Сергей Курёхин (1954-1996): ресейлік композитор, пианист, "Аквариум" тобының мүшесі. Санкт-Петербург музыка өнеріне зор үлес қосты. Биографиясы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ресейлік музыкант (1954–1996)
Russian musician (1954–1996)
Сергей Анатольевич Куриохин (Серге́й Анато́льевич Курёхин, Сергей Куриохин, Сергей Курехин, Серgueï Kouriokhine, Sergey Kuriokhin және т.б. ; "Капитан" лақап атымен; 16 маусым 1954 – 9 шілде 1996) – Ресейдің Санкт-Петербург қаласындағы композитор, пианист, музыкалық режиссер, экспериментатор-суретші, киноактер және жазушы. 1980-1990 жылдардағы Санкт-Петербург музыкалық өнерінің ықпалды тұлғасы. Бұрынғы кезде "Аквариум" рок-тобының клавишашысы болған.
Sergey Anatolyevich Kuryokhin (Серге́й Анато́льевич Курёхин, also transliterated as Sergei Kuriokhin, Sergei Kurekhin, Sergueï Kouriokhine, Sergey Kuriokhin, etc. ; nicknamed "The Captain"; 16 June 1954 9 July 1996) was a Russian composer, pianist, music director, experimental artist, film actor and writer, based in St. Petersburg, Russia. He was an influential figure in the Saint Petersburg music scene of the 1980s and early 1990s. He was the former keyboardist for the rock band Aquarium.
Ерте өмір
Сергей Куриохин Мурманск қаласында әскери отбасында дүниеге келді. 4 жасында фортепиано сабақтарын бастады. Оның мектеп жылдары Евпаторияда, Қырымда өтті. Оның отбасы 1971 жылы мектепті бітіргеннен кейін Ленинградқа көшті. Ол Ленинград консерваториясының Мусоргский атындағы музыкалық мектебіне қабылданды, бірақ көп ұзамай жиі сабақтан қалуы себепті шығарылды.
Sergey Kuryokhin was born in Murmansk into a military family. He began piano lessons at the age of 4. His school years were spent in Evpatoria, Crimea. His family moved to Leningrad in 1971 following his high school graduation. He was admitted to the Mussorgsky Music School at the Leningrad Conservatory, but was expelled soon after for chronic absenteeism.
Мансап
Куриохин өзінің өнер мансабын Ленинградтағы мектеп тобында фортепиано және клавишатура ойнаудан бастады. Кәсіби джаз топтарында, сондай-ақ танымал рок музыканттарымен ойнағаннан кейін, Куриохин мансабының бірнеше кезеңдерін бастан өткізіп, ақырында 1980 және 1990 жылдары Ресейдегі ең танымал тұлғалардың біріне айналды. Өмірінің соңына қарай ол авангардтық кино композиторы, перформанс суретшісі және киноактер ретінде көзге түсті. Ресейден тыс жерлерде ол 1981 жылдан бері Ұлыбританияның Leo Records лейблінде шыққан туындылары және Pop Mechanics тобымен гастрольдік сапарлары арқылы джаз және эксперименталды музыкант ретінде белгілі болды. Ол сонымен қатар бірнеше «Аквариум» альбомына үлес қосты, оның ішінде , , және Radio Africa. Осы деректі фильмнен Куриохинді бейнелейтін кадрлар Адам Кертистің 2022 жылғы «Траумазона» деректі фильмінде пайда болды. Оның кинодағы жұмыстарына «Аққулы су» фильмінде түсу және музыка жазу, Бірінші дүниежүзілік соғыс туралы комедиялық псевдодокументальді фильм, нео-нуар орыс қорқыныш фильмі «Мистер Дизайнер» үшін саундтрек жазу және «Су жеңімпазы» фильмінде басты рөлді сомдау кіреді. Куриохин Ресейлік бұқаралық ақпарат құралдарындағы алғашқы танымал медиа-вирустың бірін жасағаннан кейін танымал болды. «Бесінші дөңгелек» атты танымал ток-шоуда қонақ ретінде Куриохин Лениннің саңырауқұлақ екеніне «дәлелдер» келтірді. Бұл жартылай импровизацияланған сатирикалық өнер көрсетілімі 1991 жылдың мамыр айында ресейлік теледидардан тікелей эфирде көрсетілді. 1990 жылдары Куриохин Санкт-Петербург қалалық мәдениет және туризм кеңесінің мүшесі болды. 1995 жылы Куриохин Ұлттық большевиктер партиясына қосылды. 1996 жылы Куриохин Ник Дмитриевпен бірлесіп Long Arms Records (Длинные Руки Рекордс) лейблін құрды. Куриохинның қазасынан кейін Кенни Миллионс пен Отомо Йосихидедің «Куриохинсіз» атты концерттік альбомы осы лейбл арқылы жарық көрді.
