Кіріспе
Француз абысы және ғалымы (1618–1694)
Габриэль Мутон (1618 – 28 қыркүйек 1694) – француз абысы және ғалымы. Ол Лион қаласында теология ғылымдарының докторы болған, бірақ математика мен астрономия саласына да қызығушылық танытқан. Оның 1670 жылы жарық көрген «Observationes diametrorum solis et lunae apparentium» атты кітабында Жердің көлеміне негізделген, ондық жүйеде бөлінген ұзындық өлшемінің табиғи стандарты ұсынылған. Бұл кітап 1799 жылы метрикалық жүйені қабылдауға зор ықпал етті.
Миллиардер
+ Бірліктер жүйесі Атауы Вирганың есесі Шамамен эквиваленттері Миллиар 1000 1 доға минуты, 2 км, 1 теңіз шақырымы Centuria 100 200 м Декурия 10 20 м Virga 1 2 м, 1 париждік тоз Virgula 0,1 20 см Decima 0,01 2 см Centesima 0,001 2 мм Millesima 0,0001 0,2 мм Болоньялық Риччоли жүргізген Жердің мөлшерін өлшеулер негізінде (321,815 Болоньялық футқа дейін), Мотон Жердің айналымына негізделген ондық өлшемдер жүйесін ұсынды, сондай-ақ табиғатқа негізделген жүйенің артықшылықтарын түсіндірді. Оның ұсынысы – миллиар, ол меридиандық доға бойындағы доға минуты ретінде анықталды, және кіші бірліктер жүйесі, оны центұрия, декұрия, вирга, виргула, децима, центезима және миллезимаға ондық коэффициенттермен бөлу арқылы жүзеге асырылды. Вирга, доға минутына 1/1000 бөлігі, 64,4 Болоньялық дюймге немесе ~2,04 м сәйкес келеді, бұл сол кездегі ұзындық өлшеміне, париждік тозға (~1,95 м) жақын мән болды – бұл жаңа бірлікті қабылдауды жеңілдету үшін жасалған. Мотон практикалық іске асыру ретінде нақты стандартты маятник қозғалысына негіздеуді ұсынды, сондықтан Лионда орналасқан бір виргула ұзындығы бар маятник (1/10 вирга) жарты сағат ішінде 3959,2 рет бағытын өзгертеді. Соның нәтижесінде маятник шамамен ~20,54 см ұзындыққа ие болады. Оның идеялары сол кезде қызығушылық тудырды және Жан Пикард, сондай-ақ 1673 жылы Гюйгенс қолдады, сонымен қатар Лондондағы Корольдік қоғамда зерттелді. 1673 жылы Лейбниц Мотонның ұсыныстарына ұқсас ұсыныстар жасады. Дегенмен, француз ғылым академиясының салмақтар мен өлшемдер комитеті метрді, кемінде бастапқыда, Жердің айналымын бөлу ретінде анықтаған ондық метрикалық жүйені ұсынғанға дейін бір ғасырдан астам уақыт өтті. Бұл жүйе алғаш рет 1791 жылы Францияда ресми түрде қабылданды. Бүгінгі өлшемдер бойынша, оның миллиары тікелей теңіз шақырымына сәйкес келеді, ал оның виргасы 1,852 м болар еді.
Based on the measurements of the size of the Earth conducted by Riccioli of Bologna (at 321,815 Bologna feet to the degree), Mouton proposed a decimal system of measurement based on the circumference of the Earth, explaining the advantages of a system based on nature. His suggestion was a unit, the milliare, that was defined as a minute of arc along a meridian arc, and a system of sub units, dividing successively by factors of ten into the centuria, decuria, virga, virgula, decima, centesima, and millesima. The virga, 1/1000 of a minute of arc, corresponding to 64.4 Bologna inches, or ~2.04 m, was reasonably close to the then current unit of length, the Parisian toise (~1.95 m) – a feature which was meant to make acceptance of the new unit easier. As a practical implementation, Mouton suggested that the actual standard be based on pendulum movement, so that a pendulum located in Lyon of length one virgula (1/10 virga) would change direction 3959.2 times in half an hour. The resulting pendulum would have a length of ~20.54 cm. His ideas attracted interest at the time, and were supported by Jean Picard as well as Huygens in 1673, and also studied at Royal Society in London. In 1673, Leibniz independently made proposals similar to those of Mouton. It would be over a century later, however, that the French Academy of Sciences weights and measures committee suggested the decimal metric system that defined the Metre as, at least initially, a division of the circumference of the Earth. The first official adoption of this system occurred in France in 1791. By today's measures, his milliare corresponds directly to a nautical mile, and his virga would by definition have been 1.852 m.