Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Бингфилд – Англиядағы Нортумберленд графтығындағы Уиттингтон приходының құрамына кіретін ауыл және бұрынғы азаматтық приход. Ол Корбридждің солтүстігінде, A68 тас жолынан шалқап жатыр және A68 (Dere Street) бойында орналасқан бірнеше үйлерді қамтиды. 1951 жылы приходта 76 адам тұрған.
Bingfield is a village and former civil parish, now in the parish of Whittington, in Northumberland, in England. It is situated to the north of Corbridge, off the A68 road and includes some properties situated on the A68 (Dere Street). In 1951 the parish had a population of 76.
Басқару
Бингфилд Хексам парламенттік округінде орналасқан. Бингфилд бұрын Сент-Джон Ли приходының бір бөлігі болды, 1866 жылдан бастап дербес азаматтық приход статусын алды, бірақ 1955 жылдың 1 сәуірінде таратылып, Уиттингтонмен біріктірілді.
Bingfield is in the parliamentary constituency of Hexham. Bingfield was formerly a township in St. John Lee parish, from 1866 Bingfield was a civil parish in its own right until it was abolished on 1 April 1955 and merged with Whittington.
Тарих
Бингфилд ежелгі қоныс болған. Шіркеудің алдындағы далада мұнай өндіру кезінде ашылған ежелгі ортағасырлық ауылдың қиратындары бар. Бингфилдтегі ғимараттардың көпшілігі 19 ғасырдың басында салынған. Бұл жерде, шамасы, төрт шаруашылық, мектеп және 18 ғасырдың соңы мен 19 ғасырдың басында салынған шіркеу болған. Шіркеу мен мектепті көршілес Холлингтон тұрғындары да пайдаланған, өйткені олардың өздерінде мұндай ғимараттар болмаған. Бингфилд 19 ғасырдың ортасынан бастап Екінші дүниежүзілік соғысқа дейін көп өзгермеді, содан кейін механикаландыру шаруашылық саласына маңызды өзгерістер әкелді. 1970 жылдардан бері фермерлер пайдасыз шаруашылық ғимараттарын сату арқылы оларды тұрғын үйлерге айналдыруды бастады.
Bingfield was an ancient settlement. There are the remains of an ancient medieval village in the field in front of the church, uncovered during an oil excavation. Most of the buildings in Bingfield date to the early 19th century. There were probably four farms, a school, and a church which dates to the late 18th/early 19th century. The church and school were also used by residents of neighbouring Hallington, which had neither of its own. Bingfield remained largely unchanged from the mid 19th century until after the Second World War, when mechanisation brought significant change to the farming industry. Since the 1970s there was a period of farmers selling off redundant farm buildings to be converted into houses.
Бингфилд залы
Бингфилд залы көп жылдар бойы Стори отбасының меншігінде болды. 1648-1725 жылдары Бингфилд Холлдан Джон Стори Ирландияға көшіп, Тирон графтығының Клогхер қаласының жанындағы Корик Хаусқа ірі жер иесі болып қоныстанды. 1745 жылы оның ұрпағы, Килмор соборының архидиаконы Джозеф Стори сол жерге Бингфилд деп аталған үй салды. Нортумберлендтегі Сторилардың шежірелік жазбалары 17 және 18 ғасырлардан сақталған, бірақ Бингфилд залы көп бұрын қиратылып, орнына қазір қираған шаруа үйі салынған. 1895 жылға қарай залдың немесе отбасының ешқандай іздері қалмады.
Bingfield Hall was in the hands of the Story family for many years. John Story of Bingfield Hall (1648 1725) emigrated to Ireland and settled as a major landowner at Corick House, near Clogher, County Tyrone. In 1745, his descendant Joseph Story, Archdeacon of Kilmore Cathedral, built a house there called Bingfield. Genealogical records of the Northumberland Storys survive from the 17th and 18th centuries, but Bingfield Hall is long demolished and replaced by a farmhouse, now also in ruins. No trace of the Hall or memory of the family remained by 1895.
Бингфилд Комб коттеджі
Бингфилд Комб Коттеджі шамамен 1830 жылы Бингфилд фермасы үшін, шамамен бір шақырым қашықтықтағы төбеден төмен орналасқан фермаға арбалар мен егін машиналарын, мысалы, тыңайғыштарды сақтау мақсатымен салынған. Тас, мүмкін, тау жотасының бойындағы карьерден алынған, бірақ кейбіреулер нақты тастар Бингфилдтен оңтүстікке қарай үш шақырымнан (5 км) кем жердегі Адриан қабырғасынан алынғанын айтады. Коттеджден басқа, ферманы қолдау үшін тағы екі ғимарат болған. Қасыңдағы үй, бұрын астық сақтауға арналған, жылқы мен малға тұрақ ретінде пайдаланылса, коттедждің артындағы үй – джин-банда, астық ұнтақтауға арналған үлкен бөлме. Ат дөңгелектерге тіркеліп, бөлмеде айналып жүріп ұсақтау тастарын іске қосатын механизмді қозғатқан. Бұл ғимараттардың фермадан жоғары қарай, тауға қарай салынғаны, механикаландыру дәуірінен (тракторлар) бұрын фермердің жабдықтарды тауға көтеріп-түсіру қиындығын азайту үшін болған деп есептеледі.
Bingfield Combe Cottage was built in around 1830 to store carts and farm machinery such as ploughs for Bingfield farm, about one mile away at the bottom of the hill, which is now two separately owned farms. The stone was probably sourced from the quarry along the ridge, although some have claimed that actual stones were removed from Hadrian's Wall, less than three miles (5 km) to the south from Bingfield. As well as the cottage, there were two other buildings used to support the farm. The next door house, then a barn, was for stabling horses and cattle, and the house behind the cottage was the gin gang, a large room for grinding corn. A horse was hooked up to a gear system which operated grinding stones powered by a horse walking round the room. It is supposed that these buildings were built uphill away from the farm to save the farmer transporting equipment up and down the hill in the days before mechanization (tractors).