Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Итальян бароккосының суретшісі Джованни Бенедетто Кастильоне (23 наурыз 1609 – 5 мамыр 1664 жылы крещені болған) – итальян бароккосының суретшісі, гравюрашы және сурет салушы, генуя мектебінің өкілі. Қазір ол гравюраларымен және монотипия гравюра техникасын ойлап тапқан ретінде танымал. Италияда оны Il Grechetto, ал Францияда Le Benédette деп атаған. Ол портреттер, тарихи картиналар мен пейзаждарды салған, бірақ адамдардан гөрі жануарлар көп болатын ауылдық көріністерге маманданған. Оның сүйікті тақырыбы – Нұхтың кемесі және жануарлардың кемеге кіруі, сонымен қатар ол Ескі өсиеттің алғашқы бөлімдерінен патриархтар мен олардың жануарлары туралы көптеген жаңа сюжеттерді ойлап тапқан.
Italian Baroque artist
Giovanni Benedetto Castiglione (baptized 23 March 16095 May 1664) was an Italian Baroque painter, printmaker and draftsman, of the Genoese school. He is best known now for his etchings, and as the inventor of the printmaking technique of monotyping. He was known as Il Grechetto in Italy and in France as Le Benédette. He painted portraits, history paintings and landscapes, but came to specialize in rural scenes with more animals than human figures. Noah's ark and the animals entering the Ark was a favourite subject of his, and he devised a number of other new subjects from the early parts of the Old Testament with the patriarchs and their animals.
Өмірбаян
Кастильоньо Генуяда дүниеге келген. Генуялық суретшілердің өмірбаянын жазған Рафаэле Сопрани оның ата-анасы оны Джованни Баттиста Паггидің шеберханасына бергенін айтады. Витковер оны 1621 жылы келген Энтони ван Дайк және 17 ғасырдың басында қалада болған, суреттері оңай қолжетімді Питер Пол Рубенстің "әуесқой шәкірті" деп сипаттайды. Ол генуэздік Бернардо Строцциден де оқыған болуы мүмкін. 1634 жылдан 1645 жылға дейін Римде тұрды, сосын Генуяға қайтты. Флоренция мен Неапольге де сапар шекті. 1647 жылы Римге қайта оралды, ал 1651 жылы Мантуяда герцог Карло II және оның әйелі Изабелла Кьяра де Австрияның сарай суретшісі болды. Ол Мантуяда қайтыс болды. Өмірі бойы бірнеше рет заңмен бетпе-бет келді. 2013 жылы оның туындыларының көрмесі өткен Лондондағы Королева галереясы былай деп мәлімдеді: "Джованни Бенедетто Кастильоньо зорлыққа бейім, асығыс адам болған, ол бірнеше рет шабуыл жасағаны үшін сотқа тартылған, әпкесін төбеден лақтыруға әрекеттенген және, мүмкін, кісі өлтіргеннен кейін Римді тастауға мәжбүр болған. Өміріндегі алабұдыны оның көркемдік дарынына нөл қойды, Кастильон өмірінде танылмай қалды. Суретші туралы көптеген мәліметтер тапсырыстардан емес, сот құжаттарынан алынған".
Castiglione was born in Genoa. The biographer of Genoese painters, Raffaele Soprani says his parents had him placed in the studio of Giovanni Battista Paggi. Wittkower describes him as a "passionate student" of Anthony van Dyck, who arrived in 1621, and Peter Paul Rubens, who stayed in the city in the first decade of the 17th century and whose paintings were readily accessible there. He may have trained under the Genoese Bernardo Strozzi. He lived in Rome from 1634 to about 1645, then returned to Genoa. He also traveled to Florence and Naples. He was back in Rome in 1647, before moving in 1651 to be a court artist in Mantua for Duke Carlo II and his wife Isabella Chiara de Austria. He died in Mantua. He had various brushes with the law in his lifetime. The Queen's Gallery in London, where an exhibition of his work was held in 2013, made the following statement: "Giovanni Benedetto Castiglione was also a violent and impetuous man, who was repeatedly in court for assault, allegedly attempted to throw his sister off a roof and was forced to leave Rome, probably after committing murder. The turbulence that characterised his life overshadowed his artistic brilliance, and Castiglione struggled to achieve recognition in his lifetime. Much of what is known about the artist is derived not from fulfilled commissions, but from court documents."
