Уильям Эверетт Шауфеле: Американ дипломатының өмірі мен қызметі

Кіріспе

Уильям Эверетт Шауфель-кіші (1923–2008) – американдық дипломат, АҚШ Мемлекеттік департаментінің қызметкері.

Өмір

Шауфель Огайо штатының Лейквуд қаласында Уильям Элиас Шауфель мен Лилиан Бергеннің ұлы болып дүниеге келді. Ол 1942–43 жылдары Йель университетінде қысқа ғана оқығаннан кейін, 1943 жылдың наурыз айында АҚШ армиясына қатарына қосылды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде ол Джордж С. Паттон басқарған Үшінші АҚШ армиясының құрамындағы 10-шы бронетанктік дивизияда қызмет етті. Ол Бастонь қамалына, жалпыға ортақ Бульж шайқасына қатысты. Соғыстан кейін Шауфель Йельде оқуын жалғастырып, 1948 жылы Үкімет және халықаралық қатынастар саласында бакалавр дәрежесін алды. Содан кейін ол Колумбия университетінің Халықаралық және қоғамдық істер мектебіне түсіп, 1950 жылы магистратураны бітірді. Бітірген соң Шауфель АҚШ Сыртқы істер қызметіне қабылданды, алғашқы қызметтік орны Германияда болды: Франкфурт-на-Майнда резиденттік қызметкер (1950); Пфаффенхаузенде резиденттік қызметкер (1950–52); Аугсбургте резиденттік қызметкер (1952); Дюссельдорфта еңбек офицері (1952); және, соңында, Мюнхенде экономикалық және консулдық офицер (1953–56). 1956 жылы ол АҚШ-қа оралып, Вашингтондағы АҚШ Мемлекеттік департаментінде экономикалық мәселелер жөніндегі лауазымға тағайындалды және 1957 жылы Сыртқы істер институтының оқытушысы болып кірді. Шауфель 1959 жылы қайтадан жедел жұмыстарға кірісіп, 1963 жылға дейін Касабланкада саяси/еңбек офицері болып қызмет етті. 1963 жылы Шауфель 1960 жылы Бельгиядан тәуелсіздік алған Конго Республикасындағы Букавуда американдық консулдықты ашты. 1964 жылы ол АҚШ-қа оралып, алдымен Мемлекеттік департаменттің Конго бюросын басқарды, содан кейін Мемлекеттік департаменттің Африка істері бюросындағы жоғары лауазымдарды атқарды. 1969 жылдың 29 қыркүйегінде президент Ричард Никсон Шауфельді Жоғарғы Вольтадағы АҚШ елшісі етіп тағайындады, ол бұл лауазымды 1971 жылдың 10 шілдесіне дейін атқарды. Содан кейін Никсон Елші Шауфельді Біріккен Ұлттар Ұйымының Қауіпсіздік Кеңесіндегі АҚШ өкілі (елші шенімен) етіп тағайындады. 1975 жылдың 19 желтоқсанында президент Джеральд Форд Шауфельді Африка істері жөніндегі мемлекеттік хатшының көмекшісі етіп тағайындады, ол 1977 жылдың 17 шілдесіне дейін осы лауазымды атқарды. Президент Джимми Картер Шауфельді 1978 жылдың 3 ақпанында Польшадағы АҚШ елшісі етіп тағайындады. Осы қызметінде ол Польшада Краков архиепискобы Карло Кардинал Войтиланың Иоанн Павел II Папасы болып сайлануына және "Солидарность" қозғалысының күшеюіне куә болды. Шауфель 1980 жылы мансаптық министр шенімен зейнетке шықты. Зейнеткерлікке шыққаннан кейін ол 1985 жылға дейін Сыртқы саясат қауымдастығының президенті болып қызмет етті.

Schaufele was born in Lakewood, Ohio, the son of William Elias Schaufele and Lillian Bergen. He briefly attended Yale University in 1942–43, before enlisting in the United States Army in March 1943. During World War II, he served in the 10th Armored Division, a part of the Third United States Army, which was commanded by George S. Patton. He participated in the Siege of Bastogne, a part of the larger Battle of the Bulge. Following the war, Schaufele resumed his studies at Yale, graduating in 1948 with a bachelor's degree in Government and International Affairs. He then enrolled in the Columbia University School of International and Public Affairs, from which he received an M. A. in 1950. After graduation, Schaufele joined the United States Foreign Service, with his first postings being in Germany: as a resident officer in Frankfurt am Main (1950); a resident officer in Pfaffenhausen (1950–52); a resident officer in Augsburg (1952); a labor officer in Düsseldorf (1952); and, finally, as an economic and consular officer in Munich (1953–56). He returned to the United States in 1956, taking up an economic affairs position in the United States Department of State in Washington, D. C., and joining the faculty of the Foreign Service Institute in 1957. Schaufele returned to the field in 1959, serving as a political/labor officer in Casablanca until 1963. In 1963, Schaufele opened an American consulate in Bukavu in the Republic of the Congo, which had gained its independence from Belgium in 1960 He returned to the United States in 1964, serving first as the head of the State Department's Congo desk, and then in a series of increasingly senior positions in the State Department's Bureau of African Affairs. On September 29, 1969, President Richard Nixon appointed Schaufele as United States Ambassador to Upper Volta, a post he held until July 10, 1971. Nixon then named Ambassador Schaufele as the U. S.'s representative to the United Nations Security Council (with the rank of ambassador). On December 19, 1975, President Gerald Ford appointed Schaufele as Assistant Secretary of State for African Affairs, a post he held until July 17, 1977. President Jimmy Carter appointed Schaufele United States Ambassador to Poland on February 3, 1978. In that capacity, he was present in Poland for the election of Carol Cardinal Wojtila, Archbishop of Kraków, as Pope John Paul II and for the rise of the Solidarity movement. Schaufele retired in 1980 with the rank of career minister. In retirement, he served as president of the Foreign Policy Association until 1985.