Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Италиялық кинорежиссер (1929–1982)
Italian filmmaker (1929–1982)
Эраклио Петри (29 қаңтар 1929 – 10 қараша 1982), көбінесе Элио Петри деп танылатын, итальяндық кино және театр режиссері, сценарист және киносыншы. Қазіргі заманғы өнер мұражайы оны "1960-шы және 1970-ші жылдар басындағы итальян киносының көрнекті саяси және әлеуметтік сатириктерінің бірі" деп сипаттады. Оның "Күдік тудырған азаматты тергеу" фильмі 1971 жылы "Ең үздік шетелдік фильм" номинациясы бойынша "Оскар" сыйлығын жеңіп алды, ал одан кейінгі "Жұмысшы класс жұмаққа барады" фильмі 1972 жылы Канн кинофестивалінде "Алтын пальма" сыйлығына ие болды. Петридің танымал фильмдерінің ішінде: "10-шы құрбан" (1965), жүлделі "Біз әлі де ескіше өлтіреміз" (1967), "Елдегі тыныш жер" (1968) және қырқыс пікір тудырған "Тодо модо" (1976) бар.
Eraclio Petri (29 January 1929 – 10 November 1982), commonly known as Elio Petri, was an Italian film and theatre director, screenwriter and film critic. The Museum of Modern Art described him as "one of the preeminent political and social satirists of 1960s and early 1970s Italian cinema". His film Investigation of a Citizen Above Suspicion won the 1971 Academy Award for Best Foreign Language Film, and his subsequent film The Working Class Goes to Heaven received the Palme d'Or at the 1972 Cannes Film Festival. Other noted films by Petri include The 10th Victim (1965), the prize winning We Still Kill the Old Way (1967) and A Quiet Place in the Country (1968), and the controversially received Todo modo (1976).
Алғашқы жылдар
Петри 1929 жылғы 29 қаңтарда Римде дүниеге келген. 1944 жылы Италия Коммунистік партиясының (ИКП) жастар ұйымына қосылды. 1956 жылғы Венгрия төңкерісінен кейін ол Коммунистік партиядан шығып кетті.
Petri was born in Rome on 29 January 1929. In 1944, he joined the youth organization of the Italian Communist Party (PCI). He later left the Communist Party after the Hungarian Revolution of 1956.
Режиссерлік мансап
Петри режиссерлік дебютін 1961 жылы шыққан "Ассасин" (немесе "Римнің әйел кісі өлтірушісі") фильмімен жасады. "Велосипед ұрыларының" басты кейіпкері бүгін тек өмір сүретін қоғаммен ғана емес, сонымен қатар өзінің санасымен де күресуі керек", - деді Петри келесі жылы берген сұхбатында, псевдоним астында жұмыс істегенін айта келе. Бұл фильм Петридің сценарист Уго Пирромен 1973 жылға дейін жалғасқан ынтымақтастығының бастауы болды және Джан Мария Волонте түскен Петридің төрт көркем фильмінің алғашқысы еді. 1968 жылы түсірілген "Ауылдағы тыныш орын" суретшінің есінен жаңылуы туралы жанжалды триллер, 19-шы Берлин халықаралық кинофестивалінде Күміс аю сыйлығын жеңіп алды.
Petri made his feature film debut as a director with The Assassin (also titled The Lady Killer of Rome, 1961), "The protagonist of Bicycle Thieves today must face not only the society he lives in but also his own consciousness", Petri stated in an interview the following year. working under a pseudonym. The film marked the beginning of Petri's collaboration with screenwriter Ugo Pirro, which was to last until 1973, and was the first of four feature films by Petri to star Gian Maria Volontè. A Quiet Place in the Country (1968), a giallo thriller about an artist's deterioration into madness, won a Silver Bear award at the 19th Berlin International Film Festival,
"Невроздар трилогиясы"
"Шектен тыс азаматты тергеу" (1970) фильмі, басқа да марапаттармен қатар, "Оскар" сыйлығын «Ең үздік шетелдік фильм» номинациясы бойынша және 1970 жылғы Канн кинофестивалінде екі жүлде алды. Осы жылы Петри анархист Джузеппе Пинеллидің түсіндірілмеген өлімі туралы "Documenti su Giuseppe Pinelli" (сонымен қатар "Dedicato a Pinelli") және "12 Dicembre" саяси деректі фильмдеріне қатысты. Бұл фильмдер биліктің, еңбектің және ақшаның невроздарын көрсетеді.
