Кіріспе
Америка композиторы Алтон Август Адамс, аға (4 қараша 1889 жыл - 23 қараша 1987 жыл) – АҚШ Теңіз күштерінің алғашқы афроамерикалық дирижері (1917 жылдан бастап) ретінде танымал. Оның музыкасын Джон Филип Соуза мен Эдвин Франко Голдманның оркестрлері орындаған, ал 1921 жылы жазылған "Губернатордың маршы" New World Records компаниясы шығарған "Американың мақтанышы" атты мерейтойлық альбомның бірінші композициясы болып табылады.
Alton Augustus Adams, Sr. (November 4, 1889 – November 23, 1987) was an American who is remembered primarily as the first black bandmaster in the United States Navy (beginning 1917). His music was performed by the bands of John Philip Sousa and Edwin Franko Goldman and his march "The Governor's Own" (1921) appears as the first selection on the bicentennial album Pride of America, released by New World Records.
Ерте өмір және білім
Сент-Томас қаласында өнерге құмар ата-анасының ұлы болып дүниеге келген Адамс бастауыш мектепті бітіріп, кейін ағаш шеберлігіне, содан соң аяқ киім жасауға оқушылыққа алынды. Осы жылдары ол музыка мен әдебиетке деген құштарлығын дамытты. Адамс пикколода ойнауды үйренді (аспап толық өлшемді флейтадан арзан болғандықтан осыны таңдады) және 1906 жылы Сент-Томас қалалық оркестріне қосылды. Сонымен қатар, ол Пенсильвания университетіндегі доктор Хью А. Кларкпен хат арқылы жүргізілетін курстар бойынша музыка теориясы мен композицияны түнде дамытты. 1910 жылдың маусымында Адамс қалалық оркестрден бөлініп, өзінің жеке ансамблін – «Адамс жасөспірімдер оркестрін» құрды. Адамстың оркестрі тез дамып, аралдардың астанасы – Шарлотта Амалия портындағы қоғамдық өмірдің бір бөлігіне айналды. Олар түрлі қоғамдық және қайырымдастық шараларда өнер көрсетіп, сондай-ақ 1848 жылы құлдарға бостандық сыйлаған губернатор фон Шолтеннің жарлығын еске алу үшін Эмансипация бағындағы қалалық оркестр сахнасында тұрақты концерттер ұйымдастырды. Адамс АҚШ материгінен келген музыкалық журналдарды идеялар мен музыка туралы білім алудың маңызды көзі деп санады. Оның оқуға және жазуға деген құштарлығы 1910 жылы жемісін берді, ол «Доминант» журналына қара композитор Сэмюэл Колридж-Тейлор туралы алғашқы мақаласын жариялады. 1915 жылы ол D. Хамильтон Джексонның «The Herald» газетінің музыка редакторы болды. Бір жылдан кейін Бостон қаласындағы Джейкобс оркестрінің айлық журналында баған иесі атанды. Ол кездегі оркестрлер көбінесе оркестрлік музыканы өңдеп орындаса, Адамс түпнұсқа туындыларын ерекше атап көрсетті. Адамстың эсселері АҚШ-тың көрнекті музыканттары, мысалы, Джон Филип Соуза мен Эдвин Франко Голдманның назарын аударды. Оның көркем тілі музыканың қоғамдағы білім беру рөлі туралы әлеуметтік идеалдарды күшейтті. Бірінші дүниежүзілік соғысқа қадам басқан кезде АҚШ Даниядан Виргин аралдарын сатып алғанда, Адамс АҚШ-тағы беделімен, әкімшілік дағдыларымен және қоғамдық қызметімен ерекшеленді, сондай-ақ бұрын-соңды болмаған мүмкіндікті пайдалануға мүмкіндік беретін саяси қиындықтарға тап болмады.
