АҚШ Әскери-теңіз күштерінің 1895 жылғы Lee мылтығы
M1895 Lee Navy
M1895 Lee Navy мылтығы: АҚШ Әскер-теңіз күштері қабылдаған 6 мм калибрлі, тік тартылатын, инновациялық оқ атар қару. Тарихы, сипаттамасы мен артықшылықтары.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
M1895 Lee Navy – 1895 жылы АҚШ Әскери-теңіз күштері мен Теңіз жаяу әскерінің бірінші қатардағы жаяу әскер мылтығы ретінде шектеулі санымен қабылданып, пайдаланылған. Әскери-теңіз күштерінің Ли тура тартылатын мылтығының ресми атауы – "Ли мылтығы, 1895 жылғы үлгі, 6 мм калибрлі" болды, ол жартылай жиексіз және 135 дәнді (кейін 112 дәнді) металл қаптамалы оқтарды атты.
The M1895 Lee Navy was a straight pull magazine rifle adopted in limited numbers by the U. S. Navy and Marine Corps in 1895 as a first line infantry rifle. The Navy's official designation for the Lee Straight Pull rifle was the "Lee Rifle, Model of 1895, caliber 6 mm" was semi rimless, and fired a 135 grain (later 112 grain) jacketed bullet.
Өндірістің тарихы мен дамуы
1894 жылға қарай АҚШ Әскери-теңіз күштері басқа алдыңғы қатардағы теңіз державаларымен үйлесетін, қазіргі заманғы кішкентай калибрлі, түтінсіз ұнтақты мылтықты қабылдауды қалады. Алғашқыда 6 мм-лік жиекті патрон көзделген, бірақ патронды тиеуде туындаған мәселелерден кейін теңіз билігі жаңа патронның жартылай жиекті немесе жиекті жоқ патрон болуын шешті, бұл иілімді тиеуге және машиналық мылтықтарда оптималды жұмыс істеуге мүмкіндік береді. Әскери күштер кішкентай калибрлі, жоғары жылдамдықты патрондармен мылтықтарды қабылдай бастағанда, АҚШ теңіз билігі 6 мм калибрлі жартылай жиекті патрон қабылдап, дамуды озуды шешті, бұл патронның көп мөлшерде түтінсіз ұнтақ сыйымдылығына ие болуы мүмкін. Өнертапқыштарға хабарлаудың талаптарына сәйкес, жаңа үкіметтік 6 мм U.S.N. a.k.a. шарлы патрон, 6 мм – Әскери-теңіз қару-жарақ тақтасында сынақтан өткен мылтықтар үшін рұқсат етілген жалғыз патрон. Екінші сынақтарда 1893/94 жылғы Luger 6 мм мылтығы және Durst мылтығы, сондай-ақ Lee бұрылмалы механизмді конструкциясы қарастырылды. Дегенмен, алғашқы 10 000 мылтықтың жеткізілімі өндіріс мәселелеріне және теңіз күштері енгізген келісімшарт өзгерістеріне байланысты 1897 жылға дейін аяқталмады. Соңғысы оқ-дәрілердің техникалық талаптарына маңызды өзгеріс енгізді, бұл мақсатты қайта калибрлеуден кейін кең ауқымды сынақ оқ атуды қажет етті. 6 мм-лік Lee мылтығымен жабдықталуы жоспарланған теңіз жаяу әскерлерінің батальондары жаңа мылтықтар мен оқ-дәрілерді 1897 жылға дейін, яғни патрон мен мылтық қабылданып алынғаннан кейін екі жыл өткен соң ала бастады. Теңіз корпусының полковнигі Чарльз Хейвуд корпустың 6 мм-лік Lee мылтығының бастапқы партиясын алудан бас тартты, оған корпусқа кем дегенде 3000 Lee мылтығы, жақсартылған оқ ату полигондары және, ең бастысы, теңіз жаяу әскерлерінің бөлімдеріне қолданыстағы мергендік бағдарламасын жалғастыру үшін жеткілікті оқ-дәрі берілетініне кепілдік берілгенше дейін. Осы қауіпке қарамастан, 1897 жылдың қыркүйегінде Теңіз корпусының кварталмейстері Теңіз хатшысына теңіз жаяу әскерлерінің Lee мылтығымен тікелей оқ ату және нысананы атқылауын жүргізуге мүмкіндік беру үшін жеткілікті 6 мм оқ-дәрі сатып алу үшін қосымша 10 000 доллар қаражат сұрады. Есепте көрсетілгендей, жаттығудан басқа, теңіз жаяу әскерлері "осы қаруды пайдаланумен мүлдем таныс емес", өйткені барлық нысаналық оқ ату әлі де ескі Springfield және .45 70 қара ұнтақты оқ-дәрілерді қолдану арқылы жүргізілуі керек.