With Investigation of a Citizen Above Suspicion (1970), which, among other accolades, received the Academy Award for Best Foreign Language Film and two prizes at the 1970 Cannes Film Festival, Petri presented one of his most successful films. In the same year, Petri participated in the political documentary films Documenti su Giuseppe Pinelli (also titled Dedicato a Pinelli), about the unresolved death of anarchist Giuseppe Pinelli, and 12 Dicembre. neurosis of power, neurosis of work and neurosis of money.
Кейінгі еңбектері
Todo modo (1976) қайтадан Леонардо Скиашианың романы негізінде түсірілді. Италияның сол кездегі биліктегі Христиан-демократиялық партиясы мен премьер-министр Алдо Мороның жасырын сатиралық бейнесі болған бұл фильм шыққаннан кейін көп дау тудырды және екі жылдан соң Мороның қазасынан кейін көрсетілуден алынып тасталды. Петри бұл фильмді өзі "халыққа арналған" саяси кинодан, Италияның басты киноиндустриясында жасалған радикалды саяси фильмдерден (өзінің де, басқа режиссерлердің де) жаңа бастау деп қарады. 1981 жылы Петри Генуядағы "Дюзе" театрында Артур Миллердің "Американдық сағат" атты жаңа пьесасын қойды, бас рөлді Лино Каполиччо ойнады.
Todo modo (1976) was again adapted from a novel by Leonardo Sciascia. The film, a barely concealed satirical portrayal of Italy's then ruling Christian Democratic party and prime minister Aldo Moro, was received controversially upon its release and withdrawn from circulation after Moro's assassination two years later. Petri himself saw the film as a break with what he saw as "popular" political cinema, radical political films (both his and by other directors) produced within Italy's mainstream film industry. In 1981, Petri directed Arthur Miller's new play The American Clock at Genoa's Teatro Duse, with Lino Capolicchio playing the lead role.
Өлім
Петри 1982 жылғы 10 қарашада Римде 53 жасында рактан қайтыс болды.
Petri died of cancer on 10 November 1982 in Rome, 53 years old.
Жарияланымдар
Рим сағат 11 (Рим және Милан: Sellerio Editore Palermo, 1956; 2004). Лассассино (Милан: Zibetti, 1962). Тонино Геррамен бірге. Күдік тудырмайтын азаматқа қатысты тергеу (Рим: Tindalo, 1970). Уго Пирромен бірге. Меншік енді ұрлық емес (Милан: Bompiani, 1973). Уго Пирромен бірге. Кино және өмір туралы жазбалар, Жан А. Гили баспасынан (Рим: Bulzoni Editore, 2007). Кино және өмір туралы жазбалар (Нью-Йорк: Contra Mundum Press, 2013). Жан А. Гили құрастырған.
Roma ore 11 (Rome & Milan: Sellerio Editore Palermo, 1956; 2004). L’assassino (Milan: Zibetti, 1962). With Tonino Guerra. Indagine su un cittadino al di sopra ogni sospetto (Rome: Tindalo, 1970). With Ugo Pirro. La proprietà non è più un furto (Milan: Bompiani, 1973). With Ugo Pirro. Scritti di cinema e di vita, ed. by Jean A. Gili (Rome: Bulzoni Editore, 2007). Writings On Cinema & Life (New York: Contra Mundum Press, 2013). Ed. by Jean A. Gili