Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Форст (Лаузиц) (неміс) немесе Баршч (Лужица) (Түсiрiк сорб, ) - Германияның шығысындағы Бранденбург, Төменгі Лузатиядағы қала. Ол Котбұстың шығысында, Германия мен Польшаның шекарасы болып табылатын Луасатияның Нейсе өзенінде орналасқан. Ол Шпрее-Нейс округінің астанасы. Ол өзінің гүлбақшасы мен тоқыма мұражайымен танымал. Қаланың тұрғындары 18 651 адам. Форст қаласында Нейсе өзенінен өтетін темір жол көпірі бар, ол CottbusŻary желісіне жатады, оған аймақтық пойыздар мен Гамбург пен Краков арасындағы EuroCity пойызы қызмет көрсетеді (2011). Форсттан солтүстікке қарай өзеннен көпір бар.
Forst (Lausitz) (German) or Baršć (Łužyca) (Lower Sorbian, ) is a town in Lower Lusatia, Brandenburg, in eastern Germany. It lies east of Cottbus, on the Lusatian Neisse river which is also the German Polish border. It is the capital of the Spree Neiße district. It is known for its rose garden and textile museum. The town's population is 18,651. In Forst, there is a railway bridge across the Neiße belonging to the line Cottbus–Żary which is serviced by regional trains and a EuroCity train between Hamburg and Kraków (2011). There is also a road bridge across the river north of Forst.
Тарих
Алтфорст ескі сорб ауылының оңтүстігіне жақын орналасқан қала 1150 жылы маңызды батыс-шығыс сауда жолындағы өзен өткелінде пайда болған. "Салт жолы" деп аталатын бұл жол сол кездегі Галледен Лузатияға және одан әрі шығысқа қарай Польшаға тұз тасымалдауға пайдаланылған. 1265 жылы ол Санкт-Николай шіркеуінің айналасында тұрақты сауда қонысына айналды. Форсттың коммерциялық маңызы Нейсе өзенінің бойындағы Губенге жалғасатын солтүстік-оңтүстік бағыттың дамуымен артты. Он төртінші ғасырда кеңес төменгі сотқа жергілікті жауапкершілікті ала алды. 1352 жылы Ильбургтің корольдігі Форсттың иелігін Фредерик III Мейсеннен алды. Әр түрлі уақытта қала Богемия, Венгрия, Саксония және Польша монархтарының билігі астында болды. 1628 жылы қалаға Польшадағы Лесзно, Мидзирцец және Вшова қалаларынан келген киімшілер қоныс аударды. 1746 жылы оны Польшаның Август III-нің министрі Генрих фон Брюль сатып алды. Форст 1815 жылы Вена конгресінде Пруссия Корольдігіне берілді. Соғыстан кейін ол Бранденбург мемлекетінің құрамына кірді, ол 1949 жылы Германия Демократиялық Республикасының құрамдас бөліктерінің бірі болды. 1952 жылдан 1990 жылға дейін ол Шығыс Германияның Бектербұстың бөлігі болды. 1990 жылы Германия қайта біріккеннен кейін ол қайтадан Бранденбургтің құрамына кіреді. 1990 жылы Германияның қайта бірігуінен кейін Форст ауыр қиындықтарға тап болды, әсіресе өте жоғары жұмыссыздық. Бұрын қала тоқыма өндірісімен танымал болған, бірақ барлық тоқыма зауыттары мен фабрикалары жабылып қалды.
A short distance to the south of the old Sorbian village of Altforst, the town probably originated around 1150 at a river crossing point on the important west–east trade route. Known as the "Salt Road", it was used to transport salt from Halle to Lusatia and further east to Poland. By 1265 it was developing into a permanent trading settlement round the Church of St Nicholas. The commercial importance of Forst increased with the development of a north–south route connecting to Guben, downstream along the Neisse River. In the fourteenth century the council was able to take on responsibility for the lower courts locally. In 1352 of Ileburg took over the overlordship of Forst from Frederick III of Meissen. At various times the town was under the suzerainty of Bohemian, Hungarian, Saxon and Polish monarchs. In 1628, clothiers from Leszno, Międzyrzecz and Wschowa in Poland settled in the town. In 1746, it was purchased by Heinrich von Brühl, minister of Augustus III of Poland. Forst was awarded to the Kingdom of Prussia in the 1815 Congress of Vienna. After the war it became part of the State of Brandenburg, which became one of the constituent parts of the German Democratic Republic in 1949. From 1952 to 1990, it was part of the East German Bezirk Cottbus. Since German reunification in 1990, it is again part of Brandenburg. Forst has experienced severe problems as a result of the 1990 German reunification, most notably from extreme unemployment. In the past, the town was known for textile manufacturing, but all of the textile plants and factories have closed down.