Swearingen және Fairchild ұшақтары: Metroliner тарихы

Кіріспе

Swearingen, кейіннен Fairchild компаниясының шағын авиалайнерлері мен бизнес-авиациялық ұшақтар отбасы.

Fairchild Swearingen Metroliner (бұрын Swearingen Metro және кейіннен Fairchild Aerospace Metro) – 19 орындық, герметикалық, екі турбовинтті авиалайнер. Алғашқы рет Swearingen Aircraft компаниясы, кейіннен Fairchild Aircraft компаниясы Техас штатының Сан-Антонио қаласындағы зауытында өндірілді.

Дизайн

Metroliner – Swearingen Merlin турбовинтті бизнес-ұшағының дамуы. Техас штатының бекітілген база операторы (FBO) Эд Суэринген "Эскалибур" деп атаған Beechcraft Twin Bonanza және Queen Air бизнес-ұшақтарына біртіндеп өзгерістер енгізу арқылы Metro жобасын бастады. Жаңа фюзеляж (бірақ ұқсас мұрын бөлігімен) және тік қанаты жасалды, құтқарылған және қайта жабдықталған (жаңа сырынмен) Queen Air қанаттары мен көлденең құйрықтарымен, сондай-ақ Twin Bonanza шассисімен біріктірілді; осылайша SA26 Merlin пайда болды, ол іс жүзінде қысымдалған Excalibur болды. Келесі модельдерде (SA26 T Merlin IIA және SA26 AT Merlin IIB) қозғалтқыштар Pratt & Whitney Canada PT6, содан кейін Garrett TPE331 турбовинттеріне ауыстырылды. Олар сегіз-он жолаушыға арналған бизнес-ұшақтар ретінде сатылды. Жаңа SA226 T Merlin III ұшағы жаңа мұрын бөлігімен, қанаттарымен, шассисімен, крест тәрізді көлденең құйрығымен және инверттік Garrett қозғалтқыштарымен құрылды. Соңында Merlin III ұшағы 22 жолаушыға арналған SA226 TC Metro деп аталды. FAA ережелеріне сәйкес, борт сүйемелшісі болмаған жағдайда, әуе кемесінде 19 орыннан аспауы тиіс болды, сондықтан ұшақ осы сандағы жолаушыларға бейімделді. Стандартты қозғалтқыштар екі TPE331 3UW турбовинтілі болды, олар үш пернелі винттерді қозғалтты. SA226 AT Merlin IVA деп аталған корпоративтік нұсқасы да сатылды және бастапқыда осы нұсқаның сатылымы Metro сатылымынан шамамен екі есе жоғары болды.

Даму

Метро прототипінің құрылысы 1968 жылы басталды, ал алғашқы ұшу 1969 жылғы 26 тамызда жасалды. Swearingen Aircraft осы кезеңде қаржылық қиындықтарға тап болды, ал 1971 жылдың соңында Fairchild (Метроны сатқан) компаниясы да қиындықтарды бастан өткерді. Жасалынған өзгерістердің арасында үлкен, тікбұрышты сопақ терезелер және құйрық конусының ішіндегі Rocket Assisted Take Off (RATO) шағын ракетасы болды, бұл "ыстық және биік" әуежайларынан ұшу мүмкіндігін арттыруға, қозғалтқыш істен шыққан жағдайда көмектесетін еді. Metro және Metro II АҚШ-та және имперлік бірліктерді қолданатын елдерде максималды салмағы 5700 кг, ал SI бірліктерін қолданатын елдерде 5700 кг-ға дейін шектелді. Metro II 1980 жылы Metro IIA ретінде қайта сертификатталды, оның максималды салмағы артты және Metro II-нің TPE331 3 қозғалтқыштары күші жоғарылаған 10 қозғалтқышқа алмастырылды. SA227 AC Metro III де 1980 жылы сертификатталды, ал қозғалтқыштар мен конструкция жаңартылған сайын, жоюға болатын максималды салмақ артты. Үшінші нұсқаға дейін ұсыныс жасалды. Metro III-тің сыртқы жақсартуларының ішінде қанаттың ені 10 футқа (3 м) ұлғайтылуы, төрт пернелі винт, жаңаша жобаланған "жылдам қол жеткізуге болатын" қозғалтқыш қаптамалары және көптеген аэродинамикалық қарсылықты азайтуға бағытталған ұшақ корпусының өзгерістері болды, соның ішінде қону шассисін созғаннан кейін жабылатын қону шассисінің есіктері де бар еді. Тағы да, корпоративтік нұсқасы Merlin IVC (модель атауы сол кездегі қысқа фюзеляжды Merlin IIIC моделімен үйлестірілген) ретінде ұсынылды. Күшейтілген едені және жоғары жалпы салмағы бар нұсқасы жүк ұшағы ретінде, Expediter деген атпен ұсынылды. Expediter және Merlin IVC екі ұшағы да SA227 AT деп белгіленді. Соңында, 1980 жылдардың екінші жартысында Garrett қозғалтқыштарының сенімділік мәселелеріне байланысты Metro IIIA Garrett қондырғыларының орнына екі Pratt & Whitney Canada PT6A 45R турбовинтілерімен ұсынылды, бірақ ешқайсысы жеткізілмеді. Кейін Metro 23 деп аталды, себебі олар FAR Part 23 (34-толықтыру) стандарттары бойынша сертификаттау үшін жобаланған. Metro 23 EF үлкендеу багаж сыйымдылығы үшін төменгі фюзеляж астында сыртқы бөлімшесімен, сондай-ақ Expediter 23 және Merlin 23 ұсынылды. SA227 CC – TPE331 11U қозғалтқыштары бар аралық модель, және одан тек бірнеше ғана жасалды.

