Кіріспе
Капитан Корешиге Инудзука (犬塚惟重) 1939 жылдың наурызынан 1942 жылдың сәуіріне дейін Жапон Императорлық Әскери-теңіз флотының еврей істері жөніндегі кеңес беру бюросының басшысы болды. Жапон императорлық армиясының әріптесі полковник Ясуэ Норихиродан айырмашылығы, ол Сион ақсақалдарының хаттамаларына қатты сенді; бұл сенімдер оны жапондық Азияға қоныстанған яһудилерді тарту Жапон империясының мүддесіне сай деп ойлауға итермеледі.
Ерте өмір
Инудзука Токиода Сага доменінің бұрынғы самурай қызметшісі болып туған. Оның ресми тұрғылықты жері Сага префектурасында болды. Васеда университетіне қарасты орта мектепті бітірген ол әскери қызметке түсіп, 1911 жылы Жапон императорлық әскери-теңіз академиясының 39-сыныпты бітірген. Ол Әскери-теңіз штаб колледжінде оқып, бірнеше кемелерде қызмет етті, соның ішінде жапондық Hizen линкоры, крейсерлер Жапон крейсері Kasuga, Жапон крейсері Yakumo, Жапон крейсері Kitakami, Жапон крейсері Kiso және Nisshin.
Бірінші дүниежүзілік соғыс
Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Инудзука Жерорта теңізінде орналасқан, Жапонияның экспедициялық күштері Мальтаға ағылшын-жапон Альянсы аясында одақтастардың соғыс күштеріне Жапонияның үлесі ретінде жіберілді. Соғыстан кейін ол Сибір интервенциясы кезінде Владивосток жағалауында болшевиктердің Қызыл Армиясына қарсы ақ ресейліктерге көмек көрсету үшін орналасты. Сол жерде ол алғаш рет Сион ақсақалдарының хаттамасын оқыды, ол еврейлердің дүниежүзілік заговорын егжей-тегжейлі баяндаған антисемиттік құжат еді. Бұл құжатты ақ әскердің басшысы, орыс генералы Грегорий Семенов жалғанға айналдырып таратты. 1922 жылы Жапонияға оралғаннан кейін Инудзука протоколдарға сенетін жанашыр офицерлердің тобын жинауға кірісті. Бұл топ "иудей сарапшылары" деп аталатын топтар бірте-бірте ұлғайып, келесі бірнеше жылда ашық сөйлейтін болды. Топ еврейлердің құпиялары туралы өз ойларын егжей-тегжейлі баяндаған көптеген құжаттарды, оның ішінде белгілі еврейлердің тізімдерін және Ясуэ жазған хаттамалардың жапон аудармасын жариялады. Францияда әскери атташе болып қызмет еткеннен кейін Инудзука "Фудзи" атты линкорында және "Кума" крейсерінде қызмет етті.
