Колин МакКул: Австралиялық крикетшінің өмірі мен мансабы

Кіріспе

Австралиялық крикетші (1916–1986)

Колин Лесли МакКул (9 желтоқсан 1916 – 5 сәуір 1986) – 1946 және 1950 жылдар аралығында 14 тестілік матчта ойнаған австралиялық крикетші. Жаңа Оңтүстік Уэльс штатының Паддингтон қаласында туған МакКул айналма қозғалыспен және дөңгелек қолмен доп тастайтын және төменгі қатардағы соққышы ретінде тиімді ойыншы болатын. Бала кезінде Мур Паркте бетондық алаңшаларда крикет ойнаған, ал Кларри Гримметтің «Викеттерді алу» атты оқулығын оқып доп тастауды үйренген. МакКул Нью-Саут Уэльс штатының іріктеу комиссиясының назарына түспей тұрып, Паддингтон крикет клубында алғашқы сыныптық крикетпен айналысты. 1940 жылы наурыз айында «Австралияның қалған бөлігіне» қарсы Жаңа Оңтүстік Уэльс құрамасы сапындағы алғашқы сыныптық ойынында 19 және 15 ұпай жинап, бір викет алды. Австралия крикеті басқармасы 1939–40 маусымының соңында Шеффилд қалқаны турнирін тоқтатқан болатын, бірақ Австралия үкіметінің өтінішімен 1940–41 маусымында соғыс кезінде қайырымдылыққа ақша жинау мақсатында бірқатар матчтар ұйымдастырылды. МакКул Нью-Саут Уэльс құрамасы сапында осы матчтардың алтысында ойнап, 52,00 орташа есеппен 416 ұпай жинады және 23,50 орташа есеппен 24 викет алды. МакКул 1941 жылы 12 қыркүйекте қатарына жазылып, Корольдік Австралия әуе күштерінің (RAAF) 33-эскадрильясында ұшқыш офицер болып қызмет етті. Жаңа Гвинеяда орналасқан МакКул 1945 жылы 18 қыркүйекте RAAF-тен босатылған кезде ұшқыш лейтенант шеніне жеткен еді.

Сынақ ойыншысы

Келесі маусымда Уоли Хаммондтың Англия крикет командасы 1946–47 жылдардағы "Пепел" сериясы үшін Австралияға сапар шекті. Серия алдындағы жылыту матчында МакКул Квинсленд үшін Брисбендегі крикет алаңында ("Габба") ағылшын туристеріне қарсы жақсы өнер көрсетті, тоғыз қақпаны алып, "ағылшын соққышылары жыланның алдында баурап қалған қоян сияқты көрінді". Ол келесі аптада сол жерде өтетін бірінші тестіге шақырылды. Өзінің "Пепел" сериясіндегі дебютінде ғана 95 ұпай жинап, тек бір овер ғана лақтырды, ал Австралия тестіні бір ойынмен 332 ұпаймен жеңді. Сиднейдегі екінші тестіде МакКул сегіз қақпа алды, оның ішінде Хаммондтың екі есе құнды қақпасын. Австралия бір ойынмен 33 ұпаймен жеңіске жетті. Мельбурндағы үшінші тестіде МакКул өзінің алғашқы тестілік жүзін соқты – 104 ұпай тең ойынның нәтижесінде. Мельбурндық бизнесмен және криминалдық әлемнің өкілі Джон Рен МакКулға сол иннингте соққан әрбір ұпайы үшін бір фунт төлеуге уәде берген еді; ол кезде Австралиядағы орташа апталық жалақы он фунт болатын. МакКулға келесі күні берілген чек үй сатып алуға аванс төлеуге мүмкіндік берді. Wisden Cricketers' Almanack оның соққысы "білегімен соққылар" мен "күшті ілгектер" екенін жазды, сондай-ақ "қиын жағдайда спин-боулингке қарсы жақсы ойыншылардың көп еместігін" айтты. Дегенмен, ол 1948 жылы Англияға саяхаттауға Австралия құрамасына шақырылды, бұл команда "Жеңісшілер" деп танылатын болады. Ол турда 57 қақпа алды, бірақ ұзақ уақыт бойы доп лақтыру оның үшінші саусағындағы сызақтың үнемі жыртылуына себеп болды, бұл допқа айналу беру үшін қолданылатын. Бұл шешімге сол кездегі ереже көмектесті, ол әр 55 овер сайын жаңа допты пайдалануға мүмкіндік берді, бұл Брэдманға өздерінің жылдам допшыларын жиірек пайдалануға мүмкіндік берді. Мансабының қалған бөлігінде МакКул айналдыратын саусағынан терінің сызатынан қиналды. Крикет жазушысы Алан Гибсон, Сомерсеттегі МакКулдың кейінгі крикет мансабын жақсы білген, бұл шешім "сол кезде оны қатты мазалаған, бірақ кейіннен ол осыған философиялық қарады" деп жазды. Ол Оңтүстік Африкаға қарсы турнедегі бес тестілік матчтың барлығында ойнады. Ол барлық матчтарда 51 қақпа алды, оның ішінде Ньюлендстегі екінші тестіде 5/41. Лигадағы алғашқы маусымында ол ең көп қақпа алған ойыншы болды – 93 қақпа, орташа есеппен 10.2 ұпай, сонымен қатар 33.9 орташа есеппен 678 ұпай жинады. Келесі жылы ол аз