By 1894, the U. S. Navy desired to adopt a modern small bore, smokeless powder rifle in keeping with other first line naval powers. Originally, a rimmed 6mm round was envisioned, but after problems encountered with cartridge feeding, naval authorities decided that the new cartridge should be semi rimless or rimless to facilitate optimum functioning in both clip fed rifles and machine guns. As the military forces began adopting smaller and smaller caliber rifles with higher velocity cartridges, U. S. naval authorities decided to leapfrog developments by adopting a semi rimless cartridge in 6 mm caliber, with a case capable of holding a heavy charge of smokeless powder. Per the terms of the Notice to Inventors, the new government designed 6mm U. S. N a. k. a. Ball Cartridge, 6mm was the only cartridge permitted for rifles tested before the Naval Small Arms Board. In a second set of trials the Model 1893/94 Luger 6 mm Rifle and the Durst rifle were also considered, along with a Lee turning bolt design. However, deliveries of the initial shipment of 10,000 rifles were not completed until 1897, owing to delays caused by manufacturing issues, as well as contract changes imposed by the navy. The latter included a significant change in ammunition specification, which required extensive test firings followed by recalibration of the sights. Marine battalions scheduled to be equipped with the 6 mm Lee rifle did not begin to receive their new rifles and ammunition until 1897, two years after adoption of the cartridge and rifle. Colonel Commandant Charles Heywood of the Marine Corps reportedly refused small initial allotments of the 6 mm Lee rifle to the Corps until he was given assurances that the Corps would be immediately issued at least 3,000 Lee rifles, improved target ranges, and most importantly, enough ammunition for Marine units to continue their existing marksmanship program. Despite this threat, the September 1897 report of the Marine Corps Quartermaster to the Secretary of the Navy urgently requested a minimum additional $10,000 in funding to purchase sufficient 6 mm ammunition to allow Marines to conduct live fire and target practice with the Lee rifle. The report warned that, except for drill practice, enlisted Marines were "entirely unfamiliar with the use of this arm", since all target practice still had to be conducted using the old single shot Springfield and .45 70 black powder ammunition.
Екінші келісім-шарт
Сериялық нөмірлері 13391-ден 15000-ға дейін 1898 жылдың 1 желтоқсанынан кейін жасалған және ATF оларды антиквариат деп санамайды. Бірақ 1898 жылдың 7 ақпанында тағы 5000 мылтыққа қосымша келісімшарт жасалды. Оқ ату механизмі мен құлыптың иінтірегі салыстырмалы түрде жұқа болғандықтан, кейде бұзылып немесе дұрыс жұмыс істемейтін еді, ал бірнеше оқтың жинағыш құрылғыларындағы серікпенің күшін реттеу қиындық тудырып, кейде оқтар дұрыс берілмейтін жағдайларға соқты.
While serial numbers 13391 through 15000 were made after Dec. 1 1898 and are not categorized as antiques by ATF, a second contract was let on February 7, 1898 for an additional 5,000 rifles The firing pin lock and bolt lock actuator were relatively fragile, and would occasionally break or malfunction, while the tension in the en bloc cartridge clips proved difficult to regulate, occasionally causing failures to feed.
