Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Кішкентай Ситкин аралы (; Малый Ситкин) – Аляскадағы Батыс Алеут аралдарының Сырық аралдары архипелагындағы жанартау аралы, Дэвид аралының шығысына қарай шамамен 5 км жерде орналасқан. Үлкен Ситкин аралы (ағылш. Great Sitkin Island) Андреанов аралдарында одан 298 км (185 миль) шығысқа қарай жатыр. Кішкентай Ситкин шамамен дөңгелек пішіндес және диаметрі шамамен 10 км (6 миль). Ішкі бөлігі өте қиын өткелді және таулы, тек төменгі беткейлері ғана шөппен жабылған. Аралда екі айқын шыңы бар: біреуі аралдың солтүстік-шығысында 1188 метр биіктікте, екіншісі оңтүстік бөлігінде 597 метр биіктікте. Аралда көптеген өзендер ағып жатыр, бірақ көлдер мен тоғандар жоқ. Жағалауы көбінесе тік, тасты және құлайтын, ал жағасында кең кельп өседі. Аралдың солтүстік-батысындағы Уильям шығанағының басындағы аңғарда шағын бу атқыштары мен ыстық су бұлақтары бар.
Little Sitkin Island (; Малый Ситкин) is a volcanic island in the Rat Islands archipelago of the Western Aleutian Islands, Alaska, about 3 mile (5 km) east of Davidof Island. Great Sitkin Island (which is essentially the same size as Little Sitkin) lies 185 mile (298 km) further east in the Andreanof Islands. Little Sitkin is roughly circular and about 6 mile (10 km) in diameter. The interior is extremely rugged and mountainous; only the lower slopes are grass covered. There are two prominent peaks, one 3898 feet (1188 m) high in the northeast part of the island and the other 1960 feet (597 m) high in the southern part. Numerous streams are on the island but no lakes or ponds. The coast is generally bold, rocky, and precipitous, with a fringe of kelp wide. Small steam jets and hot springs are in the valley at the head of William Cove on the northwest of the island.
Жанартау
Кіші Ситкин – шамамен 1776, 1828 және 1900 жылдары атқан стратовулкан. 1776 жылғы атқышудың жарылғыш сипаттағы белгілері бар. Жанартауда екі кальдераның пайда болуымен бөлінген үш конус құрау кезеңі болды. Ең кішкентай конустың түбінде диаметрі 5 км болатын кратер орналасқан. Кіші Ситкин аралындағы белсенді стратовулкан, плейстоцен дәуірінің соңына жататын, эрозияға ұшыраған екі қос кальдераның қалдықтарында орналасқан. Ескі кальдера (Caldera One) диаметрі шамамен және аралдың орта тұсынан сәл солтүстік-шығысқа қарай орналасқан. Кальдера үлкен стратовулкан орнында пайда болды, оның қалдықтары аралдағы ең көне тау жыныстары болып табылады. Екінші стратовулкан дерлік толығымен лава ағындарынан құралған және шамамен биіктікке жеткен. Мұздықтан кейінгі ерте кезеңде болған күшті атқышу нәтижесінде екінші, кіші кальдера (Caldera Two) пайда болды, ол бұл конустың бір бөлігін қиратты. Caldera Two эллипс тәрізді және өлшемдері ; болжамды шығыс және оңтүстік жиектері Caldera One-ның жиектерімен сәйкес келеді. Далалық зерттеулер Caldera Two-нің солтүстік шекарасы – кальдера атқышуы кезінде Caldera One стратовулканының көп бөлігін құрайтын үлкен блоктың оңтүстікке қарай еңкейген жері екенін көрсетеді. Аралдың ең биік нүктесі – екінші конустың кальдерадан кейінгі қалдығында орналасқан. Шамамен қалыңдығы бар, жартылай біріккен туфтың жинағы, қалдық конустан солтүстік-батысқа қарай, Caldera Two шекаралық жарығынан өтіп, Caldera One шекаралық жарығының болжамды орнынан сәл әрі созылады. Бұл жинақтың бір немесе бірнеше пирокластикалық ағындар салдарынан пайда болғаны, мүмкін Caldera Two пайда болуымен байланысты екені айтылады. Caldera Two-дан кейінгі шөгінділер негізінен лава ағындарынан тұрады. Екі салыстырмалы түрде жақында пайда болған аа лава ағыны жақсы дамыған бөгеттерге ие; біреуі Кіші Ситкин жанартауының бұзылған орталық кратерінен, ал екіншісі Caldera One шекаралық жарығының батыс бөлігіндегі жарықтан шыққан. 2014 жылдың 23 маусымында аралдың жанында 7,9 магнитудалы жер сілкінісі болды. Халыққа эвакуация жасауға бұйрық берілді. Жылдам арада цунами туралы ескерту жарияланды.
Little Sitkin is a stratovolcano that erupted circa 1776, 1828 and 1900. The 1776 eruption shows signs of being explosive. The volcano has had three cone building episodes separated by the formation of two calderas. A summit crater caps the youngest cone, about 3 mile (5 km) in diameter at the base. The active stratovolcano on Little Sitkin Island occurs within the eroded remnants of a nested double caldera of probable late Pleistocene age. The older caldera (Caldera One) is about in diameter and is centered slightly northeast of the island's midpoint. The caldera formed at the site of a large stratovolcano, the remnants of which are the oldest rocks exposed on the island. A second stratovolcano was constructed almost entirely of lava flows within Caldera One and attained a height of about A cataclysmic eruption, possibly in early post glacial time, resulted in the formation of a second, smaller caldera (Caldera Two) that partially destroyed this cone. Caldera Two is elliptical in outline and measures ; the inferred eastern and southern margins are coincident with those of Caldera One. Field relations suggest that the northern boundary of Caldera Two is a hinge along which a large block, comprising most of the Caldera One stratovolcano, was tilted southward during the caldera eruption. The highest peak on the island is on the post caldera remnant of the second cone. A deposit of partly welded tuff up to thick extends from the remnant cone northwest across the Caldera Two boundary fault, to slightly beyond the inferred location of the Caldera One boundary fault. The deposit is thought to have been emplaced by one or more pyroclastic flows, possibly associated with formation of Caldera Two. Post Caldera Two deposits are mainly lava flows. Two relatively recent aa flows have well developed levees; one originated from the breached central crater of Little Sitkin volcano, and the other from a fissure along the western trace of the Caldera One boundary fault. On June 23, 2014, a magnitude 7.9 earthquake struck near the island. Citizens were ordered to evacuate. Tsunami warnings were soon issued.
Флора мен фауна
Өсімдіктер негізінен жапырақты, төмен өсетін шөп, еңкей шөп және қамыс сияқты өсімдіктерден тұрады, олар 1500 футтан (457 м) төмен биіктікте кеңінен таралған, ал ағаш тәрізді өсімдіктер өте сирек кездеседі. Бұл жерде арктикалық түлкілердің қоныстануы ежелден келе жатыр, 1930 жылы олардың саны 250-ге жетеді, олар теңіз жұлдыздайлар, ұлулар және жәндіктермен күнекерек етеді. Сондай-ақ, теңіз құстары мен теңіз жұмырқаларының шағын популяциялары да табылды.
Vegetation is mainly low leafy plants, moss, sedge and grass that grows extensively in altitudes below 1500 feet (457 m), with very few woody plants. There has historically been a population of Arctic foxes, which numbered 250 in 1930, subsisting on echinoderms, snails, and insects. Small populations of sea birds and marine invertebrates have also been found.