Еврей сарапшысы ретінде
1930 жылдары Қытаймен соғыс жақындаған кезде Инудзука "Маньчжурия фракциясын" қолдауға келді. Бұл Маньчжурияны бақылау Жапонияның аман қалуы үшін маңызды деп санайтын бірқатар әскерилер болды. Инудзука 1934 жылдың қарашасынан бастап Шанхайда орналасқан, ол еврейлерді Маньчжукоға қоныстандыру және онда инфрақұрылым құруға көмектесу идеясын ойлап тапты. Олар тек инженерлік білім мен шығармашылық энергияны ғана әкелмей, Маньчжукоода тұратын яһудилер Жапонияға АҚШ пен басқа да батыс елдерінің ықыласын әкеледі. Инудзука еврейлердің ықыласына ие болу өте маңызды деп санайды, өйткені оның ойынша, еврейлер әлемдік нарықты басқарады. 1938 жылы бес министрлік конференциясы Инудзука мен оның әріптестеріне Шанхайда еврей қонысын құруға ресми рұқсат берді. 1939 жылы Инудзука Сыртқы істер министрлігінің полковниктері Ясуэ және Исигуро Широмен бірге Жапонияға Шанхай маңында яһудилердің автономиялық аймағын құруды ұсынды. Бұл аймақ нацистік Германиядан келген яһуди босқындарға қоныстану үшін қауіпсіз орын беру және оларға қалағандай өмір сүру үшін саяси және экономикалық автономия беру арқылы жүзеге асырылды. Сол жылы Инудзука өз басшыларына берген баяндамасында еврейлерді фугамен салыстырды, егер дұрыс дайындалмаса, өлімге әкелетін атақты улы балық дәмділігі. Инудзуканың яһудилерге қатысты жоспары Фугу жоспары деп аталды. Ағылшын, орыс және француз тілдерін жетік білетін Инудзука көптеген мектептер мен мәжілісханаларға барып, яһудилік мәселелерді талқылап, яһуди қауымдары мен ұйымдарынан көмек немесе қолдау іздеді. Ол Жапонияның еврейлер бірлестігі болып табылатын Тынық мұхит сауда компаниясын құруға көмектесті және Шығыс Азияның көптеген жоғары діни және қаржылық еврей басшыларымен кездесті. Келесі бірнеше жылда Инудзука Фугу жоспарының барлық аспектілерінің операцияларында басты орынға ие болды. Ясуэмен және басқа бірнеше адаммен бірге ол қоныстар үшін жерлерді таңдау мен құрудан бастап, еврейлерді қоныстарға тасымалдау, экономикалық және моральдық қолдау алу үшін еврей қауымдарының басшыларымен сөйлесу және, әрине, жапон үкіметі мен әскері берген шектерде жұмыс істеуден бастап бәрін үйлестірді. 1942 жылы бұл жоспар бұзылып кетті. Жапонияның еврейлерге көмек көрсетуі Жапонияның одақтасы, нацистік Германияға төзбейтін болды, ал Жапонияның еврейлерді Кеңес Одағы арқылы тасымалдау әрекеттері Германия Ресейге шабуыл жасаған кезде тоқтатылды. 1941 жылы Инудзуканың еврей босқындарын нацистік Еуропадан құтқарудағы көмегі мойындалды және Инудзукаға Құрама Штаттардағы православие раввиндерінің одағы күміс темекі қапшығын берді; қапшықтың ішкі жағында Инудзукаға еврей халқына көрсеткен қызметі үшін алғыс білдіретін жазу жазылған. 1943 жылы оны әскери-теңіз флоты Филиппинге ауыстырды, ал соғыс аяқталғаннан кейін, темекі қапшығы оны соғыс қылмыскері ретінде сотталудан құтқарды. Кейіннен ол қап Иерусалимдегі Холокост мемориалдық ғимараты Яд Вашемге берілді. Инудзука 1952 жылы Жапония Израиль қауымдастығын (日本イスラエル教会) құрды, онда негізінен бұрынғы әскерилер болды. Ол 1965 жылы қайтыс болғанға дейін қауымдастықтың президенті болды.
Сенімдер мен идеология
Протоколдар, шын мәнінде, антисемиттік патшалық ойдан шығарылған, бүкіл әлемдегі еврейлік құпияланғаны туралы және еврей халқының керемет экономикалық және саяси күші туралы айтады. Сондықтан Инудзука оларды өте қауіпті деп санаса да, еврейлерді Жапонияға жақындатуға көндіру Жапонияға үлкен экономикалық пайда әкеледі деп сенді. Ол 1939 жылы Уцуномия Кио деген псевдониммен Жапонияға қатысты еврей тарихын талқылайтын кітап шығарды. Ол Палестинаны британдықтар мен арабтар еврей қоныстарына жабық болғандықтан, еврейлер өздерінің шығыс мұраларына басқа жерден оралуға тырысады деген сенімін сипаттады. Ол сондай-ақ Сыртқы істер министрлігі мен Германия елшілігі қаржыландыратын "Kokusai Himitsu Ryoku no Kenkyu" ай сайынғы журналына жасырын түрде үлес қосты.