Журнал жүйесі
Лидің оқжаптар жүйесі бұрынғы Әскери-теңіз мылтығы, M1885 Ремингтон Ли-ге қарағанда клиппен зарядталатын оқжаптар жүйесін және жоғары жылдамдықты, кішкентай калибрлі, түтінсіз оқтарды қолдануға мүмкіндік беретін механизм арқасында жақсартылды. Бұл мылтықты ойлап тапқан Джеймс Пэрис Ли, оның салмағы және ұзындығы шамамен бір метрге жуық. Оның атыс жылдамдығы сол кездегі көптеген бұралатын мылтықтардан едәуір жоғары болды.
The Lee's magazine system was improved over the prior Navy rifle, the M1885 Remington Lee, by incorporating a clip loaded magazine system and an action capable of handling high velocity, small caliber smokeless cartridges. Designed by inventor James Paris Lee, the rifle weighed and was about long. achieving a rate of fire considerably faster than most existing turn bolt rifles of the day.
Көрікті жерлер мен басқа да ерекшеліктері
6 мм патронының тік траекториясы және оқ ату кезінде жау әскеріне қауіпті аймақтың ұлғаюы (бұрынғы қызметтегі мылтықтармен салыстырғанда) себепті Әскери-теңіз күштері бастапқыда M1895 мылтығы үшін бекітілген артқы көзқарасқа қызығушылық танытқан. 6 мм Ли патронының жоғары жылдамдығы мен тік траекториясының арқасында, билік көзқарастарды ең төменгі деңгейде, тікелей нысана алу қашықтығымен калибрледі. Бұл, тікелей нысана алудан бастап 700 ярдқа дейінгі барлық қашықтықтағы нысаналарға қолдану үшін көзделген. M1895 мылтығы әдетте ілгек, бандолиерлер және жаңа үлгідегі пышақ байнетімен бірге берілді. Жекелеген теңізшілер мен морпештерге реттелетін иық тіреуіштері бар, он екі қара былғарыдан жасалған патрон қапшықтарымен жабдықталған қара былғары белбеу берілді.
Because of the 6mm cartridge's flat trajectory and resultant increased danger zone when firing at enemy personnel (compared to prior service rifles), the Navy had originally expressed interest in a fixed rear sight for the M1895. Because of the relatively high velocity and flat trajectory of the 6mm Lee cartridge, authorities calibrated the sights at their lowest setting with a point blank or dead aim range of The latter was intended for use on targets at all ranges from point blank to 700 yards. The M1895 was normally issued with a sling, bandoliers, and a modern knife type bayonet with an blade. Individual sailors and marines were issued a black leather belt with adjustable cross suspenders, fitted with twelve black leather ammunition pouches.
