Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық тарихшы Отто Эйзеншимль (16 маусым 1880 – 7 желтоқсан 1963) – Австрияда туған химик және американдық мұнай өнеркәсібіндегі басқарушы, сондай-ақ, даулы автор. Ол, ең алдымен, 1937 жылы Авраам Линкольнның қазасына арналған өте әсерлі кітабымен танымал, онда Линкольн кабинетінің жоғары лауазымды өкілі президентті өлтіру жоспарын ұйымдастырғанын айтқан.
American historian
Otto Eisenschiml (June 16, 1880 – December 7, 1963) was an Austrian born chemist and industrial executive in the American oil industry, and a controversial author. He may be best known for his provocative 1937 book on the assassination of Abraham Lincoln in which he proposed that a senior member of Lincoln's Cabinet orchestrated the plot to kill the president.
Мансап
Айзенсхимль Австрияда дүниеге келген. Ол Вена университетінде химия мамандығы бойынша жоғары білім алды. 1901 жылы ол Америка Құрама Штаттарына эмиграциялап, өнеркәсіптік химияшы болып жұмыс істеді. Ол ғылыми мұнай құрастыру компаниясының президенті болып көтерілді. Өмірінің көп бөлігін Эйзенсхимль Чикаго, Иллинойс қаласында өткізді. Ол бір қағаздан жасалған терезе конвертін ойлап тапты. Кейіннен ол өсімдік майында балық майының болуын анықтауға арналған тест әзірледі. Айзенсхимль химия және мұнай өнеркәсібі саласында көп жарияланды, бизнестің әртүрлі техникалық аспектілері туралы сауда журналдары мен басылымдарда бірнеше мақала жазды. Ол американ тарихына қызығушылық танытып, әсіресе Авраам Линкольннің қазасына ерекше назар аударды. Ол 1928 жылы осы қастандық туралы зерттеуді бастады, бірақ Джон Уилкс Буттың оқиғаның басты ұйымдастырушысы болғаны туралы қабылданған түсінікке келіспеді. 1937 жылы оның «Линкольн неге өлтірілді?» атты еңбегі жарық көрді, ол аралас пікірлерге және жалпы халықтың қызығушылығына ие болды. Нәтижесінде кітап жақсы сатылым көрсетті. Онда ол соғыс министрі Эдвин М. Стэнтонның саяси және жеке даулардың нәтижесінде Линкольнді өлтіруді жоспарлағанын айтты. Ол өз дәлелдерін құру үшін, Стэнтонның президентті қорғау үшін Джон Паркер атты күзетшіні жалдағанын (Паркер қастандықшы Бут президенттік бөлмеге кірген кезде уақытша болмаған) сияқты жағдайлық айғақтарды пайдаланды. Айзенсхимль сондай-ақ Стэнтонның Анакостия өзенінен Буттың қашу үшін пайдаланған маңызды көпірді қасақана ашық қалдырғанын және Бутты Одақ армиясымен атып өлтіруге бұйрық бергенін болжады. Тағы бір даулы ұсыныс – Стэнтон Буттың күнделігінен бірнеше кінәлі беттерді жыртып тастағаны болды. Бұл кітап басқа да кітаптар мен қастандық теорияларын, сондай-ақ бірнеше фильмдерді тудырды. Оның теориялары «Эйзенсхимль тезисі» деп белгілі болды, бірақ көбінесе жетекші тарихшылар тарапынан жоққа шығарылды.
Eisenschiml was born in Austria. He attended the University of Vienna and obtained advanced degrees in chemistry. In 1901, he emigrated to the United States and took a job as an industrial chemist. He rose through the ranks to become president of the Scientific Oil Compounding Company. For much of his life, Eisenschiml lived in Chicago, Illinois. He invented a window envelope made from one piece of paper. Later he developed a test to detect the presence of fish oil contaminants in vegetable oil. Eisenschiml was well published within the chemical and oil industries, authoring several articles in trade journals and magazines on various technical aspects of the business. He became a student of American history, with a particular fascination for the Abraham Lincoln assassination. He began researching the murder in 1928, but was not satisfied with the prevailing account that John Wilkes Booth was the mastermind of the plot. In 1937, his signature work, Why was Lincoln Murdered?, was published to mixed reviews and a national furor. The resulting publicity resulted in good sales volumes. In it, he postulated that Secretary of War Edwin M. Stanton had plotted to kill Lincoln due to marked political and personal differences. He used circumstantial evidence to build his case, including Stanton's hiring of a bodyguard named John Parker to protect the president (Parker was temporarily absent when assassin Booth entered the presidential box at Ford's Theater). Eisenschiml also speculated that Stanton had deliberately left one key bridge across the Anacostia River open, the same bridge Booth actually used to escape, and that he ordered Booth to be shot and killed by the Union Army. Another controversial suggestion was that Stanton tore several incriminating pages from Booth's diary. The book sparked other books and conspiracy theories, as well as some films. His theories have become popularly known as the "Eisenschiml Thesis," but have generally been discredited by leading historians.
Танымал мәдениетте
Отто Эйзеншимлдің қастандық туралы алғашқы кітабы 1942 жылы Бродвейдегі "Сенің, А. Линкольн" пьесасына түрткі болды. Оның теориясы немесе одан туындаған теория "Қиянат: көшедегі өмір" телесериалының бір эпизодындағы ойдан шығарылған детектив Стив Кросетти арқылы айтылды. Эдвард Хайамның көптеген қастандықтарды зерттеген "Киллинг ной мердер" кітабы осы теорияны қабылдады, бірақ вице-президенттен кейін хатшылар Сьюард пен Стэнтонның кезегі келеді деген қате пікірге келді. Эйзеншимлдің кітабы 2007 жылғы "Ұлттық қазына: құпиялар кітабы" Дисней фильмінде де еске алынады, Ақ үйдің Пасха жұмыртқасы іс-шарасы кезіндегі сахнада білгір бала осы кітапты атайды. Фильмнің сюжеті де Джон Уилкс Буттың күнделігінен жоғалған беттерге негізделген.
Otto Eisenschiml's first book on the assassination inspired the 1942 Broadway play Yours, A. Lincoln. His theory, or one derived from it, was mentioned by the fictional detective Steve Crosetti in an episode of Homicide: Life on the Street. Edward Hyam's book, Killing No Murder, which studied a number of assassinations, accepted this theory, with the added error of supposing Secretaries Seward and Stanton to be next in line after the Vice President. Eisenschiml's book is also referenced in the 2007 Disney film National Treasure: Book of Secrets, when it is mentioned by a precocious child during a scene at the White House Easter egg roll. Similar to the book, the film's premise was partially inspired by pages missing from John Wilkes Booth's diary.