Кіріспе

Джордж Хангер, 4-ші барон Колерайн (13 қазан 1751 – 31 наурыз 1824) – британдық әскери қызметкер, жазушы және ерекше тұлға.

Өмірбаян

Джордж Хангер Глостерширде жеті балалы отбасында дүниеге келді, үшінші ұл болды. Әкесі Габриэль Хангер, парламент мүшесі, ол 1762 жылы Ирландия жұртының бароны Колерайн атанды. Кіші ұл болғандықтан, Хангердің білімі әскери қызметке дайындауға бағытталды. Ол Ридинг мектебінде оқыды, содан кейін Геттинген университетіне барар алдында Итонға жіберілді. Фридрих Ұлының пруссиялық армиясына қосылғаннан кейін Англияға оралып, 1771 жылы 1-ші аяқ гвардия полкіне прапорщик болып кірді. Армияда Хангер әйелдерге құмарлығымен әйгілі болды, бұл оның әскери міндеттеріне зиян келтірді. 1776 жылы ол лейтенант шенін сатып алды, бірақ одан кіші офицер өзінен жоғары шен сатып алғаннан кейін қызметтен кетіп қалды. Содан кейін ол Солтүстік Америкаға, Америка революциялық соғысына қатысу үшін неміс егерь винтовкалық ротасына капитан болып келді. 1776 жылы Оңтүстік Каролина штатының Чарльстон қаласын қоршау кезінде ол сэр Генри Клинтонның лагерьдегі көмекшісі болды. Соғыс барысында Хангер Банастр Тарлтон легионына майор және оның жеңіл драгундық полкінің командирі ретінде британдық қызметке қайта оралды. 1780 жылғы Шарлотта шайқасында Тарлтон ауруға шалдыққандықтан Хангер легионға қолбасшылық етті, және ешқандай сақтық шараларын қолданбай, Солтүстік Каролинадағы Шарлотта қаласына шабуыл жасауға бұйрық берді. Нәтижесінде, легионның кавалериясы қала орталығында тұтқынға түсірілген патриоттық жасақтардан ауыр күйреуге ұшырады. Хангер шайқаста жарақат алды, оны "тривиальды, маңызсыз қақтығыс" деп атады. Біраз уақыттан кейін ол, мүмкін, сары қызуға шалдығып, сауығу үшін Багам аралдарына жіберілді. 1789 жылы ол шағын әдеби дауға қатысты, Родерик Маккензидің (71-ші полк лейтенанты) Тарлтонның 1780 және 1781 жылдардағы науқандарының тарихына жазған "Сыни ескертпелеріне" жауап ретінде "Армияға арналған үндеуін" жариялады. Маккензидің кітабының толық атауы полковник Банастр Тарлтонның 1780 және 1781 жылдардағы Оңтүстік науқандарының тарихына қатысты сыни ескертпелер болды, және ол Тарлтонның 1787 жылы жарық көрген Оңтүстік провинцияларындағы 1780 және 1781 жылдардағы науқандар тарихына сын айтты. Англияға оралғаннан кейін ол Уэльс ханзадасының (кейіннен король Георг IV) серігі болды. Олар жақын дос атанды, ханзада Хангердің юморы мен оның әскери және әйелдермен жасаған ерліктерін бағалап, 1791 жылы оны экюри болып тағайындады. Хангердің сақталған жалғыз суреті осы кезеңде салынған. Ханзаданың тапсырысымен салынған бұл сурет Патшалық жинақта сақталған. Хангер карикатуристердің де сүйікті нысаны болды, оның көптеген суреттері сақталған. Британ мұражайының баспалар және суреттер бөлімінде Джеймс Гиллрей, Исаак Крюкшенк, Джордж Крюкшенк және басқалар салған көптеген суреттер бар. Лондонның Ұлттық портрет галереясында Джеймс Гиллрейдің оны сатиралық бейнелеген жиырма суреті сақталған. Уэльс ханзадасымен достығы арқасында Хангер сол кездегі парламенттік оппозициялық саясаткерлермен байланыс орнатты. Көптеген суреттерде ол 18-ғасырдың соңындағы Тори премьер-министрі Уильям Питтің көрнекті виг қарсыласы Чарльз Джеймс Фокс айналасында көрінеді. Хангер сонымен қатар 1800-жылдардың басында реформашы парламент мүшесі Фрэнсис Бердеттің қолдаушысы ретінде бейнеленген. 1795 жылы Хангер 125-ші аяқ полкінің подполковниктік шеніне қол жеткізді, ал алты айдан кейін ол өзінің шенін 82-ші аяқ полкінің 1-ші батальонындағы бірдей шенмен ауыстырды. 1796 жылы ақшаға мұқтаж болған ол подполковниктік шенін сатып, 70-ші аяқ полкінде прапорщик болды. 1798 жылдың маусымынан 1999 жылдың сәуіріне дейін қарыздары үшін корольдік түрмеде отырды. 1800 жылы ол көмір саудасымен айналыса бастады. 1806 жылы ол Корольдік артиллерияда капитан комиссары болып тағайындалды, бірақ 1808 жылдың наурыз айында толық жалақымен зейнеткерлікке шықты. "Армияға арналған үндеуінен" басқа, Хангер әскери және басқа да мәселелер бойынша бірнеше кітаптың авторы болды. Ол француз революциялық соғыстары мен Наполеон соғыстары кезінде француз басқындығының қаупіне қарсы елдің қорғанысын күшейтуді қолдайтын екі polemikalyқ еңбек жазды. 1801 жылы ол Уильям Комбпен бірлесіп жазған екі томдық өмірбаянды жариялады: "Полковник Джордж Хангердің өмірі, оқиғалары мен пікірлері", оның ерте өмірін және Америкадағы әскери мансабын, сондай-ақ корольдік түрмедегі және әйелдер арасындағы жезөкшелік туралы ой-пікірлерін баяндайды. Онда "бір күні солтүстік және оңтүстік штаттары британдықтарға қарсы бірігіп күрескендей бір-біріне қарсы күреседі" деген болжам бар. Оның соңғы еңбегі "Полковник Джордж Хангер барлық аңшыларға" (1814) дала спортына арналған, ол осы салада танымал маман болды. 1814 жылдың желтоқсанында оның інісі Уильям, 3-ші барон қайтыс болғаннан кейін, Колерайн барониясы Хангерге көшті, бірақ ол осы атақты қабылдаудан бас тартты. Ол 1824 жылы Лондонда қайтыс болды, осымен барония тоқтатылды. Хангердің жеке өмірі туралы көп мәлімет жоқ. Оның өмірбаяндылығында жас кезінде цыған әйеліне үйленгені және оның бір жөндеушіге кеткені туралы қызықты оқиға айтылады. Ол екінші әйелі, Мэри Энн (мүмкін, үй шаруасымен айналысатын әйелі) және ұлы Джон Гринвуд Хангерді (1817 жылы крещениеленген, 1847 жылы қайтыс болған) қалдырды.