Prototype construction of the Metro began in 1968 and the first flight was on August 26, 1969. Swearingen Aircraft encountered financial difficulties at this stage, and late in 1971 Fairchild (which was marketing the Metro Among the changes made were larger, squared oval windows and an optional, small Rocket Assisted Take Off (RATO) rocket in the tail cone, to improve takeoff performance out of "hot & high" airfields in the event of an engine failure. The Metro and Metro II were limited to a maximum weight of in the US and countries using imperial units, and 5,700 kg in countries using SI units. The Metro II was re certified as the Metro IIA in 1980 with a maximum weight of and the Metro II's TPE331 3 engines replaced by 10 engines of increased power. The SA227 AC Metro III followed, also initially certified in 1980 for up to , increasing to as engines and structures were upgraded. An option for up to was offered. Among external improvements to the Metro III were a 10 feet (3 m) increase in wing span, four bladed props, redesigned "quick access" engine cowlings and numerous drag reducing airframe modifications, including landing gear doors that closed after the gear was extended. Once again a corporate version was offered as the Merlin IVC (the model name chosen to align with the contemporaneous short fuselage Merlin IIIC). A version with strengthened floors and the high gross weight option was offered as a cargo aircraft known as the Expediter. Both the Expediter and the Merlin IVC were designated the SA227 AT. Finally, due to reliability problems with Garrett engines in the second half of the 1980s, the Metro IIIA was offered with two Pratt & Whitney Canada PT6A 45R turboprops in place of the Garrett units but none were actually delivered. then renamed Metro 23, so named as they were designed for certification under FAR Part 23 (Amendment 34) standards. A Metro 23 EF with an external pod under the lower fuselage for greater baggage capacity was also offered as well as an Expediter 23 and Merlin 23. The SA227 CC was an interim model with TPE331 11U engines and only a handful were built.