Мансап
1917 жылдың 2 маусымында Адамс және оның бүкіл жасөспірімдер тобы АҚШ Әскери-теңіз күштеріне қабылданып, 1812 жылғы соғыстан бері АҚШ Әскери-теңіз күштерінде ресми музыкалық қызметке тағайындалған алғашқы афроамерикандықтар болды. Бұл Адамсты Әскери-теңіз күштерінің алғашқы қара түсті дирижері етті. Бұл ерекше жағдай, ерекше жағдайлармен байланысты болды: толығымен ақ түсті теңіз әкімшілігі мен басым көпшілігі қара нәсілді халық арасында байланыс құру қажеттілігі. Адамс оркестр жетекшісі және бас сержант ретінде Әскери-теңіз күштеріндегі билік, байлық және ықпал құралы ретінде өкілеттігін пайдаланды. Олардың қабылдануы Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде аралдағы Әскери-теңіз күштерінің болуын күйзелген нәсілдік шиеленістен құтқаруға ғана көмектеспеді, сонымен қатар оркестр, әсіресе Адамс, Виргин аралдарының халқының қажеттіліктері мен көзқарастары туралы теңіз әкімшілеріне білім беруші ретінде қызмет етті. Бұдан әрі Адамс аралдардағы қоғамдық көшбасшы ретіндегі рөлін дамыта берді, Қызыл Крестің жергілікті бөлімшесінің офицері болып қызмет етті, Шарлотта Амалиядағы қоғамдық кітапхананы құруға көмектесті және аралдардың мемлекеттік мектептерінде музыкалық білім беру бағдарламасын жасады. Ол алғаш рет 1922 жылы музыкалық білім беру бағдарламаларын зерттеу үшін АҚШ құрлығына барды, бірақ теңіз карьерасының ең биік нүктесі 1924 жылы АҚШ-тың шығыс жағалауына жасаған сапары болды. Виргин аралдарының АҚШ Әскери-теңіз күштері оркестрімен бірге Адамс және оркестр Хэмптон-Роудс (Вирджиния), Вашингтон, Филадельфия, Нью-Йорк және Бостон қалаларында концерттік және радио тыңдаушыларынан мақтау алды. Адамстың музыкасы Джон Филип Соуза стиліне ұқсас және патриотизммен қатар энергияны жеткізеді. Оның ең танымал шығармалары: «Виргин аралдары маршы» (1919), «Губернатордың өзі» (1921) және президент Кальвин Кулиджге арналған «АҚШ рухы» (1924). Бұл сапар оркестр табысының шыңы болды; оркестр Гарлемдегі шерулерінен тудырған атақ-даңққа АҚШ құрлығында ешқашан қайта қол жеткізбеді. 1931 жылы Адамстың бөлімшесі Кубадағы Гуантанамо шығанағына көшірілді, онда аралдардың теңіз үкіметінің орнын азаматтық әкімшілік алмастырды, осылайша Адамсты отбасынан, достарынан және әлеуметтік ықпал көзінен бөліп тастады. 1932 жылдың 27 желтоқсанында Адамстың Сент-Томас үйін жойған өрттен оншақты ғана шығарма аман қалды. Өрт оның қызы Хейзелді өлтірді және ғылыми жазбалар мен жарияланбаған шығармалардан тұратын қолжазбалар қорын жойды. 1933 жылы ол Әскери-теңіз флотының резервіне зейнеткерлікке шығып, мемлекеттік мектептің музыка бағдарламасына қайта оралғаннан кейін көп ұзамай Сент-Томасқа оралды. «Бюллетень» газетінің редакторы болып қысқа уақытқа оралды. Екінші дүниежүзілік соғыс басталғанда, ол қайтадан әрекетке шақырылды. Гуантанамо теңіз базасына жіберілген Адамс толығымен ақ түсті бөлімді басқарды және сегіз бұрынғы музыкантты қайта қабылдауға рұқсат алды, осылайша АҚШ Әскери-теңіз күштері санкциялаған алғашқы нәсілдік интеграцияланған оркестр құрылды. Келесі жылы Адамс пен басқа арал тұрғындары түпнұсқа бөлімді қайта құру үшін Сент-Томасқа көшірілді, бұл толығымен қара түсті ансамбль ретінде қайта құрылды. Оркестр 1944 жылы тағы да Пуэрто-Рикоға көшірілді. Адамс 1945 жылы Әскери-теңіз күштерінен толығымен зейнеткерлікке шықты.
Кейінгі өмір және өлім
Сент-Томасқа оралғанда Адамс бизнес және қоғамға деген қызығушылығын біріктірді, ол Сент-Томас электрмен жабдықтау басқармасының басқару комитетіне тағайындалды. 1947 жылы ол аралдағы қонақ үй бөлмелерінің санын арттыру туралы ұсынысқа жауап ретінде өз үйін Адамс 1799 қонақ үйі ретінде ашты. 1952 жылы Адамс Виргин аралдары қонақ үйлер қауымдастығының негіздеуші мүшесі болды және жақын арада президент сайланды, ол 1971 жылға дейін осы лауазымды атқарды. Осы кезеңде Адамс Associated Press және Associated Negro Press ақпарат агенттіктерінде тілші болып жұмыс істеді, сондай-ақ Джордж Шуйлердің «Питтсбург Курьер» газетіне және басқа да көптеген басылымдарға тұрақты мақалалар жариялады. Ол ешқашан мемлекеттік лауазымға кандидат болған жоқ, бірақ арал саясатына кеңесші және редакциялық бағанымен жақын қатысты. 1963 жылы оның «Виргин аралдары маршы» шығармасы Виргин аралдары халқына арналғаны аралдардың заң шығару жиналысымен ресми түрде қабылданды. 1982 жылы ол ресми аумақтық әнұранға айналды. Адамс шамамен 1983 жылы қонақ үйін жапты және 1987 жылдың 23 қарашасында, 98 жасқа толуынан кейін бірнеше апта өткен соң Шарлотта Амалиде қайтыс болды.
Мұра
Бұрын көбінесе ұмытылған Адамс туралы әңгіме және оның музыкасы бүгінде қайта жаңғыруда. АҚШ Әскери-теңіз күштерінің оркестрі оның музыкасын қайта ашты және Адамстың өмірбаяндық естеліктері кіретін кітап 2007 жылы жарық көрді.
Жазбалар
"The Governor's Own" Ричард Франко Голдман дирижерлік еткен Goldman Band орындауындағы "The Golden Age of the American March" (New World Records 80266) жинағында қолжетімді.