Шығармалары
Кастильон өте талантты суретші болды және майлы эскиздерді (көбінесе әртүрлі техникаларды қолдана отырып) аяқталған туынды ретінде дамытуға бастама көтерді. Бұрын олар тек Рубенс сияқты басқа бір аяқталған туынды үшін дайындық суреттері ретінде ғана қолданылатын. Ол суреттері мен гравюраларында бірнеше тақырыпқа қайта-қайта оралды, бірақ әр жолы композициясы айқын түрде өзгеше болды. Ол сонымен қатар алпыстан астам гравюра жасады, олардың ең танымалдарының бірі – 1648 жылы Джованни Джакомо де Росси басып шығарған «Кастильонның генийі». «Диоген адам іздейді» – олардың тағы бір маңызды туындысы; ал қалғандары діни тақырыптарға арналған. Олардың кейбіреулері, мысалы, «Соқырдың соқырды жетектеуі» сияқты, моральдық оқиғаларды бейнелейді. Гравюралары жарық пен көлеңкеге ерекше назар аударады және Кастильонға «екінші Рембрандт» деген атты әкелді. Жан Рос Кастильонды діни және мифологиялық композицияларын жануарлар мен натюрморт элементтерімен жандандыруға ықпал еткен деген болжам бар. Мантуяда ол пасторальдық суреттерінің классикалық стильіне байланысты «Гречетто» деген есімге ие болды. Өмірінің соңғы жылдарында ол подаграмен қатты ауырды. Оның інісі Сальваторе мен ұлы Франческо да осы салаларда өте жақсы жетістіктерге жетті, және Бенедеттоға жатқызылатын көптеген суреттер оның көшірмелері немесе оның ұлының немесе інісінің түпнұсқа туындылары деп саналады. Венециялық Антон Мария Занетти, Мишель Л’Асн, Луи де Шатильон және Корнель Команс оның жұмыстарын бағалағандардың қатарында. Оның суреттерін Римде, Венецияда, Неапольде, Флоренцияда, әсіресе Генуяда және Мантуяда кездестіруге болады. Геноядағы Сан-Лука шіркеуі үшін салған «Пресепио» (Исаның тууы) оның ең танымал туындыларының бірі саналады, ал Луврде оның ерекше есімдерінің сегізі сақталған. Ол «Святая Мария Магдалина мен Катарина» суретін Мадонна ди Кастелло шіркеуі үшін, ал «Сент-Джеймс мавриттерді жеңді» суретін Генуядағы Сан-Джакомо делла Марина ораторийі үшін салған.
Castiglione was a brilliant draftsman and pioneered the development of the oil sketch (often using a mixture of mediums) as a finished work previously they had been used only for working studies for another finished piece, for example by Rubens. He returned to the same subjects over and over again, as both paintings and etchings, but with significantly different compositions each time. He also executed some sixty etchings, arguably the most famous of which is The Genius of Castiglione, published by Giovanni Giacomo de Rossi in 1648. Diogenes searching for a Man is another of the principal of these; others are about religious themes. Some are moralistic stories such as that of the blind leading the blind. The etchings are remarkable for light and shade, and have even earned for Castiglione the name of a second Rembrandt. It has been suggested that it was Jan Roos who convinced Castiglione to enliven his religious and mythological compositions with animal and still life elements. In Mantua, he received his name of Grechetto, from the classic air of his pastoral depictions. In his later years, he was severely afflicted by gout. His brother Salvatore and his son Francesco excelled in the same subjects; and it is thought that many paintings which are ascribed to Benedetto are only copies after him, or perhaps originals by his son or brother. the Venetian Anton Maria Zanetti, Michele l'Asne, Louis de Chatillon, and Coreneille Coemans. His paintings are to be found in Rome, Venice, Naples, Florence, and more especially Genoa and Mantua. The Presepio (Nativity of Jesus) for the church of San Luca, Genoa, ranks among his most celebrated paintings, and the Louvre contains eight characteristic examples. He painted a SS. Mary Magdalene and Catharine for the church of the Madonna di Castello and St. James defeats the Moors for the Oratorio di San Giacomo della Marina, both in Genoa.