Дамыту

1960 жылдары Swearingen Aircraft компаниясы SA 28T сегіз орындық реактивті ұшағының прототипін жасады. Ол Merlin/Metro ұшағымен құйрығы мен кабинасын бөлісті. Екі қозғалтқыш Garrett TFE731 турбовентиляторлы қозғалтқыштар болуы тиіс еді, бастапқыда олар артқы фюзеляжға орнатылатын жоспарланған, бірақ жобалау жұмыстары барысында олардың орны жоғары орнатылған қанаттың астына ауыстырылды. Алғашқы ұшулар General Electric CJ610 қозғалтқыштарымен жүзеге асырылатын болды. Компанияны Fairchild сатып алғаннан кейін даму жалғасты, бірақ жоба алғашқы ұшуға тоғыз апта қалғанда тоқтатылды. Кейіннен ол металл тескісіне тілініп, фюзеляжы сауда көрмелерінде Metro экспонаты ретінде пайдаланылды. 1987 жылғы Париж әуешолуында Fairchild Metro V және Metro VI деп аталатын Metro ұшағының жаңа жобаларын ұсынды. Бұл нұсқалар ұзын фюзеляжға және жолаушылар үшін тік тұрып қалуға мүмкіндік беретін биік кабинаға ие болды; жаңадан жобаланған, ұзын қанатқа; қозғалтқыштар фюзеляжға қарағанда қанатта сыртқа жылжытылды; «T тәрізді» құйрық және түрлі жүйелік жақсартулар енгізілді. Metro V-тің корпоративтік нұсқасы Merlin V де жоспарланды. Metro V Metro 23 сияқты қозғалтқыштармен жабдықталуы керек еді, ал Metro VI қуаттырақ TPE331-14 қозғалтқыштарымен жабдықталуы керек еді. Metro VI тұтынушылардың қызығушылығы болмағандықтан жарияланғаннан бірнеше ай өткен соң тоқтатылды, бірақ Fairchild Metro V жобасын да іске қоспады. Содан кейін Metro 25 пайда болды, ол бұрынғы модельдердегі жүк кеңістігінің есебінен 25 жолаушыны тасымалдай алатын, сол жақ артқы жүк есігі алынып тасталған, оң жақ артқы фюзеляжда жолаушылар есігі қосылған және жүкті тасымалдауға арналған құрсақ бөлігіне ие болды. Metro III Metro 25 демонстрациялық үлгісі ретінде қайта жабдықталды және 1989 жылдың қазан айында осы конфигурацияда ұшты. Сондай-ақ Metro 25J жобасы да қарастырылды, бірақ ол іске аспады. Бүгінгі күні екі SA227 CC ұшағы канадалық Bearskin Lake Air Service Ltd операторында тіркелген, ал тағы екеуі Жаңа Зеландияда пайдаланылады. Тағы біреуі Bearskin Airlines компаниясымен ұшқан, бірақ 1995 жылы ортада соқтығысып жойылды. Perimeter Aviation компаниясы (Канада) Metro II және III ұшақтарын пайдалануға бейімдеу үшін бірқатар өзгерістер енгізді. Metro дизайнындағы инновациялық өзгерістер ұшақтың тиімдірек ұшуына және ерте модельдерге тән «шу деңгейін» төмендетуге мүмкіндік берді. Авиакомпания Garrett қозғалтқыштарына төрт қанатты Hartzell винттерін орнатты, олар тыныш және тиімдірек болды. Жақында, 2016 жылы, бес қанатты композиттік винттер орнатылды, бұл өнімділікті одан әрі арттырып, шу деңгейін төмендетті. Олардың Metro ұшақтары заманауи авиациялық кешендермен жабдықталған, соның ішінде Garmin 950 шыны пилот кабиналары және GPS спутниктік бақылау жүйелері бар. Metro 23-ке енгізілген көптеген жақсартулар АҚШ Әуе күштері үшін C-26B әскери үлгісін жасау жұмыстары кезінде пайда болды. Metro III ұшағы Колумбия Әуе күштері үшін есірткіге қарсы күресу мақсатында қайта жабдықталды. Колумбия Ұлттық полициясы да есірткіге қарсы күресу мақсатында Metro 23 ұшақтарын пайдаланады. Перу Әуе күштері Metro 23 ұшағын, ал Тринидад және Тобаго жағалау күзеті Metro III ұшағын пайдаланады, екеуі де ұқсас конфигурацияда. Кариб теңізінде үлкен радиолокациялық шатыры бар «Аймақтық қауіпсіздік жүйесі» Metro III ұшағы байқалды. Азаматтық авиацияда бұл тип өте танымал болды, 19 орындық жолаушылар ұшағы нарығындағы сатылымы тек Beechcraft 1900 ұшағымен ғана бәсекелеседі. Ол әсіресе Австралияда танымал. 1975 жылы алғашқы үлгісі (Merlin IVA) келгеннен бері, автопарктің шамамен 20% осы елде пайдаланылады және 2008 жылдың желтоқсанына қарай Австралияда 61 Metro және Expediter тіркелген, бұл оның барлық нарықтық бәсекелестерінен көп. Metro ұшақтарын шығару 1998 жылы тоқтатылды, бірақ сол кезде өңірлік реактивті ұшақтар кең таралған, ал турбовинттік ұшақтар авиакомпаниялардың қызығушылығын жоғалтқан. Сол кезде бірнеше ұшақ фюзеляждары зауытта сатылмаған күйінде қалды. 2001 жылы соңғы ұшақ Metro 23 (c/n DC 904B) ақыры Zelienople, Пенсильваниядағы National Jet Aviation Services әуе чартерлік операторына жеткізілді. Барлығы 703 Metro, Expediter, Merlin IV сериялы және C-26 сериялы ұшақтар салынды. Сонымен қатар, 158 басқа SA226 және SA227 сериялы ұшақтар қысқа фюзеляжды Merlin III, IIIA және IIIB үлгілері ретінде салынды.