Қару-жарақ
1894 жылдың желтоқсанында, 6 мм-лік қаптамалы және қаптамасыз патрондарды бірнеше сынақтан өткізгеннен кейін, АҚШ Әскери-теңіз күштері 6 мм U.S.N. немесе 6 мм Ли теңіз күштері патронын қабылдады. 6 мм-лік түпнұсқа патрондарды Winchester жеткізді, олар 135 грамм салмақты, дөңгелек мұрынды, купроникельмен қапталған, қорғасыннан жасалған оқтарды қолданды. 1897 жылдың наурыз айында жаңа әскери патрон қабылданды, ол 112 граммдық (7,3 г) дөңгелек мұрынды, мыс қаптамалы (FMJ) әскери патрон болды. Жоғары жылдамдық пен тегіс траекторияны қамтамасыз етуден басқа, патрон мен оқтың дизайнын өзгертудің басты себебі – патрон камерасындағы қысымды төмендету және мылтықтың өмірлік циклын ұзарту болды: жаңа 112 граммдық мыс қаптамалы патрон 135 граммдық болат қаптамалы патронға қарағанда орташа есеппен 3000 оқтан кейін мылтықтың қызмет ету мерзімін 10 000 оққа дейін ұзартты. АҚШ-тың 6 мм Ли (6 мм U.S.N.) патронын АҚШ Әскери-теңіз күштері мен Теңіз жаяу әскерлері бастапқыда Winchester Repeating Arms (WRA) және кейін Union Metallic Cartridge Company (UMC) жеткізді. Бастысы, кішкентай қайықтардағы жау теңіз күштеріне қарсы кемеде қолдануға арналған 6 мм Ли, АҚШ армиясының .30 армиялық (.30-40 Krag) патронынан гөрі әлдеқайда тереңдеуге қабілетті болды және жұмсақ ағаштан , 100 футтан (30 м) бір қалың болаттан жасалған қазандық тақтасын немесе 150 футтан (45 м) хромды болаттан жасалған тақтасын (артқы жағы жоқ) тесіп өте алатын. 1898 жылғы теңізшінің негізгі жауынгерлік оқ-дәрісі 6 мм-дық 180 оқтан тұрды, ол бес оқтық клиптерге салынған және қара былғары оқ-дәрі қаптарында тасымалданды. Осылайша жабдықталған теңізші немесе теңіз жаяу әскері сол кездегі әдеттегі армия салдатынан гөрі көбірек оқ-дәрі тасымалдай алатын, ол әдетте Миллс кенептік патрон белбеуіндегі жеке патрон ұяларында 100 оқ .30 армиялық оқ-дәрісін тасымалдайтын. Оқ-дәрідегі металл ластану, жақсы емес оқ түйіршіктерінен туындаған проблема, зауыттағы нашар оқ түйіршіктерімен күшейтілді. Бұл патронның қалдықтары соңынан әскери артық заттар сатушысы Баннерманға сатылды. Соңғы мәліметтерге сәйкес, Кубадағы жауынгерлік операцияларға қатысқан барлық теңізші роталары 6 мм-лық Ли мылтығымен жабдықталған. Бірінші батальонмен бірге қызмет етуден басқа, қосымша мылтықтар кейіннен теңіз күштерінің квартирмейстерлері испан үкіметіне қарсы көтерілген кубалық күштердің бөлімдеріне таратылды. Теңіз шабуыл күштеріне Ли мылтықтары берілді, ал «Пантера» кемесіндегі теңізшілерге жаңадан берілген мылтықтарын пайдалану және далалық киімсіз ету бойынша асыққан лекциялар оқылды, сонымен қатар танысу үшін әрқайсысына он 6 мм оқ берілді. Вирджиния штатының Хэмптон-Роудс қаласында төрт күндік тоқтау кезінде және Флорида штатының Ки-Уэст қаласында екі апталық тоқтау