Kuryokhin began his performing career as a piano and keyboard player with a school band in Leningrad. After playing with professional jazz bands, as well as popular rock musicians, Kuryokhin went through several stages in his career and eventually became one of the most recognisable names and faces in Russia during the 1980s and 1990s. By the end of his life, he had emerged as an avant garde film composer, performance artist, and film actor. Outside Russia, he is primarily known as a jazz and experimental musician, through his works released since 1981 on UK's Leo Records, as well as his concert tours with Pop Mechanics. He also contributed to several Aquarium albums, including , , and Radio Africa, Scenes featuring Kuryokhin from this documentary were featured in Adam Curtis' 2022 documentary "TraumaZone". His work in film includes starring in and composing music for , a comedic pseudo documentary about World War I, composing the soundtrack to the neo noir Russian horror film Mister Designer, and playing the lead role in Dude Water Winner. Kuryokhin shot to fame after creating one of the first popular media viruses in the Russian media. As a guest on the popular talk show Fifth Wheel, Kuryokhin provided "proof" that Lenin was a mushroom. This semi improvised satirical act of performance art was broadcast live on Russian television in May 1991. During the 1990s, Kuryokhin was a board member of the St. Petersburg City Council for Culture and Tourism. In 1995 Kuryokhin joined the National Bolshevik Party. In 1996, Kuryokhin founded the record label Long Arms Records (Длинные Руки Рекордс) alongside Nick Dmitriev (1955–2004). Following Kuryokhin's death, a commemorative live album Without Kuryokhin by Kenny Millions and Otomo Yoshihide was released on this label.
Өлім
Ол 1996 жылы 42 жасында сирек кездесетін жүрек дертiнен, жүрек саркомасынан қайтыс болды.
He died of a rare heart condition, cardiac sarcoma, aged 42 in 1996.
Жеке өмір
Құрыхон екі рет үйленген. Оның 1972 жылғы бірінші некесінен қыз туды, бірақ ол неке бірнеше жыл ғана сақталды. 1982 жылы ол Ленинград мемлекеттік университетінің география факультетінде студенттік оқып жүрген Анастасиямен ("Настямен") танысты. 1984 жылы олардың қызы Елизавета, ал 1994 жылы ұлдары Федор дүниеге келді. Елизавета Құрыхонина 1998 жылы 14 жасында ұйықтау дәрілерін көп мөлшерде ішіп қайтыс болды. Ол Санкт-Петербургтегі Комарово зиратында әкесінің қасында жерленген.
Kuryokhin was married twice. His first marriage in 1972, which bore him a daughter, lasted only several years. In 1982, he met Anastasia ("Nastia"), a student at the Faculty of Geography of Leningrad State University. In 1984 they had a daughter, Elizaveta, and in 1994, their son Fyodor. Elizaveta Kuryokhina died in 1998, at the age of 14 after an overdose of sleeping pills. She is laid to rest near her father in Komarovo Cemetery, St. Petersburg.
Мұра
Санкт-Петербургтегі жыл сайынғы халықаралық музыка фестивалі СКИФ (Сергей Куриохин атындағы халықаралық фестиваль) оның құрметіне аталған. Куриохин фестивальдары жыл сайын Берлин, Амстердам және Нью-Йорк қалаларында өтеді. 2004 жылы Сергей Куриохин қоры және Куриохин орталығы құрылды. Қор Куриохин туралы ақпарат жинақтайды, ал Орталық суретшінің рухындағы шараларды ұйымдастырады. Екеуі де Санкт-Петербургтегі ескі кинотеатр ғимаратында орналасқан. 2009 жылы Сергей Куриохин қоры мен Куриохин орталығы Сергей Куриохин атындағы заманауи өнер сыйлығын тағайындады.
The Saint Petersburg Annual International Music Festival SKIF (Sergey Kuriokhin International Festival) is named after him. Kuryokhin festivals annually take place in Berlin, Amsterdam, and New York. In 2004, the Sergey Kuryokhin Foundation and the Kuryokhin Center were founded. The foundation collects information about Kuryokhin and the Center organises events in the spirit of the artist. Both are located in the same building, an old cinema in Saint Petersburg. In 2009, the Sergey Kuryokhin Foundation and the Kuryokhin Center established the Sergey Kuryokhin Contemporary Art Award.