In the 1960s, Swearingen Aircraft developed a prototype SA 28T eight seat jet aircraft with a flapless delta wing. It shared the tail and cockpit with the Merlin/Metro. The two engines were to be Garrett TFE731 turbofans then in development; they were originally to be mounted on the aft fuselage, however during the course of design work their location was moved to under the high mounted wing. Early flights were to be undertaken with General Electric CJ610 engines fitted. Development continued after Fairchild acquired the company, but the project was shut down nine weeks from first flight. It was later cut up as scrap and the fuselage used as a Metro display at trade shows. At the 1987 Paris Air Show, Fairchild released details of proposed developments of the Metro designated the Metro V and Metro VI. These versions would have featured a longer fuselage with a taller "stand up" cabin providing of interior height for passengers; a redesigned, longer wing; engines moved further out on the wing from the fuselage; a "T tail" and various system improvements. A Merlin V corporate version of the Metro V was also planned. The Metro V was to be fitted with the same engines as the Metro 23 and the Metro VI was to be fitted with more powerful TPE331 14 engines. The Metro VI was shelved within months of being announced due to a lack of customer interest, but Fairchild did not proceed with the Metro V either. One version that did see the light of day was the Metro 25, which featured an increased passenger capacity of 25 at the expense of the baggage space found in earlier models; the deletion of the left rear cargo door, the addition of a passenger door on the right hand rear fuselage, and a belly pod for baggage. A Metro III was converted as a Metro 25 demonstrator, it flew in this configuration in October 1989. Also mooted but not built was the Metro 25J, which would have been another jet powered aircraft with TFE731s in over wing pods. Two SA227 CCs are today registered with Canadian operator Bearskin Lake Air Service Ltd., while another two are operating in New Zealand. A fifth also flew with Bearskin Airlines, but was destroyed in a mid air collision in 1995. In service with Perimeter Aviation in Canada, this long term operator of the Metro II and III made a number of modifications to suit its use in northern and remote Canadian sites where rudimentary gravel "strips" were common. Some of the many innovative changes to the design of the Metro allowed the aircraft to fly more efficiently, as well as cutting down on the "noise factor" that was attributed to the early models. The airline installed Garrett engines with quieter and more efficient four bladed Hartzell propellers. More recently, in 2016, 5 blade composite propellers are being installed, further enhancing performance and reducing noise levels. Their Metros are also all equipped with modern avionics suites, including the recent installation of Garmin 950 glass cockpits and GPS satellite tracking. Many of the improvements resulting in the Metro 23 came about during work to produce the military C 26B model for the United States Air Force. A Metro III aircraft was modified for the Colombian Air Force for counternarcotics reconnaissance purposes. The Colombian National Police also operates several Metro 23 aircraft for counternarcotics reconnaissance purposes. In addition, the Peruvian Air Force operates a Metro 23 and the Trinidad and Tobago Coast Guard operates a Metro III, both similarly configured. A "Regional Security System" Metro III with a large belly radome has been seen in the Caribbean. In civilian service the type has proved to be popular, with sales in the 19 seat airliner market rivalled only by the Beechcraft 1900. It is especially popular in Australia. Since the first example (a Merlin IVA) arrived in 1975, almost 20% of the fleet has operated there, and, as of December 2008, 61 Metros and Expediters are registered in Australia, more than all of its market rivals combined. Metro production ended in 1998; however, by this time, regional jets were in vogue and turboprop types were out of favour with airlines. At the time, several airframes remained unsold at the factory. In 2001, the last aircraft, Metro 23 c/n DC 904B, was finally delivered to National Jet Aviation Services of Zelienople, Pennsylvania, an air charter operator. A total of 703 Metro, Expediter, Merlin IV series and C 26 series aircraft were built. In addition, 158 other SA226 and SA227 series aircraft were built as short fuselage Merlin IIIs, IIIAs and IIIBs.

Әскери

Fairchild C 26 Metroliner C 26A, C 26B және RC 26B нұсқалары АҚШ әскерлері үшін. ТП 88 Metro III (екі ұшақ) VIP-көліктері ретінде пайдалану үшін Швеция Әуе күштеріне жеткізілді. Біріншісі 1984 жылы жеткізілді, ал ол 1986 жылы екіншісімен (TP 88B) ауыстырылды және 1993 жылға дейін пайдаланылды. Үшіншісі, TP 88C, 1987 жылы алынды және Erieye/FS 890 AEW сынақтары үшін қолданылды.