ойнады: оның 547 ұпайы 42.1 орташа көрсеткішке жетті, бірақ оның 52 қақпасы 13.1 ұпайға түсті, ал Шығыс Ланкашир, өткен он екі маусымда Чемпионатта он рет бірінші немесе екінші орынды иеленген, 14 команданың арасында 10-шы орынды иеленді. Ол 1955 жылғы маусымда Сомерсет үшін округтік крикет ойнауға келісімшартқа қол қойғандықтан Шығыс Ланкаширге қайтып келмеді. МакКулды жақсы білетін крикет жазушысы Алан Гибсон "МакКул келу туралы шешім қабылдағаннан кейін, шетелдегі крикетшілердің біліктілік мерзімін ұзарту оны одан да ұзақ күттірді" деп жазды. Ережелер өзгеруіне байланысты МакКул 1956 жылдан бастап ағылшын округтік крикетіне бес жыл бойы қызмет етті. Сомерсет 1952–1955 жылдар аралығында төрт жыл бойы округтік чемпионаттың төменгі жағында болғаннан кейін, жаңарту бағдарламасын бастады. Бағдарламаның бір бөлігі күшті рекрутингтік науқанды қамтыды, оның ішінде МакКулға жасалған ұсыныс, ол 39 жасында бірінші сыныптық крикетке оралды. Сомерсетте МакКул бірден сәттілікке қол жеткізді, ол өзінің алғашқы маусымында 1967 ұпай жинады, оның ішінде үш жүз және ең жоғары ұпай 141. Төрт маусымнан кейін Сомерсет округтік чемпионаттың төменгі қатарынан шықты (17 команданың арасында 15-ші орын), және Wisden МакКулдың ықпалына күмәнданатын жоқ: "Барлық жағынан жақсарудың көп бөлігі бір адамға – МакКулға тиді" деп жазды. "Сезонның басында бұрынғы австралиялық тестілік аяқ үзіліс боулингінің шабуылға күш пен әртүрлілік беретіндігіне үміт артқан болатын. Осы тұрғыдан алғанда, оның 45 қақпасы 30 ұпайдан жоғары жинағаны өкінішті. Бірақ, соққымен МакКул барлық күтулерді асып түсті. Ол елдегі үздік ойыншылардың бірі болды және өзінің алғашқы маусымында 2000 ұпайға 34 ұпай жетпеді. МакКул орташа соққышылар тобының арқауы болды және ол ешқашан өзінің табиғи шабуылдау стилінен бас тартпады". Австралиялықтарға қарсы матчта ол 90 және 116 ұпай жинады, бірінші иннингте 90 ұпай екі жарым сағатта, оның ішінде 15 төрттік, екінші иннингте 95 минутта 167 ұпай, төрт алтылық және 14 төрттік. Wisden оның "Иан Джонсон мен Джек Уилсонға өте қатал болғанын" жазды. 1956/57 жылдар аралығындағы жаңа жылда МакКул 12 крикетшінің бірі болды, олардың барлығынан тек біреуі ғана тестілік ойыншы болды, олар Бенгал крикет қауымдастығының күміс мерейтойын атап өту үшін екі бірінші сыныптық матчты ойнау үшін Үндістанға қысқа сапар жасады. МакКул бірінші матчта ойнамады, ал екінші матчта ол команданың жалғыз қақпашысы Жок Ливингстонды ауыстырды, ол бірінші ойында ауырып қалған. МакКул тек 23 және 1 ұпай жинады, бірақ ол Дуландтың доптарынан Вину Манкадты қақпадан шығарды, оның өміріндегі жалғыз қақпашы ретінде екі қақпадан бірі. Англияға 1957 жылы оралғанда, ол Таунтонда басқа австралиялық Билл Аллеймен қосылды, бірақ барлық матчтардағы ең көп ұпай жинаған ойыншы болып қала берді – 1678 ұпай және 44 қақпа. 1958 жылғы жаңбырлы жазда Сомерсет Чемпионатта үшінші орынды иеленді, бұл 1892 жылдан бергі ең жоғары көрсеткіш. МакКулдың үлесі 1590 ұпай және 46 қақпа, оның үшін өте төменгі орташа есебі 23 ұпай. Осы маусымда МакКул Сомерсет үшін ең жоғары ұпай жинады – Вустерширге қарсы Стұрбриджде 314 ұпайдың ішінде 169 ұпай, сондай-ақ маусымның соңғы матчында өзінің ең жақсы қақпасын көрсетті, "спорттық жағдай" деп сипатталған жағдайда Ноттингемширдің екінші иннингінде 74 ұпайға 8 қақпа алды. 1958 жылға қарағанда, 1959 жылғы маусым ыстық және құрғақ болды, ал МакКулдың көрсеткіштері жақсарды: ол әр иннингте 40 ұпайдан астам орташа есеппен 1769 ұпай жинады және Сомерсет үшін ең көп қақпа алған маусымда 64 бірінші сыныптық қақпа алды. МакКулдың Сомерсетпен мансабының соңғы маусымы 1960 жыл болды, ол 1222 ұпай және 29 қақпамен аяқтады. Сомерсет үшін өткізген бес маусымда 138 матчта МакКул 33.82 орташа есеппен 7913 ұпай жинады. Ол сонымен қатар 28.05 орташа есеппен 219 қақпа алды, бірақ округтегі бес жылында ол ешқашан бірінші қадамды айналдыратын допшы болған жоқ: алғашқы