кезінде подполковник Хантингтон USS Panther кемесіндегі барлық теңізшілердің Ли мылтығымен жағажайда нысанаға арналған жаттығуларға, сондай-ақ мергендікке және шағын бөлімшелердің ұрыс жаттығуларына қатысуын қамтамасыз етті. Куско Уэллс шайқасынан кейін, Испания гарнизонының тірі қалған мүшелері Гуантанамодағы испан генералы Парежаға 10 000 америкалықтың шабуыл жасағанын хабарлады. M1895 испан-американ соғысы кезінде және АҚШ теңіз күштері мен теңіз жаяу әскерлерінің қызметкерлерімен Филиппин-американ соғысының алғашқы кезеңдерінде Тынық мұхитында айтарлықтай іс-қимыл жасады. 1899-1913 жылдардағы Моро көтерілісі кезінде кейбір теңізшілер M1892/98 Спрингфилд (Краг) мылтығын және оның .30 калибрлі оқ-дәрісін M1895 Ли флотына және оның 6 мм U.S.N. патронына артық көретіндігі туралы хабарланды, соңғысының джунглиден шабуыл жасаған Моро juramentados-тың шатасып тұрған Bolo-ға қарсы жеткілікті шок немесе тоқтату күші болмады деп сенді. Бұл жағдайда 6 мм-лық Ли пулясы жауды жеткілікті шок пен жарақаттамай, шектен тыс еніп кетуі мүмкін, бұл жағдайды Теңіз қару-жарағы бюросының бастығы 1895 жылы "кіші калибрлі оқ-дәрілер жараланғандарды іс-әрекетінен шығаруға жеткіліксіз және олардың шогы аз қашықтықтағы қызғанған адамдардың басталуын тоқтата алмайды" деген алаңдаушылықты мойындаған кезде алдын ала көрген болатын. Екінші жағынан, 6 мм U.S.N. патронын Пекиндегі шетелдік делегацияларды қорғау кезінде қолданған теңіздік делегация гвардиясы 1900 жылғы Боксерлік көтерілісі кезінде мұндай сынға тап болған жоқ. Пекиндегі теңіз жауынгерлерін жеңілдету үшін Тхенциннен алға қарай келе жатқан алғашқы (Сеймор) көмек экспедициясында Ли мылтығымен жабдықталған АҚШ күштері мылтықшылар мен Колт автоматтарының экипажы үшін 6 мм-дық 10 000-ға жуық оқ тасымалдады, сондықтан басқа батыс күштерінен айырмашылығы, олар оқ-дәрісін табу үшін Императорлық Қытай қару-жарағын басып алуға мәжбүр болды. Сол экспедиция кезінде теңізшілер Ли теңіз күштері мылтығын қолданып, екі ауыр артиллериялық батареяның экипаждарын тек мылтықпен жойды. Кеңес .30 армиялық қаптамалы патроны қазіргі заманғы автоматтарында тиімді емес екенін мойындады және .30 армиялық патронын Теңіз күштері мен Теңіз жаяу әскерлері үшін қабылдау шешімі .30 армиялық патронының қаптамасыз нұсқасы әзірленгенге дейін кейінге қалдырылуы мүмкін екенін айтты. АҚШ Теңіз жаяу әскерлері 1900 жылдың қаңтарына дейін M1895 Ли мылтығын пайдалана берді, содан кейін Филиппин мен Жақын Шығыстағы теңіз жаяу әскерлерінің батальондары жаңа мылтық пен оқ-дәрі алды. Теңіз күштері M1895 Ли мылтығын өзінің негізгі қаруы ретінде кемінде 2003 жылға дейін пайдалана берді, бірақ M1895 Ли мылтығы 1920 жылдарға дейін флотының кейбір кемелерінде қосымша (жаттығу) қару ретінде қызмет ете берді.