Апаттар мен оқиғалар

1980 жылдың 12 маусымында Air Wisconsin рейсі 965 ретінде жұмыс істейтін Metro II ұшағы, дауыл кезінде судың көп мөлшерде сіңуінен кейін қозғалтқыштың істен шығуына ұшырады; экипаж бақылауын жойып, Небраска штатының Валли қаласының жанында апатқа ұшырады. Екі экипаж мүшесі мен 11 жолаушы қаза тапты; екі жолаушы ауыр жарақаттармен аман қалды. 1984 жылдың 30 қаңтарында Britt Airways компаниясына тиесілі Metro II ұшағы Индиана штатының Терре-Хоут қаласынан Эвансвиллге бағытталған рейсінде ұшып шыққаннан кейін көп ұзамай апатқа ұшырады. Britt компаниясының үш қызметкері, оның ішінде операциялар директоры және бас ұшқыш қаза тапты. Ұшақ, N63Z, жойылды. Апаттың себебі анықталмады. 1987 жылдың 15 қаңтарында Skywest Airlines рейсі 1834 ретінде жұмыс істейтін Metro II ұшағы Юта штатының Кернс қаласының жанында бір қозғалтқышты Mooney M 20 ұшағымен соқтығысты. Metro II-дегі сегіз адам мен Mooney-дегі екі ұшқыш апатта қаза тапты. 1988 жылдың 19 қаңтарында Trans Colorado Airlines компаниясының 2286 Continental Express рейсі ретінде рейстің жүргізген Fairchild Metro III ұшағы Колорадо штатының Бейфилд қаласының жанында апатқа ұшырады. Екі экипаж мүшесі мен 15 жолаушының 7-сі қаза тапты. Апаттан құтқарылған жолаушылардың тек бірі жарақат алмады. 1988 жылдың 8 ақпанында Nürnberger Flugdienst рейсі 108 ретінде жұмыс істейтін Metro III ұшағына найзағай шағылып, одан кейін электр жүйесі бұзылды. Ұшақтың оң қанаты басқарылмайтын құлау кезінде ажырады, ұшақ Германияның Кетвиг қаласының жанында жарылып, апатқа ұшырады. Екі экипаж мүшесі мен барлық 19 жолаушы қаза тапты; Fairchild Metroliner ұшақтарының қатысқан ең ірі апаты. 1988 жылдың 19 ақпанында AVAir рейсі 3378 ретінде жұмыс істейтін Fairchild Metro ұшағы Солтүстік Каролина штатындағы Рали-Дурхам халықаралық әуежайынан ұшып шыққаннан кейін ұшу жолағынан бір шақырымдай жерде апатқа ұшырады. Апатқа ұшқыштың қатесі себеп болды. 1989 жылдың 21 қаңтарында чартерлік рейс жүргізген Fairchild Metro II (OY ARI) IFR жағдайында Örnsköldsvik (OER) әуежайына шұғыл қонуға тырысты, бірақ винтті қанатқа алмады, бұл ұшу-қону жолағына дұрыс бағытталмауына себеп болды. Ұшақ ұшу-қону жолағының сол жағынан 30 метр қашықтықтағы қарға құлап, бір жолаушыны жарақаттап, ұшақты жойды. 1989 жылдың 26 қыркүйегінде Skylink Airlines рейсі 070, Fairchild Metro III Британдық Колумбиядағы Ванкуверден (YVR) Террасқа (YXT) екі ұшқыш пен бес жолаушымен жоспарланған рейсте болды. Ұшақ Террас әуежайынан батысқа қарай шамамен 400 метр жерде апатқа ұшырады, экипаж IFR жағдайында қате жақындауға тырысқан кезде. Ұшақ соққыдан кейін өртеніп, жанып кетті. Апаттағы жеті адам қаза тапты. 1991 жылдың 1 ақпанында SkyWest Airlines рейсі 5569, Metro III ұшағымен жұмыс істеді, ол Лос-Анджелес халықаралық әуежайының ұшу-қону жолағында күтіп тұрғанда, USAir рейсі 1493 онымен соқтығысып, Metro-дағы он жолаушы мен екі экипаж мүшесінің қаза табуына себеп болды. 1992 жылдың 25 тамызында Lone Star Airlines Swearingen SA 227 AC Metro III сынақ рейсінде барлық негізгі ұшуды басқару кабельдерінің дұрыс күтпеуінен Мемориалдық алаң әуежайынан 1 шақырым қашықтықта апатқа ұшырады. Үш адам да қаза тапты. 1995 жылдың 1 мамырында Bearskin Airlines рейсі 362 ретінде жұмыс істейтін Metro 23 (экипажда екі мүше және бір жолаушы болды) Sioux Lookout әуежайына жақындап келе жатқанда, 4500 метр биіктікте Air Sandy Piper PA 31 Navajo (бір ұшқыш және төрт жолаушымен) ұшағымен соқтығысып, екі ұшақты да жойып, екі ұшақтағы барлық адамды өлтірді. 