Кіріспе

Дэвидсон тауы – Калифорния штатының Сан-Франциско қаласындағы ең биік табиғи нүкте, биіктігі 928 фут (283 метр). Дэвидсон тауының ең айқын ерекшелігі, биіктігінен басқа, төбесінде орналасқан 103 фут (31 метрлік) бетон крест. Бұл жерде жыл сайын, Құтылу мерекесінде крест жарықтандырылатын дұға ғибадаттары және әрмен геноцидінің жыл сайынғы еске алу шарасы өтеді. Дэвидсон тауының паркі таудың басына дейін жетеді, бірақ оның ең жоғарғы бөлігі жеке меншікте. Парк аймағы Myra Way (шығыс), Dalewood Way (оңтүстік-батыс) және Juanita Way (солтүстік) арасында орналасқан. 36 Teresita Muni автобус маршруты қоғамдық көлік қызметін ұсынады, ол Dalewood Way және Myra Way паркіне кіреберісте тоқтайды. Маунт-Дэвидсон паркінің маңындағы тұрғын аудандар: шығысында Миралома паркі, оңтүстік-батысында Вествуд-Хайлендс және Шервуд-Форест.

Тарих

Адольф Сютро 1881 жылы жерді сатып алды. Оның қайтысынан кейін Сан-Мигель төбелерінің ең биік нүктесі, «Дэвидсон тауы» деп аталып, «Сиерра клубы» клубының негізін қалаушы Джордж Дэвидсонды құрметтеу үшін оның өтініші бойынша аталды. Сютроның мұрагерлерінің сарапшысы А.С. Болдуин 1911 жылы таудың батыс беткейін, сондай-ақ Дэвидсон тауының солтүстігіндегі және оңтүстігіндегі көптеген жерді сатып алды. А.С. Болдуин әйелдісі сол кезде қалаға таудың шаңырағындағы жерді сыйға берді. Режиссер Дон Сигел 1971 жылғы «Жыртқыш Гарри» фильмінің бір көрінісін осы жерде түсірді. Гарри Лансдейл даңғылынан парке кіреді, бұл Муни автобус аялдамасына жақын кіреберіс. Warner Bros. материалдарына сәйкес, Сигел Дэвидсон тауындағы алып айқыш белгіні тапқанға қуанды. Дегенмен, айқыш белгінің биіктігі мен тұманды ауа-райы түсіруге кедерілді. Оператор Брюс Суртис бір ай бойы әр түн сайын кранмен айқыш белгінің үстіне көтеріліп, тұманды ауа-райының салдарынан қиындықтарға тап болды. Ауа-райы ашылған соң, түсірілім бір түндік сеанста аяқталды. Айқыш белгі Сан-Франциско тұрғындары арасында көп пікірталас тудырды, олар оның діни маңызын тарихи ескерткіш ретіндегі мәртебесімен салыстыруға тырысты. 1991 жылы Американдық азаматтық еркіндіктер одағы, Американдық еврейлер конгресі және Шіркеу мен мемлекетті бөлуді қолдайтын американдықтар қаланың айқышқа иелігіне қарсы сотқа шағымданып, талас-тартыс тудырды. Ұзақ сот процесінен кейін және Тоғызыншы апелляциялық сотта жеңілгеннен кейін, 1997 жылы қала айқыш белгіні қоса алғандағы жерді ең жоғары баға бергенге сатты. Жерді сату туралы шешімге «Американдық атеистер» тобының екі мүшесі қарсы шықты, бірақ 2002 жылы федералды апелляциялық сот олардың шағымын қабылдамады, ал 2003 жылы Жоғарғы сот олардың ісін қараудан бас тартты. Олар 1915 жылғы Армян геноцидінің құрбандарын еске алу үшін айқыш белгінің түбіне қойылған қола тақтайшаны орнатты. 23 қыркүйекте, Арменияның тәуелсіздік күнінде 2007 жылы тақтайшаның жоғалып кеткені анықталды. Алғашқы тақтайша табылмады, ал жаңа тақтайша 20 сәуірде 2008 жылы өткізілген салтанатты шарада ашылды.