Кіріспе
Тоголық саясаткер Тавио Аяо Тобиас Аморин (20 қараша 1958 – 29 шілде 1992) – Тогоның социалистік саясаткері. Ол Пан-Африкалық социалистік партиясын басқарды, оның идеологиясына Маркус Гарви, Кваме Нкрума және Шейх Анта Диоп сияқты тұлғалардың ықпалы тиді. Аморин Ломе қаласында дүниеге келді және саяси және адам құқықтары жөніндегі президенттік қызметке ие болды. Сонымен қатар, ол Тогодағы демократиялық оппозицияның үйлестіру бюросының (CODII) тұрақты хатшысы болды. Президент Гнассингбе Эядеманың диктаторлық режиміне қарсы белсенді түрде оппозициялаған Аморин 1992 жылдың 23 шілдесінде Ломе көшелерінде, қауіпсіздік күштерінің агенттері деп саналатын екі белгісіз адамның қолынан атылды. Алдымен ол қалалық ауруханаға жеткізілді, содан кейін ауыр халде Париж ауруханасына жатқызылды. Бірнеше күннен кейін, 29 шілдеде Парижде қайтыс болды. Францияда бірнеше жыл бойы бизнес ұйымдастыру саласында консультант болғаннан кейін Тавио Аморин Кот-д’Ивуарға көшіп барды. 1991 жылы халық пен көшелердің күшімен қол жеткізілген жалпы кешірім арқасында жас көшбасшы Тогоға оралып, демократиялық жаңарудың саяси өміріне қатысуға мүмкіндік алды. Ол, басқа да белсенді жастармен бірге – Жан-Клод Эдох Аяну, мен Вакилу Морис Глигли, Фрэнсис Агбагли – Панафрикалық социалистік партиясын (PSP) құрып, саяси күреске белсенді түрде кірісті. Өзінің ынтасымен және жаңашылдығымен ол 1991 жылғы шілде-тамыз айларында Ломедегі Фазао залында өткен Ұлттық конференцияның орталық тартымдылығына айналды.
Tavio Ayao Tobias Amorin (20 November 1958 – 29 July 1992) was a Togolese socialist politician. He led the Pan African Socialist Party, the ideology of which was influenced by such figures as Marcus Garvey, Kwame Nkrumah and Cheikh Anta Diop. Amorin was born in Lomé. and eventually became President of political and human rights affairs. He was also Permanent Secretary of the Coordination of the democratic opposition in Togo (CODII in French). Being an outspoken opponent to President Gnassingbe Eyadema's dictatorial regime, Amorin was shot in the streets of Lomé by two unidentified men believed to be security force agents on July 23, 1992. First taken to a hospital in town, he was then evacuated in a critical state to a Paris hospital. He died in Paris a few days later on July 29. After having been Consultant in organization of business in France for a few years, Tavio Amorin moved to Ivory Coast. It is through general amnesty in 1991 obtained by the people and the street the young leader returned to Togo to take part in the political life of democratic renewal. He launched into political battle by setting up the Pan African Socialist (PSP) party with other adventurous youth: Jean Claude Edoh Ayanou, me Wakilou Maurice Gligli, Francis Agbagli and becomes by his enthusiasm and originality, the attraction of the National Conference of July–August 1991 to the Fazao room in Lomé.
Саяси міндеттеме
Жас және шынайы патриот, саясатқа құштар, марксистік мектептің түлегі Тавио Аморинды ескі саяси қайраткерлер төмен бағалады, оның Того саяси ортасында тәжірибесінің жетіспеуін байқады. Оның отандастарының көптегені үшін кедейлік кемшілік немесе қаза болмауы үшін, PSP жетекшісі құрылымдық теңсіздіктерді белсенді түрде түзетуді жақтады. Барлық азаматтар үшін ол мәдениет пен жұмысқа тең мүмкіндіктерді армандады. Тавио Аморин жаңа болашақты ойлап табуды қалады. Оның ерекше моральдық және интеллектуалдық қасиеттері оның идеяларын іске асыруға көмектесті. Батыл және алысқа көреген Тавио Аморин халықтың құлдығын азайтуды көздеді, тоголықтарға олардың қадір-қасиетін қайтаруға көмектесу арқылы. Социалистік Панафрикалық партияның бірінші ұлттық хатшысы қалыптасқан тәртіпті қолдаушыларды қатты алаңдатты. Ол ескі, сыбайлас жемқор саясаткерлермен келісімге келмеді. Оның өміріне қауіп төндіретін батыл және қауіпті әрекет. 1992 жылдың 23 шілдесінде Ломе қаласының Токоин Гбонвие ауданында Того полициясы оған шабуыл жасады және 1992 жылдың 29 шілдесінде Париждегі ауруханада алған жарақатынан көз жұмды. Панафрикашыл Тавио Аморин Африка Біріккен Штаттарын құруды қолдады. Ұлы күрескер, демократияға шұғыласы бар Тавио Аморин бостандыққа деген құштарлығын қанағаттандырды. 1992 жылдың 20 тамызында Ломедегі жағажай зиратында жерленді. Осы қорқынышты қылмыстан кейін 13 жыл өткен соң, шабуылдаушылар қалдырған іздерге қарамастан, олар ешқашан жауапкершілікке тартылмады. Қайғылы отбасы сотқа берген шағым бойынша осы уақытқа дейін ешқандай шара қабылданбады.