Артур Врагг: Суретші, социалист және бейбітшіл жақтас
Arthur Wragg
Артур Врэгг – британдық суретші, 1920-жылдары әйелдер журналдарында, содан кейін кітап мұқабаларында, социалистік басылымдарда суреттер салды. Биографиясы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Артур Враг (3 қаңтар 1903 – 17 тамыз 1976) – британдық суретші.
Arthur Wragg (3 January 1903 – 17 August 1976) was a British illustrator.
Ерте өмір
Ол Үлкен Манчестердегі Экклсте дүниеге келді және 1898 жылы туған қарындасы Эми Враггпен бірге Йоркширдің Харрогейт қаласында өсті. Ол Йоркширдің Шеффилд қаласынан шыққан Джордж Артур Враггтың («Жанды Полли» компаниясының саяхатшы сатушысы) және Ланкаширдің Салфорд қаласынан шыққан Элис Сметхерст Эккерслидің (телеграфшы, Салфордтың Уильямсон отбасының мүшесі) ұлы болды. Лондонға еркін коммерциялық суретші болып қоныстанғанға дейін ол Шеффилд өнер мектебінде білім алды.
He was born in Eccles, Greater Manchester, and grew up in Harrogate, Yorkshire, along with his sister Amy Wragg, born 1898. He was the son of George Arthur Wragg (a travelling salesman for Lively Polly) from Sheffield, Yorkshire, and Alice Smethurst Eckersley (a telegraphist) from Salford, Lancashire (a member of the Williamson family of Salford). He trained at Sheffield School of Art before settling in London as a freelance commercial artist.
Мансап
1920 жылдары ол көбінесе әйелдер журналдарына материалдар жазды, бірақ кейіннен кітап мұқабаларына және Tribune және Peace News сияқты солшыл газеттерде (суреттермен қоса) жұмыс істеді, сондай-ақ христиандық социализм, пацифизм және әлеуметтік әділдік туралы кітаптар мен брошюраларға иллюстрациялар жасады. Врагг Киелі кітап мәтіндерін саяси тұрғыдан бейнеледі, әсіресе "Қазіргі заманға арналған Забурлар" (Селвин және Блоунт, 1933) бірнеше рет қайта басылды. Бұл иллюстрациялардың қарапайым блокты стилі мен күшті жарық-көлеңке эффектісі оларды қалам мен бояумен салынған суреттерге қарағанда ағаш кескіштеріне ұқсатады (кейбір коллекционерлерді кітаптар қолмен басылған түпнұсқа басылымдардың қайта басылған нұсқалары деп ойлауға итермелейді). Оның туындылары пропаганда өнерінің бейнелік символикалық тілімен байланысты болды, бірақ Враггтың мақсаты көбірек жалпылама болды. Ол әлеуметтік шындықтар мен символдарды біріктіріп, кемсіздік, әділдік, ар-ұждан және оқшауланған қалалық индустриялық ортада рухани құндылықтардың сақталуын жеткізді. Пацифист дін қызметкері Canon Dick Sheppard-тың досы және ізбасары болған Врагг Peace Pledge Union ұйымын қолдады және Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде санадан бас тартушы болды. Түрмеден босатылғаннан кейін мектептерде сурет сабақтарын оқыды, соғыс аяқталғаннан кейін жеке жұмысқа қайта оралды. Оның жеке стилі жеңілдеп, қиялға толы, кейде сюрреалистік болды. 1953 жылдан өмірінің соңына дейін Argo рекордтық компаниясы үшін пластинка мұқабаларына суреттер салды. Оның туындыларының каталогы жоқ, бірақ оның шәкірттерінің бірі, марқұм Джудит Брук жариялаған "Артур Врагг: ХХ ғасырдың пайғамбары және әзілкеші" (Сансом, 2001) атты биографиясы жарық көрді. Ол "The Artist" журналында "Көрнекті суретші" (Vol XI No 5, шілде 1936) ретінде танымал болды.
In the 1920s he contributed mostly to women's magazines, but later branched out into book jackets and work for left wing newspapers such as Tribune and Peace News (including cartoons) and illustrations for books and pamphlets about Christian socialism, pacifism and social justice. Wragg illustrated biblical texts in a politicised way, notably The Psalms for Modern Life (Selwyn & Blount 1933) which went through several reprints. The simplified block style and dramatic chiaroscuro effects of these illustrations make them resemble woodcuts rather than pen and ink drawings (misleading some collectors into thinking the books were reissues of hand printed original editions). His work reflected affinities with the visual symbolic language of propaganda art, although Wragg's agenda was more generalised. He blended social realities and symbols to convey deprivation, justice, conscience, and the persistence of spiritual values in the alienated urban industrial environment. A friend and follower of pacifist preacher Canon Dick Sheppard, Wragg became a sponsor of the Peace Pledge Union and was a conscientious objector during World War II. After imprisonment, he became an art teacher in schools, returning to freelance work after the war. His personal style became more airy and more fantastical, and sometimes surreal. From 1953 until his death he produced illustrations for record covers for Argo record company. No catalogue of his work exists, but a biography Arthur Wragg: Twentieth century Prophet and Jester (Sansom 2001) was published by the late Judith Brook, one of his students. He featured as the 'Artist of Note' in the long running magazine The Artist (Vol XI No 5, July 1936).
Тақырыптар
Оның қатаң, плакаттарға ұқсас суреттері көбінесе әлеуметтік оқшалану және рухани бослық тақырыптарын қамтыды. Оның барлық жұмыстары суреттер немесе графикалық сериялар сияқты "тазартылған өнер" емес, жариялану үшін жасалды. Осының салдарынан, ол Грэм Сазерленд және Джон Пайпер сияқты құрбыларымен салыстырғанда көбінесе назардан тыс қалды. Враггтың өнер құралын таңдауы идеологиялық болды. Ол социалист және бейбітшіл болғандықтан, өнері өнерсүйер қауымға емес, қарапайым халыққа тікелей үндесін деді. Оның айқын, polemikaлық стилі 1940-1950 жылдардағы үкіметтік ақпараттық плакаттар мен жарнама сияқты басқа да танымал формаларға елеулі әсер етті.
His stark poster like artwork often dealt with themes of social alienation and spiritual emptiness. All his work was done for publication, rather than in 'fine art' media such as paintings or print series. As a result, he is neglected in comparison with contemporaries such as Graham Sutherland and John Piper. Wragg's choice of medium was an ideological one. He was a socialist and pacifist and wanted his art to speak directly to common people rather than to art lovers. His vivid, polemical style had considerable influence on other popular forms in the 1940s and 1950s, such as government information posters and advertising.