Кіріспе
Джеймс Алойсиус О'Горман (5 мамыр 1860 – 17 мамыр 1943) – американдық саясаткер, адвокат және судья, Нью-Йорк штатынан. Демократ, ол 1911 жылдың 31 наурызынан 1917 жылдың 3 наурызына дейін АҚШ Сенатында қызмет еткенімен ерекшеленеді. Нью-Йорк қаласының Манхэттенінде туған О'Горман қала мектептерінде білім алып, 1882 жылы Нью-Йорк университетінің құқық факультетін бітірген. Ол адвокаттық практикамен айналысып, Нью-Йорк қаласында заңгерлік қызметін бастады. Сондай-ақ ол демократ ретінде саясатқа қатысып, Таммани Холл ұйымында жетекші лауазымдарда болды. 1902 жылдан 1906 жылға дейін Тамманидің бас сахемы болды. 1892 жылы О'Горман Нью-Йорк қаласының 11-ші округтік азаматтық сотының судьясы болып сайланды. 1893 жылдан 1900 жылға дейін қызмет етті, содан кейін 1899 жылы сайланған Нью-Йорк Жоғарғы Сотының 1-ші округінің судьясы лауазымын иелену үшін отставкаға кетті. АҚШ Сенатына өту үшін отставкаға шыққанға дейін Жоғарғы Сотта қызметін жалғастырды. 1911 жылы О'Горман Нью-Йорк штатының заң шығарушы органындағы демократтар кандидаттарды келісе алмағандықтан, АҚШ Сенаторына компромисстік кандидат ретінде ұсынылды. Ол сайланды және 1911 жылдан 1917 жылға дейін бір мерзім қызмет етті. Сенаттан кеткеннен кейін О'Горман Нью-Йорк қаласында заңгерлік практикасын қайта бастады. О'Горман 1943 жылдың 17 мамырында Манхэттендегі үйінде қайтыс болды. Ол Куинс штатындағы Кальварий зиратында жерленген.
James Aloysius O'Gorman (May 5, 1860 – May 17, 1943) was an American attorney, judge, and politician from New York. A Democrat, he is most notable for his service as a United States Senator from March 31, 1911, to March 3, 1917. A native of Manhattan, New York City, O'Gorman was educated in the schools of the city and received his LL. B. degree from New York University School of Law in 1882. He was admitted to the bar and began to practice in New York City. He also became involved in politics as a Democrat, including leadership roles in the Tammany Hall organization. He served a Tammany's Grand Sachem from 1902 to 1906. In 1892, O'Gorman was elected judge of New York City's 11th District Civil Court. He served from 1893 to 1900, when he resigned in order to assume his seat as a justice of the New York Supreme Court's 1st District, to which he had been elected in 1899. He continued to serve on the Supreme Court until resigning in order to assume his seat in the U. S. Senate. In 1911, O'Gorman was proposed as a compromise choice for U. S. senator after Democrats in the New York State Legislature were unable to agree on a nominee. He was elected and served one term, 1911 to 1917. After leaving the senate, O'Gorman resumed the practice of law in New York City. O'Gorman died at his home in Manhattan on May 17, 1943. He was buried at Calvary Cemetery in Queens.
Ерте өмір
Джеймс Алойсиус О'Горман 1860 жылдың 5 мамырында Нью-Йорк қаласының Манхэттен ауданында Томас және Эллен О'Горманның ұлы болып дүниеге келді. Ол Манхэттендегі мектептерде білім алып, Нью-Йорк қалалық колледжінде оқыды. Содан кейін Нью-Йорк университетінің құқық мектебіне қабылданды. Құқық мектебінде оқыған кезінде О'Горман стенографияны да үйренді және бұрынғы судья Мэрритт Э. Сойердің заң кеңсесінде стенограф болып жұмыс істеді. О'Горман 1882 жылдың мамыр айында құқық бакалавры (LL.B.) дәрежесін алды. Сол айдың соңында ол адвокаттық коллегияға қабылданды және Нью-Йорк қаласында жеке практика ашты. Заңгерлікпен айналысумен қатар, О'Горман ерте жасынан саясатқа қатысты. 21 жасында ол Таммани Холл ұйымымен байланысты сайлау округінің Демократиялық комитетінің төрағасы болып сайланды. Одан кейін ол Нью-Йорк Демократиялық клубының мүшесі болды. Мансабы дамыған сайын О'Горман Таммани Холл басшылығындағы лауазымдарды көтеріп, жоғарылады. 1886 жылы ол Біріккен Еңбек партиясынан кандидат болған Генри Джорджтың әкімдік науқанына белсенді қатысты, ал 1887 жылы Біріккен Еңбек партиясынан округтік сот судьясы болып сайлануға тырысты, бірақ кейін тұрақты Демократиялық партияға қайта оралды.
