Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Шванхайм – Германияның Франкфурт-на-Майн қаласының ауданы. Ол Батыс округінің құрамына кіреді және Шванхайм, Голдштейн Ост және Голдштейн Батыс қалалық аудандарына бөлінеді.
Schwanheim is a quarter of Frankfurt am Main, Germany. It is part of the Ortsbezirk West and is subdivided into the Stadtbezirke Schwanheim, Goldstein Ost and Goldstein West.
Орта ғасырлар Жаңа заманның басында
Шванхайм ерте христиандық дәуірде ирланд-шотланд саяхалы монахтар арқылы дін таратумен (евангелизацияланды). Франк аPOSTОЛЫ Килиан шамамен 680 жылы Шванхаймер Унтерфельдтегі су тасқынына ұшырамаған төбеде демалып, уағыз айтқан делінеді. 880 жылғы құжатта айтылған Санкт-Мартин шіркеуі (ішіндегі) Рейннің оң жағалауындағы сирек шіркеулердің бірі болған. Шіркеудің қамту аймағы, әлдебір Шванхаймның созылған бастапқы ауданының шекарасынан тысқары, батысқа қарай Раунхайм маңындағы Мёнхофтан Клараберг, Келстербах, Голдштейн, Нидеррад және Саксенхаузен арқылы Оберрадқа дейін жеткен. Алайда, шіркеудің құлдырауы Лютер Виттенбергте тезистерін жариялағаннан 50 жыл бұрын басталды. 1468 жылдан бастап Шванхайм халқы Маврикий күні (22 қыркүйек) Маврикийге арналған шіркеудің қасиеттілік мерекесін тойлап келді. Мартинскиркінің соңғы аяқталуы 1517 жылғы Реформацияның әсерімен бекітілді, ол жергілікті Маингауға да әсер етті. Ескі Шванхайм ауылының жанындағы зиратпен Санкт-Маврикий шіркеуінің филиалы 1557 және 1562 жылдар аралығында приход шіркеуінің мәртебесіне көтеріліп, кеңейтілді. Мартинскиркі қызметтен тоқтатылып, құлдырап кетті. Ол Отыз жылдық соғыс кезінде тас карьері ретінде пайдаланылды, ал "жаңа" шіркеу ауылда жүз жылдан астам уақыттан кейін (1687) салынғанда, осы үшінші Шванхайм шіркеуінің негізі үшін осы қираған жерден 72 арба тас алынды. Осыдан бастап Шванхайм Маврикий есіміне адал болды.
Schwanheim was evangelized during the early Christianization period by Irish Scottish wandering monks. The Franconian apostle Kilian is said to have rested and preached at a flood free ridge in the Schwanheimer Unterfeld around the year 680. The old parish church of St. Martin im Feld, which was mentioned in a document from 880, was one of the few churches on the right bank of the Rhine at the time. The church's catchment area presumably extended beyond the boundaries of the long stretched original district of Schwanheim, which went in the west from the Mönchhof near Raunheim via Klaraberg, Kelsterbach, the Goldstein, Niederrad, and Sachsenhausen to Oberrad. However, the decline of the church began 50 years before Luther posted his theses in Wittenberg. From 1468, the people of Schwanheim celebrated their church consecration festival to the patron Saint Mauritius on the Sunday in Mauritius (September 22nd). The final end of the Martinskirche was sealed with the effects of the Reformation of 1517, which also had an impact in the local Maingau. The branch chapel of St. Mauritius with a cemetery near the old village of Schwanheim was raised to the status of a parish church and expanded between 1557 and 1562. The Martinskirche in the field was without function and fell into disrepair. It served as a quarry during the Thirty Years' War, and when the "new" church was built in the village a good hundred years later (1687), 72 wagons of stone were obtained from this ruin for the foundations of this third Schwanheim church building. From now on, Schwanheim remained true to the name Mauritius.
19 ғасыр 21 ғасыр
19 ғасырда Швангейм шаруашылықтан жұмысшылар поселкесіне дейін баяу дамыды, бұл процеске жақын аудандардағы химия өнеркәсібінің ықпалы мен Франкфуртпен экономикалық байланыстар әсер етті. 1889 жылы поселке Франкфурт орман темір жолымен жақын байланысқа ие болды, бұл Гессен Людвигсбанындағы бұрынғы тоқтауды мәнсіз етті. Жергілікті еңбекке жасы келген тұрғындар мен католик шіркеуінің ұсынысымен поселкедегі медициналық қызметтер де жақсартылды. Швангейм 1866 жылы соғыстан кейін Нассау аймағы және Франкфуртпен бірге Пруссияның құрамына кірді. 20 ғасырда 1905 жылы Швангейм мен Грисхайм арасындағы алғашқы маңызды көпірдің құрылысы басталды және ол 1907 жылы пайдалануға берілді. 1918 жылы француз әскерлері Рейн өзенінің оң жағалауындағы, соның ішінде Швангеймдегі көпір басын басып алды. Одақтастардың Рейн аймағындағы оккупациясы 1930 жылға дейін жалғасты. Швангейм 1928 жылы Франкфурт қаласының құрамына енді, оның халқы 5850 адамды, ал ауданы 1793 гектарды құрады. Голдштейн поселкесінің құрылысы 1932 жылдың көктемінде басталды, ал Гризейм бөгеті екі ескі ине тәрізді бөгеттердің орнына 1929 және 1932 жылдар аралығында салынды. Швангейм көпірі 1945 жылдың 26 наурызында, американдық әскерлер шабуылға түсер алдында неміс вермахтының инженерлерімен жарылтылды. 1947 жылы уақытша көпір орнатылды және 1963 жылы жаңа Шванхаймер көпірі ашылғаннан кейін бұзылды. 2005 жылы аудан өзінің 1125 жылдығын тойлады. 2019 жылдың 1 қаңтарында 53 3 Голдштейн Ост ауданы Нидеррад ауданына қосылды және 37 3 Нидеррад Батыс деп аталды, Швангейм мен Нидеррад арасындағы шекара енді A5 тас жолы бойымен өтеді.
In the 19th century, Schwanheim experienced slow development from a farming village to a workers' settlement, influenced by the chemical industry in nearby areas and economic ties with Frankfurt. The village received a closer connection to the Frankfurt Forest Railway in 1889, making the previous halt on the Hessian Ludwigsbahn almost obsolete. The medical care in the village was also improved at the instigation of local seniors and the Catholic parish. Schwanheim became part of Prussia in 1866 after the war, along with the Nassau territory and Frankfurt. In the 20th century, the construction of the first main bridge between Schwanheim and Griesheim began in 1905, and it was opened in 1907. French troops occupied a bridgehead on the right bank of the Rhine in 1918, including Schwanheim. The Allied occupation of the Rhineland lasted until 1930. Schwanheim was incorporated into the Frankfurt city area in 1928, with a population of 5,850 inhabitants and 1,793 hectares. Construction of the Goldstein settlement began in the spring of 1932, and the Griesheim barrage was built between 1929 and 1932 as a replacement for two older needle weirs. The Schwanheim Bridge was blown up by German Wehrmacht engineers on March 26, 1945, shortly before US troops marched in. A temporary bridge was erected in 1947 and demolished in 1963 after the new Schwanheimer bridge was inaugurated. In 2005, the district celebrated its 1125th anniversary. On January 1, 2019, district 53 3 Goldstein Ost was assigned to the Niederrad district and renamed 37 3 Niederrad West, with the border between Schwanheim and Niederrad now running along the A5.