1995 жылдың 16 қыркүйегінде Австралияның Жаңа Уэльс штатындағы Тамворттан ұшып шыққаннан кейін біршама уақыттан кейін Tamair Metro III (VH NEJ) апатқа ұшырап, екі оқушы қаза тапты, ал тексеруші және оқытушы капитан ауыр жарақаттармен аман қалды. Басқа жолаушылар мен экипаж болған жоқ. Апат түнде "V1 кесуден" кейін болды және түнде асимметриялық жаттығу операцияларының қауіпсіздігі туралы көптеген сұрақтар туды. 1998 жылдың 18 маусымында Propair рейсі 420, Metro II Дорвал халықаралық әуежайынан (қазіргі Монреаль Трюдо халықаралық әуежайы) Питербороу әуежайына ұшып бара жатқанда, сол жақ дөңгелек ұңғымасында өрт пайда болды. Жылу дөңгелекке және айналадағы құрылыстарға таралып, ақырында өртке әкелді. Мирабель әуежайына шұғыл қону кезінде қону тетігі қысқа уақытқа созылды және ұшақ ұшу-қону жолағында болған кезде сол қанаты жоғары қарай бұзылып, фюзеляж солға бұрылып, жерге тиді. 11 адам қаза тапты. 2001 жылдың 10 қазанында Испаниядан Алжирге 101 рейсі ретінде рейстің жүргізген Merlin IVA Испанияның Валенсиядағы Колумбретес аралдары маңында Жерорта теңізіне құлап, борттағы 10 адамның барлығын өлтірді. 2005 жылдың 3 мамырында Airwork рейсі 23 ретінде жүк рейсін жүргізген Metro III ұшағы Стратфордтың жанында, Жаңа Зеландияда әуеде жарылып, апатқа ұшырады. Екі экипаж мүшесі де қаза тапты. 2005 жылдың 7 мамырында Transair Metro 23 Куктауның солтүстігіндегі Локхарт Ривердің жанында, Австралияда апатқа ұшырады. 2009 жылғы желтоқсан айының мәліметтері бойынша, Австралиядағы 1960 жылдардан бергі ең ірі әуе компаниясының апатында 15 адам қаза тапты. 2008 жылдың 19 маусымында Helitrans операторы үшін пилоттардың ұшу дағдыларын сынау үшін қолданылатын Fairchild SA 226 Merlin әуе кемесі Бергеннен батысқа қарай 18 шақырым жерде теңізге құлап, борттағы үш адам қаза тапты. 2011 жылдың 10 ақпанында Manx2 рейсі 7100, испандық Air Lada әуе компаниясына тиесілі және Manx2 атынан жұмыс істейтін Metro III, Солтүстік Ирландияның Белфаст қаласынан Ирландияның Корк қаласына бағытталған рейсте болды. Ұшақ тұманды ауа райында қону кезінде апатқа ұшырап, алты адам қаза тапты. 2011 жылдың 6 қыркүйегінде Aerocon рейсі 238, Санта-Крус-де-ла-Сьерра, Боливиядағы Эль-Тромпилло әуежайынан Тринидад, Боливиядағы Тененте Хорхе Хенрих Арауз әуежайына бағытталған рейсте болды. Рейс Swearingen SA 227 Metroliner CP 2548 ұшағымен жүргізілді. Борттағы тоғыз адамның сегізі қаза тапты. 2012 жылдың 6 маусымында Монтевидео Карраскодан (MVD) Буэнос-Айрес Эсейзаға (EZE) бағытталған SA227 C метро, Флорес аралының оңтүстігіндегі Монтевидео жағалауына жақын Рио-де-ла-Платаға құлап, DHL атынан жүк рейсін жүргізіп жатқан CX LAS тіркеу нөмірімен ұшқан. 2013 жылдың 3 қарашасында Aerocon әуе компаниясына тиесілі Metro III, CP 2477 Риберальта әуежайында (Солтүстік Боливия) қонуға тырысқанда апатқа ұшырап, сегіз адам қаза тапты. 2013 жылдың 10 қарашасында Bearskin Airlines компаниясының JV311 рейсі, Сиу-Лук әуежайынан келген рейсте Ред-Лейк, Онтарио, Канадаға бағытталған Metroliner апатқа ұшырады. Ұшақ 500 фут биіктікте сол жақ қозғалтқышының дерлік толық істен шығуына ұшырады, бұл қону конфигурациясында болғандықтан, жылдамдықтың жоғалуына әкелді, нәтижесінде жағдайды түзету мүмкін болмады. Бір қозғалтқышпен басқаруға көмектесетін қауіпсіздік жүйелері қозғалтқыш толығымен тоқтамағандықтан іске қосылмады; жағдай пилоттарға қарама-қайшы ақпарат берді, олар апаттың себебін анықтауға уақыт таппады. Апатта екі экипаж мүшесі мен үш жолаушы қаза тапты. Екі жолаушы жарақат алды, бірақ аман қалды. 2013 жылдың 2 желтоқсанында IBC Airways компаниясына тиесілі Metroliner, Доминикан Республикасының Лас-Америкас халықаралық әуежайынан Пуэрто-Риконың Аресибо муниципалитетінде апатқа ұшырады. Апатта екі адам қаза тапты. 2015 жылдың 13 сәуірінде Carson Air SA 226 Metro II, Carson Air рейсі 66 Ванкувер халықаралық әуежайынан Принс-Джордж әуежайына ұшып шыққаннан кейін Солтүстік Шор жартастарында жоғалып кетті. Ұшақ соңғы рет тіркелген жерге жақын қиратылды. 2015 жылдың 2 маусымында Aeronaves TSM Fairchild (Swearingen) SA226TC Metro II, тіркеу нөмірі XA UKP (1980 жылы салынған TC 376) Мексиканың Керетаро штатындағы Керетаро халықаралық әуежайынан ұшып шыққаннан кейін апатқа ұшырады. 2001 жылдың 24 қазанында...

