болды. Ол 1932 жылы зейнетке шыққанға дейін осы қызметте қалды». Скотттың әкесі кейіннен Үндістер ісі жөнінде де жұмыс істеді. Тұтас отбасы 108 Lisgar көшесіндегі жаңа салынған үйге көшіп, Дункан Кэмпбелл Скотт өмірінің соңына дейін сол жерде тұрды. Ол Торонто университетінен (1922 жылы әдебиет докторы) және Куинс университетінен (1939 жылы құқық докторы) құрметті дипломдар алды. 1948 жылы, оның қайтысынан кейін бір жыл өткен соң, ол Ұлттық маңызы бар тұлға деп танылды.
Scott was born in Ottawa, Ontario, the son of Rev. William Scott, a Methodist preacher, and Janet MacCallum. He was educated at Stanstead Wesleyan College. Early in life, he became an accomplished pianist. Scott wanted to be a doctor, but family finances were precarious, so in 1879 he joined the federal civil service. William Scott might not have money [but] he had connections in high places. Among his acquaintances was the prime minister, Sir John A. Macdonald, who agreed to meet with Duncan. As chance would have it, when Duncan arrived for his interview, the prime minister had a memo on his desk from the Indian Branch of the Department of the Interior asking for a temporary copying clerk. Making a quick decision while the serious young applicant waited in front of him, Macdonald wrote across the request: 'Approved. Employ Mr. Scott at $1.50.' Scott "spent his entire career in the same branch of government, working his way up to the position of deputy superintendent of Indian Affairs in 1913, the highest non elected position possible in his department. He remained in this post until his retirement in 1932." Scott's father later also worked in Indian Affairs. The entire family moved into a newly built house on 108 Lisgar St., where Duncan Campbell Scott lived for the rest of his life. He received honorary degrees from the University of Toronto (Doctor of Letters in 1922) and Queen's University (Doctor of Laws in 1939). In 1948, the year after his death, he was designated a Person of National Historic Significance.
Поэзия сыйлығы туралы дау
Arc Poetry Magazine жыл сайынғы Арчибальд Лэмпман сыйлығын (Ұлттық астана аймағындағы ақындарға берілетін) «Лэмпман Скотт сыйлығы» деп өзгертіп, осылайша Скотттың канадалық поэзиядағы берік мұрасын мойындады. Жаңа атаумен алғашқы сыйлау 2007 жылы өтті. 2008 жылғы сыйлықтың иегері Шейн Роудс 1500 долларлық жүлде ақшасының жартысынан астамын алғашқы халықтардың денсаулық орталығы – аборигендер денсаулығы жөніндегі Уабано орталығына сыйлады. «Мен жазғандарымды ескергенде, сол ақшаны алу дұрыс болмас еді», – деді Роудс. Ақын алғашқы халықтар тарихын зерттеген кезде Скотттың аты жиі кездесетінін байқады. CBC News хабарлағандай, Роудс «Скотттың мемлекеттік қызметкер ретіндегі мұрасы, оның канадалық поэзияның негізін қалаушы ретіндегі еңбегін басып кетеді» деп ойлады. Arc Poetry Magazine журналының редакторы Анита Лахи Скотттың Үндістер ісі жөніндегі басшылығындағы әрекеттерін еске алудың маңызды екенін, бірақ оның канадалық әдебиет тарихындағы рөлін жоққа шығармағанын айтты. «Біз бұл туралы білуіміз және осы мәселелерді талқылауымыз керек деп ойлаймын», – деді ол. «Менің ойымша, кез келген суретшінің немесе жазушының өміріндегі даулы немесе күмәнді әрекеттер олардың қалдырған әдеби мұрасын автоматты түрде төмендетуі керек емес».
Arc Poetry Magazine renamed the annual Archibald Lampman Award (given to a poet in the National Capital Region) to the "Lampman Scott Award", in recognition of Scott's enduring legacy in Canadian poetry. The first award under the new name was made in 2007. Shane Rhodes, winner of the 2008 award, gave more than half of the $1,500 prize money to the Wabano Centre for Aboriginal Health, a First Nations health centre. "Taking that money wouldn't have been right, with what I'm writing about," Rhodes said. The poet was researching First Nations history and found Scott's name repeatedly referenced. According to a CBC News report, Rhodes felt "Scott's legacy as a civil servant overshadows his work as a pioneer of Canadian poetry". The editor of Arc Poetry Magazine, Anita Lahey, responded, saying that she thought Scott's actions as head of Indian Affairs were important to remember, but did not eclipse his role in the history of Canadian literature. "I think it matters that we're aware of it and that we think about and talk about these things," she said. "I don't think controversial or questionable activities in the life of any artist or writer is something that should necessarily discount the literary legacy that they leave behind."