Еңбек жолын бастауы
О'Горман Фултон көшесі мен Бродвей бұрышындағы кеңседе заңгерлік тәжірибемен айналысты және азаматтық сот істерінде тиімді өкілдік еткені үшін жақсы беделге ие болды. Ол саяси қызметін де жалғастырып, көптеген жергілікті және штаттық конвенцияларға делегат ретінде қатысты. 1896 жылы ол Демократиялық ұлттық конвенциясына делегат болды және кейіннен жалпы сайлауда Уильям Дженнингс Брайан мен Артур Сеуоллдың сәтсіз үміткерлігін қолдады. 1892 жылы О'Горман Нью-Йорк қаласының 11-ші округінің азаматтық сотының судьясы болып сайланды және 1893 жылдан 1900 жылға дейін қызмет етті. 1899 жылы ол Нью-Йорк Жоғарғы Сотының 1-ші округінің судьясы лауазымына екі орынның бірінен демократтардың сәтті кандидаттығын иеленді. Ол сайланды және 1900 жылдан 1911 жылы отставкаға шыққанға дейін қызмет етті. 1902 жылы О'Горман Томас Л. Фейтнерден кейін Таммани қоғамының бас саяси жетекшісі (Grand Sachem) болып сайланды. Ол 1906 жылға дейін қызмет етті, ал оның орнын Уильям Бурк Кокран басты.
АҚШ сенаторы
1911 жылы О'Горман АҚШ Сенатына сайланды. Ол кезде сенаторлар штаттық заң шығарушы органдармен сайланды, ал демократтар Нью-Йорк штатының екі палатасын да бақылап отырды, демек республикалық үкімді ілестіретін адам демократ болуы мүмкін еді. 1911 жылдың қаңтар айында жарыс басталғанда республикашылдар Депьюді дерлік бірауыздан қайта ұсынды. Демократтар 1892-1894 жылдар аралығында вице-губернатор болып қызмет еткен және Таммани Холлдың қолдауына ие болған Уильям Ф. Шиханды ұсынды. Жауап ретінде штаттық сенатор Франклин Д. Рузвельт Тамманиге қарсы 19 заң шығарушыдан фракция құрды. Бұл фракция ("Наразылар") Шиханды қолдамауға міндеттенді және оның заң шығарушы сайлауда көпшілік дауыс жинауына кедергі келтіруге жеткілікті күшке ие болды. Дауыс беру қаңтар, ақпан және наурыз айларында өтті, Шиханның қолдауы 63-тен 86 дауысқа дейін ауытқып, жеңіске жету үшін қажетті 101 дауыстан кем болды. Тұйыққа түскен жағдайды Таммани Холлдың "жетекшісі" Чарльз Фрэнсис Мерфи О'Горманды компромисс ретінде ұсынғанда ғана шешілді. Наразылар келісім берді, ал О'Горман 64-ші дауыс беруде 112 дауыспен, Депьюге қарсы 80 дауыспен сайланды. О'Горман 1911 жылдың 31 наурызынан 1917 жылдың 3 наурызына дейін бір мерзім қызмет етті және 1916 жылы қайта сайлануға түспеді. Оның орнын 1916 жылдың қараша айында өткен жалпы сайлауда демократ Уильям Ф. МакКомбсты жеңген республикашыл Уильям М. Кальдер басты. Сенатта қызмет еткен кезеңінде О'Горман Мұхиттар аралық каналдар комитетінің төрағасы болды. Бұдан өзге, ол Сыртқы қатынастар, Иммиграция, Әділет, Өндіріс, Теңіз істері және Ережелер комитеттерінде әр түрлі уақытта қызмет етті.
Кейінгі өмірі
Сенаттан кеткеннен кейін О'Горман О'Горман, Батл және Вандивер серіктестігінде заңгерлік тәжірибасын жаңадан бастады. Ол Нью-Йорк Жоғарғы Соты тарапынан азаматтық істерде төрешілік қызмет атқаруға жиі шақырылды, соның ішінде 1920 жылдардың ортасындағы Джей Гоулд мұрагерлері арасындағы дау да бар еді. О'Горман Нью-Йорк титул және ипотека компаниясының, сондай-ақ Американдық сенім компаниясының директоры болды. Бұған қоса, ол Нью-Йорк университеті мен Нью-Рошель колледжінің қамқоршылық кеңесінің мүшесі болды. О'Горман 1943 жылдың 17 мамырында Нью-Йорк қаласындағы Манхэттендегі үйінде дүние салды. Ол Нью-Йорк штатының Куинс округіндегі Кальварий зиратында жерленді.
Марапаттар
О'Горман мансабында бірнеше құрметті докторлық диплом алды. Олар: Виланова университеті (LL. D., 1904); Фордхам университеті (LL. D., 1908); Нью-Йорк университеті (LL. D., 1909); және Джорджтаун университеті (LL. D., 1911).