екі маусымында Сомерсет австралиялық туған сол жақтан айналдыратын допшы Джон МакМахонды негізгі допшы ретінде пайдаланды, ал жас оң жақтан айналдыратын допшы Брайан Лэнгфорд МакКулдан көбірек доп лақтырды. МакМахон кеткеннен кейін Лэнгфорд жетекші допшы болды, ал 1960 жылға қарай МакКул лақтырған доптардың санының төрт есе көп болды. Бірақ МакКул осы кезеңде өзінің бақылауын жоғалтқан: "Ол доппен таңғажайып нәрселер жасай алатын, бірақ ұзындығы мен бағыты азайып бара жатқан сияқты", – дейді Сомерсет крикетінің тарихы. Ол сонымен қатар 146 қақпа алды, оның көп бөлігі бірінші қадамда, онда ол "әдеттегіден терең тұрды".

The following season, Wally Hammond's England cricket team travelled to Australia for the 1946–47 Ashes series. In a warm up match before the series, McCool performed well for Queensland against the English tourists at the Brisbane Cricket Ground (the 'Gabba), taking nine wickets and "the English batsmen seemed like rabbits fascinated in the presence of a snake". He was selected for the First Test at the same ground the following week. He just missed out on a century on his Ashes debut, scoring 95 and only bowling one over as Australia won the Test by an innings and 332 runs. In the Second Test at Sydney, McCool took eight wickets, including the prize wicket of Hammond twice. Australia won by an innings and 33 runs. The Third Test at Melbourne saw McCool make his maiden Test century, 104 not out in a drawn match. The Melbourne businessman and underworld figure, John Wren had promised McCool one pound for every run he made that innings; this was at a time when ten pounds was the average weekly wage in Australia. The cheque—given to McCool the next day—allowed him to place a deposit on a house. Wisden Cricketers' Almanack wrote that his batting featured "wristy cuts" and "vigorous hooks", opining that there were "few better players of spin bowling on a difficult pitch". Nevertheless, he was selected as part of Australian team to tour England in 1948 that would be known as the Invincibles. He took 57 wickets on the tour but bowling for long periods caused him to continually tear a callus on his third finger, used to impart spin on the ball. This decision was aided by the then existing rule allowing a new ball to be used every 55 overs, allowing Bradman to use his fast bowlers more often. For the rest of his career, McCool was troubled by the skin rubbing off his spinning finger. The cricket writer Alan Gibson, who knew McCool well in his later cricket career at Somerset, wrote that the omission "distressed him greatly at the time, though he could be philosophical enough about it later". He played in all five Tests on tour against South Africa. He took 51 wickets in all matches, including 5/41 in the Second Test at Newlands. In his first season in the league, he was the leading wicket taker with 93 wickets at the low average of 10.2 runs per wicket, and he also made 678 runs at an average of 33.9. The following year, he played less often: his 547 runs came at the better average of 42.1 but his 52 wickets cost 13.1 apiece, and East Lancashire, who had finished either first or second in the Championship ten times in the previous twelve seasons, finished 10th out of 14. He did not return to East Lancashire for the 1955 season due to being contracted to play county cricket for Somerset. The cricket writer Alan Gibson, who knew McCool well, wrote that "after he had made the decision to come, an extension of the qualifying period for overseas cricketers kept him waiting even longer". Delayed by the change to the rules, McCool had a five year stint from 1956 in English county cricket. Somerset, having finished on the bottom of the County Championship table for the four years between 1952 and 1955, had embarked on a renewal programme. Part of the programme involved a vigorous recruiting campaign, including