Кіріспе

Сучитото – Сальвадордың Кускатлан департаментіндегі муниципалитет. Сучитотоның муниципалдық аумағында 1528 жылы Сан-Сальвадор вилласының алғашқы құрылған жері орналасқан, бірақ ол жер қысқа уақыттан кейін тасталып кеткен. Соңғы жылдары, 1980-1992 жылдар аралығында болған және Сучитото халқының 1971 жылы 34 101 адамнан 1992 жылы 13 850 адамға дейін азаюына себеп болған Сальвадордағы азаматтық соғыстың салдарына қарамастан, муниципалитет гүлденді. Жақсы сақталған колониалдық архитектурасы және испандық отаршылдық дәуіріндегі өмірді сезінуге мүмкіндік беретін тас жолдарының арқасында ол маңызды туристік орынға айналды. Туризмнің артуы шағын қалада хостелдер, мейрамханалар және көркем кафелер ашуға мүмкіндік берген қызмет көрсету секторының кәсіпорындарын тартты. Туризмнің нәтижесінде Сучитотода көптеген өнер және мәдени орындар ашылды, сондай-ақ бұл жастарға қоғамда жаңа мүмкіндіктер ұсынуда. 2007 жылғы ресми санақ бойынша, шағын қалада 24 786 адам тұрады, олардың 7 654-і қалалық ауданда, ал 17 132-і ауылдық жерлерде тұрады.

Сучитотоның жоғалған кантондары және Серрон Гранде гидроэлектр бөгеті

Сучитлан көлі деп бүгінде белгілі болған, адам жасаған көл 1970 жылдардың ортасында Серрон Гранде су электр станциясының құрылысы нәтижесінде пайда болды. Бұл жобаны Сальвадордың орталық федералдық үкіметі ел үшін су электр энергиясын өндіру мақсатымен бастады. Жобамен байланысты су тасқыны салдарынан 13 339 адам өз үйлері мен жерлерінен ішкі көшкінге ұшырады, олардың шамамен 9000-ы басқа елді мекендерге көшіп кетті, ал қалғаны мүліктері үшін аз сомада ақша алды. Жоба төрт департаментке әсер етті: 1. Чалатенанго, 2. Кускатлан, 3. Сан-Сальвадор және 4. Кабанас. Чалатенанго департаментіндегі Техутла, Эль-Параисо, Сан-Рафаэль, Санта-Рита, Чалатенанго, Асакуальпа, Сан-Франсиско-Лемпа, Сан-Луис-дель-Кармен және Потонико сияқты муниципалитеттер ең көп зардап шекті. Сан-Сальвадорда Эль-Паисналь муниципалитеті, ал Кускатланда Сучитото муниципалитеті әсерге ұшырады. Жоба 1972 жылдың 4 тамызында жаңадан сайланған бұрынғы президент Артуро Армандо Молинаның үкіметі тарапынан басталып, ол бұл жобаны үкіметтік бағдарламасының бір бөлігі ретінде талқылаған болатын. Жобаның мақсаты Рио-Лемпа өзенінде бөгет салу еді, онда әрқайсысы 67,5 МВт қуат бере алатын екі Франсис турбинасы Рио-Гуахойо және Рио-Лемпа өзендерінде бұрыннан салынған екі турбиналық жүйеге қосымша орнатылатын еді. Жоба елдің энергетикалық мәселесіне ең жақсы шешім ретінде жарияланды және Рио-Лемпадағы Орталық бөгеттен 22 шақырым жоғары, Потонико (Чалатенанго) және Хутиапа (Кабанас) муниципалитеттері арасында салынуы жоспарланған. Осы құрылыс нәтижесінде 2,180 миллион куб метр су шамамен 13,500 гектар жерді су басып, 135 шаршы километрді құрайтын Сучитлан көлін құрады. Көлдің пайда болуына байланысты 24 археологиялық ескерткіш су астында қалды және Эль-Таблон және Сучитотодағы Сан-Хуан сияқты бірнеше кантон мен касериолар (кішкентай ауылдар) жойылды. Сучитото Аризона штатының Прескотт қаласымен бауырлас қала болып табылады.