On June 12, 1980, a Metro II operating as Air Wisconsin Flight 965 suffered engine failure following massive water ingestion during a thunderstorm; the crew lost control and crashed near Valley, Nebraska. Both crew members and 11 passengers died; two passengers survived with serious injuries. On January 30, 1984, a Metro II operated by Britt Airways crashed shortly after takeoff from Terre Haute, Indiana, on a repositioning flight to Evansville, Indiana. Three Britt employees, including its Director of Operations and Chief Pilot, were killed. The plane, N63Z, was destroyed. The cause was undetermined. On January 15, 1987, a Metro II operating as Skywest Airlines Flight 1834 collided with a single engine Mooney M 20 near Kearns, Utah. All eight people on the Metro II and both pilots on the Mooney were killed in the accident. On January 19, 1988, a Fairchild Metro III, operated by Trans Colorado Airlines as Continental Express Flight 2286, crashed near Bayfield, Colorado. Both crew members and seven of the 15 passengers died. Of the surviving passengers, only one was uninjured. On February 8, 1988, a Metro III operating as Nürnberger Flugdienst Flight 108 suffered a lightning strike, following which the electrical system failed. The right wing separated from the aircraft during an uncontrolled descent and the aircraft disintegrated and crashed near Kettwig, Germany. Both crew members and all 19 passengers died; the deadliest accident involving the Fairchild Metroliner. On February 19, 1988, a Fairchild Metro operating as AVAir Flight 3378 crashed one mile from the runway after takeoff from Raleigh Durham International Airport, North Carolina. Pilot error was found to be the cause. On January 21, 1989, a Fairchild Metro II (OY ARI) operating a charter flight attempted to make an emergency landing with one engine at Örnsköldsvik (OER) in IFR conditions but failed to feather the propeller making it hard to line up with the runway. The aircraft crashed in deep snow 30 m left of the runway injuring one passenger and destroying the aircraft. On September 26, 1989, Skylink Airlines Flight 070, a Fairchild Metro III was on a scheduled flight from Vancouver (YVR) to Terrace (YXT), British Columbia with two pilots and five passengers on board. The aircraft crashed one quarter mile to the west of Terrace Airport while the crew was attempting to carry out a missed approach in IFR conditions. The aircraft was destroyed by the impact and a post crash fire. All seven occupants were fatally injured in the crash. On February 1, 1991, SkyWest Airlines Flight 5569, operated with a Metro III, was waiting on a runway at Los Angeles International Airport when USAir Flight 1493 collided with it, resulting in the death of the ten passengers and two crew members on board the Metro. On August 25, 1992, a Lone Star Airlines Swearingen SA 227 AC Metro III on a test flight crashed after takeoff 1 km SE of Memorial Field Airport due to improper maintenance of all primary flight control cables. All three occupants were killed. On May 1, 1995, a Metro 23 operating as Bearskin Airlines Bearskin Airlines Flight 362 [de] (with a crew of two and one passenger on board) collided at 4,500 feet above sea level with an Air Sandy Piper PA 31 Navajo (with one pilot and four passengers on board) while on approach to Sioux Lookout Airport, destroying both aircraft and killing all persons on both aircraft. On September 16, 1995, a Tamair Metro III, VH NEJ, crashed shortly after takeoff from Tamworth, NSW, Australia, killing two trainees, with the check and training captain surviving with serious injuries. There were no other passengers or crew. The crash occurred following a "V1 cut" at night and raised many questions regarding the safety of asymmetric training operations at night. On June 18, 1998, Propair Flight 420, a Metro II flying from Dorval International Airport (now Montreal Trudeau International Airport) to Peterborough Airport in Peterborough, Ontario, experienced a left wheel well fire when the overheated brake and wheel assembly was retracted into the enclosed wheel well. The heat dissipated to the tire and the surrounding structures, eventually causing a fire. During the attempted emergency landing at Mirabel Airport, the landing gear was extended on short final and when the aircraft was over the runway, the left wing broke upwards, the fuselage pivoted to the left and struck the ground. All 11 occupants were fatally injured. On October 10, 2001, a Merlin IVA operating as Flightline Flight 101 from Spain to Algeria crashed into the Mediterranean Sea off the Columbretes Islands in Valencia, Spain, killing all 10 people on board. On May 3, 2005, a Metro III operating a cargo flight as Airwork Flight 23 broke up in midair and crashed near Stratford, New Zealand. Both crew members died. On May 7, 2005, a Transair Metro 23 crashed near Lockhart River, north of Cooktown, Queensland in Australia. A total of 15 people died in what is, as of December 2009, the worst airline crash in Australia since the 