an offer to McCool that saw him return to first class cricket at the age of 39. At Somerset, McCool was an instant success as a batsman, scoring 1,967 runs in his first season, including three centuries and a highest score of 141. After four seasons, Somerset came off the bottom of the County Championship (to 15th out of 17), and Wisden was in no doubt of McCool's influence: "Much of the credit for the all round improvement went to one man – McCool," it wrote. "At the start of the season it was hoped that the former Australian Test leg break bowler would lend power and variety to the attack. From that viewpoint his 45 wickets at over thirty runs apiece might be counted disappointing. But with the bat McCool exceeded all expectations. He was one of the most consistent scorers in the country and he failed by only 34 to reach 2,000 runs in his first season of county cricket. McCool was the backbone of a mediocre batting side, and he never departed from his natural attacking style." Against the touring Australians that season he made 90 and 116, the first innings 90 coming out of 139 in two and a half hours and including 15 fours, the second innings century out of 167 in just 95 minutes, with four sixes and 14 fours. Wisden reported that he was "very severe on [Ian Johnson] and [Jack Wilson]". Over the 1956/57 new year, McCool was one of a party of 12 cricketers, all but one of them Test players, who made a brief trip to India to play two first class matches in celebration of the silver jubilee of the Bengal Cricket Association in a side raised by the Lancashire secretary Geoffrey Howard. McCool did not play in the first match and in the second, he replaced Jock Livingston, the team's only wicketkeeper, who had been taken ill during the first game. McCool made only 23 and 1 with the bat, but he stumped Vinoo Mankad off the bowling of Dooland, one of only two stumpings in his career as a very occasional wicketkeeper. Back in England in 1957 he was joined at Taunton by another Australian, Bill Alley, but still finished as the leading scorer for the county with 1,678 runs in all matches, to go with 44 wickets. In the wet summer of 1958 Somerset finished third in the Championship, their highest position since 1892. McCool's contribution was 1,590 runs and 46 wickets at, for him, the low average of 23 runs each. In this season, McCool made his highest score for Somerset – 169 out of a total of 314 against Worcestershire at Stourbridge – and in the last match of the season he produced his best bowling figures of his career, taking eight second innings Nottinghamshire wickets for 74 runs on what Wisden described as "a sporting pitch". In contrast to 1958, the 1959 season was hot and dry and McCool's figures improved: he made 1769 runs at an average of more than 40 runs per innings and took 64 first class wickets, more than in any other Somerset season. McCool's final season with Somerset before his retirement was 1960, and he signed off with 1,222 runs and 29 wickets. In 138 matches across the five seasons for Somerset, McCool made 7,913 runs at an average of 33.82. He also took 219 wickets at 28.05 but in his five years with the county he was never the first choice spin bowler: in his first two seasons, Somerset used Australian born slow left arm orthodox bowler John McMahon as the main spin bowler, with young off spin bowler Brian Langford also bowling more than McCool. When McMahon left, Langford took over as the top spin bowler, and by 1960 was bowling four times the number of overs that McCool took. But McCool had also lost some of his control at this stage: "He could do beguiling things with the ball, though length and line seemed to become a decreasing consideration," says the history of Somerset cricket. He also made 146 catches, many of them at first slip, where he stood "rather deeper than usual".