Кіріспе

Австралиялық медицина профессоры Христос Пантелис – Австралиялық медицина профессоры және Мельбурн нейропсихиатрия орталығының директоры.

Профиль

Профессор Христос Пантелис – грек тегінен таралған австралиялық. Ол Мельбурн университетінде медициналық білімін аяқтап, Мельбурн қаласындағы Сент-Винсент ауруханасында тәжірибе жинады. Екі жыл өткен соң, 1979 жылы Лондондағы (Англия) Корольдік еркін ауруханада психиатрия саласында оқуын бастады. Оқу кезеңінде ол 18 ай бойы Лондонның орталық аймағында шизофренияны эпидемиологиялық тұрғыдан зерттеу үшін Университет колледжі ауруханасында зерттеуші ретінде жұмыс істеді. 1988 жылы ол Charing Cross & Westminster Medical School (Ұлыбритания) медицина мектебінде оқытушы болып тағайындалды. Бұл қызметінде ол профессор Томас Р.Э. Барнстың басшылығымен Хортон және Гордон ауруханаларының академиялық бөлімінде жұмыс істеді. Бұл бөлім шизофренияға қатысты көптеген зерттеулермен айналысты, оның ішінде феноменология, психофармакология, қозғалыс бұзылыстары, шизофренияның нейропсихологиялық аспектілері, сондай-ақ эпидемиология және шизофренияның әлеуметтік психиатриялық аспектілері зерттелді. 1992 жылы ол Лондонға арналған Корольдік психиатрлар колледжінің және Король Эдуард ауруханасының Лили саяхатшы стипендиясын иеленді. Осы жылы ол Ұлттық психикалық денсаулық институтында (Вашингтон, округ Колумбия) саяхаттаушы зерттеуші болып жұмыс істеді, онда доктор Ричард Коппола және доктор Дэниел Вайнбергермен бірге жұмыс жасады, мидың МРТ суреттерін көлемдік талдауға арналған әдіс әзірледі. Содан кейін ол қысқа мерзімге Ұлыбританияға зерттеуші ретінде оралды. 1992 жылдың соңында Англиядан оралғаннан кейін профессор Христос Пантелис Психикалық денсаулық зерттеу институтында және Корольдік парк психиатриялық ауруханасында жұмыс істеді. Ол қазір Психикалық денсаулық зерттеу институтында және Саншайн ауруханасында орналасқан Когнитивтік нейропсихиатрия зерттеу бөлімін құрды. Ол сонымен қатар Саншайн ауруханасының академиялық бөлімін басқарады. 1999 жылы Австралия және Жаңа Зеландия Психиатрлар колледжінің мүшесі атанды. Профессор Пантелис 1996 жылдың ортасына дейін Корольдік парк ауруханасының стационарлық оңалту бағдарламасының директоры болды. Осы кезеңде ол стационарлық пациенттерді оңалту бағдарламасына жауапты болды және ұзақ мерзімді психикалық аурулары бар пациенттерге көмек көрсетудің кешенді моделін әзірлеуге, сондай-ақ осы пациенттерге қызмет көрсетуді жетілдіруді қадағалау үшін аймақтық үйлестіру комитетін құруға зор үлес қосты. Қазіргі уақытта ол Саншайн ауруханасындағы Ересектер психикалық денсаулығын оңалту бөлімінің (AMHRU) клиникалық директоры және бас маманы болып жұмыс істейді. Бұл бөлімде 26 төсек бар және ол емге көнбес психоздармен ауыратын пациенттерге арналған. Ол Оңалту бөлімін Саншайн ауруханасына көшіруді және сол жерде академиялық және зерттеу бөлімін құруды жоспарлауға белсенді қатысты. Бұл жаңа клиникалық және зерттеу бөлімшелерінің архитектуралық жобасына сараптамалық көмек көрсетуді де қамтыды. Бұл бөлімшелер 2000 жылдың басында ашылды.

Жетістіктер

Профессор Христос Пантелис шизофренияны зерттеу саласында, әсіресе нейропсихология және нейросуретке түсіру саласында халықаралық деңгейде танылған топ құрды. Ол рецензиядан өткен журналдарда көптеген мақалалар жариялады, оның ішінде "Жалпы психиатрия мұрағатында", сондай-ақ "Brain", "Brain Research Reviews", "Psychological Medicine" және басқа да халықаралық журналдарда жақында жарияланған мақалалар бар. Ол шизофрения туралы нейропсихологиялық тұрғыдан кітап жазды. Ол психикалық ауруларға қатысты құрылымдық және функционалдық ми бейнелеуін қолдануда мол тәжірибеге ие және бірнеше NH & MRC грантына, сондай-ақ Ian Potter Foundation-ның ірі бейнелеу грантына ие болды. Ол сонымен қатар NH & MRC Brain Network мүшесі. Бұл жұмысы халықаралық деңгейде танылып, Ұлыбритания мен Еуропаға шақырулармен бағаланды. Ол шизофренияның нейробиологиясын зерттейтін халықаралық топтың құрамында. Бұл жұмыс Еуропа мен АҚШ-та өткен бірқатар шақырылған симпозиумдарда таныстырылды. Оның соңғы жұмысы шизофренияның қазіргі нейробиологиялық даму гипотезасына күдік тудырып, бұл аурудың прогрессивті өзгерістерін көрсетеді. Атап айтқанда, олар шизофренияға бейім адамдардың психозға өту кезеңінде ми құрылымындағы бұрмалаушылықтар пайда болатынын көрсетті.