1960s. On June 19, 2008, a Fairchild SA 226 Merlin, a coastguard airframe, was being used to conduct pilot flight skills tests for the Trondheim based operator Helitrans, the pilots lost control during a stall exercise, and just 37 seconds after the control loss, and with an eventual sink rate of 10,000 ft/min, the turboprop hit the sea in a near horizontal attitude, 18 nm west of Bergen, killing all three on board. On February 10, 2011, Manx2 Flight 7100, a Metro III owned by the Spanish airline Air Lada operating on behalf of Manx2, was on a flight from Belfast, Northern Ireland to Cork, Ireland. The aircraft crashed on landing in fog, resulting in the death of six people. On September 6, 2011, Aerocon Flight 238 from El Trompillo Airport, Santa Cruz de la Sierra, Bolivia to Teniente Jorge Henrich Arauz Airport, Trinidad, Bolivia crashed on approach to Trinidad. The flight was operated by Swearingen SA 227 Metroliner CP 2548. Eight of the nine people on board were killed. On June 6, 2012, a SA227 C metro en route from Montevideo Carrasco, MVD to Buenos Aires Ezeiza (EZE) crashed into the Rio de la Plata close to the coast of Montevideo south of Flores Island. It was registered as CX LAS operating a freight flight on behalf of DHL. On November 3, 2013, a Metro III, CP 2477 Aerocon airliner crashed when it was trying to land at the airport in Riberalta Airport (northern Bolivia) that killed eight people. On November 10, 2013, a Metroliner operated by Bearskin Airlines under flight number JV311, crashed on final approach to its destination of Red Lake, Ontario, Canada en route from Sioux Lookout, Ontario. The aircraft experienced a near total failure of the left engine at 500 ft AGL which, combined with the aircraft being in the landing configuration, caused a loss of airspeed resulting in an unrecoverable situation. Safety systems to assist in the handling with one engine out did not activate since the engine did not completely shut down; the scenario gave conflicting information to the pilots who did not have time to identify the nature of the failure. Two crew members and three passengers were killed in the crash. Two passengers sustained injuries but survived. On December 2, 2013, a Metroliner property of IBC Airways, flying from Las Américas International Airport, Dominican Republic, crashed in the municipality of Arecibo, Puerto Rico. Two people were killed in the accident. On April 13, 2015, a Carson Air SA 226 Metro II, operating Carson Air Flight 66, disappeared somewhere in the North Shore Mountains after taking off from Vancouver International Airport for Prince George Airport. Debris was found near the area where the aircraft was last tracked. On June 2, 2015, an Aeronaves TSM Fairchild (Swearingen) SA226TC Metro II, registration XA UKP (msn TC 376 built 1980) crashed shortly after take off from Querétaro international airport, Querétaro State, Mexico. On October 24, 2016, a CAE Aviation SA227 AT Merlin IVC crashed shortly after take off from Malta International Airport. All five people on board were killed. The aircraft was taking part in a French led surveillance operation to counter people smuggling. On December 6, 2016, a Swearingen SA227 AC Metro III cargo plane, operating as Key Lime Air flight LYM308, crashed north of Pelham, Georgia, USA, on a flight from Panama City, Florida to Albany, Georgia. The pilot, the sole occupant, was killed. Weather in the area was poor, with a thunderstorm in the vicinity of the destination airport. On February 24 2020 a Fairchild SA227 DC Metro 23 aircraft, operated by Perimeter Aviation as Bearskin Airlines Flight 344, crashed about 4:10 p. m. CT at Dryden airport in Ontario. Transportation Safety Board of Canada investigations found pilot error was the result due to an incomplete pre taxi checklist. The aircraft left the runway while taxiing and crashed into a snowbank at speed with left propeller fragments penetrating the aircraft interior and injuring passengers. Multiple passengers were injured but there were no fatalities. On May 12, 2021, a Cirrus SR22 N416DJ and Key Lime Air Flight 970, a Swearingen SA 226 TC Metro II N280KL collided on approach to Centennial Airport in Colorado. The Cirrus made a safe off airport parachute assisted landing, while the Key Lime pilot landed safely at Centennial despite the loss of a section of the cabin roof and damage to the empennage. There were no injuries. On December 10, 2021, a SA 227 DC Metroliner, operating as Castle Aviation Flight 921, crashed in Bedford, New Hampshire, on approach to nearby Manchester Boston Regional Airport. The pilot was the only person on board the plane, which was delivering medical supplies. The sole occupant was killed. On November 15, 2022, an SA227 AT Expediter crashed on the Western Lakes Golf Club in Pewaukee, Wisconsin, 6 km short of Runway 10 at Waukesha County Airport. The plane was flying from New Orleans to Waukesha to deliver dogs to the Humane Animal Welfare Society of Waukesha. All three persons and all 56 dogs on the aircraft survived.