In December 1894, after a series of test evaluations with both rimmed and rimless 6mm cartridges, the U. S. Navy adopted the 6mm U. S. N. or 6mm Lee Navy cartridge. The original 6mm ball loading was supplied by Winchester, and used a roundnosed, cupro nickeled steel jacketed lead core bullet with a total weight of 135 grains. In March 1897 a new military loading was adopted using a 112 grain (7.3 g) round nose, copper jacketed (FMJ) military loading developing Besides providing increased velocity and a flatter trajectory, the primary reason for the change in cartridge and bullet design was to reduce chamber pressures and extend the life of the rifle barrel: the new 112 grain loading with its copper jacketed bullet gave an average barrel life of 10,000 rounds as opposed to only 3,000 for the 135 grain steel jacketed load. The U. S. 6mm Lee Navy (6mm U. S. N.) cartridge used by the U. S. Navy and Marine Corps was initially supplied by Winchester Repeating Arms (WRA) and later, the Union Metallic Cartridge Company (UMC). Intended primarily for shipboard use against enemy naval forces in small boats, the 6mm Lee had considerably more penetrating power than the U. S. Army's .30 Army (.30 40 Krag) cartridge, and could perforate of soft wood at , a single thick steel boiler plate at 100 feet (30 m), or a plate of chromium steel (no backing) at 150 feet. The basic combat ammunition load of an 1898 naval bluejacket or marine was 180 rounds of 6mm ammunition packed in five round clips carried in black leather ammunition pouches. Outfitted in this manner, a navy bluejacket or marine could carry considerably more ammunition than that of the typical Army trooper of the day, who usually carried 100 rounds of .30 Army ammunition in individual cartridge loops on his Mills canvas cartridge belt. along with metal fouling due to unburned powder compounds, a problem intensified by substandard internal barrel finishing at the factory. These were eventually sold to Bannerman's, a military surplus dealer. As far as is known, all Marine companies involved in the Cuba combat operations were equipped with the 6mm Lee rifle. In addition to service with the First Battalion, additional rifles were later distributed by navy quartermasters to elements of free Cuban forces revolting against the Spanish government. The Marine assault force had only just been issued their Lee rifles, and enlisted men aboard the Panther were hurriedly given lectures on operating and field stripping their newly issued rifles aboard ship, along with ten 6mm rounds each to fire for familiarization purposes. During a four day call at Hampton Roads, Virginia, and later during a two week stopover at Key West, Florida Lt. Col. Huntington ensured that all enlisted Marines aboard the USS Panther underwent target practice on the beaches with the Lee rifle, as well as marksmanship training and small unit battle drills. After the battle of Cuzco Wells, the surviving members of the retreating Spanish garrison informed the Spanish General Pareja at Ciudad Guantánamo that they had been attacked by 10,000 Americans. The M1895 would see considerable action in the Pacific during the Spanish–American War and the early stages of the later Philippine–American War with U. S. Navy and Marine personnel. During the Moro Rebellion of 1899–1913, it was reported that some Marines preferred the M1892/98 Springfield (Krag) rifle and its .30 caliber ammunition to the M1895 Lee Navy and its 6mm U. S. N. cartridge, believing the latter to have inadequate shocking or stopping power against frenzied bolo wielding Moro juramentados, who attacked from jungle cover at extremely close distances. In this situation, the 6mm Lee bullet may have overpenetrated without causing sufficient shock and trauma to the enemy, a situation which the Chief of the Bureau of Naval Ordnance had foreseen as early as 1895, when he acknowledged the concern that "the wounds produced by small caliber bullets will frequently not be sufficient to put the wounded out of action and their shock will not stop the onset of excited men at short range". On the other hand, the Marine Legation Guard, which used the 6mm U. S. N. cartridge in the defense of the foreign legations in Peking during the Boxer Rebellion of 1900, apparently had no such criticisms. U. S. forces equipped with the Lee rifle in the first (Seymour) relief expedition advancing from Tientsin to relieve the Marines at Peking were able to transport some 10,000 rounds of 6mm ball for the riflemen as well as a Colt machine gun crew, and consequently never ran short of ammunition, unlike other Western forces, who were forced to capture the Imperial Chinese arsenal at Hsiku to find enough cartridges to continue fighting. During the same expedition, Marine sharpshooters using the Lee Navy rifle managed to eliminate the gun crews of two heavy artillery batteries using only rifle fire. The board did acknowledge that the rimmed .30 Army round was less than ideal when used in modern machine guns, and that the decision to adopt the .30 Army for the Navy and Marine Corps might be postponed until a rimless version of the .30 Army had been developed. The U. S. Marines continued to use the M1895 Lee rifle until January 1900, when they received Model 1892/98 rifles in exchange (Philippines and Far East Marine battalions were the first to receive the new rifle and ammunition). The Navy continued to use the M1895 Lee as its primary small arm through at least 1903. though the M1895 Lee would remain in service aboard some ships of the fleet into the 1920s, albeit as a secondary (drill practice) arm.